Atos 28
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 ꞊Dhɛ 'ö yi 'plɛ 'yië dha, 'yi‑ ꞊tɛi' dɔ zlöö ꞊nɛ 'sɛ 'ö 'yi ziën 'yi bɔa 'yi dha bhë ‑a 'tɔ tɔɔ Malütö.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü 'wo wo ‑zo ‑kë yi 'piö 'gludhi ꞊va 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ dha ‑yö ‑kë ban ‑sü 'gü kö 'nɛnɛ ꞊ya kë ꞊va bhë, ‑wo 'siö ꞊va ‑da, 'wo yi ꞊dhɔɔ ‑kë ‑a ‑bha mü.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 'Ö Pɔlö ‑yö 'wɔ ‑kɔ 'në 'sɛɛn‑ 'bhaa ‑nu sü kö ‑yaan ‑a ‑lo 'siö‑. 'Ö ꞊mɛɛ ‑yö go 'wɔ ‑kɔ ‑nu 'wo bhë ‑an ziën, 'siö 'ö dɔ ‑na bhë ‑a ‑wun 'gü, 'ö Pɔlö kun ö ‑kwaa, 'yö duënu ‑a ‑kɔ ‑bha.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 ꞊Dhɛ 'ö 'sɛ 'ö 'yi ziën mü bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ꞊wa ꞊mɛɛ 'ö dun Pɔlö ‑kɔ ‑bha bhë ‑a yö, 'wo‑ pö wo 'ko ziën ꞊nɛɛ: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ 'kwa dho, ‑yö ‑dho kë mɛzëmɛ 'ka. Bhii kwa ‑bha ‑zlan 'ö 'kwa‑ ‑dhɛ ‑kë kpengdhö ‑sü 'ö yö ꞊nɛ 'ö‑ dha 'yoo ‑gɔ bhë, 'yaa‑ 'piö kö ‑yö kë dhamɛ 'ka.»
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 'Kɛɛ Pɔlö ‑yö ö ‑kɔ ꞊kpënng 'siö ‑ta, 'ö ꞊mɛɛ bhë ‑yö go ‑a ‑kɔ ‑bha 'ö ‑püö siö, 'ö yaa pë 'dhiö‑ gbɛ kë ‑a 'ka.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Mɛ ‑nu ‑wa ‑pö ‑bezë, ‑yö ‑dho ‑bhla 'iin ‑yö ‑dho kan ‑a ‑ta 'ö ‑püö sia‑, 'ö ga ꞊mɛɛ bhë ‑a ꞊kwaa'. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ, 'ö ꞊waa‑ yö ꞊nɛ pë 'dhiö‑ gbɛ yaa kë ‑a 'ka, 'wo wo ‑wo ꞊dhië ‑kwaa, 'wo yö ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «Mɛ 'ö ꞊nɛ ‑zlan ‑mü ‑a 'ka.»
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 ‑Dhɛ bhë ‑a 'sɔɔ, 'sɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑kë mü. ‑Wo ‑kë Publiusö 'ö ‑kë 'sɛ bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'ka ‑a ‑bha 'sɛ 'ka. 'Ö Publiusö bhë 'ö yi ‑nia kun ‑dhɔ 'ka, 'yi ‑wɔ ‑a ‑gɔ kɔɔ ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'ka.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Publiusö dë ‑yö ‑kë ꞊waannu ꞊süë' 'ö tɔɔ 'gii‑ ‑yö ‑kë ‑a ‑bha, 'ö 'go mü 'zü, 'gu ꞊pio' ꞊yua' ‑yö ‑kë ‑a kë ꞊dhia. Pɔlö ‑yö ‑dho, 'ö ‑wo ‑a 'piö kɔɔ, 'ö ꞊bhɛa ö ‑kɔ ‑kpa ‑a ‑ta ‑sü 'ka, 'ö‑ ‑dhɛ ‑yö bo.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yuamɛ ‑nu 'wo ‑kë 'sɛ bhë ‑a 'gü mü, ‑wo ‑nu 'ö ‑an ‑bha 'yua ‑yö bo.