Atos 24

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi 'sɔɔdhu ꞊ya ziö, slabhomɛ ꞊va Ananiasö waa‑ mɛ ziizii 'bhaa ‑nu 'dhö waa‑ ‑an ‑gɔ 'dhiö ‑mɛ 'wo‑ ‑dhɛ Tɛɛtulusö, ‑wo ‑dho Sezale, 'wo dho 'sɛdë Felisö 'dhiö kö 'waan‑ Pɔlö ‑ta ‑zɔn ‑a ‑dhë.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador a sua acusação contra Paulo.
2 'Ö 'wo Pɔlö ꞊dhɔɔ ‑kë, 'yö nu. 'Ö Tɛɛtulusö ‑yö yö 'wun ‑dɔ Pɔlö ‑bha ‑sü 'gü 'ö‑ pö:
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo passou a acusá-lo, dizendo: — Excelentíssimo Félix, tendo nós desfrutado de paz perene por meio do senhor e tendo sido feitas, por seu providente cuidado, notáveis reformas em benefício deste povo,
3 «Yi ‑gɔtaamɛ ‑wungbeezë, Felisö, ü ‑kë ‑gɔmɛ 'kpaakpa giagia 'ka; yi ‑potaasü 'ka 'sɛ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü 'töng ꞊va 'piö. 'Go mü 'zü, 'ü yi ‑bha ‑tosiadhe ‑kë ‑së ꞊duö 'sɛ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü. Pë 'ö 'yi‑ dɔ ꞊nɛ bhë, 'ö 'go mü mɛ ‑nu ꞊waa‑ dɔa.
3 sempre e em todos os lugares, reconhecemos isto com profunda gratidão.
4 'Kɛɛ 'maa‑ 'piö kö 'a ü 'kun sia‑ ꞊glɔɔsü. ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö ü ‑bha 'glusë ‑wun 'gü, ‑bhö ü 'to kë yi ‑bha 'bhe 'tee 'ka!
4 Entretanto, para não deter o senhor por muito tempo, peço que, de acordo com a sua clemência, nos ouça por alguns instantes.
5 Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ yi‑ ꞊yöë' ꞊nɛ ‑yö mɛ ꞊zuö' ‑kaan 'kuë ‑mɛ 'ka. 'Go mü 'zü 'ö ‑kë mɛ ‑lü ꞊suu'‑ yaazë 'ka. Yö ꞊nɛ 'ö 'gügludhe ‑da Zuifö ‑nu ziën, 'sɛ ‑dhɛ 'saadhö 'gü. ‑Yö Nazalɛtë ‑mɛ ‑nu kpö ꞊kɔɔnmɛ 'ka.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove desordens entre os judeus do mundo inteiro, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 ‑Ya 'piö kö 'ö kwa ‑bha ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'slööslö ꞊siö'. Pë 'ö ‑kë 'yi‑ kun bhë 'ö bhë. ['Ö 'yi‑ 'piö kö 'yi za dɔ ‑a ‑bha ꞊nɛ ‑kɔ 'ö yi ‑de ‑bha tɔng ‑ya pö ‑a 'ka ‑a 'dhö.
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos com o intuito de julgá-lo segundo a nossa Lei.
7 'Kɛɛ yië‑ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ Lisiasö ‑yö ‑yö 'wun 'ö bhë ‑a 'gü, 'ö‑ bho yi kwɛɛ 'gbee‑ 'ka.
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 'Go mü 'zü 'ö Lisiasö ‑ya pö yi 'yi 'wun dɔ ‑na ‑a ‑bha bhë yi ‑dhë, 'yi nu ü 'dhiö.] ꞊Ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ bhë 'bha‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊sia, pë 'ö ‑kë 'yi 'wun dɔ ‑na ‑a ‑bha bhë, bhi gia‑ ü ‑dho ü ‑bha 'wun gia‑ yö ü ‑de kwɛɛ.»
8 ordenando que os seus acusadores viessem à presença do senhor. Se o interrogar, o senhor mesmo poderá tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 'Ö Zuifö 'bhaa ‑nu 'wo to 'wo wo ‑wo ‑zuöatadhe ‑kë, wo ‑bha 'wun ‑dɔ ‑a ‑bha ‑wo bhë ‑a ‑ta ꞊nɛ 'wun 'ö Tɛɛtulusö ‑ya ꞊blɛɛ bhë ‑yö gia‑ 'ka.
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 'Ö 'sɛdë ‑ya pö Pɔlö ‑dhë ‑yö 'wun ꞊blɛɛ'‑, 'ö Pɔlö ‑ya pö: «A‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ, bhi 'ü tɔɔ zakanmɛ 'sɛgɔ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑ta, 'ö 'bha ‑kwɛ ꞊plëëzë kë ‑a 'gü. ‑A ‑wun 'gü n ‑zo ‑yö ‑gban ‑sü 'ka kö 'a n ‑de dha ‑wun ꞊blɛɛ'‑ ü 'dhiö.
