Atos 28
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NAA
1 ꞊Dhɛ 'ö yi 'plɛ 'yië dha, 'yi‑ ꞊tɛi' dɔ zlöö ꞊nɛ 'sɛ 'ö 'yi ziën 'yi bɔa 'yi dha bhë ‑a 'tɔ tɔɔ Malütö.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü 'wo wo ‑zo ‑kë yi 'piö 'gludhi ꞊va 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ dha ‑yö ‑kë ban ‑sü 'gü kö 'nɛnɛ ꞊ya kë ꞊va bhë, ‑wo 'siö ꞊va ‑da, 'wo yi ꞊dhɔɔ ‑kë ‑a ‑bha mü.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 'Ö Pɔlö ‑yö 'wɔ ‑kɔ 'në 'sɛɛn‑ 'bhaa ‑nu sü kö ‑yaan ‑a ‑lo 'siö‑. 'Ö ꞊mɛɛ ‑yö go 'wɔ ‑kɔ ‑nu 'wo bhë ‑an ziën, 'siö 'ö dɔ ‑na bhë ‑a ‑wun 'gü, 'ö Pɔlö kun ö ‑kwaa, 'yö duënu ‑a ‑kɔ ‑bha.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 ꞊Dhɛ 'ö 'sɛ 'ö 'yi ziën mü bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ꞊wa ꞊mɛɛ 'ö dun Pɔlö ‑kɔ ‑bha bhë ‑a yö, 'wo‑ pö wo 'ko ziën ꞊nɛɛ: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ 'kwa dho, ‑yö ‑dho kë mɛzëmɛ 'ka. Bhii kwa ‑bha ‑zlan 'ö 'kwa‑ ‑dhɛ ‑kë kpengdhö ‑sü 'ö yö ꞊nɛ 'ö‑ dha 'yoo ‑gɔ bhë, 'yaa‑ 'piö kö ‑yö kë dhamɛ 'ka.»
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 'Kɛɛ Pɔlö ‑yö ö ‑kɔ ꞊kpënng 'siö ‑ta, 'ö ꞊mɛɛ bhë ‑yö go ‑a ‑kɔ ‑bha 'ö ‑püö siö, 'ö yaa pë 'dhiö‑ gbɛ kë ‑a 'ka.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Mɛ ‑nu ‑wa ‑pö ‑bezë, ‑yö ‑dho ‑bhla 'iin ‑yö ‑dho kan ‑a ‑ta 'ö ‑püö sia‑, 'ö ga ꞊mɛɛ bhë ‑a ꞊kwaa'. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ, 'ö ꞊waa‑ yö ꞊nɛ pë 'dhiö‑ gbɛ yaa kë ‑a 'ka, 'wo wo ‑wo ꞊dhië ‑kwaa, 'wo yö ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «Mɛ 'ö ꞊nɛ ‑zlan ‑mü ‑a 'ka.»
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 ‑Dhɛ bhë ‑a 'sɔɔ, 'sɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑kë mü. ‑Wo ‑kë Publiusö 'ö ‑kë 'sɛ bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'ka ‑a ‑bha 'sɛ 'ka. 'Ö Publiusö bhë 'ö yi ‑nia kun ‑dhɔ 'ka, 'yi ‑wɔ ‑a ‑gɔ kɔɔ ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'ka.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Publiusö dë ‑yö ‑kë ꞊waannu ꞊süë' 'ö tɔɔ 'gii‑ ‑yö ‑kë ‑a ‑bha, 'ö 'go mü 'zü, 'gu ꞊pio' ꞊yua' ‑yö ‑kë ‑a kë ꞊dhia. Pɔlö ‑yö ‑dho, 'ö ‑wo ‑a 'piö kɔɔ, 'ö ꞊bhɛa ö ‑kɔ ‑kpa ‑a ‑ta ‑sü 'ka, 'ö‑ ‑dhɛ ‑yö bo.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yuamɛ ‑nu 'wo ‑kë 'sɛ bhë ‑a 'gü mü, ‑wo ‑nu 'ö ‑an ‑bha 'yua ‑yö bo.