Atos 12

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 'Töng 'dhö bhë ‑a 'ka, 'yö ‑gludë Elɔdö ‑yö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu mɛ 'bhaa ‑nu 'klo bhɔ ‑sü zü dɔa.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 'Yö Zan dheglu Zakö ‑gɔ ‑kan.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 'Go mü ꞊dhɛ 'ö ꞊yaa‑ yö ꞊nɛ Zakö zë ‑sü 'ö bhë ‑a ‑wun 'yi ‑yö ‑kan Zuifö ‑nu 'dhii, 'ö Piɛɛ kun 'pö. (‑Yö ‑kë Zuifö ‑nu ‑bha 'wlaan‑ 'ö 'wo‑ ‑dhɛ 'wlaan‑ 'wo ꞊bluu'‑ 'ö‑ ꞊bhɛɛpë 'yaa‑ 'piö 'wo‑ ‑bhö ‑na bhë ‑a 'töng 'ka.)
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa Piɛɛ 'kun, 'ö Elɔdö ꞊yaa‑ ‑da ‑kanso 'gü, 'ö 'dhasi 'gɔɔ‑ do ö ga 'slado sü 'ö ‑an kpö dan ‑yiisië ‑yiisië 'ö 'wo wo 'ko ‑ta bho 'yan ‑to Piɛɛ ‑bha ‑sü 'ka do do 'ka. Bhii Elɔdö ‑yö ‑mɔa 'gü kö ꞊ya kë ꞊nɛ Paakö 'wlaan‑ ꞊ya zië kö ‑yaan 'dho ‑a 'ka 'sɛgümɛ ‑nu 'dhiö kö ‑wa zë ‑sü ‑za dɔ ‑a ‑bha.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 'Dhasi ‑nu ‑wo ‑kë wo 'yan ‑to Piɛɛ ‑bha ꞊dhia, ‑kanso 'kɔɔdhö, 'kɛɛ 'töng 'ö bhë ‑a 'ka, Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu kpö ‑wo ‑kë ‑bhɛa ‑Zlan ‑dhë ꞊dhia ꞊faan' 'ka Piɛɛ ‑wun 'gü.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Yi 'ö Elɔdö dho dhoë Piɛɛ 'ka 'sɛgümɛ ‑nu 'dhiö bhë ‑a gbeng ‑yi bhë ‑a 'ka, Piɛɛ ‑yö ‑kë yi zë ꞊dhia 'dhasi ‑nu ꞊plɛ ziën. 'Dhasi ‑nu ꞊plɛ 'wo bhë, mɛ 'ö ‑dhö 'ö Piɛɛ ‑kɔ do ‑klu ö ‑bha ꞊yɔɔga 'ka, 'ö‑ ꞊bhüö' ‑klu ö ꞊kwɛɛ' dhö 'pö. 'Go mü 'dhasi 'bhaa ‑nu ‑wo ‑kë wo ‑dɔ ‑dhɛ ‑bha ‑kanso 'kɔdhi mɛ 'ö Piɛɛ ‑yö ‑kë ‑a 'gü bhë ‑a 'dhiö.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 'Ö to mü, kwa Dëmɛ ‑bha bɔmɛ do ‑yö ꞊gbëü, 'ö ‑dhɛpuudhɛ ‑yö bhü, ‑kanso 'kɔdhi bhë ‑a 'gü. 'Ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑yö pa Piɛɛ ‑bha ‑a gban ‑ta ‑ma ‑sü 'ka 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö ꞊luu'‑ 'siösiö!»
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 'Ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑ya pö Piɛɛ ‑dhë 'zü: «‑Bhö ü ‑bha ‑du kwi dɔ ü ‑bha sɔ ‑ta, 'go mü 'ü ü ‑bha ‑sakpa yö ü ‑gɛn ‑bha!»
