2 Coríntios 7
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 Pë 'tɔ 'go ‑wo ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an 'plɛ ‑wo kwa ‑bha pë ‑së 'ka, n dhegluzë ‑nu. ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, ‑kwa kwa ‑de kë 'slööslö pë 'yö dho kwa bun waa‑ kwa nii ‑an kë ‑dhuuzë ‑an ‑gɔ, 'kwa kwa 'gü dɔ 'gbee‑ 'kwa ‑kë 'slööslö ‑sü ꞊mɛɛ'‑ 'kwa dhoë 'dhiö ‑kplawo kö kwa 'ta 'sü ‑kɔ ‑yö ‑kë ‑suö ‑Zlan ‑dhë ‑sü 'gü.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 ‑Ka ka ꞊zuö' 'dhi 'po yi ‑gɔ! Bhii yiëë pë yaa gbɛ kë mɛ 'ka, yiëë mɛ gbɛ ‑bha 'wun ‑nu 'gü ꞊siö'‑; yiëë 'wëü‑ sü mɛ gbɛ 'gü.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 'Wun ‑nu 'wo ꞊nɛ n 'ka‑ ꞊blɛɛ'‑ kö 'aan‑ za ‑lo ka tuö. 'Ö tɔɔ 'ma‑ pö 'saadhö ꞊nɛ ka yi ‑bha mɛ ‑nu ‑wungbeezë ‑nu 'ö ‑kë ꞊nɛ dha ‑sü ‑wun ‑nu ‑mü oo, 'iin ga ‑sü ‑wun ‑nu ‑mü oo, 'ö 'kwa dho to kwa 'ko 'piö ‑an 'ka.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 A n ‑zo ‑yö ka ‑bha, 'ö 'a 'gɔugɔ ka ꞊wuën'; ꞊faan' ‑yö n ‑gɔ, 'ö n ꞊zuö' 'glu 'dho dhi ‑sü 'ka ‑kplawo, 'kö ‑kë ꞊nɛ 'yena ‑wun ‑nu ‑wo ‑nu yi ‑ta 'dhee.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Bhii ꞊dhɛ 'yië 'dho 'yië ‑lo Maseduanë, yiëë yi 'tɛɛ pa. 'Wun ‑nu ‑wo yi ‑yö ‑kɔ 'saadhö 'plɛ ‑ta; 'wun ‑nu ‑wo ‑da ‑na yië‑ mɛ 'bhaa ‑nu yi ziën kö 'suö ‑yö ‑da ‑na yi ꞊zuö' 'gü.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 'Kɛɛ ‑Zlan ꞊ya kë 'yö ꞊faan' nu ‑na mɛ ‑nu 'ö 'wun ꞊ya ‑an kun 'iin 'ö ‑an ꞊zuö' ꞊ya 'to zlöö 'wun 'bhaa ‑nu 'gü ‑an ‑dhë bhë ‑ya kë 'ö Titö ‑yö nu yi 'piö 'ö yi ꞊faan' më.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Yaa kë ꞊nɛ ‑a ‑bha nu ‑sü ‑wun do 'sloo ꞊nɛ 'ö yi ꞊faan' më; 'kɛɛ ‑a ꞊faan' 'më ‑kɔ 'ka‑ ꞊kaa' bhë 'ö nu 'ö‑ ‑wun ꞊blɛɛ 'nö, 'ö ‑kɔ 'ö 'ka ‑ya ‑sü 'ka kwa ‑bha ‑kpën 'kuë‑ ‑sü ꞊wuën', 'ö 'ka 'gbo ‑nu bɔ ‑na n ‑wun 'gü 'iin 'wun ‑nu 'wo ‑gban n ‑ma ‑kë ‑a 'gü 'siözë ‑sü ‑nu 'ö bhë, 'ma n ‑zo 'ta ‑a 'gü, ‑yö n ꞊zuö' 'glu dhi giagiawo.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 ‑A ‑kë 'dhö ‑sü 'ka, 'kö ‑kë ꞊nɛ 'sëëdhɛ 'a‑ bɔ ka ‑dhë bhë ‑yö ka wö ‑siö ‑wun 'ka, dɔ 'kwa‑ wo ꞊nɛ 'yaa n ꞊zuö' ‑to zlöö ‑wun 'ka gbɔ. ‑Yö ‑kë n ꞊zuö' ‑to zlöö ‑wun 'ka 'töng 'bhle 'ö ka wö ‑siö ‑a 'ka bhë ‑a 'ka.