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 'Wo yi ꞊bhlë kpɔ ‑kɔ ꞊suu'‑ 'saadhö ‑ta. 'Ö 'go mü, ꞊dhɛ 'yi 'dhoë‑ yi ‑bha ꞊kwɛɛ‑ ‑nu dhu, 'ö pë ‑nu 'saadhö yi ‑bha ‑wun dho yö ‑a ‑bha 'ta 'sü ‑pë 'ka, 'wo‑ nu yi ‑dhë.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 ꞊Dhɛ 'ö 'su ‑yaaga ꞊ya ziö, 'yi ‑ya 'yitagɔ 'ö go Alezandri ‑pö 'gü ‑a 'gü. 'Yitagɔ 'ö 'dhö bhë, ‑wa ‑dhɛ «‑zlan ‑nu ‑flɛanzë». Yö ꞊nɛ 'ö 'tëë 'gbee‑ 'töng ‑kë 'sɛ 'ö 'yi ziën bhë ‑a 'gü. 'Ö 'yi dho ‑a 'ka.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 'Yi ‑lo Silakusö ‑pö 'gü; yi ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga ‑kë mü.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 ꞊Dhɛ 'yië 'go mü, 'yi ‑wa 'kpong 'dhiö, 'yi dho 'yi ‑lo Lezio plöö.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 'Ö pö‑ bhë ‑a 'gü 'yi ‑kpën Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ 'bhaa ‑nu ‑bha. 'Wo‑ pö 'yi 'dhɔɔgɔ do kë yi 'ko ꞊bhaa mü. 'Ö 'yi 'dhɔɔgɔ do kë ‑an 'piö mü 'yiën‑ ꞊tun 'dho ‑na Wlɔmë.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë Wlɔmë, ꞊waa‑ ma ‑wa ‑pö 'ka ꞊nɛ yi zian ‑ta nu ‑sü 'gü, 'wo nu yi ‑gɔ zian‑, 'wo loë Apiusö 'dhɔɔkuëdhö.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 ꞊Dhɛ 'yië ‑lo Wlɔmë, 'ö Wlɔmë ‑mɛ ‑nu ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ‑wo ‑we Pɔlö ‑gɔ ‑a ‑bha kö ‑yö 'to ö ‑de ‑gɔ kɔɔ, 'kɛɛ 'dhasi do ‑yö ö ‑zo ‑kë ‑a 'piö, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö dho ꞊duë.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga ꞊ya ziö, 'ö Pɔlö ‑yö Zuifö ‑nu mɛ ziizii ‑nu 'wo ‑kë Wlɔmë mü ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Mɛ 'wo bhë ‑wo n ꞊dhɛɛ' ‑kpɔ pë 'a‑ ‑kë ‑a 'ka, 'ö 'wo‑ ‑kë kö 'waan‑ wo ꞊kwaa'‑ n ‑zü, 'ö tɔɔ 'wun yaa 'a dho kë ‑a kë ‑mɛ 'ka kö ‑yaan kë n zë ‑gɛn 'ka yaa kë ‑dhö.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 'Kɛɛ Zuifö ‑nu waa 'we ‑a ‑bha. 'Ö‑ ‑wun 'gü, n ꞊dua' ‑mü kö 'a‑ pö ꞊nɛ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va 'yö dho za bhë ‑a 'kan. 'Kɛɛ pë 'bhaa 'ö‑ ‑wun 'gü 'ö za dho ‑ya ‑a ‑dhë, n ‑ma 'sɛgümɛ ‑nu ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va 'dhiö 'yaa ‑dhö.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Pë 'ö ‑kë 'a ka ꞊dhɔɔ ‑kë 'ö bhë. 'Wun 'ö ‑gban mɛ 'ö Izlaɛlö ‑sɛgümɛ ‑nu 'wo wo ‑zo yö ‑na ‑a ‑bha bhë ‑a ‑wun ꞊nɛ 'ö 'a‑ kë ‑a ‑dhë ka 'yaan 'dhiö zö ꞊nɛ ‑kansogümɛ 'dhö bhë.»
