2 Coríntios 5
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARA
1 Kwa gia‑ kwa‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ 'kö ‑kë ꞊nɛ kwa 'sɛbun 'ö ‑kë ꞊nɛ sɔ 'kɔ 'ö 'yaa ꞊glɔɔ ‑a 'dhö bhë ‑yö ‑siö, kwa 'yan ‑yö pë do ‑bha; 'ö tɔɔ kwa ‑yadhɛ do 'ö 'yaa mɛbheedhe ‑kɔ këpë 'ka 'ö ‑Zlan ‑de gia‑ ꞊nɛ 'ö‑ dɔ bhë ‑yö ‑ya ‑sü 'ka kwa ‑gɔ dhang‑ 'gü.
1 Sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos da parte de Deus um edifício, casa não feita por mãos, eterna, nos céus.
2 Kwa ‑zo ꞊nɛ 'kwa‑ ‑lo ‑sü 'gü zlöö ‑bha, bhii 'ö tɔɔ pë 'kwa‑ 'piö zlöö 'ö tɔɔ 'kwa 'dho kwa ‑bha këdhɛ 'ö dhang‑ ‑nu 'gü ‑a ‑bha.
2 E, por isso, neste tabernáculo, gememos, aspirando por sermos revestidos da nossa habitação celestial;
3 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, 'kwa ‑dho bun ‑dëü ‑da kwa ‑bha ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'kwa dho ‑lo 'ma kwa 'kpaan 'ka.
3 se, todavia, formos encontrados vestidos e não nus.
4 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'kwa 'to kwa 'sɛbun 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü ‑kplawo, kwa ‑dho kwa ‑zo ‑lo ꞊nɛ pë 'wo‑ pö 'kpa ‑yö ꞊kwɛɛ‑ 'gbiin‑ ꞊löö ‑a 'dhö. Yaa kë ꞊nɛ kwa‑ 'piö kö 'kwa kwa 'sɛbun 'ö‑ 'gü dho ꞊siö'‑ ꞊nɛ 'kwa 'go ‑a 'gü; 'kɛɛ pë 'kwa‑ 'piö 'ö tɔɔ kwa dhang‑ 'gü ‑bun 'ö‑ 'gü 'yaa ꞊siö' bhë ‑yö kë kwa ‑bha ‑yö kë 'dhö kö pë 'ö gapë 'ka kwa 'gü bhë, ‑yö ꞊slëë' ‑ta kö ‑kë ‑a 'gü ‑sü ‑yaan kë kwa ‑gɔ.
4 Pois, na verdade, os que estamos neste tabernáculo gememos angustiados, não por querermos ser despidos, mas revestidos, para que o mortal seja absorvido pela vida.
5 ‑Zlan gia‑ bhë ꞊nɛ 'yö kwa ‑ya kö ‑dhië ‑kwaa ‑kɔ ꞊suu'‑ 'ö bhë 'kwaan‑ bɔ ‑a 'gü, 'go mü 'yö ‑Zuu 'slööslö nu kwa ‑dhë kö ‑yaan ‑zɔn kwa ‑dhë ꞊nɛ pë ‑nu 'ö‑ ‑ya kwa ‑gɔ bhë ‑wo ‑dho kë ‑to kwa ‑gɔ ‑pë ‑nu 'ka.
5 Ora, foi o próprio Deus quem nos preparou para isto, outorgando-nos o penhor do Espírito.
6 Pë 'ö ‑kë 'ö ꞊faan' 'dho yi ‑gɔ ‑kplawo bhë 'ö bhë. Kwa gia‑ kwa‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ‑a 'ke 'kwa ꞊tun kwa bun 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü kö kwa kwa Dëmɛ ‑bha këdhɛ 'ka ꞊gbiin.
6 Temos, portanto, sempre bom ânimo, sabendo que, enquanto no corpo, estamos ausentes do Senhor;
7 Bhii 'ö tɔɔ 'ta 'sü ‑kɔ 'kwa‑ 'sü ‑na ‑a 'ka zö ꞊nɛ, kwa‑ ‑sü ‑zo yö ‑sü 'gü. Yaa kë ꞊nɛ pë 'wo‑ pö kwa 'yan ꞊ya dɔ ‑a ‑bha 'ö 'kwa 'dho ‑na ‑a ‑gɔ ‑a 'dhö.
7 visto que andamos por fé e não pelo que vemos.
8 ('Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë,) yi pa ‑sü 'ka ꞊faan' 'ka 'ö 'yi‑ 'piö kö 'yi 'go yi bun 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü kö 'yi 'dho kwa Dëmɛ 'piö ‑a ‑yadhɛ ‑bha.
