Atos 28
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARIB
1 ꞊Dhɛ 'ö yi 'plɛ 'yië dha, 'yi‑ ꞊tɛi' dɔ zlöö ꞊nɛ 'sɛ 'ö 'yi ziën 'yi bɔa 'yi dha bhë ‑a 'tɔ tɔɔ Malütö.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü 'wo wo ‑zo ‑kë yi 'piö 'gludhi ꞊va 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ dha ‑yö ‑kë ban ‑sü 'gü kö 'nɛnɛ ꞊ya kë ꞊va bhë, ‑wo 'siö ꞊va ‑da, 'wo yi ꞊dhɔɔ ‑kë ‑a ‑bha mü.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 'Ö Pɔlö ‑yö 'wɔ ‑kɔ 'në 'sɛɛn‑ 'bhaa ‑nu sü kö ‑yaan ‑a ‑lo 'siö‑. 'Ö ꞊mɛɛ ‑yö go 'wɔ ‑kɔ ‑nu 'wo bhë ‑an ziën, 'siö 'ö dɔ ‑na bhë ‑a ‑wun 'gü, 'ö Pɔlö kun ö ‑kwaa, 'yö duënu ‑a ‑kɔ ‑bha.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 ꞊Dhɛ 'ö 'sɛ 'ö 'yi ziën mü bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ꞊wa ꞊mɛɛ 'ö dun Pɔlö ‑kɔ ‑bha bhë ‑a yö, 'wo‑ pö wo 'ko ziën ꞊nɛɛ: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ 'kwa dho, ‑yö ‑dho kë mɛzëmɛ 'ka. Bhii kwa ‑bha ‑zlan 'ö 'kwa‑ ‑dhɛ ‑kë kpengdhö ‑sü 'ö yö ꞊nɛ 'ö‑ dha 'yoo ‑gɔ bhë, 'yaa‑ 'piö kö ‑yö kë dhamɛ 'ka.»
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 'Kɛɛ Pɔlö ‑yö ö ‑kɔ ꞊kpënng 'siö ‑ta, 'ö ꞊mɛɛ bhë ‑yö go ‑a ‑kɔ ‑bha 'ö ‑püö siö, 'ö yaa pë 'dhiö‑ gbɛ kë ‑a 'ka.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Mɛ ‑nu ‑wa ‑pö ‑bezë, ‑yö ‑dho ‑bhla 'iin ‑yö ‑dho kan ‑a ‑ta 'ö ‑püö sia‑, 'ö ga ꞊mɛɛ bhë ‑a ꞊kwaa'. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ, 'ö ꞊waa‑ yö ꞊nɛ pë 'dhiö‑ gbɛ yaa kë ‑a 'ka, 'wo wo ‑wo ꞊dhië ‑kwaa, 'wo yö ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «Mɛ 'ö ꞊nɛ ‑zlan ‑mü ‑a 'ka.»
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 ‑Dhɛ bhë ‑a 'sɔɔ, 'sɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑kë mü. ‑Wo ‑kë Publiusö 'ö ‑kë 'sɛ bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'ka ‑a ‑bha 'sɛ 'ka. 'Ö Publiusö bhë 'ö yi ‑nia kun ‑dhɔ 'ka, 'yi ‑wɔ ‑a ‑gɔ kɔɔ ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'ka.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Publiusö dë ‑yö ‑kë ꞊waannu ꞊süë' 'ö tɔɔ 'gii‑ ‑yö ‑kë ‑a ‑bha, 'ö 'go mü 'zü, 'gu ꞊pio' ꞊yua' ‑yö ‑kë ‑a kë ꞊dhia. Pɔlö ‑yö ‑dho, 'ö ‑wo ‑a 'piö kɔɔ, 'ö ꞊bhɛa ö ‑kɔ ‑kpa ‑a ‑ta ‑sü 'ka, 'ö‑ ‑dhɛ ‑yö bo.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yuamɛ ‑nu 'wo ‑kë 'sɛ bhë ‑a 'gü mü, ‑wo ‑nu 'ö ‑an ‑bha 'yua ‑yö bo.