10 Quando o governador fez sinal para que Paulo falasse, ele disse: — Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender.
11 Bhi gia‑ ‑de 'pö, ‑bhö ‑dhɛ ‑ga 'wun 'a 'dhoë‑ ꞊blɛɛ'‑ ü ‑dhë bhë ‑a 'gü ‑së 'ka! 'Ö tɔɔ ‑a ‑dhɛkpaɔyi yaa ziö 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'gü ꞊kun, 'a nu Zeluzalɛmë zö yi ‑bha ‑Zlan gba ꞊dhia.
11 O senhor mesmo pode verificar que não se passaram mais de doze dias desde que fui a Jerusalém para adorar a Deus;
12 Waa n yö kö yië‑ mɛ gbɛ yi 'dhinaa kë ‑na, 'iin waa n yö kö a mɛ ‑nu ‑ya ‑na 'kuë‑ Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü, 'iin plöö ‑dhɛ ‑nu ‑bha.
12 e que não me acharam no templo discutindo com ninguém, nem agitando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 'A‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo ꞊nɛ 'wun 'wo‑ dɔ ‑na n ‑ma bhë ‑a ‑gɛn 'yaa ‑dhö ‑an ‑gɔ kö ‑waan ‑a pö ü ‑dhë.
13 nem podem provar diante do senhor as acusações que agora fazem contra mim.
14 ‑A ‑kë 'dhö ‑sü 'ka, pë 'a‑ dɔ ü wö 'dhiö yö ꞊ga 'ö ꞊nɛ: 'Ö tɔɔ yi 'bhɛma ‑nu ‑bha ‑Zlan ꞊nɛ 'a‑ gba, 'go mü 'zü a yuö ‑kë ‑a ‑dhë 'ta 'sü ‑sü 'ka zian ‑gblooga 'wo‑ ‑wun ‑dhɛ ‑na ꞊sua bhë ‑a ‑ta ‑sü 'ka. 'Kɛɛ ‑Zlan ‑bha tɔng 'ö Moizö ‑ya nu yi ‑dhë 'iin ‑a ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑wo 'saadhö 'wo ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, a ‑an 'plɛ ‑dhɛ 'wun gia‑.
14 Porém confesso ao senhor que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que concordam com a lei e os escritos dos profetas,
15 A n ‑zo ‑yö yi ‑bha ‑Zlan ‑bha ꞊nɛ ‑kɔ wo gia‑ 'wo wo ‑zo yöë bhë ‑a 'dhö ꞊nɛ ‑yö ‑dho gamɛ ‑nu këwunsëëzë ‑nu waa‑ këwunyaamɛ ‑nu ‑an 'plɛ bho ga 'gü.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 ‑A ‑wun 'gü ꞊nɛ 'a n 'gü dɔ n ‑de ‑gɔ 'gbee‑ kö ‑wo 'ö 'we ‑na n 'gü bhë kö ꞊kun 'ö dho ‑a pö n ‑dhë 'ma 'wun yaa kë ‑Zlan waa‑ mɛ ‑nu ‑an wö 'dhiö.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre uma consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 ꞊Dhɛ 'ma 'go Zeluzalɛmë 'ö‑ ‑kwɛ ꞊ya kë ꞊plëëzë 'ö 'a ‑yɛ n 'zü, 'a nu mü kö ‑yö kë 'dhö 'aan‑ nu 'wëüga 'ka kö 'aan‑ ‑a nu Zuifö 'bhaa ‑nu ‑dhë gbaɔ 'ka, 'go mü 'zü kö 'aan‑ sla‑ bho yi ‑bha ‑Zlan ‑dhë.
17 — Depois de anos, vim trazer donativos para o meu povo e também fazer oferendas,
18 ꞊Dhɛ 'ö sla‑ bhë 'a‑ bho ‑na yi ‑bha ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü bhë, 'wo nu 'wo n yö ‑a ‑ta mü. Kö 'aan‑ ꞊tun ‑a kë ‑na 'dhö bhë kö 'ma n ‑kë 'slööslö ‑sü ‑bhɔkuëdhe kë 'saadhö. Mɛ ‑gbaa gbɛ yaa kë n 'piö, 'iin 'wun ‑kaan 'kuë ‑sü ‑zë gbɛ yaa kë mü.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da província da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento de povo e sem tumulto,
19 'Kɛɛ mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü 'wo tɔɔ Zuifö ‑nu 'wo go Azi ‑sɛ 'gü, wo ꞊nɛ 'ö ‑an ꞊dua' 'dhö ‑mü kö ꞊ya kë ꞊nɛ ‑an ‑bha 'wun ‑yö n ‑ma, ‑wo nu ‑a 'ka ü 'dhiö.
