2 Coríntios 5

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kwa gia‑ kwa‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ 'kö ‑kë ꞊nɛ kwa 'sɛbun 'ö ‑kë ꞊nɛ sɔ 'kɔ 'ö 'yaa ꞊glɔɔ ‑a 'dhö bhë ‑yö ‑siö, kwa 'yan ‑yö pë do ‑bha; 'ö tɔɔ kwa ‑yadhɛ do 'ö 'yaa mɛbheedhe ‑kɔ këpë 'ka 'ö ‑Zlan ‑de gia‑ ꞊nɛ 'ö‑ dɔ bhë ‑yö ‑ya ‑sü 'ka kwa ‑gɔ dhang‑ 'gü.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Kwa ‑zo ꞊nɛ 'kwa‑ ‑lo ‑sü 'gü zlöö ‑bha, bhii 'ö tɔɔ pë 'kwa‑ 'piö zlöö 'ö tɔɔ 'kwa 'dho kwa ‑bha këdhɛ 'ö dhang‑ ‑nu 'gü ‑a ‑bha.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, 'kwa ‑dho bun ‑dëü ‑da kwa ‑bha ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'kwa dho ‑lo 'ma kwa 'kpaan 'ka.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'kwa 'to kwa 'sɛbun 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü ‑kplawo, kwa ‑dho kwa ‑zo ‑lo ꞊nɛ pë 'wo‑ pö 'kpa ‑yö ꞊kwɛɛ‑ 'gbiin‑ ꞊löö ‑a 'dhö. Yaa kë ꞊nɛ kwa‑ 'piö kö 'kwa kwa 'sɛbun 'ö‑ 'gü dho ꞊siö'‑ ꞊nɛ 'kwa 'go ‑a 'gü; 'kɛɛ pë 'kwa‑ 'piö 'ö tɔɔ kwa dhang‑ 'gü ‑bun 'ö‑ 'gü 'yaa ꞊siö' bhë ‑yö kë kwa ‑bha ‑yö kë 'dhö kö pë 'ö gapë 'ka kwa 'gü bhë, ‑yö ꞊slëë' ‑ta kö ‑kë ‑a 'gü ‑sü ‑yaan kë kwa ‑gɔ.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 ‑Zlan gia‑ bhë ꞊nɛ 'yö kwa ‑ya kö ‑dhië ‑kwaa ‑kɔ ꞊suu'‑ 'ö bhë 'kwaan‑ bɔ ‑a 'gü, 'go mü 'yö ‑Zuu 'slööslö nu kwa ‑dhë kö ‑yaan ‑zɔn kwa ‑dhë ꞊nɛ pë ‑nu 'ö‑ ‑ya kwa ‑gɔ bhë ‑wo ‑dho kë ‑to kwa ‑gɔ ‑pë ‑nu 'ka.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Pë 'ö ‑kë 'ö ꞊faan' 'dho yi ‑gɔ ‑kplawo bhë 'ö bhë. Kwa gia‑ kwa‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ‑a 'ke 'kwa ꞊tun kwa bun 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü kö kwa kwa Dëmɛ ‑bha këdhɛ 'ka ꞊gbiin.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Bhii 'ö tɔɔ 'ta 'sü ‑kɔ 'kwa‑ 'sü ‑na ‑a 'ka zö ꞊nɛ, kwa‑ ‑sü ‑zo yö ‑sü 'gü. Yaa kë ꞊nɛ pë 'wo‑ pö kwa 'yan ꞊ya dɔ ‑a ‑bha 'ö 'kwa 'dho ‑na ‑a ‑gɔ ‑a 'dhö.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 ('Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë,) yi pa ‑sü 'ka ꞊faan' 'ka 'ö 'yi‑ 'piö kö 'yi 'go yi bun 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü kö 'yi 'dho kwa Dëmɛ 'piö ‑a ‑yadhɛ ‑bha.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 'Kɛɛ pë mɛ 'ö‑ ‑wun 'dho 'gbee‑ yi ‑gɔ 'ö tɔɔ 'kö ‑kë ꞊nɛ yi ‑tun bun 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü oo 'iin yi ‑dho go ‑a 'gü oo, yi kë ‑Zlan wö 'dhiö 'kpëdhö.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Bhii 'ö tɔɔ kwa 'saadhö kwa ‑dho ‑wo Klito wö 'dhiö kö yö gia‑ ‑yaan kwa ‑bha za 'kan, ‑yö kë 'dhö kö mɛ 'ö ‑dhö, pë 'ö‑ ‑kë kö ‑yö ꞊tun bun ꞊nɛ ‑a 'gü bhë ‑yö pë ‑së 'ka oo, ‑yö pë yaa 'ka oo, kö pë mɛ 'ö dɔ ‑a ꞊tian', ‑yaan nu ‑a ‑dhë.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Pë 'wo‑ ‑dhɛ ‑suö Dëmɛ ‑dhë ‑sü bhë kwa 'saadhö kwa‑ ‑dɔ. Pë 'ö ‑kë 'ö 'kwa‑ këdhɛ ꞊mɛɛ' ‑na kö mɛ ‑nu ‑wo ‑Zlan ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑ bhë 'ö bhë. ‑Zlan ‑yö kwa ‑dɔ 'fɛfɛdhö; 'a n ‑zo 'ta ꞊nɛ ka ‑de gia‑ ka n ‑dɔ 'pö.