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 'Wo yi ꞊bhlë kpɔ ‑kɔ ꞊suu'‑ 'saadhö ‑ta. 'Ö 'go mü, ꞊dhɛ 'yi 'dhoë‑ yi ‑bha ꞊kwɛɛ‑ ‑nu dhu, 'ö pë ‑nu 'saadhö yi ‑bha ‑wun dho yö ‑a ‑bha 'ta 'sü ‑pë 'ka, 'wo‑ nu yi ‑dhë.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 ꞊Dhɛ 'ö 'su ‑yaaga ꞊ya ziö, 'yi ‑ya 'yitagɔ 'ö go Alezandri ‑pö 'gü ‑a 'gü. 'Yitagɔ 'ö 'dhö bhë, ‑wa ‑dhɛ «‑zlan ‑nu ‑flɛanzë». Yö ꞊nɛ 'ö 'tëë 'gbee‑ 'töng ‑kë 'sɛ 'ö 'yi ziën bhë ‑a 'gü. 'Ö 'yi dho ‑a 'ka.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 'Yi ‑lo Silakusö ‑pö 'gü; yi ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga ‑kë mü.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 ꞊Dhɛ 'yië 'go mü, 'yi ‑wa 'kpong 'dhiö, 'yi dho 'yi ‑lo Lezio plöö.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 'Ö pö‑ bhë ‑a 'gü 'yi ‑kpën Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ 'bhaa ‑nu ‑bha. 'Wo‑ pö 'yi 'dhɔɔgɔ do kë yi 'ko ꞊bhaa mü. 'Ö 'yi 'dhɔɔgɔ do kë ‑an 'piö mü 'yiën‑ ꞊tun 'dho ‑na Wlɔmë.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë Wlɔmë, ꞊waa‑ ma ‑wa ‑pö 'ka ꞊nɛ yi zian ‑ta nu ‑sü 'gü, 'wo nu yi ‑gɔ zian‑, 'wo loë Apiusö 'dhɔɔkuëdhö.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 ꞊Dhɛ 'yië ‑lo Wlɔmë, 'ö Wlɔmë ‑mɛ ‑nu ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ‑wo ‑we Pɔlö ‑gɔ ‑a ‑bha kö ‑yö 'to ö ‑de ‑gɔ kɔɔ, 'kɛɛ 'dhasi do ‑yö ö ‑zo ‑kë ‑a 'piö, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö dho ꞊duë.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga ꞊ya ziö, 'ö Pɔlö ‑yö Zuifö ‑nu mɛ ziizii ‑nu 'wo ‑kë Wlɔmë mü ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Mɛ 'wo bhë ‑wo n ꞊dhɛɛ' ‑kpɔ pë 'a‑ ‑kë ‑a 'ka, 'ö 'wo‑ ‑kë kö 'waan‑ wo ꞊kwaa'‑ n ‑zü, 'ö tɔɔ 'wun yaa 'a dho kë ‑a kë ‑mɛ 'ka kö ‑yaan kë n zë ‑gɛn 'ka yaa kë ‑dhö.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 'Kɛɛ Zuifö ‑nu waa 'we ‑a ‑bha. 'Ö‑ ‑wun 'gü, n ꞊dua' ‑mü kö 'a‑ pö ꞊nɛ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va 'yö dho za bhë ‑a 'kan. 'Kɛɛ pë 'bhaa 'ö‑ ‑wun 'gü 'ö za dho ‑ya ‑a ‑dhë, n ‑ma 'sɛgümɛ ‑nu ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va 'dhiö 'yaa ‑dhö.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Pë 'ö ‑kë 'a ka ꞊dhɔɔ ‑kë 'ö bhë. 'Wun 'ö ‑gban mɛ 'ö Izlaɛlö ‑sɛgümɛ ‑nu 'wo wo ‑zo yö ‑na ‑a ‑bha bhë ‑a ‑wun ꞊nɛ 'ö 'a‑ kë ‑a ‑dhë ka 'yaan 'dhiö zö ꞊nɛ ‑kansogümɛ 'dhö bhë.»
