Atos 15
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 Mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑go Zude ‑sɛ 'gü 'wo nu Antiɔsö plöö, 'ö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü, 'wo yö ‑an ꞊daan' ‑sü 'gü, 'wo‑ pö: «‑A 'ke kaa 'dho 'bɔng ꞊nɛ ‑kɔ 'ö Moizö ‑yö ‑Zlan ‑bha tɔng ꞊daan ‑a 'ka bhë ‑a 'dhö, kaa 'dho dha.»
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 'Kɛɛ 'wun bhë yaa Pɔlö waa‑ Baanabasö ‑an ‑zo 'kun; 'ö wo ‑nu 'wo yö 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü waa‑ zaɔdhe kë ‑sü ‑bha. 'Ö 'gbɛɛdhö 'wo‑ yö ‑së 'ka kö 'wo mɛ 'bhaa ‑nu 'wo go Antiɔsö 'wo ‑an yö Pɔlö waa‑ Baanabasö ‑an 'piö, ‑wo 'dho Zeluzalɛmë kö 'wun 'ö bhë Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu 'wo ‑kë mü waa‑ mɛ ziizii ‑nu ‑waan ‑a ‑bhokou kë wo 'ko ‑dhë.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu kpö bhë, ‑wo ‑an ‑dɔ zian, 'ö 'wo dho. 'Wo bɔ Fenisi ‑dhɛ waa‑ Samali ‑sɛ ‑an 'gü, ‑kɔ 'ö mɛ ‑nu 'waa Zuifö 'ka 'wo wo ꞊zuö' ꞊dhië ‑a 'ka ‑Zlan 'piö bhë ‑a ꞊blɛɛ'‑ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ‑dhë ‑sü 'ka. 'Wun 'ö bhë ‑yö ‑kë ‑an ‑dhë ꞊zuögludhi ‑wun ꞊va 'ka.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ‑lo Zeluzalɛmë plöö, Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'dhö, Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu waa‑ mɛ ziizii ‑nu 'wo ‑kë mü, ‑wo ‑an ‑nia ‑kun. 'Ö wo ‑de 'pö, 'ö pë 'ö ‑Zlan ‑ya ‑kë ‑an ꞊kwaa' wo ‑bha 'ta bhë ‑a 'gü bhë, 'wo‑ ꞊blɛɛ 'pö ‑an ‑dhë.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 'Yö Falizi ‑mɛ 'bhaa ‑nu 'wo ‑kë Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'ka bhë 'wo ꞊luu, 'wo‑ pö: «‑Kwaa pö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka bhë ‑an ‑dhë ‑wo 'dho 'bɔng, 'go mü ‑wo tɔng 'ö Moizö ‑ya nu kwa ‑dhë bhë ‑wa 'kun.»
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 'Ö Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu waa‑ mɛ ziizii ‑nu 'wo dho wo 'ko ꞊bhaa kö 'waan‑ ‑dhɛ ‑ga 'wun 'ö bhë ‑a 'gü.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ dan 'kuë 'piö ꞊gbiinzë, 'ö Piɛɛ ‑yö ꞊luu 'ö‑ pö: «Dhegluzë ‑nu, ka gia‑ ka‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ ‑Zlan ‑yö n ‑sü ka ziën ‑a ‑wo nu ‑sü ‑blɛɛzë 'ka kö 'wuntaɔsë 'ö ‑gban Yesu ‑bha bhë 'aan‑ ꞊blɛɛ'‑ mɛ ‑nu 'waa Zuifö 'ka ‑an ‑dhë; ‑yö kë 'dhö kö ‑waan ‑a ma, kö ‑waan ‑a ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 'Ö ‑Zlan 'ö mɛ 'bhee‑ ‑nu ꞊zuö' dɔ bhë 'yö‑ ‑zɔn ꞊nɛ ‑yö ‑we ‑an ‑bha Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑sü ‑bha, ‑Zuu 'slööslö ‑nu ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛ kwa 'dhö 'pö.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Yaa mɛ bho 'kou kë mɛ 'kwa Zuifö 'ka waa‑ mɛ 'waa Zuifö 'ka kwa ziën. 'Ö ‑an ‑bha Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑sü bhë ‑a ‑wun 'gü 'ö ‑ziö ‑an ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta, 'ö ‑an sü mɛ kpengdhö 'ka ö wö 'dhiö.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, ‑më ‑kë pë 'ö ‑Zlan ‑ya pö kö ꞊kun 'kwa‑ ‑kë 'ö 'ka‑ ‑kë ‑ɛ? ‑Zlan 'gü dan kun 'ka‑ wo bhë ꞊a? Tɔng 'ö kwa 'bhɛma ‑nu 'iin kwa gia‑ kwaa‑ 'kun, ‑a ‑bha ‑kë 'gbee‑ ‑sü ‑dhë bhë 'ö 'ka‑ 'piö kö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka, ‑wa kun i?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Kwaa‑ ‑dhɛ 'wun gia‑ ꞊nɛ kwa Dëmɛ Yesu ‑bha 'glusë bhë ‑a ‑wun 'gü ꞊nɛ 'ö 'kwa dhasü yö. ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka 'wo dhasü yö ‑a 'ka 'pö.»
