Atos 18
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë 'dhö Pɔlö ‑yö ‑go Atɛnë, 'yö ‑ziö 'ö dho Kolɛntö plöö.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 'Yö ‑kpën Zuifö mi do 'wo‑ ‑dhɛ Akilasö, 'ö bhɔ Pɔng ‑sɛ 'gü waa‑ ö bɔɔ Plisilö ‑an ‑bha kö ꞊wa 'go Itali ‑sɛ 'gü, ꞊wa nu Kolɛntö ‑pö 'gü ‑a ‑dhɛ yaa ꞊glɔɔ ꞊kun, bhii 'ö tɔɔ Itali ‑sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va Klodö ‑ya ‑pö Zuifö ‑nu ‑wo 'go Wlɔmë ‑pö 'gü. 'Ö Pɔlö ‑yö ‑wo ‑an 'piö.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ waa‑ Pɔlö ‑nu ‑an këyuö ‑yö do bhë (‑wo ‑kë sɔkɔdɔmɛ 'ka), 'yö to ‑an ‑gɔ kɔɔ, 'ö wo ‑nu 'wo yuö ‑kë wo 'kuë‑.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 'Ö Zuifö ‑nu ‑bha ꞊glooyi 'saadhö 'ka, Pɔlö waa‑ mɛ ‑nu 'wo Zuifö 'ka waa‑ Glɛkö ‑nu 'wo ‑Zlan ‑wo dan 'kuë Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'gü. 'Ö Pɔlö ‑yö ‑an ꞊kɔɔ' ꞊yɛɛ ö ꞊faan' 'plɛ 'ka kö ‑waan Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 ꞊Dhɛ Silasö waa‑ Timote ꞊wa 'go Maseduanë ꞊wa nu, Pɔlö ‑yö 'töng 'plɛ ‑sü, 'yö ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ ‑a ‑zɔn Zuifö ‑nu ‑dhë kpinngdhö ‑sü 'ka ꞊nɛ Yesu ꞊nɛ tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Zuifö ‑nu waa 'we ‑a ‑bha kö 'wo 'we Pɔlö ‑wo ‑bha. 'Ö 'wo 'si ‑nu bho ‑a ‑gɔ, 'ö Pɔlö ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'gbee‑ 'ka ö ‑bha sɔ ‑nu ꞊kpënng ‑sü 'ka (‑a ‑gɛn 'ö tɔɔ wo ‑nu wo ‑wo 'yaa‑ 'gü do) 'ö‑ pö: «꞊Ya kë ꞊nɛ kaa dha, kö ka gia‑ kaa‑ 'wun ꞊zaa' ‑sü ‑nu kë ‑sü ‑mü, kö ‑a ‑wun 'yaa n tuö. ꞊Dhɛ 'ö 'pö, 'go ꞊dɛɛ ‑bha a ‑dho go ka 'piö kö 'aan‑ 'dho mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö kö 'aan‑ ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ'‑ ‑an ‑dhë.»
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, 'ö go ‑an 'piö, 'ö dho gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Titusö Zutusö 'ö ‑Zlan ꞊bhlë ‑ya, 'ö‑ ‑bha 'kɔ 'dhö Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'sɔɔ bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Klipusö 'ö ‑kë Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ꞊kɔɔnmɛ 'ka bhë waa‑ ö ‑bha 'kɔɔmɛ ‑nu ‑wo Dëmɛ ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑. 'Ö Kolɛntö ‑mɛ ‑nu ‑dhɛ ꞊va ‑dhɛ 'wo Pɔlö ‑wo ma, ‑wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑, 'wo ‑an ‑bɔ yiö Yesu 'tɔ 'ka.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Gbeng ‑yi do 'ka, Pɔlö ‑yö 'yanpiöpë do ‑yö. 'Ö Dëmɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Kö ꞊kun 'ö 'suö ‑yö ü ‑kë! ‑Bhö 'dho ü 'dhiö 'wun ‑blɛɛ mɛ ‑nu 'wo zö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka, kö ꞊kun 'ü ü 'dhi yö 'kuë‑!
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Bhii a ü 'piö; mɛ gbɛ 'ka 'dho ‑mɔ ‑a ‑bha kö ‑yö ü 'kun kö ‑yö pë yaa kë ü 'ka. 'Ö tɔɔ mɛdhɛvadhɛ ‑wo ‑dho go pö‑ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü kö ‑waan 'we n ‑wun ‑bha.»
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Pɔlö ‑yö ‑kwɛ do waa‑ ö 'gbu ‑kë Kolɛntö ‑mɛ ‑nu ‑gɔ pö‑ bhë ‑a 'gü. 'Ö mɛ ‑nu ꞊daan ‑Zlan ‑wo 'ka.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 'Töng 'ö Galiɔn ‑yö ꞊kaa' ‑gludë 'ka, Wlɔmë ‑mɛ ‑nu ‑gɔ 'sɛ 'ö‑ 'tɔ ‑yö ‑kë Akai 'ka bhë ‑a 'ka, Zuifö ‑nu ‑wo ‑dho wo 'ko ꞊bhaa Pɔlö ‑gɔ, 'wo‑ kun 'wo dho ‑a 'ka mɛkɔɔnmɛ 'dhiö kö ‑yö za ‑lo ‑a tuö.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 'Wo‑ pö mɛkɔɔnmɛ Galiɔn ‑dhë: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑ya 'piö kö ‑Zlan gba ‑kɔ gbɛ 'ö 'yaa kwa ‑bha tɔng 'piö 'ö mɛ ‑nu ꞊daan ‑a 'ka.»
