2 Coríntios 5
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs BKJ
1 Kwa gia‑ kwa‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ 'kö ‑kë ꞊nɛ kwa 'sɛbun 'ö ‑kë ꞊nɛ sɔ 'kɔ 'ö 'yaa ꞊glɔɔ ‑a 'dhö bhë ‑yö ‑siö, kwa 'yan ‑yö pë do ‑bha; 'ö tɔɔ kwa ‑yadhɛ do 'ö 'yaa mɛbheedhe ‑kɔ këpë 'ka 'ö ‑Zlan ‑de gia‑ ꞊nɛ 'ö‑ dɔ bhë ‑yö ‑ya ‑sü 'ka kwa ‑gɔ dhang‑ 'gü.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se dissolver, nós temos um edifício, uma casa eterna nos céus, não feita por mãos, mas por Deus.
2 Kwa ‑zo ꞊nɛ 'kwa‑ ‑lo ‑sü 'gü zlöö ‑bha, bhii 'ö tɔɔ pë 'kwa‑ 'piö zlöö 'ö tɔɔ 'kwa 'dho kwa ‑bha këdhɛ 'ö dhang‑ ‑nu 'gü ‑a ‑bha.
2 Pois nisto gememos, desejando ardentemente ser revestidos da nossa casa que é do céu;
3 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, 'kwa ‑dho bun ‑dëü ‑da kwa ‑bha ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'kwa dho ‑lo 'ma kwa 'kpaan 'ka.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'kwa 'to kwa 'sɛbun 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü ‑kplawo, kwa ‑dho kwa ‑zo ‑lo ꞊nɛ pë 'wo‑ pö 'kpa ‑yö ꞊kwɛɛ‑ 'gbiin‑ ꞊löö ‑a 'dhö. Yaa kë ꞊nɛ kwa‑ 'piö kö 'kwa kwa 'sɛbun 'ö‑ 'gü dho ꞊siö'‑ ꞊nɛ 'kwa 'go ‑a 'gü; 'kɛɛ pë 'kwa‑ 'piö 'ö tɔɔ kwa dhang‑ 'gü ‑bun 'ö‑ 'gü 'yaa ꞊siö' bhë ‑yö kë kwa ‑bha ‑yö kë 'dhö kö pë 'ö gapë 'ka kwa 'gü bhë, ‑yö ꞊slëë' ‑ta kö ‑kë ‑a 'gü ‑sü ‑yaan kë kwa ‑gɔ.
4 Porque nós que estamos neste tabernáculo gememos, sendo sobrecarregados; não porque queremos ser despidos, mas revestidos, para que a mortalidade seja engolida pela vida.
5 ‑Zlan gia‑ bhë ꞊nɛ 'yö kwa ‑ya kö ‑dhië ‑kwaa ‑kɔ ꞊suu'‑ 'ö bhë 'kwaan‑ bɔ ‑a 'gü, 'go mü 'yö ‑Zuu 'slööslö nu kwa ‑dhë kö ‑yaan ‑zɔn kwa ‑dhë ꞊nɛ pë ‑nu 'ö‑ ‑ya kwa ‑gɔ bhë ‑wo ‑dho kë ‑to kwa ‑gɔ ‑pë ‑nu 'ka.
5 Ora, quem nos moldou para si mesmo foi Deus, que também nos tem dado o penhor do Espírito.
6 Pë 'ö ‑kë 'ö ꞊faan' 'dho yi ‑gɔ ‑kplawo bhë 'ö bhë. Kwa gia‑ kwa‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ‑a 'ke 'kwa ꞊tun kwa bun 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü kö kwa kwa Dëmɛ ‑bha këdhɛ 'ka ꞊gbiin.
6 Por isso, nós estamos sempre confiantes, sabendo que, enquanto habitamos no corpo, estamos ausentes do Senhor;
7 Bhii 'ö tɔɔ 'ta 'sü ‑kɔ 'kwa‑ 'sü ‑na ‑a 'ka zö ꞊nɛ, kwa‑ ‑sü ‑zo yö ‑sü 'gü. Yaa kë ꞊nɛ pë 'wo‑ pö kwa 'yan ꞊ya dɔ ‑a ‑bha 'ö 'kwa 'dho ‑na ‑a ‑gɔ ‑a 'dhö.
7 (porque andamos por fé, não por vista);
8 ('Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë,) yi pa ‑sü 'ka ꞊faan' 'ka 'ö 'yi‑ 'piö kö 'yi 'go yi bun 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü kö 'yi 'dho kwa Dëmɛ 'piö ‑a ‑yadhɛ ‑bha.
