Atos 25
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 ꞊Dhɛ Fetusö ꞊ya ‑lo 'sɛ 'pian 'ö bhë ‑a ‑ta, ‑a ‑dhɛkpaɔyi ꞊ya kë ‑yaaga, 'ö go Sezale 'ö dho Zeluzalɛmë.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 'Ö ‑dhɛ bhë ‑a 'gü slabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu, waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha mɛ ꞊vava ‑nu 'wo dho 'wo Pɔlö ‑wun ‑kan Fetusö 'dhiö ‑a ‑pö ‑a ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 ‑yö 'wun ‑së do kë wo ‑dhë, 'wo‑ 'piö kö ‑yö Pɔlö bɔ Zeluzalɛmë; bhii 'ö tɔɔ kö ꞊wa 'dho wo 'ko ꞊zlöö ‑waan Pɔlö zë zian ‑ta.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 'Kɛɛ Fetusö ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Pɔlö ‑yö ‑kanso 'gü Sezale, 'go mü ma gia‑, a ‑dho 'ma ‑dhɛkpaɔyi ꞊nɛ ‑a 'ka.»
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 'Ö ko 'zü 'yö‑ pö ꞊nɛɛ: «‑Kaa kë kö ka ‑gɔmɛ ‑nu ‑wo ziö n 'piö, 'yi 'dho Sezale! ꞊Ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ bhë 'wun yaa 'ö‑ ‑kë kö ‑wo za dɔ ‑a ‑bha 'ma!»
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Fetusö ‑yö pë 'ö ‑mɔ 'dhɔɔgɔ do ‑bha ‑a ‑kë ‑an 'piö Zeluzalɛmë plöö. 'Go mü 'yö dho Sezale. ꞊Dhɛ ‑dhɛ ꞊ya 'po 'ö dho za ‑dɔ ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'ö ꞊yaannu ö ‑bha zakanmɛ ‑bha ‑gbloo 'gü, 'yö‑ pö mɛ ‑nu ‑dhë ‑wo nu Pɔlö 'ka.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa nu Pɔlö 'ka ꞊wa ‑lo, 'ö Zuifö ‑nu 'wo go Zeluzalɛmë bhë 'wo ꞊nië ‑a ‑zü, 'wo 'wun yaa ꞊va ꞊blɛɛ ‑a ‑gɔ. 'Kɛɛ waa ‑mɔa ‑bha kö 'wun yaa 'wo‑ ꞊blɛɛ ‑a ‑gɔ bhë kö ‑waan ‑a ‑gɛn pö.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 'Kɛɛ Pɔlö ‑yö ö ‑de dha ‑wun ‑blɛɛ 'ö‑ pö: «N 'ka Zuifö ‑nu yi ‑bha tɔng gbɛ ‑lö 'gü. 'Go mü 'zü, n 'ka 'wun yaa kë yi ‑bha ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ waa‑ Wlɔmë ‑mɛ ‑nu ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va ‑an 'ka.»
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ Fetusö ‑yö ‑kë ‑a 'piö kö 'ö Zuifö ‑nu ‑dhi ‑a ‑dhë ‑wun kë, 'ö‑ pö Pɔlö ‑dhë: «Ü ‑dho ‑mɔa ‑bha kö 'ü nu Zeluzalɛmë kö 'aan‑ ‑dhɛ ‑ga 'wun bhë ‑a 'gü a? ꞊Ya kë ꞊nɛ za 'wo‑ dɔ ‑na ü ‑bha bhë ‑yö 'wun gia‑ 'ka kö 'aan‑ ‑a dɔ ꞊a?»
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 'Ö Pɔlö ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «A dɔ ‑sü 'ka 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va ‑bha za ‑kan ‑a 'gü ‑kɔ 'gü; 'a‑ 'piö kö 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va gia‑ bhë ‑yö za bhë ‑a 'kan. Bhi gia‑ ü‑ ꞊dɔa' ‑së 'ka ꞊nɛ n 'ka 'wun yaa gbɛ kë Zuifö ‑nu 'ka.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ma Zuifö ‑nu, yi ‑bha tɔng 'gü ꞊siö'‑, 'iin pë 'ö dho kë n zë ‑gɛn 'ka, 'ma‑ kë kö n 'ka ‑kɔ n zë ‑sü 'ka. 'Kɛɛ ꞊ya kë ꞊nɛ 'wun 'wo‑ ꞊blɛɛ' ‑na n ‑gɔ ꞊nɛ, 'wun gia‑ gbɛ 'yaa‑ 'gü, mɛ gbɛ yaa 'dho ‑mɔa ‑bha kö ‑yö n dɔ ‑an kwɛɛ. Mɛ 'a‑ 'piö kö za bhë ‑ya 'kan 'ö tɔɔ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va.»