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 'Ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Yiëë 'sëëdhɛ 'ö go Zude ‑sɛ 'gü 'ö ‑gban ü ‑bha ‑a gbɛ yö, 'go mü 'zü, yi dheglumɛ 'ö dho go 'ma kö ‑yaan 'wun ‑taɔ ꞊blɛɛ'‑ yi ‑dhë, 'iin ‑yaan 'wun yaa ꞊blɛɛ'‑ ü ‑gɔ yaa kë ‑dhö.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 'Kɛɛ yi‑ 'piö kö 'ü ü ꞊zuö' 'piö ‑wun ‑nu ꞊blɛɛ' yi ‑dhë. Bhii 'ö tɔɔ yi‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ mɛ kpö 'ü ‑kë ‑a 'gü ‑mɛ do 'ka bhë, ‑dhɛ 'saadhö ‑a 'gü, mɛ 'plɛ ‑wa ‑wun yaa ‑blɛɛ.»
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 'Ö waa‑ Pɔlö ‑nu 'wo yi do kpɔ wo 'ko ‑nu ‑gɔ.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo 'wun 'ö Pɔlö ‑ya ꞊blɛɛ bhë ‑a ‑yö 'wun gia‑ 'ka, 'ö 'wo ‑we ‑Zlan ‑wo ‑bha. 'Ö mɛ 'bhaa ‑nu waa 'we ‑a ‑bha kö 'wo‑ ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 'Wo zaɔdhe ‑kë wo 'kuë ‑waan ꞊tun 'dho ‑na wo ‑gɔ kɔɔ, 'kɛɛ ‑an ‑wo yaa kë do. 'Ö Pɔlö ‑ya pö ‑an ‑dhë ꞊nɛɛ: «'Wun 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya ꞊blɛɛ ka 'bhɛma ‑nu ‑dhë 'ö bɔa ‑Zlan ‑wodhiölomɛ Ezai ‑ta bhë 'wun giagia ‑mü.
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 Bhii 'ö tɔɔ ‑ya ‑pö ꞊nɛɛ: ‑Zlan ‑ya ‑pö: ‑Bhö 'dho 'sɛ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu 'piö, 'ü‑ pö ‑an ‑dhë: Ka ‑dho ka 'to to ‑së 'ka giagiawo, 'kɛɛ kaa 'dho ‑a ‑gɛn ma. 'Go mü 'zü, ka ‑dho ‑dhɛ ‑ga ‑së 'ka, 'kɛɛ kaa 'dho ‑dhɛ yö.
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 'Ö tɔɔ 'sɛ bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu waa 'we ‑a ‑bha kö 'wun 'a‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë ‑wa ‑gɛn ma. ꞊Wa wo 'to ta, 'go mü 'zü ꞊wa wo 'yan ta. Waa‑ ‑kë 'dhö ‑bezë, kö ‑an 'yan ‑yö ‑dho ‑dhɛ yö 'ö ‑an 'to ‑yö 'wun ma, 'go mü 'ö ‑an ꞊zuö' ‑yö 'wun ‑bho 'kɔu dɔ; 'ö ꞊ya kë 'dhö 'wo dho ꞊dhië'‑ n 'piö kö 'aan‑ ‑an dha.»
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 'Ö Pɔlö ‑yö ö ‑wo ‑zuöatadhe ‑kë 'ö‑ pö: «꞊Dhɛ ‑kë 'dhö a‑ ‑pö ka ‑dhë zlöö ‑bha, ‑Zlan ‑yö ö ‑bha mɛ dha ‑sü ‑wun bɔ ‑na mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö. Wo ‑zë, ‑wo ‑dho wo 'to to ‑a ‑wo ‑bha.»
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 [꞊Dhɛ Pɔlö ꞊ya yën 'wun 'ö bhë ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha, Zuifö ‑nu ‑wo ‑dho wo ‑gɔ kɔɔ zaɔdhe ꞊va kë ‑sü 'ka wo 'kuë.]
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 ‑Kwɛ ꞊plɛ 'ö Pɔlö ‑ya ‑kë 'kɔ 'ö‑ sü bhë ‑a 'gü. 'Ö mɛ ‑nu 'saadhö 'wo nu ‑lo ‑a 'piö ꞊dhia 'wo‑ yö mü.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 'Yö ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun ‑blɛɛ ‑an ‑dhë ‑dhɛ bhë ‑a ‑bha, 'yö 'wun 'ö ‑gban kwa Dëmɛ Yesu Klito ‑wun ‑bha bhë, 'yö mɛ ꞊daan ‑a 'ka ‑zogbandhe ꞊va waa‑ ‑potaasü ‑an 'ka.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.