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 'Ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Yiëë 'sëëdhɛ 'ö go Zude ‑sɛ 'gü 'ö ‑gban ü ‑bha ‑a gbɛ yö, 'go mü 'zü, yi dheglumɛ 'ö dho go 'ma kö ‑yaan 'wun ‑taɔ ꞊blɛɛ'‑ yi ‑dhë, 'iin ‑yaan 'wun yaa ꞊blɛɛ'‑ ü ‑gɔ yaa kë ‑dhö.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 'Kɛɛ yi‑ 'piö kö 'ü ü ꞊zuö' 'piö ‑wun ‑nu ꞊blɛɛ' yi ‑dhë. Bhii 'ö tɔɔ yi‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ mɛ kpö 'ü ‑kë ‑a 'gü ‑mɛ do 'ka bhë, ‑dhɛ 'saadhö ‑a 'gü, mɛ 'plɛ ‑wa ‑wun yaa ‑blɛɛ.»
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 'Ö waa‑ Pɔlö ‑nu 'wo yi do kpɔ wo 'ko ‑nu ‑gɔ.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo 'wun 'ö Pɔlö ‑ya ꞊blɛɛ bhë ‑a ‑yö 'wun gia‑ 'ka, 'ö 'wo ‑we ‑Zlan ‑wo ‑bha. 'Ö mɛ 'bhaa ‑nu waa 'we ‑a ‑bha kö 'wo‑ ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 'Wo zaɔdhe ‑kë wo 'kuë ‑waan ꞊tun 'dho ‑na wo ‑gɔ kɔɔ, 'kɛɛ ‑an ‑wo yaa kë do. 'Ö Pɔlö ‑ya pö ‑an ‑dhë ꞊nɛɛ: «'Wun 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya ꞊blɛɛ ka 'bhɛma ‑nu ‑dhë 'ö bɔa ‑Zlan ‑wodhiölomɛ Ezai ‑ta bhë 'wun giagia ‑mü.
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 Bhii 'ö tɔɔ ‑ya ‑pö ꞊nɛɛ: ‑Zlan ‑ya ‑pö: ‑Bhö 'dho 'sɛ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu 'piö, 'ü‑ pö ‑an ‑dhë: Ka ‑dho ka 'to to ‑së 'ka giagiawo, 'kɛɛ kaa 'dho ‑a ‑gɛn ma. 'Go mü 'zü, ka ‑dho ‑dhɛ ‑ga ‑së 'ka, 'kɛɛ kaa 'dho ‑dhɛ yö.
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 'Ö tɔɔ 'sɛ bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu waa 'we ‑a ‑bha kö 'wun 'a‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë ‑wa ‑gɛn ma. ꞊Wa wo 'to ta, 'go mü 'zü ꞊wa wo 'yan ta. Waa‑ ‑kë 'dhö ‑bezë, kö ‑an 'yan ‑yö ‑dho ‑dhɛ yö 'ö ‑an 'to ‑yö 'wun ma, 'go mü 'ö ‑an ꞊zuö' ‑yö 'wun ‑bho 'kɔu dɔ; 'ö ꞊ya kë 'dhö 'wo dho ꞊dhië'‑ n 'piö kö 'aan‑ ‑an dha.»
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 'Ö Pɔlö ‑yö ö ‑wo ‑zuöatadhe ‑kë 'ö‑ pö: «꞊Dhɛ ‑kë 'dhö a‑ ‑pö ka ‑dhë zlöö ‑bha, ‑Zlan ‑yö ö ‑bha mɛ dha ‑sü ‑wun bɔ ‑na mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö. Wo ‑zë, ‑wo ‑dho wo 'to to ‑a ‑wo ‑bha.»
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 [꞊Dhɛ Pɔlö ꞊ya yën 'wun 'ö bhë ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha, Zuifö ‑nu ‑wo ‑dho wo ‑gɔ kɔɔ zaɔdhe ꞊va kë ‑sü 'ka wo 'kuë.]
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 ‑Kwɛ ꞊plɛ 'ö Pɔlö ‑ya ‑kë 'kɔ 'ö‑ sü bhë ‑a 'gü. 'Ö mɛ ‑nu 'saadhö 'wo nu ‑lo ‑a 'piö ꞊dhia 'wo‑ yö mü.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 'Yö ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun ‑blɛɛ ‑an ‑dhë ‑dhɛ bhë ‑a ‑bha, 'yö 'wun 'ö ‑gban kwa Dëmɛ Yesu Klito ‑wun ‑bha bhë, 'yö mɛ ꞊daan ‑a 'ka ‑zogbandhe ꞊va waa‑ ‑potaasü ‑an 'ka.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.