Atos 11
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu waa‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo Zude ‑sɛ 'gü, ‑wa ‑ma ꞊nɛ mɛ ‑nu 'waa Zuifö 'ka ‑an mɛ 'bhaa ‑nu ꞊wa ‑Zlan ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 ꞊Dhɛ Piɛɛ ꞊ya 'yɛ ö 'zü ꞊ya nu Zeluzalɛmë 'ö Zuifö ‑nu 'wo Klito ‑bha mɛ ‑nu 'ka mü bhë, 'wo yö 'wun ‑blɛɛ ‑a 'ka ‑sü 'gü,
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 'wo‑ pö: «‑Da 'ü‑ wo mɛ ‑nu 'ö 'waa kwa ‑sɛgümɛ ‑nu 'ka ‑an ‑gɔ kɔɔ 'ö 'ka pë ‑bhö ka 'kuë‑ bhë, yaa yi ‑zo 'kun!»
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 'Yö 'wun ‑nu 'wo‑ ‑kë 'töüdhö bhë, Piɛɛ ‑yö bɔ ‑a 'plɛ 'gü, 'yö‑ ‑bho 'kou ‑kë ‑an ‑dhë 'ö‑ pö:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 «A ‑kë Zope plöö, 'ö ꞊dhɛ 'a ꞊bhɛa' ‑na, 'a 'yanpiöpë yö; 'ö pë do 'bhaa 'ö ‑kë ꞊nɛ sɔ ꞊va 'ö‑ 'to 'dhiö ‑dhɛ ‑yiisië, ‑wo ‑kë mɛ ‑nu kwɛɛ 'ö go dhang‑ 'gü 'yö ꞊yɔɔ 'sengdhö 'ö nu n 'sɔɔ mü, 'a‑ yö.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 'Ö 'a ‑dhɛ ‑ga ‑a 'gü ‑së 'ka, 'ö n 'yan ‑yö ‑kpën ꞊soo ‑ta ‑wü ‑nu, 'blü ‑wü ‑nu, ꞊gblëë 'gu ‑ta ‑wü ‑nu, waa‑ ‑ma ‑nu ‑an ‑bha.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö 'we ‑wo do ‑ya pö n ‑dhë: ‹‑Bhö ꞊luu'‑, Piɛɛ, 'ü ‑an zë, 'ü ‑an ‑bhö!›
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 'Ö 'a‑ pö: ‹‑Abi', n Dëmɛ, bhii pë 'ö yië‑ tɔng ‑ya pö kö ꞊kun 'yi‑ ‑bhö, n 'ka‑ ‑bhö do ꞊kun.›
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 'Ö 'we ‑wo do bhë 'yö bɔ dhang‑ 'gü 'zü, 'ö‑ pö n ‑dhë: ‹Pë mɛ 'ö ‑Zlan ‑ya pö ꞊yö ‑së kö ‑wa ‑bhö, kö ꞊kun 'ü‑ pö 'yaa ‑së kö ‑wa ‑bhö!›
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 ‑Yö ‑kë 'dhö ‑gwaa ‑yaagazë 'ö pë ‑nu 'wo bhë 'ö ‑an 'plɛ ‑wo ‑yɛ wo 'zü 'wo ‑da dhang‑ 'gü.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 ‑A 'töng gia‑ bhë ‑a 'ka, 'ö mɛ ‑yaaga 'wo ‑an bɔ n ‑dhë 'wo go Sezale bhë, 'wo nu 'kɔ 'a ‑kë ‑a 'gü bhë ‑a 'dhiö.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 'Ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya pö n ‑dhë 'a ziö ‑an 'piö 'yi 'dho, kö ꞊kun n ꞊zuö' ‑yö to zlöö. Gɔɔn‑ ‑nu 'slado 'ö yi ‑nu 'yi nu ꞊nɛ, ‑wo ‑ziö n 'piö 'yi dho Sezale, 'ö mɛ 'plɛ 'yi dho, 'yi ‑da Kɔɔnɛɛ ‑gɔ kɔɔ.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 'Ö ‑kɔ 'ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ yöë ö ‑gɔ kɔɔ bhë, 'ö‑ ꞊blɛɛ yi ‑dhë. ‑Zlan ‑bha bɔmɛ bhë ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë: ‹‑Bhö mɛ bɔ Zope, Simɔ 'wo‑ 'tɔ kpɔ Piɛɛ 'ka bhë ‑a ‑dhë, ‑yö nu;