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 ꞊Dhɛ 'ö Fetusö waa‑ ö ‑bha ‑ya za 'gü ‑mɛ ‑nu ꞊wa 'wun 'bhaa ꞊blɛɛ'‑ wo 'ko ziën, 'ö‑ ‑daa ‑kë 'ö‑ pö Pɔlö ‑dhë: «Pë 'ü‑ 'piö 'ö tɔɔ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va ‑yö za bhë ‑a 'kan a? ꞊Dhɛ 'ö 'pö kö ü ‑dho dho 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va bhë ‑a 'dhiö.»
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi 'bhaa ꞊ya ziö, 'ö ‑gludë Aglipa waa‑ Belenisö 'wo dho Sezale ‑pö 'gü kö ‑wo Fetusö 'sɛnɛ bho ‑a nu ‑sü ‑bha.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 ‑Wo ‑kë mü, 'ö Pɔlö ‑bha 'wun bhë, 'ö Fetusö ‑ya ‑da ‑gludë 'dhiö, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Gɔɔn‑ do 'ö Felisö ‑ya to ‑kanso 'kɔɔdhö ‑yö zö.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 ꞊Dhɛ 'ma 'dho Zeluzalɛmë, 'ö Zuifö ‑nu ‑bha slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ ‑an ‑bha mɛ ziizii ‑nu 'wo nu ‑a ‑bha 'wun 'ka n 'dhiö. 'Ö 'wo‑ pö n ‑dhë 'a za ‑lo ‑a tuö.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 A‑ ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'a‑ pö: ‹Wlɔmë ‑mɛ ‑nu ‑bha wɔ ‑kɔ 'gü, mɛ 'wo za dɔ ‑a ‑bha, 'waa‑ dɔ mɛ ‑nu kwɛɛ kö ‑a mɛ gia‑ yaa dɔ mɛ ‑nu 'wo za dɔ ‑a ‑bha bhë ‑an wö 'dhiö, kö pë 'ö ‑kë 'wo za dɔ ‑a ‑bha bhë kö yaa ö ‑bha ꞊blɛɛ'‑.›
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 'Ö 'wo ‑ziö n 'piö 'yi nu zö; n 'ka 'töng gbɛ ziö 'wun bhë ‑a ‑ta. 'Ö ꞊dhɛ ‑dhɛ ꞊ya 'po, 'a dho za ‑dɔ ‑a 'gü ‑kɔ 'gü kö 'aan‑ za bhë ‑a 'kan. 'Yö 'a‑ pö mɛ ‑nu ‑dhë ‑wo nu gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a 'ka.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 'Ö za ‑dɔ ‑a ‑bha ‑mɛ ‑nu ‑wo nu, 'kɛɛ 'wun yaa ‑nu 'ö n ‑ma ‑zotadhe ‑yö dho ‑an 'piö ‑bezë bhë waa‑ gbɛ ꞊blɛɛ'‑.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 'Wun do 'ö wo ‑nu 'wo‑ zaɔdhe kë 'ö tɔɔ ‑kɔ 'ö 'wo wo ‑bha ‑Zlan gba ‑a 'ka bhë 'yaa do. 'Go mü 'zü, mɛ do 'bhaa 'wo‑ ‑dhɛ Yesu 'ö ga 'ö Pɔlö ‑ya pö ꞊yɔɔn ö ‑wo ‑ta ‑sü 'ka ꞊nɛ ‑yö 'bhee‑ bhë ‑a ‑wun ‑mü.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 'Ö ‑kɔ 'a dho ‑a kaa kö 'wun ‑nu 'wo bhë 'aan‑ ‑dhɛ yö ‑an 'gü 'ö n 'ka‑ dɔ. ‑A ‑wun 'gü 'ö 'a Pɔlö ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛ 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ ‑yö ‑dho 'we‑ ‑bha kö ‑yö 'dho Zeluzalɛmë kö 'aan‑ za bhë ‑a 'kan 'ma.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 'Yö Pɔlö ‑ya pö 'gbönggböng ꞊nɛ ö‑ 'piö kö 'ö to ‑kanso 'gü kö 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va gia‑ ‑yö za bhë ‑a 'kan. 'Ö‑ ‑wun 'gü, 'a‑ pö n ‑ma 'dhasi ‑nu ‑dhë, ‑wo wo ‑zo kë ‑a 'piö, ‑yö 'dho ‑yö yöë yi 'a dho ‑a bɔa 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va 'dhiö ‑a ‑bha.»
