Atos 17
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 ‑Wo ‑bɔ Anfipoli ‑pö waa‑ Apoloni ‑pö ‑an 'gü, 'wo dho 'wo ‑lo Tesalɔnikö ‑pö 'ö Zuifö ‑mɛ ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ do 'dhö ‑a ‑bha bhë ‑a 'gü.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Pɔlö ‑yö ‑dho Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'gü ꞊nɛ ‑kɔ ꞊ya kë 'ö‑ ꞊kaa' ‑kplawo bhë ‑a 'dhö. 'Ö ‑Zlan ‑wo 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka, 'ö‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë, 'ö waa‑ mɛ ‑nu 'wo bhë 'wo‑ ‑ta ꞊dhɛɛ' kpɔ, kö ‑ya ‑daa kë ‑na; 'wo‑ ꞊kaa' 'dhö Zuifö ‑nu ‑bha ꞊glooyi ‑yaaga 'ka.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 'Yö‑ ‑gɛn ‑nu pö ‑an ‑dhë ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü bhë ‑a 'dhö ‑a ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑yö 'yena ꞊kaa', 'ö ga, 'ö goë ga 'gü bhë ‑a 'dhö. 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë 'zü ꞊nɛɛ: «‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'a‑ ‑wun ꞊blɛɛ' ‑na ka ‑dhë bhë 'ö tɔɔ Yesu.»
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, mɛ do do ‑nu ‑wo go ‑an ziën 'ö 'wo ‑Zlan ‑wo 'ö Pɔlö ‑ya ꞊blɛɛ bhë 'wo‑ ‑dhɛ 'wun gia‑; 'ö 'wo nu Pɔlö waa‑ Silasö ‑an 'piö. ‑Kɔ do bhë 'ö mɛ kpö ꞊va 'wo ‑kë Glɛkö ‑nu 'ka, 'wo ‑kë ‑Zlan gbamɛ ‑nu 'ka waa‑ dhebɔ ‑nu ꞊bhlëzë ꞊plëëzë 'wo ‑kë pödhɛ bhë ‑a 'gü 'wo‑ ꞊kaa' 'pö.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 'Ö ꞊druɛi ‑yö Zuifö ‑nu ‑kë, 'ö tɔɔ yaa ‑kë ‑an ‑dhë ‑së kö mɛ ‑nu ‑wo 'dho Pɔlö waa‑ Silasö ‑an 'piö ꞊va 'ka ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö. 'Ö 'wo këpëyaamɛ ‑nu ꞊kpaa kpa 'kuë‑ ‑kpinngga ‑nu 'piö, 'wo yö mɛ ‑gbaa ‑nu ꞊blüü 'blü ‑sü 'gü, 'wo pömɛ ‑nu ꞊zuö' ‑kan 'kuë. 'Ö 'wo nu gɔɔn‑ 'wo‑ ‑dhɛ Zazɔn bhë ‑a ‑gɔ 'kɔ 'dhiö, 'ö 'wo‑ ‑bha 'kɔ kpong ‑nu wü, Pɔlö waa‑ Silasö ‑an ꞊mɛɛ' ‑sü 'ka, 'ö tɔɔ ‑wo ‑kë ‑a 'piö kö 'waan‑ 'dho ‑an 'ka 'sɛgümɛ ‑nu 'dhiö.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ waa ‑an yö, 'wo Zazɔn waa‑ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'bhaa ‑nu ꞊gaan 'gan, 'wo dho ‑an 'ka pö‑ ꞊kɔɔnmɛ ‑nu 'dhiö. 'Wo yö ꞊gblaa 'gbla ‑sü 'gü ꞊nɛɛ: «Gɔɔn‑ ‑nu 'wo mɛ ‑nu dɔ ‑gbɔudhö, ‑dhɛ 'saadhö 'gü bhë ꞊wa nu ꞊wa ‑lo plöö zö!
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 Zazɔn ꞊nɛ 'ö ‑an ‑nia kun ö ‑gɔ kɔɔ! 'ö‑ ‑nia ‑nu 'wo bhë, ‑dhɛ 'wo‑ ‑bha 'töüdhö 'ö 'wo tɔng ‑nu 'ö kwa ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va ‑ya ‑zɔn bhë 'wo ‑an 'plɛ ꞊siö, bhii ‑wa ‑pö ‑gludë gbɛ 'wo‑ ‑dhɛ Yesu ‑yö ‑dhö!»