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 kö ‑wo ‑nu, 'ö bhi 'dhö, ü ‑bha 'kɔɔmɛ ‑nu 'dhö, 'ka dho bɔ ‑a ‑ta 'kaan‑ dha ‑ya ꞊blɛɛ'‑ ü ‑dhë!›
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 ꞊Dhɛ 'ö 'ma 'wun ꞊blɛɛ ‑sü zü dɔ, 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑yö ꞊yɔɔ ‑an ‑ta ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ꞊yɔɔ ‑a 'ka kwa ‑ta 'dhiö bhë ‑a 'dhö.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 'Ö n ‑zo ‑yö ‑büö kwa Dëmɛ ‑wo 'ö‑ pö ꞊nɛɛ: ‹Zan ‑yö mɛ ‑nu ‑bɔ yiö 'yi 'ka, 'kɛɛ ka ‑zë, ka ‑dho pa ‑Zuu 'slööslö 'ka.›
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 ‑Zlan ‑yö gbaɔ do 'ö bhë ‑a ‑kë ‑an ‑dhë ꞊nɛ ‑kɔ do 'ö‑ ꞊kaa' kwa ‑dhë kö 'kwa kwa Dëmɛ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ bhë ‑a 'dhö 'pö. ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, ‑më ‑mü n 'ka kö 'a dɔ ‑Zlan ‑bha pë ‑nu 'ö‑ 'piö kö 'ö‑ kë ‑an ‑gɔ ‑ɛ?»
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑wo ‑nu 'wo bhë ꞊waa‑ ma, 'ö ‑dhɛ ‑yö ga ‑an ‑ta, 'wo yö ‑Zlan 'tɔ 'blü ‑sü 'gü ꞊nɛɛ: «‑Zlan ꞊ya 'we ‑a ‑bha, mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka ‑an ‑gɔ 'pö kö ‑wo wo ꞊zuö' ꞊dhië' ö 'piö kö ‑waan ‑kë ‑a 'gü ‑sü giagia yö.»
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 'Klobhɔdhe 'ö ‑kë 'töng 'wo Etiɛnë zë ‑a 'ka bhë, ‑ya ‑kë 'ö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑pɛn. 'Ö ‑an mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑dho Fenisi ‑sɛ 'gü, 'ö ‑an 'bhaa ‑nu ‑wo dho Siplë ‑sɛ 'gü, 'ö ‑an 'bhaa ‑nu ‑wo ‑dho Antiɔsö ‑pö 'gü, 'kɛɛ Zuifö ‑nu ‑de 'sloo ꞊nɛ 'wo Yesu ‑bha 'wuntaɔsë ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ do do ‑nu 'wo ‑kë Siplë ‑dhɛ waa‑ Silɛnë ‑dhɛ ‑an ‑bha, ‑wo ‑dho Antiɔsö plöö, 'wo yö 'wuntaɔsë 'ö ‑gban kwa Dëmɛ Yesu ‑bha ‑a ꞊blɛɛ, mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka bhë ‑an ‑dhë ‑sü ‑bha 'pö.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Kwa Dëmɛ ‑bha 'piigbeedhɛ ‑yö ‑kë ‑an 'piö, 'ö mɛdhɛvadhɛ ‑wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑, 'ö 'wo wo ꞊zuö' ꞊dhië kwa Dëmɛ 'piö.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 ꞊Dhɛ 'ö ‑Zlan ‑bha mɛ ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'ö Zeluzalɛmë ‑ya 'wun ‑taɔ 'ö bhë ‑a ma, 'wo Baanabasö bɔ Antiɔsö.