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 'Yië‑ 'piö kö 'yi yi ‑de kë ‑së ka wö 'dhiö kö 'kaan‑ bɔ yi 'ka 'kɛɛ pë 'yi‑ 'piö 'ö tɔɔ 'ka kë 'gɔugɔ yi ‑wun 'gü. ꞊Ya kë 'dhö mɛ ‑nu 'wo wo ‑de 'sü ‑na ꞊va, 'wo 'wun 'ö ‑gban mɛ 'bhee‑ plaan ‑dhɛ ‑bha 'wo‑ ‑ga ‑na ꞊bhlëzë mɛ ꞊zuö' 'piö ‑wun ‑bha bhë, 'ka dho 'wun ꞊blɛɛ' ‑an ‑dhë ‑kɔ dɔ.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ yi 'blɔɔnzë kö yi‑ 'ka ‑Zlan ‑bha 'ka, 'kɛɛ 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ yi 'wun ‑dɔ, kö ka ‑bha ‑mü yi 'ka.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Bhii ‑dhɔ 'ö Klito ‑ya ‑kë kwa 'ka bhë, ‑a 'siö ‑yö dɔ ‑na yi ‑ta; pë 'ö ‑kë 'yi‑ ‑bha yuö kë ‑na bhë. 'Ö tɔɔ yi ‑zoyösü ‑mü ꞊nɛ yö Klito ‑mɛ dosɛn ꞊nɛ 'ö ga kwa 'saadhö kwa ‑wun 'gü; ꞊ya kë 'dhö kö ‑a ‑bha ga ‑sü bhë kwa 'saadhö, mɛ 'ö ‑dhö ꞊ya ö ‑bha wo. Kwa 'saadhö, 'wun bhë 'kwa ‑dhɛ yö ‑a 'gü, Klito ‑bha ‑dhɔ ‑yö ‑gɔ ‑dhɛ kë ‑na kwa 'gü.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 ‑Yö ‑ga mɛ 'saadhö kwa ‑wun 'gü ‑yö kë 'dhö kö mɛ ‑nu 'wo ‑tosiadhe kë ‑na bhë kö ꞊kun 'wo dho ‑a kë wo ‑de ‑bha 'ka, 'kɛɛ kö ‑wa kë zlöö mɛ 'ö ga, 'go mü 'ö go ga 'gü bhë ‑a ‑bha 'ka ꞊zian'.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 ꞊Ya kë 'dhö zlöö kö kwa 'ka 'dho mɛ gbɛ ‑ga ‑a mɛbheedhɛ 'ö plaan ꞊zian' ‑a ‑kwaa gbɔ; 'kö ‑kë ꞊nɛ kwa Klito ‑ga 'dhiö ꞊zian' ꞊nɛ ‑kɔ do bhë ‑a 'dhö ‑a ‑bha ‑kë mɛ 'gü ga ‑zë 'ka ‑sü ‑wun 'gü, ꞊ya kë kwa 'yaan ꞊nɛ 'yaa 'dhö 'gbönggböng, 'kwa‑ dɔa 'dhö.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Mɛ 'ö ꞊ya kpa Klito ‑bha kö ꞊ya kë mɛ ‑dëü 'ka, kö pë ziizii ‑nu 'wo 'dhiö ꞊wa ziö; kö ‑a ‑bha pë 'plɛ ꞊ya kë ‑dëü.
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Pë ‑nu 'wo 'dhö 'saadhö bhë, ‑wo ‑go ‑Zlan 'ö dhidhe ‑da kwa ‑nu kwa ziën kwa ‑bha ‑kpa Klito ‑to ‑bha ‑sü 'ka, 'go mü 'ö yuö 'ö ‑gban ‑dhi 'kuë‑ ‑yuö ‑nu ‑bha 'ö‑ ‑wun tën yi ‑bha kö yö 'dhö waa‑ mɛ ‑nu 'wo to 'yiën‑ kë kö dhidhe ‑yaan ‑da wo ‑nu wo ziën.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Bhii ‑Zlan ‑yö ‑bɔ Klito 'gü kö ‑yaan dhidhe ‑da waa‑ mɛ ‑nu 'saadhö wo ziën ö ‑zo ‑bho mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑bha 'wun ꞊zaa' ‑sü ‑nu 'piö ‑sü 'ka; 'ö ‑dhi 'kuë‑ ‑yuö bhë 'ö‑ ‑wun tën yi ‑bha kö 'yiën‑ ‑a ‑wun ꞊blɛɛ'‑.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 ꞊Dhɛ 'ö 'pö kö 'wun ‑nu 'yi‑ ꞊blɛɛ' ‑na ka ‑dhë bhë yi‑ ‑blɛɛ Klito ꞊woë' ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ‑Zlan ‑de gia‑ ‑yö ka ꞊dhɔɔ ꞊kaa' ‑a ‑bɔ yi 'gü ‑sü 'ka bhë ‑a 'dhö. ꞊Dhɛ 'ö 'dhö ꞊bhɛa' 'yi‑ wo ka ‑dhë Klito 'tɔ 'ka kö 'ka dhi ‑Zlan 'ka.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 ꞊Sɔɔn yaa gbɛ yaa kë Klito ‑bha, 'kɛɛ ‑Zlan ‑yö kwa ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑wun ‑lo ‑a tuö kwa ‑wun 'gü, ‑yö kë 'dhö kö kwa ‑bha ‑kpa Klito ‑bha ‑sü 'gü kö 'kwaan‑ kë kpengdhö ꞊bɔa' pë 'ö ‑Zlan dhoë‑ kë kö ‑yaan Klito kë kpengdhö bhë ‑a ‑ta ‑sü 'ka.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.