Atos 24
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi 'sɔɔdhu ꞊ya ziö, slabhomɛ ꞊va Ananiasö waa‑ mɛ ziizii 'bhaa ‑nu 'dhö waa‑ ‑an ‑gɔ 'dhiö ‑mɛ 'wo‑ ‑dhɛ Tɛɛtulusö, ‑wo ‑dho Sezale, 'wo dho 'sɛdë Felisö 'dhiö kö 'waan‑ Pɔlö ‑ta ‑zɔn ‑a ‑dhë.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias chegou com alguns dos líderes do povo e um advogado chamado Tértulo para exporem ao governador sua causa contra Paulo.
2 'Ö 'wo Pɔlö ꞊dhɔɔ ‑kë, 'yö nu. 'Ö Tɛɛtulusö ‑yö yö 'wun ‑dɔ Pɔlö ‑bha ‑sü 'gü 'ö‑ pö:
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou as acusações: “Excelentíssimo Félix, o senhor tem proporcionado a nós, judeus, um longo período de paz e, com perspicácia, tem realizado reformas que muito nos beneficiam.
3 «Yi ‑gɔtaamɛ ‑wungbeezë, Felisö, ü ‑kë ‑gɔmɛ 'kpaakpa giagia 'ka; yi ‑potaasü 'ka 'sɛ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü 'töng ꞊va 'piö. 'Go mü 'zü, 'ü yi ‑bha ‑tosiadhe ‑kë ‑së ꞊duö 'sɛ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü. Pë 'ö 'yi‑ dɔ ꞊nɛ bhë, 'ö 'go mü mɛ ‑nu ꞊waa‑ dɔa.
3 Por todas essas coisas nós lhe somos extremamente gratos.
4 'Kɛɛ 'maa‑ 'piö kö 'a ü 'kun sia‑ ꞊glɔɔsü. ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö ü ‑bha 'glusë ‑wun 'gü, ‑bhö ü 'to kë yi ‑bha 'bhe 'tee 'ka!
4 Contudo, não desejo tomar seu tempo, por isso peço sua atenção apenas por um momento.
5 Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ yi‑ ꞊yöë' ꞊nɛ ‑yö mɛ ꞊zuö' ‑kaan 'kuë ‑mɛ 'ka. 'Go mü 'zü 'ö ‑kë mɛ ‑lü ꞊suu'‑ yaazë 'ka. Yö ꞊nɛ 'ö 'gügludhe ‑da Zuifö ‑nu ziën, 'sɛ ‑dhɛ 'saadhö 'gü. ‑Yö Nazalɛtë ‑mɛ ‑nu kpö ꞊kɔɔnmɛ 'ka.
5 Constatamos que este homem é um perturbador, que vive causando tumultos entre os judeus de todo o mundo. É o principal líder da seita conhecida como os Nazarenos.
6 ‑Ya 'piö kö 'ö kwa ‑bha ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'slööslö ꞊siö'. Pë 'ö ‑kë 'yi‑ kun bhë 'ö bhë. ['Ö 'yi‑ 'piö kö 'yi za dɔ ‑a ‑bha ꞊nɛ ‑kɔ 'ö yi ‑de ‑bha tɔng ‑ya pö ‑a 'ka ‑a 'dhö.
6 Quando o prendemos, estava tentando profanar o templo. Nós queríamos julgá-lo de acordo com nossa lei,
7 'Kɛɛ yië‑ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ Lisiasö ‑yö ‑yö 'wun 'ö bhë ‑a 'gü, 'ö‑ bho yi kwɛɛ 'gbee‑ 'ka.
7 mas Lísias, o comandante do regimento, usou de força e o tirou de nossas mãos,
8 'Go mü 'zü 'ö Lisiasö ‑ya pö yi 'yi 'wun dɔ ‑na ‑a ‑bha bhë yi ‑dhë, 'yi nu ü 'dhiö.] ꞊Ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ bhë 'bha‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊sia, pë 'ö ‑kë 'yi 'wun dɔ ‑na ‑a ‑bha bhë, bhi gia‑ ü ‑dho ü ‑bha 'wun gia‑ yö ü ‑de kwɛɛ.»