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 'Wo yi ꞊bhlë kpɔ ‑kɔ ꞊suu'‑ 'saadhö ‑ta. 'Ö 'go mü, ꞊dhɛ 'yi 'dhoë‑ yi ‑bha ꞊kwɛɛ‑ ‑nu dhu, 'ö pë ‑nu 'saadhö yi ‑bha ‑wun dho yö ‑a ‑bha 'ta 'sü ‑pë 'ka, 'wo‑ nu yi ‑dhë.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 ꞊Dhɛ 'ö 'su ‑yaaga ꞊ya ziö, 'yi ‑ya 'yitagɔ 'ö go Alezandri ‑pö 'gü ‑a 'gü. 'Yitagɔ 'ö 'dhö bhë, ‑wa ‑dhɛ «‑zlan ‑nu ‑flɛanzë». Yö ꞊nɛ 'ö 'tëë 'gbee‑ 'töng ‑kë 'sɛ 'ö 'yi ziën bhë ‑a 'gü. 'Ö 'yi dho ‑a 'ka.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 'Yi ‑lo Silakusö ‑pö 'gü; yi ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga ‑kë mü.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 ꞊Dhɛ 'yië 'go mü, 'yi ‑wa 'kpong 'dhiö, 'yi dho 'yi ‑lo Lezio plöö.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 'Ö pö‑ bhë ‑a 'gü 'yi ‑kpën Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ 'bhaa ‑nu ‑bha. 'Wo‑ pö 'yi 'dhɔɔgɔ do kë yi 'ko ꞊bhaa mü. 'Ö 'yi 'dhɔɔgɔ do kë ‑an 'piö mü 'yiën‑ ꞊tun 'dho ‑na Wlɔmë.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë Wlɔmë, ꞊waa‑ ma ‑wa ‑pö 'ka ꞊nɛ yi zian ‑ta nu ‑sü 'gü, 'wo nu yi ‑gɔ zian‑, 'wo loë Apiusö 'dhɔɔkuëdhö.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 ꞊Dhɛ 'yië ‑lo Wlɔmë, 'ö Wlɔmë ‑mɛ ‑nu ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ‑wo ‑we Pɔlö ‑gɔ ‑a ‑bha kö ‑yö 'to ö ‑de ‑gɔ kɔɔ, 'kɛɛ 'dhasi do ‑yö ö ‑zo ‑kë ‑a 'piö, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö dho ꞊duë.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga ꞊ya ziö, 'ö Pɔlö ‑yö Zuifö ‑nu mɛ ziizii ‑nu 'wo ‑kë Wlɔmë mü ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Mɛ 'wo bhë ‑wo n ꞊dhɛɛ' ‑kpɔ pë 'a‑ ‑kë ‑a 'ka, 'ö 'wo‑ ‑kë kö 'waan‑ wo ꞊kwaa'‑ n ‑zü, 'ö tɔɔ 'wun yaa 'a dho kë ‑a kë ‑mɛ 'ka kö ‑yaan kë n zë ‑gɛn 'ka yaa kë ‑dhö.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 'Kɛɛ Zuifö ‑nu waa 'we ‑a ‑bha. 'Ö‑ ‑wun 'gü, n ꞊dua' ‑mü kö 'a‑ pö ꞊nɛ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va 'yö dho za bhë ‑a 'kan. 'Kɛɛ pë 'bhaa 'ö‑ ‑wun 'gü 'ö za dho ‑ya ‑a ‑dhë, n ‑ma 'sɛgümɛ ‑nu ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va 'dhiö 'yaa ‑dhö.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Pë 'ö ‑kë 'a ka ꞊dhɔɔ ‑kë 'ö bhë. 'Wun 'ö ‑gban mɛ 'ö Izlaɛlö ‑sɛgümɛ ‑nu 'wo wo ‑zo yö ‑na ‑a ‑bha bhë ‑a ‑wun ꞊nɛ 'ö 'a‑ kë ‑a ‑dhë ka 'yaan 'dhiö zö ꞊nɛ ‑kansogümɛ 'dhö bhë.»
