Atos 20
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 ꞊Dhɛ 'ö ‑zuö ‑nu 'wo bhë ꞊wa 'kan, 'ö Pɔlö ‑yö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë 'ko ꞊bhaa, 'yö 'wun ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë, ‑an ꞊faan' 'më ‑sü 'ka. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ö ‑wo ‑da ‑an ‑dhë 'ö dho Maseduanë ‑sɛ 'gü.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 'Yö bɔ 'sɛ 'ö bhë ‑a 'gü, Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo mü ‑an ꞊faan' 'më ‑sü 'ka, ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊plëëzë 'ka. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö dho Glɛkö ‑sɛ 'gü.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 ‑Dhɛ bhë ꞊nɛ 'ö 'su ‑yaaga ‑kë ‑a ‑bha. 'Yö ö ꞊kwɛɛ‑ ‑nu dhu kö 'yaan‑ 'dho Sili ‑sɛ 'gü. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ma ꞊nɛ Zuifö ‑nu ꞊wa 'dho wo 'ko ꞊zlöö ö ‑gɔ kö ‑waan ö zë, 'ö ‑yɛ ö 'zü, 'ö dho Maseduanë ‑sɛ 'gü.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 — ausente —
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 — ausente —
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 ꞊Dhɛ 'ö 'wlaan‑ 'ö 'wo‑ ‑dhɛ 'wlaan‑ 'wo ꞊bluu'‑ 'ö‑ ꞊bhɛɛpë 'yaa‑ 'piö 'wo‑ ‑bhö ‑na bhë ꞊ya ziö, 'ö 'yi yi ‑bha ꞊kwɛɛ‑ dhu, 'yi ‑da 'yitagɔ 'gü Filipö ‑pö 'gü. 'Ö 'yi ‑dhɛkpaɔyi 'sɔɔdhu ‑kë zian‑, 'ö 'yi yö ‑an ‑bha Trɔasö plöö; 'ö yi ‑nu 'yi 'dhɔɔgɔ do ‑kë mü.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Zuifö ‑bha ꞊glooyi 'yinia 'piö, yi ‑kë yi 'ko ꞊bhaa kö 'yiën‑ ‑bhöpë 'slööslö 'sü. 'Ö Pɔlö ‑yö 'wun ꞊blɛɛ mɛ ‑nu 'wo ‑kë wo 'ko ꞊bhaa bhë ‑an ‑dhë. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ ‑dhɛ ꞊ya 'po, ‑yö ‑dho dho bhë, 'yö 'wun ꞊blɛɛ 'ö dhoë 'ö gbeng ziën ‑dhɛ ꞊loë'.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 'Kɔdhi 'yi ‑kë ‑a 'gü yi 'ko ꞊bhaa, 'kɔ ‑dɔ 'ko ‑ta dhuö ‑dhɛ 'gü bhë ꞊labang ‑nu ‑wo ‑kë mü ꞊va.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 ‑Dadhëü 'nëgɔɔnzë 'wo‑ ‑dhɛ ötisö ‑yö ‑kë ‑ya ‑sü 'ka 'kɔ föödhɛ ‑bha kö Pɔlö ‑yö ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ‑na 'piö ꞊gbiinzë 'ka; 'ö yi ‑yö ‑ziö ‑a 'ka. 'Ö go 'kɔ ‑dɔ 'kɔ ‑ta dhuö ‑dhɛ ‑yaaga ‑naa 'yi ‑kë ‑a 'gü bhë ‑a 'gü, 'ö ‑püö sia‑. ‑A ꞊luu'‑ 'wo‑ wo ꞊nɛ kö ꞊ya ga.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 'Ö Pɔlö ‑yö ꞊yɔɔ, 'ö ꞊kloo, 'ö‑ kpa ö ‑tong ‑ta. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö 'ö‑ pö: «Kö ꞊kun 'ö 'suö ‑yö ka ‑kë; ‑yö 'bhee‑!» 'Ö‑ to mɛ ‑nu 'wo to ‑an kwɛɛ kö ‑yö 'bhee‑.