19 os quais deviam comparecer diante do senhor e fazer as acusações, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 'Iin 'go mü 'zü mɛ 'wo nu ꞊nɛ 'wun yaa 'a‑ ‑kë 'ö za ‑yö n kun zakanmɛ ‑bha za ‑dɔ n ‑ma ‑yi 'ka ‑wa pö.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam que crime acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento diante do Sinédrio,
21 ꞊Ya 'kan 'wun 'a‑ ꞊blɛɛ n ‑wo ‑ta dhuö 'gbee‑ 'ka ‑an 'plɛ wö 'dhiö ‑a ‑bha 'ö ‑kë: ‹Gamɛ ‑nu ‑go ga 'gü ‑sü ‑wun 'a‑ ‑dhɛ 'wun gia‑ bhë, 'ö‑ ‑wun 'gü 'wo za dɔ ‑na n ‑ma bhë!› »
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: “Hoje estou sendo julgado por vocês por causa da ressurreição dos mortos.”
22 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ 'wun 'ö ‑gban Klito ‑bha Felisö ‑ya ‑gɛn dɔ ‑së 'ka bhë, 'yö 'kwamadhe kun, 'ö yi kpɔ ‑a 'gü ‑a ‑pö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «꞊Ya kë ꞊nɛ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ Lisiasö ꞊ya nu ‑wo do kpinngdhö ‑yö n ‑gɔ kö 'aan‑ ‑a ꞊blɛɛ'‑ ka ‑dhë.»
22 Então Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas relacionadas com o Caminho, adiou a causa, dizendo: — Quando chegar o comandante Lísias, tomarei uma decisão a respeito do caso de vocês.
23 'Ö‑ pö ö ‑bha 'dhasi ‑gɔmɛ ‑dhë ‑wo 'dho Pɔlö 'ka; 'kɛɛ kö ‑wo ‑potaasü nu ‑a ‑dhë ‑yö yö plaan ‑nu wo, 'iin kö ‑wo wo ꞊kwaa' ‑a 'bhamɛ ‑nu ‑zü, ‑wo nu ‑a ‑dhë pë 'ö‑ ‑bha ‑wun ‑yö yö ‑a ‑bha ‑a 'ka.
23 E ordenou ao centurião que conservasse Paulo na prisão, tratando-o com tolerância e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi 'bhaa ꞊ya ziö, 'ö Felisö waa‑ ö bɔɔ 'wo‑ ‑dhɛ Drusilö 'ö ‑kë Zuifö dhebɔ 'ka bhë 'wo nu. 'Ö Felisö ‑yö mɛ bɔ 'wo nu Pɔlö 'ka. 'Yö ö 'to to 'wun 'ö ‑gban ‑zo ‑yö Yesu Klito ‑bha ‑sü 'ö Pɔlö 'dhö ‑a ꞊blɛɛ' ‑na bhë ‑a ‑bha.
24 Passados alguns dias, Félix veio com Drusila, sua mulher, que era judia. Mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ Pɔlö ‑yö 'wun 'ö ‑gban ‑kë kpengdhö ‑sü waa‑ mɛ ‑bha ö ‑de ꞊kɔɔn ‑sü waa‑ kwa ‑bha ‑Zlan ‑bha zadɔdhe 'ö dho kë 'dhiö ꞊zian', mɛbheedhɛ këwun ‑nu ‑bha ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü bhë, 'ö 'suö ‑yö ‑da Felisö 'gü 'ö‑ pö: «‑Bhö 'dho ꞊kun! ꞊Ya kë ꞊nɛ 'ma 'töng yö to, 'a ü ꞊dhɔɔ ‑kë kö 'wun 'ö bhë 'üën‑ ‑a 'bhaa ꞊blɛɛ.»
25 Quando Paulo começou a falar sobre a justiça, o domínio próprio e o Juízo vindouro, Félix ficou amedrontado e disse: — Por agora, você pode retirar-se, e, quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.
26 ‑Yö ‑kë ‑a ‑zo 'piö ‑be ꞊nɛ Pɔlö ‑yö ‑dho më ö 'piö 'ö ö gbaa 'wëü‑ 'ka. Pë 'ö ‑kë 'ö ꞊ya kë 'ö‑ ꞊dhɔɔ ‑kë kö 'waan‑ 'dɔɔ dɔ wo 'ko ꞊bhaa bhë 'ö bhë.
26 Ao mesmo tempo, esperava que Paulo lhe desse dinheiro. Por isso, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 ꞊Dhɛ 'ö ‑kwɛ ꞊plɛ ꞊ya ziö, 'ö Pɔɔsiusö Fetusö ‑yö yö Felisö pin ꞊taa 'sɛdë 'ka. Felisö ‑yö ‑kë ‑a 'piö kö 'ö Zuifö ‑nu ‑dhi ‑a ‑dhë ‑wun kë; 'yö Pɔlö to ‑kanso 'gü.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo. E, como Félix queria assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.