Atos 18
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë 'dhö Pɔlö ‑yö ‑go Atɛnë, 'yö ‑ziö 'ö dho Kolɛntö plöö.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 'Yö ‑kpën Zuifö mi do 'wo‑ ‑dhɛ Akilasö, 'ö bhɔ Pɔng ‑sɛ 'gü waa‑ ö bɔɔ Plisilö ‑an ‑bha kö ꞊wa 'go Itali ‑sɛ 'gü, ꞊wa nu Kolɛntö ‑pö 'gü ‑a ‑dhɛ yaa ꞊glɔɔ ꞊kun, bhii 'ö tɔɔ Itali ‑sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va Klodö ‑ya ‑pö Zuifö ‑nu ‑wo 'go Wlɔmë ‑pö 'gü. 'Ö Pɔlö ‑yö ‑wo ‑an 'piö.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ waa‑ Pɔlö ‑nu ‑an këyuö ‑yö do bhë (‑wo ‑kë sɔkɔdɔmɛ 'ka), 'yö to ‑an ‑gɔ kɔɔ, 'ö wo ‑nu 'wo yuö ‑kë wo 'kuë‑.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 'Ö Zuifö ‑nu ‑bha ꞊glooyi 'saadhö 'ka, Pɔlö waa‑ mɛ ‑nu 'wo Zuifö 'ka waa‑ Glɛkö ‑nu 'wo ‑Zlan ‑wo dan 'kuë Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'gü. 'Ö Pɔlö ‑yö ‑an ꞊kɔɔ' ꞊yɛɛ ö ꞊faan' 'plɛ 'ka kö ‑waan Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 ꞊Dhɛ Silasö waa‑ Timote ꞊wa 'go Maseduanë ꞊wa nu, Pɔlö ‑yö 'töng 'plɛ ‑sü, 'yö ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ ‑a ‑zɔn Zuifö ‑nu ‑dhë kpinngdhö ‑sü 'ka ꞊nɛ Yesu ꞊nɛ tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Zuifö ‑nu waa 'we ‑a ‑bha kö 'wo 'we Pɔlö ‑wo ‑bha. 'Ö 'wo 'si ‑nu bho ‑a ‑gɔ, 'ö Pɔlö ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'gbee‑ 'ka ö ‑bha sɔ ‑nu ꞊kpënng ‑sü 'ka (‑a ‑gɛn 'ö tɔɔ wo ‑nu wo ‑wo 'yaa‑ 'gü do) 'ö‑ pö: «꞊Ya kë ꞊nɛ kaa dha, kö ka gia‑ kaa‑ 'wun ꞊zaa' ‑sü ‑nu kë ‑sü ‑mü, kö ‑a ‑wun 'yaa n tuö. ꞊Dhɛ 'ö 'pö, 'go ꞊dɛɛ ‑bha a ‑dho go ka 'piö kö 'aan‑ 'dho mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö kö 'aan‑ ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ'‑ ‑an ‑dhë.»
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, 'ö go ‑an 'piö, 'ö dho gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Titusö Zutusö 'ö ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya, 'ö‑ ‑bha 'kɔ 'dhö Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'sɔɔ bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Klipusö 'ö ‑kë Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ꞊kɔɔnmɛ 'ka bhë waa‑ ö ‑bha 'kɔɔmɛ ‑nu ‑wo Dëmɛ ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑. 'Ö Kolɛntö ‑mɛ ‑nu ‑dhɛ ꞊va ‑dhɛ 'wo Pɔlö ‑wo ma, ‑wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑, 'wo ‑an ‑bɔ yiö Yesu 'tɔ 'ka.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Gbeng ‑yi do 'ka, Pɔlö ‑yö 'yanpiöpë do ‑yö. 'Ö Dëmɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Kö ꞊kun 'ö 'suö ‑yö ü ‑kë! ‑Bhö 'dho ü 'dhiö 'wun ‑blɛɛ mɛ ‑nu 'wo zö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka, kö ꞊kun 'ü ü 'dhi yö 'kuë‑!
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Bhii a ü 'piö; mɛ gbɛ 'ka 'dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yö ü 'kun kö ‑yö pë yaa kë ü 'ka. 'Ö tɔɔ mɛdhɛvadhɛ ‑wo ‑dho go pö‑ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü kö ‑waan 'we n ‑wun ‑bha.»
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Pɔlö ‑yö ‑kwɛ do waa‑ ö 'gbu ‑kë Kolɛntö ‑mɛ ‑nu ‑gɔ pö‑ bhë ‑a 'gü. 'Ö mɛ ‑nu ꞊daan ‑Zlan ‑wo 'ka.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 'Töng 'ö Galiɔn ‑yö ꞊kaa' ‑gludë 'ka, Wlɔmë ‑mɛ ‑nu ‑gɔ 'sɛ 'ö‑ 'tɔ ‑yö ‑kë Akai 'ka bhë ‑a 'ka, Zuifö ‑nu ‑wo ‑dho wo 'ko ꞊bhaa Pɔlö ‑gɔ, 'wo‑ kun 'wo dho ‑a 'ka mɛkɔɔnmɛ 'dhiö kö ‑yö za ‑lo ‑a tuö.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 'Wo‑ pö mɛkɔɔnmɛ Galiɔn ‑dhë: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑ya 'piö kö ‑Zlan gba ‑kɔ gbɛ 'ö 'yaa kwa ‑bha tɔng 'piö 'ö mɛ ‑nu ꞊daan ‑a 'ka.»