8 e ordenou a nós, os acusadores, que nos apresentássemos perante o senhor. Nossas acusações poderão ser confirmadas quando o senhor interrogar Paulo pessoalmente”.
9 'Ö Zuifö 'bhaa ‑nu 'wo to 'wo wo ‑wo ‑zuöatadhe ‑kë, wo ‑bha 'wun ‑dɔ ‑a ‑bha ‑wo bhë ‑a ‑ta ꞊nɛ 'wun 'ö Tɛɛtulusö ‑ya ꞊blɛɛ bhë ‑yö gia‑ 'ka.
9 Os outros judeus concordaram e declararam ser verdadeiro o que Tértulo tinha dito.
10 'Ö 'sɛdë ‑ya pö Pɔlö ‑dhë ‑yö 'wun ꞊blɛɛ'‑, 'ö Pɔlö ‑ya pö: «A‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ, bhi 'ü tɔɔ zakanmɛ 'sɛgɔ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑ta, 'ö 'bha ‑kwɛ ꞊plëëzë kë ‑a 'gü. ‑A ‑wun 'gü n ‑zo ‑yö ‑gban ‑sü 'ka kö 'a n ‑de dha ‑wun ꞊blɛɛ'‑ ü 'dhiö.
10 Quando Paulo recebeu um sinal do governador para falar, disse: “Sei que o senhor tem julgado questões dos judeus há muitos anos e, portanto, apresento-lhe minha defesa de bom grado.
11 Bhi gia‑ ‑de 'pö, ‑bhö ‑dhɛ ‑ga 'wun 'a 'dhoë‑ ꞊blɛɛ'‑ ü ‑dhë bhë ‑a 'gü ‑së 'ka! 'Ö tɔɔ ‑a ‑dhɛkpaɔyi yaa ziö 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'gü ꞊kun, 'a nu Zeluzalɛmë zö yi ‑bha ‑Zlan gba ꞊dhia.
11 O senhor poderá verificar com facilidade que cheguei a Jerusalém não mais que doze dias atrás para adorar no templo.
12 Waa n yö kö yië‑ mɛ gbɛ yi 'dhinaa kë ‑na, 'iin waa n yö kö a mɛ ‑nu ‑ya ‑na 'kuë‑ Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü, 'iin plöö ‑dhɛ ‑nu ‑bha.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem causando tumulto em nenhuma sinagoga, nem nas ruas da cidade.
13 'A‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo ꞊nɛ 'wun 'wo‑ dɔ ‑na n ‑ma bhë ‑a ‑gɛn 'yaa ‑dhö ‑an ‑gɔ kö ‑waan ‑a pö ü ‑dhë.
13 Eles não podem provar as acusações que fazem contra mim.
14 ‑A ‑kë 'dhö ‑sü 'ka, pë 'a‑ dɔ ü wö 'dhiö yö ꞊ga 'ö ꞊nɛ: 'Ö tɔɔ yi 'bhɛma ‑nu ‑bha ‑Zlan ꞊nɛ 'a‑ gba, 'go mü 'zü a yuö ‑kë ‑a ‑dhë 'ta 'sü ‑sü 'ka zian ‑gblooga 'wo‑ ‑wun ‑dhɛ ‑na ꞊sua bhë ‑a ‑ta ‑sü 'ka. 'Kɛɛ ‑Zlan ‑bha tɔng 'ö Moizö ‑ya nu yi ‑dhë 'iin ‑a ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑wo 'saadhö 'wo ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, a ‑an 'plɛ ‑dhɛ 'wun gia‑.
14 “Reconheço, porém, que sou seguidor do Caminho, que eles chamam de seita. Adoro o Deus de nossos antepassados e creio firmemente na lei judaica e em tudo que está escrito nos profetas.