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 ꞊Dhɛ Pɔlö ‑ya ‑kë kö 'yaan‑ 'wun ꞊blɛɛ'‑, 'ö Galiɔn ‑ya pö Zuifö ‑nu ‑dhë: «Mɛ 'ka ꞊nɛ, ‑më 'ö‑ ‑kë ‑ɛ? ꞊Ya kë ꞊nɛ 'wun 'yaa 'kpëdhö 'ö‑ ‑kë, 'iin 'wun yaa 'bhaa ꞊nɛ 'ö‑ ‑kë ‑bezë, kö a ‑dho 'töng sü 'a n 'to toë ‑së 'ka.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ ‑yö ‑gban 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'kpaan 'dhö, mɛ 'tɔ ‑wun waa‑ ka ‑bha tɔng ‑wun ‑nu ‑bha yö ‑mü bhë, kö a ‑kɔ 'wun mɛ 'ö 'dhö bhë ‑a 'kan ‑sü 'ka. Ka gia‑, ‑ka ka ‑bha pë 'kan!»
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 'Yö ö ‑bha 'dhasi ‑nu bɔ 'wo ‑an ‑kë, 'wo go zadɔkɔ 'gü mü.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Sɔtɛnë 'ö ‑kë Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ꞊kɔɔnmɛ 'ka, 'wo‑ kun, 'wo‑ ‑ma za dɔ ‑a 'gü ‑kɔ 'dhiö mü. 'Kɛɛ yaa kë Galiɔn 'gü pë gbɛ 'ka.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Pɔlö ‑yö ꞊glɔɔ Kolɛntö, Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo mü ‑an 'piö. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yö go mü 'yö ö ‑bha ꞊kwɛɛ‑ dhu kö yö 'dhö, Plisilö 'dhö, Akilasö 'dhö, ‑waan 'dho Sili ‑sɛ 'gü. ‑Wo ‑kë Sënkle plöö 'ö Pɔlö ‑yö ö ‑gɔ bho kö waa ꞊tun ‑da ‑na 'yitagɔ 'gü, bhii 'ö tɔɔ ‑yö pë do 'tɔ ‑go ‑Zlan ‑dhë.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 'Wo dho 'wo ‑lo Efɛzö. ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü Pɔlö ‑yö ‑kan Akilasö waa‑ Plisilö ‑an ‑bha, 'ö dho Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'gü, 'ö waa‑ Zuifö ‑nu 'wo 'wun ‑nu ꞊blɛɛ wo 'ko ꞊bhaa mü.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë ‑yö ꞊glɔɔ wo 'piö mü. 'Kɛɛ yaa 'we‑ ‑bha ‑an ‑gɔ.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 'Yö ö ‑wo ‑da ‑an ‑dhë ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «꞊Ya kë ꞊nɛ ‑Zlan ꞊ya 'we‑ ‑bha, a ‑dho nu ka 'piö yi do 'ka.» ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ‑da 'yitagɔ 'gü, 'ö go Efɛzö 'ö dho.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ‑lo Sezale, 'yö ö ꞊kwɛɛ‑ ꞊yɔɔ mü, 'ö ‑ta sia‑, 'ö dhoë Zeluzalɛmë. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ‑lo 'ma, 'ö ‑büö ‑da Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'wo 'ma ‑an ‑dhë. 'Go mü 'yö dho Antiɔsö.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 ꞊Dhɛ ꞊ya 'töng 'dɛdɛ kë mü, 'ö dho. 'Yö bɔ Galatö ‑sɛ waa‑ Flizi ‑sɛ ‑an 'gü, Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ꞊faan' 'më ‑sü 'ka ‑an ‑bha ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü 'gü.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Zuifö mi do 'wo‑ ‑dhɛ Apolɔsö 'ö bhɔ Alezandri ‑pö 'gü, ‑yö ‑nu Efɛzö plöö. ‑Yö ‑kë 'dhikanmɛ 'ka, 'ö ‑Zlan ‑wo 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka 'ö‑ dɔ ‑së 'ka.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 'Go mü 'wun 'ö ‑gban Dëmɛ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑sü ‑bha, ‑ya ‑daan ꞊va. 'Ö ko 'zü, 'ö pa ‑sü 'ka 'yënngsiödhɛ 'ka, 'ö ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ mɛ ‑nu ‑dhë, 'go mü 'ö ‑an ꞊daan 'wun giagia 'ö ‑gban Yesu ‑bha ‑a 'ka. 'Kɛɛ 'wun 'ö ‑gban ‑bɔ yiö ‑sü ‑bha bhë, Zan ‑bha ‑de 'sloo ꞊nɛ 'ö‑ dɔ.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 'Ö yö 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü, Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'gü ‑zo ‑gban ‑sü 'ka. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö Plisilö waa‑ Akilasö ‑waa ‑wo ma, 'wo‑ ‑dhɛ wo ‑gɔ kɔɔ, 'wo‑ ꞊daan ‑Zlan ‑bha zian kpinngdhö 'ka.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 ꞊Dhɛ ‑kë 'pö, 'ö Apolɔsö ‑ya pö ö‑ 'piö kö 'ö bɔ Akai ‑sɛ 'gü. 'Ö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo Efɛzö bhë, 'wo 'sëëdhɛ ‑kë, 'wo‑ dɔ ‑a ‑gɔ kö ‑yö dhoë Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo 'ma ‑an ꞊dhia kö ‑waan ‑a ‑nia 'kun.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 'Kɛɛ ‑yö ‑to Zuifö ‑nu ‑ta ö ‑wo 'ka ‑a ‑zɔn mɛ 'plɛ ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛ Zuifö ‑nu ‑wo wo ‑de ‑püö ‑sü 'gü. 'Ö 'yö‑ ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ Yesu 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü bhë ‑a 'dhö.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.