8 Entretanto, estamos em plena confiança, preferindo deixar o corpo e habitar com o Senhor.
9 'Kɛɛ pë mɛ 'ö‑ ‑wun 'dho 'gbee‑ yi ‑gɔ 'ö tɔɔ 'kö ‑kë ꞊nɛ yi ‑tun bun 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü oo 'iin yi ‑dho go ‑a 'gü oo, yi kë ‑Zlan wö 'dhiö 'kpëdhö.
9 É por isso que também nos esforçamos, quer presentes, quer ausentes, para lhe sermos agradáveis.
10 Bhii 'ö tɔɔ kwa 'saadhö kwa ‑dho ‑wo Klito wö 'dhiö kö yö gia‑ ‑yaan kwa ‑bha za 'kan, ‑yö kë 'dhö kö mɛ 'ö ‑dhö, pë 'ö‑ ‑kë kö ‑yö ꞊tun bun ꞊nɛ ‑a 'gü bhë ‑yö pë ‑së 'ka oo, ‑yö pë yaa 'ka oo, kö pë mɛ 'ö dɔ ‑a ꞊tian', ‑yaan nu ‑a ‑dhë.
10 Porque importa que todos nós compareçamos perante o tribunal de Cristo, para que cada um receba segundo o bem ou o mal que tiver feito por meio do corpo.
11 Pë 'wo‑ ‑dhɛ ‑suö Dëmɛ ‑dhë ‑sü bhë kwa 'saadhö kwa‑ ‑dɔ. Pë 'ö ‑kë 'ö 'kwa‑ këdhɛ ꞊mɛɛ' ‑na kö mɛ ‑nu ‑wo ‑Zlan ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑ bhë 'ö bhë. ‑Zlan ‑yö kwa ‑dɔ 'fɛfɛdhö; 'a n ‑zo 'ta ꞊nɛ ka ‑de gia‑ ka n ‑dɔ 'pö.
11 E assim, conhecendo o temor do Senhor, persuadimos os homens e somos cabalmente conhecidos por Deus; e espero que também a vossa consciência nos reconheça.
12 'Yië‑ 'piö kö 'yi yi ‑de kë ‑së ka wö 'dhiö kö 'kaan‑ bɔ yi 'ka 'kɛɛ pë 'yi‑ 'piö 'ö tɔɔ 'ka kë 'gɔugɔ yi ‑wun 'gü. ꞊Ya kë 'dhö mɛ ‑nu 'wo wo ‑de 'sü ‑na ꞊va, 'wo 'wun 'ö ‑gban mɛ 'bhee‑ plaan ‑dhɛ ‑bha 'wo‑ ‑ga ‑na ꞊bhlëzë mɛ ꞊zuö' 'piö ‑wun ‑bha bhë, 'ka dho 'wun ꞊blɛɛ' ‑an ‑dhë ‑kɔ dɔ.
12 Não nos recomendamos novamente a vós outros; pelo contrário, damo-vos ensejo de vos gloriardes por nossa causa, para que tenhais o que responder aos que se gloriam na aparência e não no coração.
13 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ yi 'blɔɔnzë kö yi‑ 'ka ‑Zlan ‑bha 'ka, 'kɛɛ 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ yi 'wun ‑dɔ, kö ka ‑bha ‑mü yi 'ka.
13 Porque, se enlouquecemos, é para Deus; e, se conservamos o juízo, é para vós outros.
14 Bhii ‑dhɔ 'ö Klito ‑ya ‑kë kwa 'ka bhë, ‑a 'siö ‑yö dɔ ‑na yi ‑ta; pë 'ö ‑kë 'yi‑ ‑bha yuö kë ‑na bhë. 'Ö tɔɔ yi ‑zoyösü ‑mü ꞊nɛ yö Klito ‑mɛ dosɛn ꞊nɛ 'ö ga kwa 'saadhö kwa ‑wun 'gü; ꞊ya kë 'dhö kö ‑a ‑bha ga ‑sü bhë kwa 'saadhö, mɛ 'ö ‑dhö ꞊ya ö ‑bha wo. Kwa 'saadhö, 'wun bhë 'kwa ‑dhɛ yö ‑a 'gü, Klito ‑bha ‑dhɔ ‑yö ‑gɔ ‑dhɛ kë ‑na kwa 'gü.