15 A n ‑zo ‑yö yi ‑bha ‑Zlan ‑bha ꞊nɛ ‑kɔ wo gia‑ 'wo wo ‑zo yöë bhë ‑a 'dhö ꞊nɛ ‑yö ‑dho gamɛ ‑nu këwunsëëzë ‑nu waa‑ këwunyaamɛ ‑nu ‑an 'plɛ bho ga 'gü.
15 Tenho em Deus a mesma esperança destes homens, de que ele ressuscitará tanto os justos como os injustos.
16 ‑A ‑wun 'gü ꞊nɛ 'a n 'gü dɔ n ‑de ‑gɔ 'gbee‑ kö ‑wo 'ö 'we ‑na n 'gü bhë kö ꞊kun 'ö dho ‑a pö n ‑dhë 'ma 'wun yaa kë ‑Zlan waa‑ mɛ ‑nu ‑an wö 'dhiö.
16 Por isso, procuro sempre manter a consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 ꞊Dhɛ 'ma 'go Zeluzalɛmë 'ö‑ ‑kwɛ ꞊ya kë ꞊plëëzë 'ö 'a ‑yɛ n 'zü, 'a nu mü kö ‑yö kë 'dhö 'aan‑ nu 'wëüga 'ka kö 'aan‑ ‑a nu Zuifö 'bhaa ‑nu ‑dhë gbaɔ 'ka, 'go mü 'zü kö 'aan‑ sla‑ bho yi ‑bha ‑Zlan ‑dhë.
17 “Depois de estar ausente por vários anos, voltei a Jerusalém com dinheiro para ajudar meu povo e apresentar ofertas.
18 ꞊Dhɛ 'ö sla‑ bhë 'a‑ bho ‑na yi ‑bha ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü bhë, 'wo nu 'wo n yö ‑a ‑ta mü. Kö 'aan‑ ꞊tun ‑a kë ‑na 'dhö bhë kö 'ma n ‑kë 'slööslö ‑sü ‑bhɔkuëdhe kë 'saadhö. Mɛ ‑gbaa gbɛ yaa kë n 'piö, 'iin 'wun ‑kaan 'kuë ‑sü ‑zë gbɛ yaa kë mü.
18 Meus acusadores me viram no templo depois que completei minha cerimônia de purificação. Não havia multidão nenhuma ao meu redor e nenhum tumulto.
19 'Kɛɛ mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü 'wo tɔɔ Zuifö ‑nu 'wo go Azi ‑sɛ 'gü, wo ꞊nɛ 'ö ‑an ꞊dua' 'dhö ‑mü kö ꞊ya kë ꞊nɛ ‑an ‑bha 'wun ‑yö n ‑ma, ‑wo nu ‑a 'ka ü 'dhiö.
19 Só estavam ali alguns judeus da Ásia, e são eles que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se têm algo contra mim.
20 'Iin 'go mü 'zü mɛ 'wo nu ꞊nɛ 'wun yaa 'a‑ ‑kë 'ö za ‑yö n kun zakanmɛ ‑bha za ‑dɔ n ‑ma ‑yi 'ka ‑wa pö.
20 Pergunte a estes homens que aqui estão de que crimes o conselho dos líderes do povo me considerou culpado,
21 ꞊Ya 'kan 'wun 'a‑ ꞊blɛɛ n ‑wo ‑ta dhuö 'gbee‑ 'ka ‑an 'plɛ wö 'dhiö ‑a ‑bha 'ö ‑kë: ‹Gamɛ ‑nu ‑go ga 'gü ‑sü ‑wun 'a‑ ‑dhɛ 'wun gia‑ bhë, 'ö‑ ‑wun 'gü 'wo za dɔ ‑na n ‑ma bhë!› »
21 exceto pela ocasião em que gritei: ‘Estou sendo julgado diante dos senhores porque creio na ressurreição dos mortos!’”.
22 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ 'wun 'ö ‑gban Klito ‑bha Felisö ‑ya ‑gɛn dɔ ‑së 'ka bhë, 'yö 'kwamadhe kun, 'ö yi kpɔ ‑a 'gü ‑a ‑pö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «꞊Ya kë ꞊nɛ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ Lisiasö ꞊ya nu ‑wo do kpinngdhö ‑yö n ‑gɔ kö 'aan‑ ‑a ꞊blɛɛ'‑ ka ‑dhë.»