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Ka wö ‑siö ‑wun 'ö bhë yaa kë ꞊nɛ pë 'wo‑ pö ‑yö ‑kë n ‑dhë ‑së yö ‑mü, 'kɛɛ 'kö ‑kë ꞊nɛ ‑yö ‑kë ka wö ‑siö ‑wun 'ka, a ‑bɔ ‑a 'gü 'ö n ꞊zuö' 'glu ‑yö ‑dhi 'ö tɔɔ ‑ya ‑kë 'ö ka ‑bha 'ta 'sü ‑kɔ ‑yö yö zian ‑së ‑ta. Wösiödhe 'ö bhë ‑Zlan ‑yö ‑bɔ ‑a ‑ta 'yö ö ‑bha yuö ꞊kaa'. ꞊Ya kë 'dhö kö yiëë pë yaa gbɛ kë ka 'ka ꞊nɛ bhë 'sa.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Bhii wö ‑siö ‑wun mɛ 'ö ꞊yaa‑ 'sü ꞊ya yuö kaa ‑yö ‑gla ꞊zuö' ꞊dhië' ‑kwaa ‑sü 'ö dho mɛ 'ka dha ‑zian 'ka bhë ‑a ‑ta, 'ö mɛ gbɛ ꞊zuö' 'ka 'dho to zlöö ‑a ‑wun 'gü. 'Kɛɛ wö ‑siö ‑wun mɛ 'ö 'kpongtaadhɛ ‑bha 'ka, ‑yö ‑dho mɛ ‑nu 'ka ga ‑zian 'ka.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 ‑Kɔ 'ö 'wun 'ö na ka ‑zuë, 'ö ‑Zlan ‑ya sü 'ö yuö ꞊kaa' bhë, ‑a ‑yɛ 'zü 'ö bhë ‑kaa ‑ga 'dhɛ! ‑Ka ‑kɔ 'ö ka ‑bha wö ‑siö ‑wun ‑yö ka ‑bha 'wun ‑nu ‑yö 'ko 'dhiö ‑kɔ ꞊kaa' ‑së 'ka, 'go mü 'ö 'ka ‑kë ꞊naazë kö 'kaan‑ ka ‑de dha ‑wun ‑nu kuën ka kwɛɛ bhë ka‑ ‑yö bhë ꞊a! ꞊Luu' 'ka‑ wo ka dɔ 'wun bhë ‑a ‑gɔ 'yënng bhë, 'ka ‑kë 'siözë ꞊zluun ‑sü 'ka ‑yö kë 'dhö kö 'kaan‑ ka 'yan dɔ n ‑ma kö 'wun yaakëmɛ bhë 'kwaan‑ 'klo bhɔ bhë, ka‑ ‑yö bhë ꞊a! ‑A kë 'ka‑ wo 'dhö bhë ‑ya ‑zɔn ꞊nɛ 'wun bhë ka ‑kɔ 'yaa‑ 'gü.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'ma 'sëëdhɛ bɔ ka ‑dhë kö n 'ka‑ bɔ 'wun yaakëmɛ 'iin ‑a ꞊kaa' ‑mɛ ‑an ‑wun 'gü, 'kɛɛ kö a‑ ‑kë 'dhö kö ‑kɔ 'ö 'ka ‑ya ‑sü 'ka n ꞊wuën' ‑Zlan wö 'dhiö bhë 'kaan‑ kë 'aan‑ dɔ.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Pë 'ö ‑kë 'ö pë ‑nu 'ka‑ kë bhë 'ö yi ꞊faan' më bhë 'ö bhë; yaa kë ꞊nɛ yi ꞊faan' ꞊nɛ 'ö më 'kpaan 'ka; 'kɛɛ Titö ‑bha ‑lo ‑sü 'ka 'nö, ‑kɔ 'ö ka 'saadhö 'ka‑ ꞊faan' më ‑a 'ka bhë, ꞊dhɛ 'yi‑ ‑wun ma, ‑yö ‑kë yi ‑bha ꞊zuögludhi ‑wun ꞊va 'ka.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Bhii 'wun ‑nu 'wo ‑gban ka ‑bha, a‑ ‑blɛɛ ‑a ‑dhë 'dhi ꞊va 'ka 'kɛɛ kaa 'kun n ‑wo 'ka. ‑Kɔ do gia‑ 'ö 'yi 'wun gia‑ ꞊blɛɛ' ‑na ‑a 'ka ka ‑dhë bhë ꞊nɛ 'ö 'a ka ‑wun ꞊blɛɛ ‑a 'ka Titö ‑dhë 'dhi ꞊va 'ka; 'kɛɛ ‑yö ‑dho 'yö ‑kë 'wun gia‑ 'ka.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 ‑Kɔ 'ö 'ka ꞊mɔa' ‑a 'gü ꞊bhlëyadhe 'ka 'go mü 'ka‑ kuën 'suö ꞊va 'ka, ꞊ya ö ‑zo 'ta ‑a 'gü ‑yö ‑kë ka ‑dhɔ ‑wun ꞊va 'ka ‑a ‑gɔ.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 N ꞊zuö' 'glu dhi ‑sü ‑mü, 'go mü 'ö n ‑zo yö ‑sü 'dhö ‑mü ka ‑bha 'wun 'plɛ 'gü.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.