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 'Ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Yiëë 'sëëdhɛ 'ö go Zude ‑sɛ 'gü 'ö ‑gban ü ‑bha ‑a gbɛ yö, 'go mü 'zü, yi dheglumɛ 'ö dho go 'ma kö ‑yaan 'wun ‑taɔ ꞊blɛɛ'‑ yi ‑dhë, 'iin ‑yaan 'wun yaa ꞊blɛɛ'‑ ü ‑gɔ yaa kë ‑dhö.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 'Kɛɛ yi‑ 'piö kö 'ü ü ꞊zuö' 'piö ‑wun ‑nu ꞊blɛɛ' yi ‑dhë. Bhii 'ö tɔɔ yi‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ mɛ kpö 'ü ‑kë ‑a 'gü ‑mɛ do 'ka bhë, ‑dhɛ 'saadhö ‑a 'gü, mɛ 'plɛ ‑wa ‑wun yaa ‑blɛɛ.»
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 'Ö waa‑ Pɔlö ‑nu 'wo yi do kpɔ wo 'ko ‑nu ‑gɔ.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo 'wun 'ö Pɔlö ‑ya ꞊blɛɛ bhë ‑a ‑yö 'wun gia‑ 'ka, 'ö 'wo ‑we ‑Zlan ‑wo ‑bha. 'Ö mɛ 'bhaa ‑nu waa 'we ‑a ‑bha kö 'wo‑ ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 'Wo zaɔdhe ‑kë wo 'kuë ‑waan ꞊tun 'dho ‑na wo ‑gɔ kɔɔ, 'kɛɛ ‑an ‑wo yaa kë do. 'Ö Pɔlö ‑ya pö ‑an ‑dhë ꞊nɛɛ: «'Wun 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya ꞊blɛɛ ka 'bhɛma ‑nu ‑dhë 'ö bɔa ‑Zlan ‑wodhiölomɛ Ezai ‑ta bhë 'wun giagia ‑mü.
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Bhii 'ö tɔɔ ‑ya ‑pö ꞊nɛɛ: ‑Zlan ‑ya ‑pö: ‑Bhö 'dho 'sɛ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu 'piö, 'ü‑ pö ‑an ‑dhë: Ka ‑dho ka 'to to ‑së 'ka giagiawo, 'kɛɛ kaa 'dho ‑a ‑gɛn ma. 'Go mü 'zü, ka ‑dho ‑dhɛ ‑ga ‑së 'ka, 'kɛɛ kaa 'dho ‑dhɛ yö.
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 'Ö tɔɔ 'sɛ bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu waa 'we ‑a ‑bha kö 'wun 'a‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë ‑wa ‑gɛn ma. ꞊Wa wo 'to ta, 'go mü 'zü ꞊wa wo 'yan ta. Waa‑ ‑kë 'dhö ‑bezë, kö ‑an 'yan ‑yö ‑dho ‑dhɛ yö 'ö ‑an 'to ‑yö 'wun ma, 'go mü 'ö ‑an ꞊zuö' ‑yö 'wun ‑bho 'kɔu dɔ; 'ö ꞊ya kë 'dhö 'wo dho ꞊dhië'‑ n 'piö kö 'aan‑ ‑an dha.»
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 'Ö Pɔlö ‑yö ö ‑wo ‑zuöatadhe ‑kë 'ö‑ pö: «꞊Dhɛ ‑kë 'dhö a‑ ‑pö ka ‑dhë zlöö ‑bha, ‑Zlan ‑yö ö ‑bha mɛ dha ‑sü ‑wun bɔ ‑na mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö. Wo ‑zë, ‑wo ‑dho wo 'to to ‑a ‑wo ‑bha.»
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 [꞊Dhɛ Pɔlö ꞊ya yën 'wun 'ö bhë ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha, Zuifö ‑nu ‑wo ‑dho wo ‑gɔ kɔɔ zaɔdhe ꞊va kë ‑sü 'ka wo 'kuë.]
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 ‑Kwɛ ꞊plɛ 'ö Pɔlö ‑ya ‑kë 'kɔ 'ö‑ sü bhë ‑a 'gü. 'Ö mɛ ‑nu 'saadhö 'wo nu ‑lo ‑a 'piö ꞊dhia 'wo‑ yö mü.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 'Yö ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun ‑blɛɛ ‑an ‑dhë ‑dhɛ bhë ‑a ‑bha, 'yö 'wun 'ö ‑gban kwa Dëmɛ Yesu Klito ‑wun ‑bha bhë, 'yö mɛ ꞊daan ‑a 'ka ‑zogbandhe ꞊va waa‑ ‑potaasü ‑an 'ka.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.