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 ‑Wo ‑nu 'wo bhë ‑wo mɛ gbung waa‑ pö‑ ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ꞊zuö' ‑luu.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 'Ö Zazɔn waa‑ mɛ ‑nu 'wo dho ‑an 'ka pö‑ ꞊kɔɔnmɛ ‑nu 'dhiö bhë, 'wo tɔng ‑kë pö‑ ꞊kɔɔnmɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ‑dhë, 'kɛɛ kö waa pë yaa gbɛ kë. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa yën tɔng kë ‑sü ‑bha 'ö 'wo wo ꞊kwaa ‑an ‑zü, 'wo dho.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 ꞊Dhɛ 'wo dɔ gbeng 'ö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑wo wo ‑kwaa Pɔlö waa‑ Silasö ‑an ‑zü, 'wo dho Bele. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ‑lo mü, 'wo dho Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'gü.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Mɛ ‑nu 'wo mü bhë 'to ‑to Pɔlö waa‑ Silasö ‑bha ‑sü ‑yö ‑dhi ‑an ‑dhë, 'ö ꞊ziö' ‑a 'ka Zuifö ‑mɛ ‑nu 'wo Tesalɔnikö plöö ‑an ‑ta. 'Ö 'wo ‑Zlan ‑wo kun wo ꞊zuöga 'plɛ 'ka. 'Ö yi 'saadhö 'ka, 'wo ‑Zlan ‑wo 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka bhë 'wo‑ ‑wo pö wo 'ko ꞊bhaa kö ꞊ya kë ꞊nɛ pë 'ö Pɔlö ‑ya pö bhë 'wun gia‑ ‑mü, kö 'waan‑ ‑a dɔ.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 'Ö Zuifö ‑nu ꞊plëëzë ‑wo go ‑an ziën 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑. 'Go mü 'zü Glɛkö dhoo ‑nu ꞊bhlëzë waa‑ Glɛkö gɔɔn‑ ‑nu ꞊plëëzë ‑wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ 'pö.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö Zuifö ‑nu 'wo Tesalɔnikö ꞊waa‑ ma ꞊nɛ Pɔlö ‑yö ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü Bele, 'wo nu 'wo mɛ gbung bhë 'wo 'wun 'vlanvlan ‑da ‑an 'toüdhö. 'Go mü 'wo‑ ‑kë 'ö mɛ ‑nu 'wo bhë 'wo Pɔlö 'klo bhɔ.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo Bele bhë, 'wo Pɔlö waa‑ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ 'bhaa ‑nu bɔ 'yoo 'piö ꞊zian' ‑bla 'ka, 'ö 'wo wo ꞊kwaa'‑ ‑an ‑zü 'wo dho. 'Kɛɛ Silasö waa‑ Timote ‑wo ‑to Bele.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Mɛ ‑nu 'wo dho Pɔlö ‑dɔ zian‑ ꞊dhia, ‑wo ‑dho 'wo ‑lo ‑a 'ka Atɛnë plöö. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo ‑yɛ wo 'zü Silasö waa‑ Timote ‑an ‑bha ‑naɔ 'ö Pɔlö ‑ya dɔ ‑an ‑gɔ ꞊nɛɛ, ‑wo nu 'zodhö, ‑wo yö ö ‑bha bhë ‑a 'ka.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 'Töng 'ö Pɔlö ‑yö ꞊kaa' dɔ ‑sü 'ka Silasö waa‑ Timote ‑an ‑gɔ Atɛnë bhë, ‑a 'yan ‑yö ‑da gbapë ‑nu ‑ta Atɛnë mü ꞊va; 'ö 'wun ‑yö naa‑ ‑zuë.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 ‑A 'töng bhë ‑a 'ka, ꞊ya kë Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ 'gü, mɛ ‑nu 'wo Zuifö 'ka waa‑ mɛ ‑nu 'waa Zuifö 'ka 'ö 'wo ‑kë ‑Zlan ꞊bhlëyamɛ ‑nu 'ka waa‑ Pɔlö ‑nu, ‑wo 'dɔɔ ‑nu ‑dɔ wo 'ko ꞊bhaa ‑Zlan ‑wo 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a ‑ta. 'Ö mɛ ‑nu 'ö Pɔlö ꞊ya ‑kpën ‑an ‑bha 'dhëëdhɛ ꞊va 'gü, 'ö wo ‑nu 'wo 'wun dan 'kuë.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 'Ö ‑zo ‑ta 'wun 'gü ‑mɛ 'bhaa ‑nu mɛ 'wo ‑we 'wun 'ö Epikulö mɛ ꞊daan ‑a 'ka bhë waa‑ mɛ 'bhaa ‑nu 'wo ‑we Zenɔ ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo ‑bha 'ö 'wo ‑an ‑dhɛ Sitoisiɛn, 'wo yö 'wun ‑blɛɛ Pɔlö ‑dhë ‑sü 'gü. 'ö‑ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wa pö: «‑Më ‑wun 'ö ‑zuödɔmɛ 'ö ꞊nɛ 'ö‑ ꞊blɛɛ' ‑na ꞊nɛ ꞊ɛ?» 'ö‑ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wa pö 'zü: «‑Yö ‑kë ‑Zlan ‑nia ‑nu 'ö ‑an ‑wun ꞊blɛɛ' ‑na bhë.» Pë 'ö ‑kë 'wo‑ pö 'dhö bhë 'ö tɔɔ Pɔlö ‑yö ‑kë Yesu ‑wun waa‑ mɛ ‑nu ‑bha ‑go ga 'gü ‑sü ‑wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia.