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 'Ö Aglipa ‑ya pö Fetusö ‑dhë: «A‑ 'piö kö gɔɔn‑ 'ö bhë, ma gia‑ 'a‑ ‑wo ma.» 'Ö Fetusö ‑ya pö ‑a ‑dhë: «꞊Dhia' 'ü dho ‑a ‑wo ma.»
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, mɛ ‑nu ‑wo ‑ziö Aglipa waa‑ Belenisö ‑an 'piö ‑an ‑sü ꞊va ‑sü 'ka, 'wo nu 'wo ꞊daa' ‑bhɔkuëkëdhɛ ꞊va 'gü. 'Go mü 'dhasi ‑nu, 'dhasi ꞊lamɛ ‑nu waa‑ pö‑ ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ‑wo ‑nu mü. 'Ö Fetusö ‑ya pö ö ‑bha 'dhasi ‑nu ‑dhë ‑wo nu Pɔlö 'ka; 'wo nuë.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 'Ö Fetusö ‑ya pö mɛ ‑nu 'wo nu wo 'ko ꞊bhaa bhë ‑an ‑dhë: «‑Gludë Aglipa, mɛ ‑nu 'ka nu 'saadhö zö bhë, gɔɔn‑ 'ö Zuifö ‑dhɛ ꞊va ‑dhɛ ‑nu ‑wo za dɔ ‑a ‑bha 'wo nuë n 'dhiö Zeluzalɛmë ‑blɛɛzë 'ka, 'ö 'wo nuë ‑a kë ꞊plɛ ‑naa 'ka zö, 'ö 'wo ꞊gblaa gbla wo ‑wo 'ka ꞊nɛ ‑wa zë bhë, ‑a gɔɔn‑ bhë yö ꞊ga 'ö ꞊nɛ.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 'Kɛɛ ma ‑zë, n ‑ma 'ka, pë yaa 'ö dho ‑a kë kö ‑yö kë ‑a zë ‑gɛn 'ka, n 'ka‑ yö. 'Kɛɛ ꞊dhɛ ‑kë ꞊nɛ yö gia‑ ‑ya 'piö kö 'ö 'dho 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va 'dhiö bhë, a‑ ‑yö ‑së kö 'a‑ bɔ 'ma.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 'Kɛɛ pë 'bhaa 'a dho ‑a ‑ya 'sëëdhɛ 'gü kö 'aan‑ ‑a bɔ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va ‑dhë, ‑a ‑bha 'wun 'ö bhë ‑a ‑wun 'gü 'maa‑ dɔ. Pë 'ö ‑kë 'a nuë ka 'dhiö, 'kɛɛ bhi ‑gludë Aglipa, 'a nuë ü 'dhiö vɛɛdhö kö ‑yö kë 'dhö kö ‑a ꞊dhɛɛ' ꞊ya 'kpɔ ꞊sia, pë 'a dho ‑a ꞊bɛɛn'‑, kö 'aan‑ ꞊tun ‑a ꞊bɛɛn' ‑na 'ö bhë.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 ‑A ꞊truën gbɛ 'yaa ‑dhö kö 'a ‑kanso 'kɔɔmɛ bɔ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va ‑dhë kö za 'wo‑ dɔ ‑a ‑bha bhë, n 'ka‑ ‑gɛn ꞊blɛɛ'‑ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va ‑dhë ‑së 'ka.»
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.