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 'Go mü 'ö Pɔlö ‑da dhuö 'ö ꞊bluu'‑ ꞊kaan 'ö waa‑ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo‑ ‑bhö. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya 'wun ꞊blɛɛ'‑ 'zü 'piö ꞊gbiinzë wo, 'ö ‑dhɛ ꞊ya poë 'ö ö ‑wo ‑da 'ö dho.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 'Nëgɔɔnzë 'ö ꞊sia ‑a 'bheezë ꞊nɛ 'ö mɛ ‑nu ‑wo dho ‑a 'ka ‑a ‑gɔ kɔɔ 'ö ‑kë ‑an 'plɛ ‑bha 'yënng ꞊dhuë' ‑wun ꞊va 'ka.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Yi ‑dho 'dhiö, 'yi ‑da 'yitagɔ 'ö dho yi 'ka pödhɛ 'wo‑ ‑dhɛ Asɔsö bhë ‑a 'gü. ‑Dhɛ bhë ꞊nɛ 'ö Pɔlö dho ‑da ‑a ‑bha 'yitagɔ 'gü yi 'piö; bhii 'ö tɔɔ ‑ya ‑pö yi ‑dhë ö ‑dho ta sia‑ 'ö nuë.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya nu, ꞊ya yö yi ‑bha mü, 'ö 'yi‑ sü yi ‑bha 'yitagɔ 'yi nuë bhë ‑a 'gü, 'yi dho Mitilɛnë plöö.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 'Yi go ‑dhɛ bhë ‑a 'gü, 'ö ‑dhɛkpaɔyi mɛ 'ö yö ‑a 'piö, yi ꞊loë' Sio ‑dhɛ 'sɔɔ. ‑A ‑dhɛ mɛ 'ö ‑po ‑a 'piö 'zü, 'yi dho Samɔsö plöö; 'ö ‑dhɛkpaɔyi mɛ 'ö yö ‑a mɛ bhë ‑a 'piö 'zü, 'yi dho Mile ‑pö 'gü.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Pɔlö ‑ya ‑pö 'yi bɔ Efɛzö ‑pö 'sɔɔ; 'kɛɛ kö ꞊kun 'yi ꞊gbaannu mü, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö 'töng dho ‑ziö yi ‑ta Azi ‑sɛ 'gü. 'Siö ‑yö ‑kë ‑kpa ‑a ‑ta ꞊dhia, bhii ‑yö kë ‑a 'piö kö 'yiën‑ ‑lo Zeluzalɛmë, Pantëkɔtö 'wlaan‑ ‑yi gia‑ 'ka.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 ꞊Dhɛ 'yië ‑lo Mile plöö, 'ö Pɔlö ‑yö mɛ bɔ mɛ ziizii ‑nu 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'gü Efɛzö plöö ‑an ‑dhë kö ‑wo nu.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa nu ꞊wa ‑lo ‑a 'piö, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Ka gia‑, ka n kë ‑kɔ 'a n ‑de ꞊kaa' 'töng 'a ꞊kaa' ka 'piö 'ö sü yi ‑blɛɛzë 'a nuë Azi ‑sɛ 'gü ‑a ‑bha 'ö dho 'ö yöë ꞊dɛɛ ‑bha bhë ‑a ‑yö:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 A yuö ‑kë Dëmɛ ‑dhë, ‑de ‑dho sia‑ ‑sü, 'gbo bɔ ‑sü waa‑ ‑bɔ 'wun 'gbee‑ 'gü ‑sü 'ka, Zuifö ‑nu ‑bha ꞊sua ‑wun 'wo dhoë wo 'ko ꞊zlöö n ‑gɔ bhë ‑a 'gü.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Ka‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ pë ‑nu 'ö dho 'wun ‑zɔn ka ‑dhë ka ‑bha dha ‑sü 'gü, n 'ka‑ gbɛ ‑bin ka ‑gɔ, 'kɛɛ a ka ꞊daan ‑an 'ka mɛ 'plɛ wö 'dhiö 'iin 'zü ka ‑gɔ kɔɔdhɛ ‑nu ‑bha.