8 nós estamos confiantes, eu digo, e dispostos antes a estar ausentes do corpo, e estar presentes com o Senhor.
9 'Kɛɛ pë mɛ 'ö‑ ‑wun 'dho 'gbee‑ yi ‑gɔ 'ö tɔɔ 'kö ‑kë ꞊nɛ yi ‑tun bun 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü oo 'iin yi ‑dho go ‑a 'gü oo, yi kë ‑Zlan wö 'dhiö 'kpëdhö.
9 Portanto, nós trabalhamos para, quer presentes ou ausentes, possamos ser aceitos por ele.
10 Bhii 'ö tɔɔ kwa 'saadhö kwa ‑dho ‑wo Klito wö 'dhiö kö yö gia‑ ‑yaan kwa ‑bha za 'kan, ‑yö kë 'dhö kö mɛ 'ö ‑dhö, pë 'ö‑ ‑kë kö ‑yö ꞊tun bun ꞊nɛ ‑a 'gü bhë ‑yö pë ‑së 'ka oo, ‑yö pë yaa 'ka oo, kö pë mɛ 'ö dɔ ‑a ꞊tian', ‑yaan nu ‑a ‑dhë.
10 Porque todos devemos comparecer diante do tribunal de Cristo, para que cada um possa receber as coisas feitas no seu corpo, segundo o que tiver feito, se é bom ou ruim.
11 Pë 'wo‑ ‑dhɛ ‑suö Dëmɛ ‑dhë ‑sü bhë kwa 'saadhö kwa‑ ‑dɔ. Pë 'ö ‑kë 'ö 'kwa‑ këdhɛ ꞊mɛɛ' ‑na kö mɛ ‑nu ‑wo ‑Zlan ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑ bhë 'ö bhë. ‑Zlan ‑yö kwa ‑dɔ 'fɛfɛdhö; 'a n ‑zo 'ta ꞊nɛ ka ‑de gia‑ ka n ‑dɔ 'pö.
11 Conhecendo, portanto, o temor do Senhor, persuadimos os homens; mas somos manifestos a Deus; e eu confio também que somos feitos manifestos nas vossas consciências.
12 'Yië‑ 'piö kö 'yi yi ‑de kë ‑së ka wö 'dhiö kö 'kaan‑ bɔ yi 'ka 'kɛɛ pë 'yi‑ 'piö 'ö tɔɔ 'ka kë 'gɔugɔ yi ‑wun 'gü. ꞊Ya kë 'dhö mɛ ‑nu 'wo wo ‑de 'sü ‑na ꞊va, 'wo 'wun 'ö ‑gban mɛ 'bhee‑ plaan ‑dhɛ ‑bha 'wo‑ ‑ga ‑na ꞊bhlëzë mɛ ꞊zuö' 'piö ‑wun ‑bha bhë, 'ka dho 'wun ꞊blɛɛ' ‑an ‑dhë ‑kɔ dɔ.
12 Porque não nos recomendamos novamente a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes de nós, para que tenhais algo a responder àqueles que se gloriam na aparência e não no coração.
13 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ yi 'blɔɔnzë kö yi‑ 'ka ‑Zlan ‑bha 'ka, 'kɛɛ 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ yi 'wun ‑dɔ, kö ka ‑bha ‑mü yi 'ka.
13 Pois, se estamos loucos, é para Deus; e, se estamos sóbrios, é por vossa causa.
14 Bhii ‑dhɔ 'ö Klito ‑ya ‑kë kwa 'ka bhë, ‑a 'siö ‑yö dɔ ‑na yi ‑ta; pë 'ö ‑kë 'yi‑ ‑bha yuö kë ‑na bhë. 'Ö tɔɔ yi ‑zoyösü ‑mü ꞊nɛ yö Klito ‑mɛ dosɛn ꞊nɛ 'ö ga kwa 'saadhö kwa ‑wun 'gü; ꞊ya kë 'dhö kö ‑a ‑bha ga ‑sü bhë kwa 'saadhö, mɛ 'ö ‑dhö ꞊ya ö ‑bha wo. Kwa 'saadhö, 'wun bhë 'kwa ‑dhɛ yö ‑a 'gü, Klito ‑bha ‑dhɔ ‑yö ‑gɔ ‑dhɛ kë ‑na kwa 'gü.