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 ꞊Dhɛ Piɛɛ ꞊ya yën 'wun bhë ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha, 'ö ‑dhɛ ‑yö ga mɛ ‑nu 'wo ‑kë wo 'ko ꞊bhaa bhë ‑an ‑ta. 'Wo wo 'to to Baanabasö waa‑ Pɔlö ‑an ‑bha, 'ö ‑kɔ 'ö ‑Zlan ‑yö bɔa ‑an ‑ta 'ö ‑dhidhaapë ‑nu ꞊kaa' wo ‑bha 'ta bhë ‑a 'gü, mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka ‑an ziën bhë, 'wo‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 ꞊Dhɛ ꞊wa yën 'wun ‑nu 'wo bhë ‑an ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha, 'ö Zakö ‑ya pö: «Dhegluzë ‑nu, ‑ka ka 'to 'to n ‑ma!
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 ‑Kɔ 'ö ‑Zlan ‑yö ö ‑zo ꞊kaa' mɛ ‑nu 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö ‑a ‑wo ‑lo ‑yi 'ka kö 'yaan‑ mɛ ‑nu 'sü ‑an ziën, ‑waan kë ö ‑bha 'sɛgümɛ ‑nu 'ka bhë, Simɔ ‑ya ꞊blɛɛ.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 'Go mü 'zü 'ö ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑wo 'wun 'ö bhë ‑a ꞊blɛɛ 'pö. Bhii pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑ya ‑pö:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Kwa Dëmɛ ‑ya ‑pö: 'Wun ‑nu 'wo ꞊nɛ ꞊wa ziö, a ‑dho yɛ n 'zü 'a nu. 'Ö 'a Davidö ‑bha 'gunng 'ö wü bhë 'a‑ dɔ 'zü. ‑A ꞊wüü' ‑dhɛ ‑nu 'wo bhë a ‑dho ‑an 'plɛ ‑yuö kë kö ‑yö ‑gban 'zü ‑dëüwo.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 ‑Yö kë 'dhö kö mɛ ‑nu 'wo to, ma 'a‑ Dëmɛ 'ka bhë ‑wo n 'piö ꞊mɛɛ'; 'ö mɛ ‑nu 'waa Zuifö 'ka 'ö 'a ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë kö ‑waan kë n ‑ma 'ka, 'wo dho kë n ‑ma 'ka.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Kwa Dëmɛ 'yö ö ‑bha pë ‑nu 'wo bhë ‑an ‑zɔn mɛ ‑nu ‑dhë 'ö‑ ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ bhë, pë 'ö‑ pö bhë 'ö bhë.»
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 'Ö Zakö ‑yö ö ‑wo ‑zuö ‑a ‑ta dhe ‑kë 'ö‑ pö ꞊nɛɛ: «Pë ‑nu 'wo bhë ‑a ‑wun 'gü, a‑ ‑yö ‑së kö ꞊kun 'kwa ꞊sëëbhodhe nu mɛ 'ö 'waa Zuifö 'ka 'ö ꞊wa wo ꞊zuö' ꞊dhië'‑ ‑Zlan 'piö bhë ‑an ‑dhë!
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 'Kɛɛ ‑kwa 'sëëdhɛ bɔ ‑an ‑dhë ‑a ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ kö ꞊kun 'wo ‑köpë ‑nu 'wo sla‑ bho ‑na ‑an 'ka gbapë ‑nu ‑dhë bhë 'wo ‑an ‑bhö! Kö ꞊kun 'ö mɛ gbɛ ‑yö ‑da ö 'bha ‑bha dhe 'piö; kö ꞊kun dhebɔ gbɛ ‑yö ‑da ö 'bha dhe ‑bha gɔɔn‑ 'piö, kö ꞊kun ‑dadhëü ‑nu ‑wo wɔ ‑kɔ yaa ‑kë wo 'ko 'piö! 'Go mü kö ꞊kun 'wo wü 'ö‑ fɛi yaa ‑lo 'wo‑ ‑bhö, 'ö tɔɔ ꞊nëng 'ö‑ wo 'ö to mü 'ö ga. 'Go mü 'zü kö ꞊kun 'wo fɛi ‑bhö!