22 Nesse momento, Félix, que tinha bastante conhecimento sobre o Caminho, interrompeu a audiência e disse: “Esperem até Lísias, o comandante do regimento, chegar. Então decidirei o caso de vocês”.
23 'Ö‑ pö ö ‑bha 'dhasi ‑gɔmɛ ‑dhë ‑wo 'dho Pɔlö 'ka; 'kɛɛ kö ‑wo ‑potaasü nu ‑a ‑dhë ‑yö yö plaan ‑nu wo, 'iin kö ‑wo wo ꞊kwaa' ‑a 'bhamɛ ‑nu ‑zü, ‑wo nu ‑a ‑dhë pë 'ö‑ ‑bha ‑wun ‑yö yö ‑a ‑bha ‑a 'ka.
23 Ordenou que um oficial mantivesse Paulo sob custódia, mas lhe deu certa liberdade e permitiu que seus amigos o visitassem e providenciassem aquilo de que ele precisava.
24 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi 'bhaa ꞊ya ziö, 'ö Felisö waa‑ ö bɔɔ 'wo‑ ‑dhɛ Drusilö 'ö ‑kë Zuifö dhebɔ 'ka bhë 'wo nu. 'Ö Felisö ‑yö mɛ bɔ 'wo nu Pɔlö 'ka. 'Yö ö 'to to 'wun 'ö ‑gban ‑zo ‑yö Yesu Klito ‑bha ‑sü 'ö Pɔlö 'dhö ‑a ꞊blɛɛ' ‑na bhë ‑a ‑bha.
24 Alguns dias depois, Félix voltou com sua esposa, Drusila, que era judia. Mandou chamar Paulo, e os dois ouviram enquanto ele lhes falava a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ Pɔlö ‑yö 'wun 'ö ‑gban ‑kë kpengdhö ‑sü waa‑ mɛ ‑bha ö ‑de ꞊kɔɔn ‑sü waa‑ kwa ‑bha ‑Zlan ‑bha zadɔdhe 'ö dho kë 'dhiö ꞊zian', mɛbheedhɛ këwun ‑nu ‑bha ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü bhë, 'ö 'suö ‑yö ‑da Felisö 'gü 'ö‑ pö: «‑Bhö 'dho ꞊kun! ꞊Ya kë ꞊nɛ 'ma 'töng yö to, 'a ü ꞊dhɔɔ ‑kë kö 'wun 'ö bhë 'üën‑ ‑a 'bhaa ꞊blɛɛ.»
25 Quando Paulo passou a falar da justiça divina, do domínio próprio e do dia do juízo que estava por vir, Félix teve medo e disse: “Pode ir, por enquanto. Quando for mais conveniente, mandarei chamá-lo outra vez”.
26 ‑Yö ‑kë ‑a ‑zo 'piö ‑be ꞊nɛ Pɔlö ‑yö ‑dho më ö 'piö 'ö ö gbaa 'wëü‑ 'ka. Pë 'ö ‑kë 'ö ꞊ya kë 'ö‑ ꞊dhɔɔ ‑kë kö 'waan‑ 'dɔɔ dɔ wo 'ko ꞊bhaa bhë 'ö bhë.
26 Félix também esperava que Paulo lhe oferecesse dinheiro, de modo que mandava buscá-lo com frequência e conversava com ele.
27 ꞊Dhɛ 'ö ‑kwɛ ꞊plɛ ꞊ya ziö, 'ö Pɔɔsiusö Fetusö ‑yö yö Felisö pin ꞊taa 'sɛdë 'ka. Felisö ‑yö ‑kë ‑a 'piö kö 'ö Zuifö ‑nu ‑dhi ‑a ‑dhë ‑wun kë; 'yö Pɔlö to ‑kanso 'gü.
27 Assim se passaram dois anos, e Félix foi sucedido por Pórcio Festo. E, uma vez que Félix desejava obter a simpatia dos judeus, manteve Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.