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 'Yö Piɛɛ ‑yö ‑ziö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ bhë ‑a 'piö, 'wo goë ‑kanso 'kɔdhi bhë ‑a 'gü; ‑ya ‑pö ‑bezë ꞊nɛ pë ‑nu 'wo kë ‑na 'töüdhö bhë 'yanpiöpë ‑mü.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 'Wo ‑ziö 'dhasi kpö ‑blɛɛzë ‑ta, 'ö 'wo dho 'wo ziö ‑an mɛ 'wo yö ‑an 'piö ‑an ‑ta, 'wo dho 'wo yö ‑piö kpong 'wo ‑kanso 'kɔdhi ta ‑na ‑a 'ka bhë ‑a ‑bha kö ‑waan yö plaan. 'Ö kpong 'ö bhë 'ö ‑po ö ꞊deë' ‑an wö 'dhiö, 'ö 'wo yö plaan. ꞊Dhɛ 'wo 'ta ‑na ‑kpinngga do 'piö, 'ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑yö to mü 'yö ꞊dhong Piɛɛ ‑gɔ. 'Ö Piɛɛ ‑yö to ö ‑de 'sloo 'ka.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Piɛɛ ‑ya 'wun dɔ ꞊nɛ, pë 'ö ‑kë bhë 'yanpiöpë 'yaa ‑mü, 'kɛɛ 'wun giagia ‑mü, 'ö‑ pö: «'Ma‑ dɔa 'sabla giagia 'ka ꞊nɛ, n Dëmɛ 'yö ö ‑bha bɔmɛ bɔ kö ‑yaan n bho Elɔdö ‑bha ‑kɔ ‑mɔ 'wuën‑ waa‑ 'wun yaa 'ö Zuifö ‑nu 'wo‑ 'piö kö 'wo‑ kë n 'ka bhë ‑an kwɛɛ.»
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ö ‑de ‑kë ‑a 'gü ‑kɔ dɔ 'ö dho Zan 'wo‑ 'tɔ kpɔ Maakö 'ka bhë ‑a dhe Mali ‑gɔ kɔɔ. Mɛ ‑nu ‑wo ‑kë wo 'ko ꞊bhaa mü ꞊va 'ka ‑bhɛa ‑Zlan ‑dhë ꞊dhia, ‑a ‑wun 'gü.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 ꞊Dhɛ Piɛɛ ꞊ya ‑lo, 'ö kpong ‑ta ‑ma; 'ö yuökëdhe do 'wo‑ ‑dhɛ Lɔdö bhë, 'yö ꞊yɔɔn kpong 'sɔɔ kö 'yaan‑ ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ꞊nɛ dö 'ö kpong ‑ta ‑ma ‑ɛ?
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 'Ö Piɛɛ ‑wo dɔ, 'ö‑ ‑bha ꞊zuögludhi 'gü, kö ‑yö kpong 'po ꞊zian' bhë 'ö ‑bla sü 'ö dho kɔɔ 'ö‑ pö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ‑dhë Piɛɛ ‑yö 'kɔdhi ‑bha.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 'Ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «'Blɔɔn‑ 'ö ‑da ü 'gü a? Piɛɛ ‑yö ‑kanso 'kɔɔdhö, yaa ‑mɔa ‑bha kö ‑yö nu 'kɔdhi zö!» 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë ‑yɔɔn ö ‑wo ‑ta ‑sü 'ka ꞊nɛ Piɛɛ ‑yö 'kɔ 'dhiö mü. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö 'wo‑ pö: «‑Zlan ‑bha bɔmɛ 'ö bɔ Piɛɛ 'piö ‑kplawo bhë yö ‑mü.»
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 ꞊Dhɛ kë ‑na 'dhö kö Piɛɛ ‑yö kpong ‑ta ‑ma ‑na ‑kplawo. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa kpong 'po zlöö, 'ö ‑an 'yan ‑yö ‑da ‑a ‑ta, 'ö 'tetundhe ꞊va ‑yö ‑da ‑an 'gü.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 'Ö Piɛɛ ‑yö ö ‑kɔ ‑ta zë ‑an ‑dhë kö ‑waan wo 'dhi yö 'kuë‑. 'Ö ‑kɔ 'ö kwa Dëmɛ ‑ya bhoë ‑kanso 'kɔɔdhö bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë 'zü kö 'wun bhë, ‑wa ꞊blɛɛ'‑ Zakö waa‑ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ mɛ ‑nu 'wo to ‑an ‑dhë. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Piɛɛ ‑yö ‑ziö 'ö dho ‑dhɛ gbɛ 'gü.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ ꞊ya 'po, 'suö ꞊va ‑yö ‑da 'dhasi ‑nu 'wo ‑kë wo 'yan ‑to Piɛɛ ‑bha ꞊dhia, ‑kanso 'kɔɔdhö bhë ‑an 'gü, 'wo yö wo ‑de ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü 'gü ꞊nɛ Piɛɛ ‑yö ‑bɔ 'më 'ö ꞊duë ꞊ɛ?