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Bhii 'ö go kwa 'bhɛma ‑nu ‑bha 'töng ‑bha, 'ö dho 'ö yöë ꞊dɛɛ ‑bha, mɛ ‑nu ‑wo Moizö ‑bha tɔng ‑wun ‑blɛɛ mɛ ‑nu ‑dhë pödhɛ 'plɛ 'gü; 'ö tɔɔ tɔng 'ö bhë Zuifö ‑nu ‑wa ‑pö wo ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü, ‑an ‑bha ꞊glooyi 'saadhö 'ka.»
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu 'wo ‑kë Zeluzalɛmë plöö, mɛ ziizii ‑nu waa‑ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo to, ‑an 'plɛ ‑wo ‑yö ‑kë ‑a 'gü do, 'ö 'wo mɛ 'bhaa ‑nu sü wo ziën, 'wo ‑an yö Pɔlö waa‑ Baanabasö ‑an 'piö, 'wo ‑an bɔ Antiɔsö. Mɛ ‑nu 'wo ‑an sü bhë 'wo tɔɔ Zudë 'wo‑ 'tɔ kpɔ Baazaba waa‑ Silasö. Mɛ ꞊plɛ 'wo bhë ‑wogbiindhɛ ‑yö ‑kë ‑an ‑gɔ wo dhegluzë ‑nu ziën.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 'Sëëdhɛ 'wo‑ dɔ ‑an ‑gɔ 'wo dhoë Antiɔsö ‑mɛ ‑nu ꞊dhia bhë, pë 'wo‑ ‑yaa 'gü 'ö tɔɔ: «Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu, mɛ ziizii ‑nu waa‑ ka dhegluzë ‑nu, 'yië 'we mɛ ‑nu 'ö 'ka Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'ö 'kaa Zuifö 'ka, 'ka Antiɔsö ‑pö, Sili ‑sɛ waa‑ Silisi ‑sɛ ‑an 'gü, ka 'ka!
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Yi‑ ‑ma ꞊nɛ mɛ 'bhaa ‑nu 'wo go yi 'piö Zeluzalɛmë 'nö, ꞊wa ꞊zuökaankuëdhe waa‑ ‑zotadhe ꞊va ‑da ka 'gü wo ꞊blɛɛ'‑ ‑wun ‑nu 'ka; 'kɛɛ yiëë yi ‑wo ‑nu gbɛ dɔ ‑an ‑gɔ kö ‑wa kë 'dhö.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 ꞊Dhɛ 'yië 'dho yi 'ko ꞊bhaa, 'yië ‑dhɛ ‑ga 'wun 'ö bhë ‑a 'gü, 'ö yi ‑wo ‑yö ‑kë do, 'yi bɔmɛ ‑nu sü, 'yi ‑an yö kwa ‑bha mɛ ‑nu ‑wun 'gbeezë Baanabasö waa‑ Pɔlö ‑an 'piö, 'ö 'yi ‑an bɔ ka ‑dhë.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Mɛ ‑nu 'wo bhë kwa Dëmɛ Yesu Klito ‑bha yuö 'wo‑ ‑kë bhë ‑a ‑wun 'gü, mɛ ‑nu ‑wo 'wun 'gbee‑ ‑wɔ ‑an ‑ta, 'ö 'wo‑ pö 'wo ‑an zë.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'dhö, 'yi Zudë waa‑ Silasö 'yi ‑an bɔ ka ‑dhë kö 'wun ‑nu 'yi ‑an ꞊blɛɛ 'sëëdhɛ 'gü bhë kö ‑waan ‑an ꞊blɛɛ'‑ ka ‑dhë wo dhiö 'pö.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Bhii ‑yö ‑kë ‑Zuu 'slööslö waa‑ yi gia‑ yi ‑dhë ‑së, 'ö 'yiëë‑ 'piö kö 'yi ꞊kwɛɛ‑ gbɛ nu ka ‑dhë ‑a 'ke yaa kë tɔng 'ö ‑gban pë ‑nu 'ö 'ka dho ka ꞊kwaa'‑ ‑zü ‑an 'ka.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 'Ö tɔɔ kö ꞊kun 'ö ‑köpë ‑nu 'wo sla‑ bho ‑na ‑an 'ka gbapë ‑nu ‑dhë bhë 'ka ‑an ‑bhö, kö ꞊kun 'ka fɛi ‑bhö! Kö ꞊kun 'ö wü 'ö‑ fɛi yaa ‑lo 'ka‑ ‑bhö, 'ö tɔɔ ꞊nëng 'ö‑ wo 'ö to mü 'ö ga 'iin 'wo fɛi ‑bhö. 'Go mü kö ꞊kun 'ö mɛ gbɛ ‑yö ‑da ö 'bha ‑bha dhe 'piö, kö ꞊kun dhebɔ gbɛ ‑yö ‑da ö 'bha dhe ‑bha gɔɔn‑ 'piö, kö ꞊kun ‑dadhëü ‑nu ‑wo wɔ ‑kɔ yaa ‑kë wo 'ko 'piö! ‑Kwa yi 'bhaa 'ka!»