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 A mɛ ‑nu 'wo Zuifö 'ka, waa‑ mɛ ‑nu 'waa Zuifö 'ka ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë ꞊woë' ꞊nɛ ‑wo 'go wo ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu 'gü, ‑wo ꞊dhië'‑ kwa ‑bha ‑Zlan 'piö ꞊zian', 'go mü ‑wo Dëmɛ Yesu Klito ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, a 'dho ‑na Zeluzalɛmë ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya pö 'a‑ kaa bhë ‑a 'dhö, 'kɛɛ kö pë 'ö dho kë n 'ka 'dhiö 'ma, 'maa‑ dɔ.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Pë do 'a‑ dɔ 'ö tɔɔ ‑dhɛ 'saadhö 'a bɔ ‑na ‑a ‑bha, ‑Zuu 'slööslö ‑ya ‑pö n ‑dhë ꞊nɛɛ ‑dho ‑kanso 'kɔɔdhö ‑sü 'iin 'yënngbhɔdhe ‑wo ‑ya ‑sü 'ka n ‑ma 'ka.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Pë 'a‑ dɔ 'ö tɔɔ n ‑ma ‑kë ‑a 'gü ‑sü ꞊bhlë 'yaa ‑dhö, ma gia‑ n ‑ma 'ka. 'Kɛɛ pë dho kë 'ö tɔɔ a ‑mɔ Dëmɛ Yesu ‑bha yuö 'yö‑ dɔ n kwɛɛ bhë ‑a 'dhiö 'to ‑sü ‑bha. Yuö bhë 'ö tɔɔ 'wuntaɔsë 'ö ‑gban ‑Zlan ‑bha 'glusë 'ö‑ ‑kë mɛ 'bhee‑ ‑nu 'ka, ‑a ‑wun ‑bha bhë 'a‑ ꞊blɛɛ'‑ mɛ ‑nu ‑dhë.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 A ‑kë ka ziën 'dhiö 'wun 'ö ‑gban ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑bha bhë ‑a ꞊blɛɛ ka ‑dhë ‑sü 'ka. 'Kɛɛ a‑ ꞊dɔa' zlöö ꞊nɛ mɛ gbɛ 'yaa ‑dhö ka ziën gbɔ kö ‑yö ö 'yan dɔ n ‑ma, 'ö tɔɔ a 'dhoë‑ 'go ka 'piö.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Pë 'ö ‑kë 'ö ꞊dɛɛ ꞊nɛ 'a‑ pö ‑na ka ‑dhë ‑kɔ ꞊yɔɔn ‑a ‑ta ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: Mɛ 'ö 'dhoë‑ ö ‑de ꞊dhɔng zian kpengdhö ꞊nɛ ‑a ‑ta ka ziën kö n ‑kɔ 'yaa‑ 'gü bhë 'ö bhë.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Bhii pë ‑nu 'wo ‑gban ‑Zlan ‑bha ka dha ‑sü 'ö‑ yö 'ko 'dhiö ö ‑de ꞊zuö' 'piö bhë ‑a ‑bha, a‑ 'plɛ ‑blɛɛ ka ‑dhë, n 'ka‑ gbɛ ‑bin ka ‑gɔ.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 ‑Ka ka ‑zo kë ka ‑de 'piö, 'ka ka ‑zo kë ‑tuë ‑pë 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑yö ka ‑ya ‑an ‑maakëmɛ ‑nu 'ka ‑an 'piö! 'Go mü 'zü, ‑ka ka ‑zo kë ‑Zlan ‑bha mɛ ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü, 'ö yö gia‑ 'ö‑ dhɔ ö ‑de Gbö fɛi 'ö‑ ‑lo ‑an ‑wun 'gü bhë ‑an 'piö 'pö!