14 Pois o amor de Cristo nos constrange, julgando nós isto: um morreu por todos; logo, todos morreram.
15 ‑Yö ‑ga mɛ 'saadhö kwa ‑wun 'gü ‑yö kë 'dhö kö mɛ ‑nu 'wo ‑tosiadhe kë ‑na bhë kö ꞊kun 'wo dho ‑a kë wo ‑de ‑bha 'ka, 'kɛɛ kö ‑wa kë zlöö mɛ 'ö ga, 'go mü 'ö go ga 'gü bhë ‑a ‑bha 'ka ꞊zian'.
15 E ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si mesmos, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 ꞊Ya kë 'dhö zlöö kö kwa 'ka 'dho mɛ gbɛ ‑ga ‑a mɛbheedhɛ 'ö plaan ꞊zian' ‑a ‑kwaa gbɔ; 'kö ‑kë ꞊nɛ kwa Klito ‑ga 'dhiö ꞊zian' ꞊nɛ ‑kɔ do bhë ‑a 'dhö ‑a ‑bha ‑kë mɛ 'gü ga ‑zë 'ka ‑sü ‑wun 'gü, ꞊ya kë kwa 'yaan ꞊nɛ 'yaa 'dhö 'gbönggböng, 'kwa‑ dɔa 'dhö.
16 Assim que, nós, daqui por diante, a ninguém conhecemos segundo a carne; e, se antes conhecemos Cristo segundo a carne, já agora não o conhecemos deste modo.
17 Mɛ 'ö ꞊ya kpa Klito ‑bha kö ꞊ya kë mɛ ‑dëü 'ka, kö pë ziizii ‑nu 'wo 'dhiö ꞊wa ziö; kö ‑a ‑bha pë 'plɛ ꞊ya kë ‑dëü.
17 E, assim, se alguém está em Cristo, é nova criatura; as coisas antigas já passaram; eis que se fizeram novas.
18 Pë ‑nu 'wo 'dhö 'saadhö bhë, ‑wo ‑go ‑Zlan 'ö dhidhe ‑da kwa ‑nu kwa ziën kwa ‑bha ‑kpa Klito ‑to ‑bha ‑sü 'ka, 'go mü 'ö yuö 'ö ‑gban ‑dhi 'kuë‑ ‑yuö ‑nu ‑bha 'ö‑ ‑wun tën yi ‑bha kö yö 'dhö waa‑ mɛ ‑nu 'wo to 'yiën‑ kë kö dhidhe ‑yaan ‑da wo ‑nu wo ziën.
18 Ora, tudo provém de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por meio de Cristo e nos deu o ministério da reconciliação,
19 Bhii ‑Zlan ‑yö ‑bɔ Klito 'gü kö ‑yaan dhidhe ‑da waa‑ mɛ ‑nu 'saadhö wo ziën ö ‑zo ‑bho mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑bha 'wun ꞊zaa' ‑sü ‑nu 'piö ‑sü 'ka; 'ö ‑dhi 'kuë‑ ‑yuö bhë 'ö‑ ‑wun tën yi ‑bha kö 'yiën‑ ‑a ‑wun ꞊blɛɛ'‑.
19 a saber, que Deus estava em Cristo reconciliando consigo o mundo, não imputando aos homens as suas transgressões, e nos confiou a palavra da reconciliação.
20 ꞊Dhɛ 'ö 'pö kö 'wun ‑nu 'yi‑ ꞊blɛɛ' ‑na ka ‑dhë bhë yi‑ ‑blɛɛ Klito ꞊woë' ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ‑Zlan ‑de gia‑ ‑yö ka ꞊dhɔɔ ꞊kaa' ‑a ‑bɔ yi 'gü ‑sü 'ka bhë ‑a 'dhö. ꞊Dhɛ 'ö 'dhö ꞊bhɛa' 'yi‑ wo ka ‑dhë Klito 'tɔ 'ka kö 'ka dhi ‑Zlan 'ka.
20 De sorte que somos embaixadores em nome de Cristo, como se Deus exortasse por nosso intermédio. Em nome de Cristo, pois, rogamos que vos reconcilieis com Deus.
21 ꞊Sɔɔn yaa gbɛ yaa kë Klito ‑bha, 'kɛɛ ‑Zlan ‑yö kwa ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑wun ‑lo ‑a tuö kwa ‑wun 'gü, ‑yö kë 'dhö kö kwa ‑bha ‑kpa Klito ‑bha ‑sü 'gü kö 'kwaan‑ kë kpengdhö ꞊bɔa' pë 'ö ‑Zlan dhoë‑ kë kö ‑yaan Klito kë kpengdhö bhë ‑a ‑ta ‑sü 'ka.
21 Aquele que não conheceu pecado, ele o fez pecado por nós; para que, nele, fôssemos feitos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.