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 'Ö 'wo Pɔlö kpa wo ‑bha, 'wo dho ‑a 'ka mɛ ziizii ‑nu ‑bha ‑yakuëdhe 'ö 'wo‑ ‑dhɛ Aleopazö ‑yakuëdhe bhë ‑a ‑ta. 'Ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Yi‑ 'piö kö mɛ ꞊daan' ‑wo ‑dëü 'ü‑ ‑zɔn ‑na bhë 'yi‑ dɔ.
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 Bhii 'wun ‑nu 'wo bhë yiëë ‑an ma do. Pë 'ö ‑kë 'ö 'yi‑ 'piö kö yi‑ ‑gɛn ma 'ö bhë.»
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Bhii 'ö tɔɔ mɛ ‑nu 'saadhö 'wo Atɛnë ‑mɛ ‑nu 'ka waa‑ ‑nia ‑nu 'wo ‑kë pö‑ bhë ‑a 'gü mü, ‑wo 'töng 'plɛ ‑sü wo 'to ‑to 'wun ‑taɔ ‑dëü ‑nu waa‑ ‑an ꞊blɛɛ' ‑sü ‑nu ‑bha.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 'Ö Pɔlö ‑yö ꞊luu mɛ ziizii ‑nu 'wo Aleopazö ‑bha ‑yakuëdhe ‑ta bhë ‑an wö 'dhiö, 'ö‑ pö: «Atɛnë ‑mɛ ‑nu, a‑ ‑dɔ ꞊nɛ, ka ‑zlan ‑nu ꞊plëëzë ‑gba.
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Bhii n ‑ma ꞊nië' ‑sü 'ka, ka ‑gɔ pödhɛ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü, 'ma ‑dhɛ ‑ga ka ‑bha ‑Zlan ‑nu gbadhɛ ꞊plëëzë ‑bha; a slabhodhɛ do 'bhaa ‑yö. Pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka mü 'ö tɔɔ: ‹‑Zlan 'ö 'yiëë‑ dɔ, ‑a ‑bha sla‑ ‑bho ‑a ‑ta ‑pë 'ö ꞊nɛ.› ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, a ‑nu kö ‑Zlan 'ö 'ka‑ gba ‑na 'ö 'kaa‑ dɔ bhë 'aan‑ ‑a ‑wun ꞊blɛɛ'‑ ka ‑dhë.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 ‑Zlan 'ö bhë 'ö 'kpongtaadhɛ waa‑ ö 'gü ‑pë ‑nu 'töüdhö 'wo ‑kë ꞊blëë' 'dhɛ ‑nu, wü ‑nu, ‑ma ‑nu waa‑ 'yuö‑ ‑nu 'ka bhë 'ö ‑an ‑kë. Yö 'ö ‑kë dhang‑ waa‑ 'sɛ ‑an ꞊kɔɔnmɛ 'ka bhë yaa 'dho 'go mü 'zü ‑yaan kë ‑a ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ ‑nu 'ö mɛ ‑nu ‑wa dɔ wo ‑kɔ 'ka ‑a 'gü.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 'Go mü 'zü, ‑Zlan ‑bha ‑kë ‑a 'gü ‑sü 'yaa ‑gban pë 'ö mɛ 'bhee‑ ‑nu dho ‑a nu ‑a ‑dhë, ‑a ‑bha yuö kë ‑sü 'ka ‑a ‑bha. Bhii yö ꞊nɛ 'ö ‑kë ‑a 'gü ‑sü, 'të ‑sü waa‑ pë ‑nu 'saadhö 'ö mɛ ‑bha ‑wun ‑yö yö ‑a ‑bha ‑a nu ‑an ‑dhë.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 ‑Zlan ‑yö gɔɔn‑ do ‑da 'dhiö. Gɔɔn‑ 'ö bhë 'ö 'kpongtaamɛ ‑nu 'plɛ ‑wo go ‑a 'gü, 'ö‑ ‑kë kö mɛ ‑nu 'wo bhë ‑wo ꞊bhɛɛ 'kpongtaadhɛ 'plɛ ‑bha. Kö ‑Zlan ‑yaan ꞊tun mɛ ‑nu ‑da ‑na, 'töng 'wo dho ‑a kë 'kpongtaa waa‑ ‑an ‑bha ‑yadhɛ ‑nu 'wo dho kë ‑a ‑bha, ‑yö ‑an 'plɛ ‑kë 'dhiö.