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Bhii a‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ ꞊ya kë ꞊nɛ 'ma 'dho, mɛ ‑nu 'wo dho bhɔ ‑tɔn ‑bha gbɛn‑ 'dhiözë ‑nu ‑bha, 'ö 'wo dho 'wun yaa ‑nu kë 'bhla ‑tuë ‑nu 'ka, ‑wo ‑dho nu ka ziën.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 'Ö ka ziëndhɛ gia‑ 'gü mɛ 'bhaa ‑nu dho ꞊luu'‑ ‑waan ꞊sua ‑wun ‑nu ꞊blɛɛ'‑, ‑waan Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ bho zian kpengdhö ‑ta kö ‑waan ziö wo 'piö.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 ‑A ‑wun 'gü ‑ka ka ‑zo kë ka ‑de 'piö! 'Go mü 'zü, ‑yö kë ka 'yaan ꞊nɛ a ‑kë ka 'piö ‑kwɛ ‑yaaga 'piö. 'Töng 'saadhö 'ka, 'a ‑dhio dɔ ka ‑dhë, bhii a ‑kë ‑ya ‑sü 'ka ka ꞊wuën' kö a 'gbo ‑nu bɔ ‑na.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 Zlöö ꞊nɛ bhë, 'ma ka 'kluën bho ‑Zlan ‑bha kö ‑yaan ö ‑zo kë ka 'piö. 'Go mü 'zü 'wuntaɔsë 'ö ‑gban ‑a ‑bha 'glusë ‑bha, ‑yö ‑dho ö ‑zo kë ka 'piö 'pö. ‑Kɔ ‑mɔ 'wun ‑bha ‑sü ‑yö ‑Zlan ‑gɔ kö ‑yaan ka ꞊faan' 'më, 'go mü kö ‑yaan pë ‑sɛɛbɔ ‑nu 'ö ‑an 'tɔ go, 'ö ‑an ‑ya mɛ ‑nu 'saadhö 'wo‑ ‑bha 'ka ‑an ‑gɔ bhë ‑yaan nu ka ‑dhë.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 N ‑zo yaa kë mɛ gbɛ ‑bha 'wëü‑ ‑nu, 'sënng ‑nu, sɔ ‑nu ‑an gbɛ 'piö.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Ka gia‑, ka‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ ma gia‑ n ꞊kwaa' ‑yuö ꞊nɛ 'a‑ ‑kë 'ö ma 'dhö, n 'piö ‑mɛ ‑nu 'dhö, pë 'ö yi ‑bha ‑wun ‑yö yö ‑a ‑bha 'a‑ yö.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 ‑A ‑kë 'dhö ‑sü 'ka, a‑ ‑zɔn ka ‑dhë ꞊nɛ, 'ka yuö kë kö 'kaan‑ nu 'yenamɛ ‑nu ‑dhë, kö kwa ‑zo ‑yö ‑büö kwa Dëmɛ Yesu ‑wo 'ö ‑kë ꞊nɛɛ: ‹Ü ‑bha pë ‑nu mɛ ‑dhë ‑sü ‑yö ü ‑bha 'wun ‑së ꞊va 'ka 'ö ꞊zië' mɛ ‑bha pë ‑nu ü ‑dhë ‑sü ‑ta.› »
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 ꞊Dhɛ 'ö Pɔlö ꞊ya yën 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha, 'ö waa‑ mɛ ‑nu 'wo bhë 'wo ‑lo wo kpɔn 'gü, 'wo ꞊bhɛa ‑Zlan ‑dhë.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 ꞊Dhɛ ö ꞊wa yën ꞊bhɛa' ‑sü ‑bha, 'wo wo ‑wo ‑da Pɔlö ‑dhë 'gbo 'ka, 'ö tɔɔ Pɔlö ‑dhɔ ‑yö ‑an ‑kë ꞊duö.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 ‑An 'plɛ wöödhɛ ‑yö ‑kë ‑siö ‑sü 'ka ꞊duö, ‑a pö 'ö Pɔlö ‑ya wo ꞊nɛ wo 'ka 'dho wo 'yan dɔ ö ‑bha gbɔ bhë ‑a ‑wun 'gü. 'Ö 'wo‑ dɔ zian, 'wo dho 'wo ꞊loë' 'yitagɔ ꞊taa.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.