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 ꞊Dhɛ ꞊ya 'dho ꞊ya ‑lo, ‑kɔ 'ö ‑Zlan ‑yö 'glusë ꞊kaa' Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo mü ‑an 'ka bhë ‑ya ‑yö. 'Ö‑ ꞊zuö' 'glu ‑yö ‑dhi; 'yö ‑an ꞊faan' më kö ‑wo wo ‑zo kë wo ‑de 'piö kwa Dëmɛ ‑bha zian ‑ta ‑a ‑wun ‑kun 'gbee‑ ‑sü 'ka wo ꞊zuö' 'plɛ 'ka.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Baanabasö ‑yö ‑kë mɛ këwunsëëzë 'ö pa ‑sü 'ka ‑Zuu 'slööslö waa‑ ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü 'ka ‑a 'ka. 'Ö mɛdhɛvadhɛ ‑wo wo ꞊zuö' ꞊dhië kwa Dëmɛ 'piö.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Baanabasö ‑yö ‑dho Taasö plöö kö ‑yaan Sɔlö ꞊mɛɛ'‑.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ yö 'ö nu ‑a 'ka Antiɔsö. 'Ö ‑dhɛ 'wo‑ ‑bha ꞊plɛ waa‑ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo Antiɔsö plöö, ‑wo ‑kwɛ do ‑kë wo 'ko ꞊bhaa mü. 'Ö Baanabasö waa‑ Sɔlö 'wo mɛdhɛvadhɛ ꞊daan 'wun ‑nu 'wo ‑gban ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü ‑nu ‑bha ‑an 'ka. Antiɔsö ‑dhɛ bhë ꞊nɛ 'ö 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑dhɛ ‑a ‑bha «Kletiɛn» (‑a ‑gɛn 'ö tɔɔ «‑to Klito 'piö ‑mɛ ‑nu»). Kletiɛn ‑tɔ 'ö bhë, ‑dhɛ 'ö Antiɔsö 'wo‑ kpɔ ‑a ‑bha ‑blɛɛzë.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 ‑A 'töng 'ö bhë ‑a 'ka, ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑wo ‑go Zeluzalɛmë 'wo nu Antiɔsö.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Mɛ do ‑yö ‑kë ‑an ziën 'wo‑ ‑dhɛ Agabusö; 'yö ꞊luu 'ö 'wun ꞊blɛɛ ‑Zuu 'slööslö ‑bha 'piigbeedhɛ ꞊kwaa' ꞊nɛ yi do 'ka, din ꞊va ‑yö ‑dho ‑da 'kpongtaadhɛ 'saadhö 'plɛ ‑bha. (Din 'ö 'dhö bhë ‑yö ‑da 'kpongtaa 'töng 'ö Klodö ‑yö ꞊kaa' ‑gludë 'ka bhë ‑a 'ka).
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 'Ö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑yö ‑kë ‑a 'gü do wo ziën, kö mɛ 'ö ‑dhö, pë 'ö‑ ‑kɔ ‑yö ‑mɔa ‑bha ‑ya nu kö ‑waan nuë Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo Zude ‑sɛ 'gü ‑an ꞊dhia.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 'Ö 'wo‑ ‑kë ꞊nɛ ‑kɔ gia‑ bhë ‑a 'dhö, 'ö 'wo gbaɔ bhë 'wo‑ dɔ Baanabasö waa‑ Sɔlö ‑an ‑gɔ, 'wo dhoë mɛ ziizii ‑nu 'wo Klito ‑bha mɛ ‑nu 'wo Zude ‑sɛ 'gü ‑an ziën bhë, ‑an ꞊dhia.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.