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Elɔdö ‑yö ‑ko 'zü 'ö Piɛɛ ꞊mɛɛ, 'kɛɛ yaa‑ yö. 'dhasi ‑nu 'wo wo 'yan to ‑a ‑bha bhë, 'ö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ ‑a ‑wun 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ 'ö Piɛɛ 'dhö ‑a ‑bha waa‑ dɔ kpinngdhö, 'ö‑ pö 'dhasi gbɛ ‑nu ‑dhë ‑wo 'dhasi ‑nu 'wo bhë ‑an zë.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 ‑Naadhe ꞊va ‑yö ‑kë Elɔdö 'gü, Tii ‑mɛ ‑nu waa‑ Sidɔn ‑mɛ ‑nu ‑an buëndhö. 'Ö mɛ ‑nu 'wo bhë 'wo wo ‑wo kpɔ 'kuë‑ do kö 'waan‑ wo ‑de ‑zɔn Elɔdö 'dhiö, 'ö 'wo bɔ ‑gludë ‑bha 'yan ‑to ‑a ‑bha 'kɔ ‑bha ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'wo‑ ‑dhɛ Blatusö ‑a ‑ta, 'wo dho ‑gludë Elɔdö 'piö, 'wo dhidhe ‑da wo ‑nu wo ziën. Bhii 'ö tɔɔ ‑an ‑bha 'sɛgümɛ ‑nu ‑bha ‑bhöpë ‑yö ‑go ‑gludë kwɛɛ.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 ꞊Dhɛ 'ö yi 'ö Elɔdö ‑ya kpɔ bhë ꞊ya ‑lo, 'yö ö ‑bha ‑gludëdhɛ ‑sɔ ‑da ö ‑bha, 'ö dho 'ö ‑ya ö ‑bha 'gɔ ‑gbloo 'gü, 'ö yö 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha mɛ ‑nu 'plɛ wö 'dhiö mü.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 'Ö 'sɛgümɛ ‑nu ‑wo ‑gbla 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «Mɛ 'ö 'wun ꞊blɛɛ' ‑na bhë, mɛ 'bhee‑ 'yaa ‑mü, ‑zlan do 'bhaa ‑mü!»
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 'Kɛɛ ‑dhɛ do bhë 'ö to ‑a ‑bha 'ö kwa Dëmɛ ‑bha bɔmɛ do ‑ya ‑kë 'ö 'yua ‑yö Elɔdö kun, 'ö ꞊bhüö' 'në ‑nu ‑wa ‑bhö 'ö ga. Bhii 'ö tɔɔ ‑yö 'tɔbhɔdhe ‑nu ö ‑de ‑dhë, 'yö ö ‑de sü ‑Zlan 'ka.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 'Ö mɛdhɛvadhɛ ‑wo ‑Zlan ‑wo ma, 'ö 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑, 'wo dhoë 'dhiö.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 ꞊Dhɛ 'ö Baanabasö waa‑ Sɔlö ꞊wa yën 'wun ‑nu 'ö 'wo ‑kë ‑a 'piö kö 'wo‑ kë bhë ‑a ‑yö 'ko 'dhiö kë ‑sü ‑bha Zeluzalɛmë, 'wo ‑yɛ wo 'zü 'wo dho Antiɔsö. 'Ö Zan 'wo‑ 'tɔ kpɔ Maakö 'ka bhë, 'wo‑ kpa wo ‑bha 'ö wo ‑nu 'wo dho.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.