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 ꞊Dhɛ Pɔlö ‑ya ‑kë kö 'yaan‑ 'wun ꞊blɛɛ'‑, 'ö Galiɔn ‑ya pö Zuifö ‑nu ‑dhë: «Mɛ 'ka ꞊nɛ, ‑më 'ö‑ ‑kë ‑ɛ? ꞊Ya kë ꞊nɛ 'wun 'yaa 'kpëdhö 'ö‑ ‑kë, 'iin 'wun yaa 'bhaa ꞊nɛ 'ö‑ ‑kë ‑bezë, kö a ‑dho 'töng sü 'a n 'to toë ‑së 'ka.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ ‑yö ‑gban 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'kpaan 'dhö, mɛ 'tɔ ‑wun waa‑ ka ‑bha tɔng ‑wun ‑nu ‑bha yö ‑mü bhë, kö a ‑kɔ 'wun mɛ 'ö 'dhö bhë ‑a 'kan ‑sü 'ka. Ka gia‑, ‑ka ka ‑bha pë 'kan!»
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 'Yö ö ‑bha 'dhasi ‑nu bɔ 'wo ‑an ‑kë, 'wo go zadɔkɔ 'gü mü.
16 E os expulsou do tribunal.
17 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Sɔtɛnë 'ö ‑kë Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ꞊kɔɔnmɛ 'ka, 'wo‑ kun, 'wo‑ ‑ma za dɔ ‑a 'gü ‑kɔ 'dhiö mü. 'Kɛɛ yaa kë Galiɔn 'gü pë gbɛ 'ka.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Pɔlö ‑yö ꞊glɔɔ Kolɛntö, Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo mü ‑an 'piö. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö go mü 'yö ö ‑bha ꞊kwɛɛ‑ dhu kö yö 'dhö, Plisilö 'dhö, Akilasö 'dhö, ‑waan 'dho Sili ‑sɛ 'gü. ‑Wo ‑kë Sënkle plöö 'ö Pɔlö ‑yö ö ‑gɔ bho kö waa ꞊tun ‑da ‑na 'yitagɔ 'gü, bhii 'ö tɔɔ ‑yö pë do 'tɔ ‑go ‑Zlan ‑dhë.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 'Wo dho 'wo ‑lo Efɛzö. ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü Pɔlö ‑yö ‑kan Akilasö waa‑ Plisilö ‑an ‑bha, 'ö dho Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'gü, 'ö waa‑ Zuifö ‑nu 'wo 'wun ‑nu ꞊blɛɛ wo 'ko ꞊bhaa mü.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë ‑yö ꞊glɔɔ wo 'piö mü. 'Kɛɛ yaa 'we‑ ‑bha ‑an ‑gɔ.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 'Yö ö ‑wo ‑da ‑an ‑dhë ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «꞊Ya kë ꞊nɛ ‑Zlan ꞊ya 'we‑ ‑bha, a ‑dho nu ka 'piö yi do 'ka.» ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ‑da 'yitagɔ 'gü, 'ö go Efɛzö 'ö dho.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ‑lo Sezale, 'yö ö ꞊kwɛɛ‑ ꞊yɔɔ mü, 'ö ‑ta sia‑, 'ö dhoë Zeluzalɛmë. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ‑lo 'ma, 'ö ‑büö ‑da Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'wo 'ma ‑an ‑dhë. 'Go mü 'yö dho Antiɔsö.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 ꞊Dhɛ ꞊ya 'töng 'dɛdɛ kë mü, 'ö dho. 'Yö bɔ Galatö ‑sɛ waa‑ Flizi ‑sɛ ‑an 'gü, Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ꞊faan' 'më ‑sü 'ka ‑an ‑bha ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü 'gü.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Zuifö mi do 'wo‑ ‑dhɛ Apolɔsö 'ö bhɔ Alezandri ‑pö 'gü, ‑yö ‑nu Efɛzö plöö. ‑Yö ‑kë 'dhikanmɛ 'ka, 'ö ‑Zlan ‑wo 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka 'ö‑ dɔ ‑së 'ka.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 'Go mü 'wun 'ö ‑gban Dëmɛ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑sü ‑bha, ‑ya ‑daan ꞊va. 'Ö ko 'zü, 'ö pa ‑sü 'ka 'yënngsiödhɛ 'ka, 'ö ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ mɛ ‑nu ‑dhë, 'go mü 'ö ‑an ꞊daan 'wun giagia 'ö ‑gban Yesu ‑bha ‑a 'ka. 'Kɛɛ 'wun 'ö ‑gban ‑bɔ yiö ‑sü ‑bha bhë, Zan ‑bha ‑de 'sloo ꞊nɛ 'ö‑ dɔ.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 'Ö yö 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü, Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'gü ‑zo ‑gban ‑sü 'ka. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö Plisilö waa‑ Akilasö ‑waa ‑wo ma, 'wo‑ ‑dhɛ wo ‑gɔ kɔɔ, 'wo‑ ꞊daan ‑Zlan ‑bha zian kpinngdhö 'ka.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 ꞊Dhɛ ‑kë 'pö, 'ö Apolɔsö ‑ya pö ö‑ 'piö kö 'ö bɔ Akai ‑sɛ 'gü. 'Ö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo Efɛzö bhë, 'wo 'sëëdhɛ ‑kë, 'wo‑ dɔ ‑a ‑gɔ kö ‑yö dhoë Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo 'ma ‑an ꞊dhia kö ‑waan ‑a ‑nia 'kun.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 'Kɛɛ ‑yö ‑to Zuifö ‑nu ‑ta ö ‑wo 'ka ‑a ‑zɔn mɛ 'plɛ ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛ Zuifö ‑nu ‑wo wo ‑de ‑püö ‑sü 'gü. 'Ö 'yö‑ ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ Yesu 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü bhë ‑a 'dhö.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.