2 Coríntios 7
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARA
1 Pë 'tɔ 'go ‑wo ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an 'plɛ ‑wo kwa ‑bha pë ‑së 'ka, n dhegluzë ‑nu. ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, ‑kwa kwa ‑de kë 'slööslö pë 'yö dho kwa bun waa‑ kwa nii ‑an kë ‑dhuuzë ‑an ‑gɔ, 'kwa kwa 'gü dɔ 'gbee‑ 'kwa ‑kë 'slööslö ‑sü ꞊mɛɛ'‑ 'kwa dhoë 'dhiö ‑kplawo kö kwa 'ta 'sü ‑kɔ ‑yö ‑kë ‑suö ‑Zlan ‑dhë ‑sü 'gü.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 ‑Ka ka ꞊zuö' 'dhi 'po yi ‑gɔ! Bhii yiëë pë yaa gbɛ kë mɛ 'ka, yiëë mɛ gbɛ ‑bha 'wun ‑nu 'gü ꞊siö'‑; yiëë 'wëü‑ sü mɛ gbɛ 'gü.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 'Wun ‑nu 'wo ꞊nɛ n 'ka‑ ꞊blɛɛ'‑ kö 'aan‑ za ‑lo ka tuö. 'Ö tɔɔ 'ma‑ pö 'saadhö ꞊nɛ ka yi ‑bha mɛ ‑nu ‑wungbeezë ‑nu 'ö ‑kë ꞊nɛ dha ‑sü ‑wun ‑nu ‑mü oo, 'iin ga ‑sü ‑wun ‑nu ‑mü oo, 'ö 'kwa dho to kwa 'ko 'piö ‑an 'ka.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 A n ‑zo ‑yö ka ‑bha, 'ö 'a 'gɔugɔ ka ꞊wuën'; ꞊faan' ‑yö n ‑gɔ, 'ö n ꞊zuö' 'glu 'dho dhi ‑sü 'ka ‑kplawo, 'kö ‑kë ꞊nɛ 'yena ‑wun ‑nu ‑wo ‑nu yi ‑ta 'dhee.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Bhii ꞊dhɛ 'yië 'dho 'yië ‑lo Maseduanë, yiëë yi 'tɛɛ pa. 'Wun ‑nu ‑wo yi ‑yö ‑kɔ 'saadhö 'plɛ ‑ta; 'wun ‑nu ‑wo ‑da ‑na yië‑ mɛ 'bhaa ‑nu yi ziën kö 'suö ‑yö ‑da ‑na yi ꞊zuö' 'gü.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 'Kɛɛ ‑Zlan ꞊ya kë 'yö ꞊faan' nu ‑na mɛ ‑nu 'ö 'wun ꞊ya ‑an kun 'iin 'ö ‑an ꞊zuö' ꞊ya 'to zlöö 'wun 'bhaa ‑nu 'gü ‑an ‑dhë bhë ‑ya kë 'ö Titö ‑yö nu yi 'piö 'ö yi ꞊faan' më.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Yaa kë ꞊nɛ ‑a ‑bha nu ‑sü ‑wun do 'sloo ꞊nɛ 'ö yi ꞊faan' më; 'kɛɛ ‑a ꞊faan' 'më ‑kɔ 'ka‑ ꞊kaa' bhë 'ö nu 'ö‑ ‑wun ꞊blɛɛ 'nö, 'ö ‑kɔ 'ö 'ka ‑ya ‑sü 'ka kwa ‑bha ‑kpën 'kuë‑ ‑sü ꞊wuën', 'ö 'ka 'gbo ‑nu bɔ ‑na n ‑wun 'gü 'iin 'wun ‑nu 'wo ‑gban n ‑ma ‑kë ‑a 'gü 'siözë ‑sü ‑nu 'ö bhë, 'ma n ‑zo 'ta ‑a 'gü, ‑yö n ꞊zuö' 'glu dhi giagiawo.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 ‑A ‑kë 'dhö ‑sü 'ka, 'kö ‑kë ꞊nɛ 'sëëdhɛ 'a‑ bɔ ka ‑dhë bhë ‑yö ka wö ‑siö ‑wun 'ka, dɔ 'kwa‑ wo ꞊nɛ 'yaa n ꞊zuö' ‑to zlöö ‑wun 'ka gbɔ. ‑Yö ‑kë n ꞊zuö' ‑to zlöö ‑wun 'ka 'töng 'bhle 'ö ka wö ‑siö ‑a 'ka bhë ‑a 'ka.