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo wo ꞊kwaa Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ‑zü, 'ö 'wo dho Antiɔsö.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 ꞊Dhɛ ꞊wa yën 'sëëdhɛ bhë ‑a pö ‑sü ‑bha, 'ö ‑an ꞊zuö' 'glu ‑yö ‑dhi ‑an ꞊faan' 'më ‑wo 'wo‑ bɔ ‑an ‑dhë bhë ‑a ‑wun 'gü.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Zudë waa‑ Silasö 'wo ‑kë ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'ka bhë ‑wo 'wun ‑blɛɛ piindhö wo dhegluzë ‑nu 'wo mü bhë ‑an ‑dhë, ‑an ꞊faan' 'më ‑sü 'ka ‑an ‑bha ‑zo ‑yö Yesu ‑bha ‑sü 'gü.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 ꞊Dhɛ ꞊wa 'töng 'bhaa kë mü, 'ö mɛ ‑nu 'wo bhë 'ö ‑an mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo wo ‑wo ‑da dhegluzë ‑nu 'wo 'ma ‑an ‑dhë kö ‑waan 'yɛ wo 'zü. 'Ö dhegluzë ‑nu 'wo bhë, 'wo ‑an dɔ ‑zian ‑we ‑an 'ka ‑sü waa‑ 'dhuë‑ ‑kpɔ ‑an ‑bha ‑sü 'ka. 'Kɛɛ Pɔlö waa‑ Baanabasö ‑wo ‑to mü.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 ['Ö Silasö ‑ya pö ‑to mü ‑sü ‑yö ö ‑dhë ‑së 'pö; 'ö to mü. 'Ö mɛ 'wo dho bhë 'wo nu mɛ ‑nu 'wo ‑an bɔ bhë ‑an 'piö Zeluzalɛmë.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pɔlö 'dhö, Baanabasö 'dhö waa‑ mɛ 'bhaa ‑nu 'wo ‑to Antiɔsö bhë, ‑wo mɛ ꞊daan ‑Zlan ‑wo 'ka. 'Go mü 'wo 'wuntaɔsë 'ö kwa Dëmɛ ‑wo 'ka 'wo‑ ꞊blɛɛ mɛ ‑nu ‑dhë.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 ꞊Dhɛ 'töng 'bhaa ꞊ya ziö, 'ö Pɔlö ‑ya pö Baanabasö ‑dhë: «‑Ko 'yɛ ko 'zü, 'ko bɔ pö‑ ‑nu 'gü, 'ko 'dho dhegluzë ‑nu, 'ko kwa Dëmɛ ‑wo ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë bhë ‑an 'piö! Kö ꞊ya kë ꞊nɛ ‑wo 'dho ‑na 'dhiö ‑an ‑bha ‑zo ‑yö Yesu ‑bha ‑sü 'gü, kö 'koën‑ ‑a ꞊tɛi' dɔ!»
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Baanabasö ‑yö ‑kë ‑a 'piö kö Zan 'wo‑ 'tɔ kpɔ Maakö 'ka bhë ‑yö ziö wo 'piö.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 'Ö Pɔlö yaa 'we‑ ‑bha kö ‑yö ziö ‑an 'piö, bhii 'ö tɔɔ ‑yö ‑go ‑an 'piö 'dhiö kö ‑wo Panfili ‑sɛ 'gü, 'ö yaa 'to ‑an 'piö yuö ‑nu 'wo‑ ‑kë bhë ‑an 'dhiötoyi 'ka.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 'Ö zaɔdhe ꞊va ‑yö ‑da Pɔlö waa‑ Baanabasö ‑an ziën, 'ö 'wo ‑kan wo 'kuë‑. 'Ö Baanabasö ‑yö Maakö sü ö 'piö, 'wo ‑da 'yitagɔ 'gü, 'wo dho 'sɛgɔ 'ö ‑ya ‑sü 'ka 'yi ziën 'wo‑ ‑dhɛ Siplë ‑a 'gü.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 'Ö Pɔlö ‑yö Silasö sü ö 'piö 'pö. 'Ö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo Antiɔsö, 'wo Pɔlö waa‑ Silasö 'wo ‑an ‑lo ‑Zlan kwɛɛ kö ‑yaan ö ‑zo kë ‑an 'piö, 'ö 'wo dho.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 'Ö 'wo bɔ Sili ‑dhɛ waa‑ Silisi ‑dhɛ ‑an 'gü, Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo 'ma ‑an ꞊faan' 'më ‑sü 'ka, ‑an ‑bha ‑zo ‑yö Yesu ‑bha ‑sü ‑wun 'gü.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.