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Pë ‑nu 'wo bhë 'töüdhö ‑Zlan ‑yö ‑an ‑kë kö mɛ ‑nu ‑waan wo ꞊faan' 'sü ö ꞊mɛɛ' ‑sü 'ka, ‑dhɛ ꞊plëëzë ‑bha kö ‑waan ö yö. ‑Yö 'dhö, 'kɛɛ kë 'kwa‑ wo 'dhö do do 'ka bhë ‑Zlan 'yaa mɛ gbɛ 'ka ꞊gbiin.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Bhii kwa ‑bha ‑kë ‑a 'gü ‑sü 'dhö, kwa ‑bha ‑go piën‑ ‑sü waa‑ pë 'kwa‑ 'ka, ‑an 'plɛ ‑wo ‑go ‑a 'gü. Ka ‑bha 'dhikanmɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑wo do ‑pö, 'ö bhɔ ‑wo 'a‑ ꞊blɛɛ ka ‑dhë zö bhë ‑a ‑bha 'wo‑ pö: ‹‑Zlan ꞊nɛ 'ö kwa ‑da, 'ö‑ ‑wun 'gü 'kwa‑ ‑bha 'në ‑nu 'ka.›
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ, kwa ‑Zlan ‑bha 'në ‑nu 'ka bhë kö kwa 'ka 'dho kwa ‑zo ta ꞊nɛ ‑Zlan ‑yö ‑kë ꞊nɛ pë 'bin 'wo‑ ‑kë 'sënng 'dhö, zëng waa‑ ‑guö 'dhö 'ö mɛ 'ö‑ këdhɛ dɔ ‑së 'ka 'ö‑ kë ‑na 'ka bhë ‑a 'dhö. Bhii 'ö tɔɔ pë ‑nu 'wo bhë pë 'bin 'kpaan 'ö ‑këdhösü 'yaa ‑an ‑gɔ yö ‑mü ‑an 'ka.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 'Töng 'ö waa 'wun dɔa ‑Zlan ‑bha bhë, ‑Zlan ‑zo ‑de 'yaa‑ ‑wun 'piö kö ‑waan 'dhoë‑ pö ‑yö ‑kë ‑a 'piö kö 'ö mɛ ‑nu ‑bha za 'kan. 'Kɛɛ zlöö ꞊nɛ ‑yö mɛ 'plɛ ꞊dhɔɔ kë ‑na, ‑dhɛ 'saadhö 'gü kö ‑wo wo ꞊kwaa'‑ wo ‑bha ‑tosiadhe yaa ‑nu ‑zü, kö ‑wo ziö ö 'piö.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 ‑Yö yi do 'ö dho za kan ‑a 'ka 'kpongtaamɛ 'saadhö ‑an ‑bha ö ‑bha ‑kë kpengdhö ‑sü 'gü ‑a ‑kpɔ, 'ö bɔa mɛ do 'ö‑ ‑ya bhë ‑a ‑ta. 'Wun 'ö 'dhö bhë ‑ya ‑zɔn mɛ 'plɛ ‑dhë ꞊nɛ ö ‑dho ‑a kë 'dhö, mɛ 'ö‑ ‑ya bhë ‑a ‑bho ga 'gü ‑sü 'ka.»
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 'Wun 'ö ‑kë mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑bha ‑go ga 'gü ‑sü ‑wun 'ka bhë, ꞊dhɛ 'ö ꞊waa‑ ma, 'ö mɛ ‑nu ‑wo duö 'luu sü ‑a 'ka, kö mɛ 'bhaa ‑nu ‑wa pö ‑na: «‑Yö 'to 'dhö; ꞊dɛɛ ‑bha ꞊ya ‑mɔ!»
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Pɔlö ‑yö go mü 'ö ‑ziö.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 'Kɛɛ ‑an mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑ziö Pɔlö 'piö, 'wo ‑Zlan ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑. Mɛ ‑nu 'wo 'dhö bhë, Dönisö 'ö ‑kë zakanmɛ 'ö Aleopazö ‑mɛ do 'ka, dhebɔ do 'wo‑ ‑dhɛ Damalisö waa‑ mɛ 'bhaa ‑nu 'wo to, ‑wo ‑kë mü 'wo ‑kë ꞊zuö' ‑dhië ‑Zlan 'piö ‑mɛ ‑nu 'ka.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.