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Ka wö ‑siö ‑wun 'ö bhë yaa kë ꞊nɛ pë 'wo‑ pö ‑yö ‑kë n ‑dhë ‑së yö ‑mü, 'kɛɛ 'kö ‑kë ꞊nɛ ‑yö ‑kë ka wö ‑siö ‑wun 'ka, a ‑bɔ ‑a 'gü 'ö n ꞊zuö' 'glu ‑yö ‑dhi 'ö tɔɔ ‑ya ‑kë 'ö ka ‑bha 'ta 'sü ‑kɔ ‑yö yö zian ‑së ‑ta. Wösiödhe 'ö bhë ‑Zlan ‑yö ‑bɔ ‑a ‑ta 'yö ö ‑bha yuö ꞊kaa'. ꞊Ya kë 'dhö kö yiëë pë yaa gbɛ kë ka 'ka ꞊nɛ bhë 'sa.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Bhii wö ‑siö ‑wun mɛ 'ö ꞊yaa‑ 'sü ꞊ya yuö kaa ‑yö ‑gla ꞊zuö' ꞊dhië' ‑kwaa ‑sü 'ö dho mɛ 'ka dha ‑zian 'ka bhë ‑a ‑ta, 'ö mɛ gbɛ ꞊zuö' 'ka 'dho to zlöö ‑a ‑wun 'gü. 'Kɛɛ wö ‑siö ‑wun mɛ 'ö 'kpongtaadhɛ ‑bha 'ka, ‑yö ‑dho mɛ ‑nu 'ka ga ‑zian 'ka.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 ‑Kɔ 'ö 'wun 'ö na ka ‑zuë, 'ö ‑Zlan ‑ya sü 'ö yuö ꞊kaa' bhë, ‑a ‑yɛ 'zü 'ö bhë ‑kaa ‑ga 'dhɛ! ‑Ka ‑kɔ 'ö ka ‑bha wö ‑siö ‑wun ‑yö ka ‑bha 'wun ‑nu ‑yö 'ko 'dhiö ‑kɔ ꞊kaa' ‑së 'ka, 'go mü 'ö 'ka ‑kë ꞊naazë kö 'kaan‑ ka ‑de dha ‑wun ‑nu kuën ka kwɛɛ bhë ka‑ ‑yö bhë ꞊a! ꞊Luu' 'ka‑ wo ka dɔ 'wun bhë ‑a ‑gɔ 'yënng bhë, 'ka ‑kë 'siözë ꞊zluun ‑sü 'ka ‑yö kë 'dhö kö 'kaan‑ ka 'yan dɔ n ‑ma kö 'wun yaakëmɛ bhë 'kwaan‑ 'klo bhɔ bhë, ka‑ ‑yö bhë ꞊a! ‑A kë 'ka‑ wo 'dhö bhë ‑ya ‑zɔn ꞊nɛ 'wun bhë ka ‑kɔ 'yaa‑ 'gü.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'ma 'sëëdhɛ bɔ ka ‑dhë kö n 'ka‑ bɔ 'wun yaakëmɛ 'iin ‑a ꞊kaa' ‑mɛ ‑an ‑wun 'gü, 'kɛɛ kö a‑ ‑kë 'dhö kö ‑kɔ 'ö 'ka ‑ya ‑sü 'ka n ꞊wuën' ‑Zlan wö 'dhiö bhë 'kaan‑ kë 'aan‑ dɔ.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Pë 'ö ‑kë 'ö pë ‑nu 'ka‑ kë bhë 'ö yi ꞊faan' më bhë 'ö bhë; yaa kë ꞊nɛ yi ꞊faan' ꞊nɛ 'ö më 'kpaan 'ka; 'kɛɛ Titö ‑bha ‑lo ‑sü 'ka 'nö, ‑kɔ 'ö ka 'saadhö 'ka‑ ꞊faan' më ‑a 'ka bhë, ꞊dhɛ 'yi‑ ‑wun ma, ‑yö ‑kë yi ‑bha ꞊zuögludhi ‑wun ꞊va 'ka.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Bhii 'wun ‑nu 'wo ‑gban ka ‑bha, a‑ ‑blɛɛ ‑a ‑dhë 'dhi ꞊va 'ka 'kɛɛ kaa 'kun n ‑wo 'ka. ‑Kɔ do gia‑ 'ö 'yi 'wun gia‑ ꞊blɛɛ' ‑na ‑a 'ka ka ‑dhë bhë ꞊nɛ 'ö 'a ka ‑wun ꞊blɛɛ ‑a 'ka Titö ‑dhë 'dhi ꞊va 'ka; 'kɛɛ ‑yö ‑dho 'yö ‑kë 'wun gia‑ 'ka.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 ‑Kɔ 'ö 'ka ꞊mɔa' ‑a 'gü ꞊bhlëyadhe 'ka 'go mü 'ka‑ kuën 'suö ꞊va 'ka, ꞊ya ö ‑zo 'ta ‑a 'gü ‑yö ‑kë ka ‑dhɔ ‑wun ꞊va 'ka ‑a ‑gɔ.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 N ꞊zuö' 'glu dhi ‑sü ‑mü, 'go mü 'ö n ‑zo yö ‑sü 'dhö ‑mü ka ‑bha 'wun 'plɛ 'gü.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.