14 Porque o amor de Cristo nos constrange, porque assim nós julgamos: Que, se um morreu por todos, então todos morreram;
15 ‑Yö ‑ga mɛ 'saadhö kwa ‑wun 'gü ‑yö kë 'dhö kö mɛ ‑nu 'wo ‑tosiadhe kë ‑na bhë kö ꞊kun 'wo dho ‑a kë wo ‑de ‑bha 'ka, 'kɛɛ kö ‑wa kë zlöö mɛ 'ö ga, 'go mü 'ö go ga 'gü bhë ‑a ‑bha 'ka ꞊zian'.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam daqui em diante para si, mas para aquele que morreu por eles e ressuscitou.
16 ꞊Ya kë 'dhö zlöö kö kwa 'ka 'dho mɛ gbɛ ‑ga ‑a mɛbheedhɛ 'ö plaan ꞊zian' ‑a ‑kwaa gbɔ; 'kö ‑kë ꞊nɛ kwa Klito ‑ga 'dhiö ꞊zian' ꞊nɛ ‑kɔ do bhë ‑a 'dhö ‑a ‑bha ‑kë mɛ 'gü ga ‑zë 'ka ‑sü ‑wun 'gü, ꞊ya kë kwa 'yaan ꞊nɛ 'yaa 'dhö 'gbönggböng, 'kwa‑ dɔa 'dhö.
16 Portanto, daqui por diante, sabemos que não somos homens segundo a carne. Sim, embora tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos mais.
17 Mɛ 'ö ꞊ya kpa Klito ‑bha kö ꞊ya kë mɛ ‑dëü 'ka, kö pë ziizii ‑nu 'wo 'dhiö ꞊wa ziö; kö ‑a ‑bha pë 'plɛ ꞊ya kë ‑dëü.
17 Portanto, se algum homem está em Cristo, ele é uma nova criatura; as coisas velhas são passadas; eis que, todas as coisas se tornaram novas.
18 Pë ‑nu 'wo 'dhö 'saadhö bhë, ‑wo ‑go ‑Zlan 'ö dhidhe ‑da kwa ‑nu kwa ziën kwa ‑bha ‑kpa Klito ‑to ‑bha ‑sü 'ka, 'go mü 'ö yuö 'ö ‑gban ‑dhi 'kuë‑ ‑yuö ‑nu ‑bha 'ö‑ ‑wun tën yi ‑bha kö yö 'dhö waa‑ mɛ ‑nu 'wo to 'yiën‑ kë kö dhidhe ‑yaan ‑da wo ‑nu wo ziën.
18 E todas as coisas são de Deus, o qual nos reconciliou consigo mesmo por Jesus Cristo e nos deu o ministério da reconciliação;
19 Bhii ‑Zlan ‑yö ‑bɔ Klito 'gü kö ‑yaan dhidhe ‑da waa‑ mɛ ‑nu 'saadhö wo ziën ö ‑zo ‑bho mɛ 'bhee‑ ‑nu ‑bha 'wun ꞊zaa' ‑sü ‑nu 'piö ‑sü 'ka; 'ö ‑dhi 'kuë‑ ‑yuö bhë 'ö‑ ‑wun tën yi ‑bha kö 'yiën‑ ‑a ‑wun ꞊blɛɛ'‑.
19 a saber, Deus estava em Cristo, reconciliando consigo o mundo, não lhes imputando as suas transgressões, e confiou em nós a palavra da reconciliação.
20 ꞊Dhɛ 'ö 'pö kö 'wun ‑nu 'yi‑ ꞊blɛɛ' ‑na ka ‑dhë bhë yi‑ ‑blɛɛ Klito ꞊woë' ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ‑Zlan ‑de gia‑ ‑yö ka ꞊dhɔɔ ꞊kaa' ‑a ‑bɔ yi 'gü ‑sü 'ka bhë ‑a 'dhö. ꞊Dhɛ 'ö 'dhö ꞊bhɛa' 'yi‑ wo ka ‑dhë Klito 'tɔ 'ka kö 'ka dhi ‑Zlan 'ka.
20 Agora então nós somos embaixadores de Cristo, como se Deus vos suplicasse por nós. Nós oramos, em nome de Cristo, que vos reconcilieis com Deus.
21 ꞊Sɔɔn yaa gbɛ yaa kë Klito ‑bha, 'kɛɛ ‑Zlan ‑yö kwa ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑wun ‑lo ‑a tuö kwa ‑wun 'gü, ‑yö kë 'dhö kö kwa ‑bha ‑kpa Klito ‑bha ‑sü 'gü kö 'kwaan‑ kë kpengdhö ꞊bɔa' pë 'ö ‑Zlan dhoë‑ kë kö ‑yaan Klito kë kpengdhö bhë ‑a ‑ta ‑sü 'ka.
21 Porque aquele que não conheceu pecado, ele o fez pecado por nós, para que fôssemos feitos justiça de Deus nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.