2 Coríntios 12
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 ‑De ‑sü ꞊va ‑sü 'yaa ‑së 'kɛɛ ‑ka dɔ! 'Dho 'a 'dhoë‑ ‑de kë bhë. 'Yanpiöpë waa‑ pë ‑nu 'wo ‑kë ‑bin ‑sü 'ka 'ö Dëmɛ ‑yö ‑we ‑a ‑bha n ‑gɔ kö 'aan‑ ‑an yö bhë a 'dhoë‑ ‑wun ꞊blɛɛ'‑ bhë.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ do 'ö ‑Zlan ‑ya sü 'ö dho ‑a 'ka dhang‑ kë ‑yaaga ‑naa 'gü, a‑ ‑dɔ. ‑Yö ‑kë 'dhö ‑a ‑kwɛ 'gɔɔ‑ do ö ga ‑yiisië ‑mü ꞊dɛɛ; (kö kë‑ wo ꞊nɛ, ‑da 'pö‑ wo dhang‑ 'gü 'iin kö 'yanpiöpë 'kpaan 'pö‑ yö ee; ‑Zlan do ꞊nɛ 'ö ö ‑bha pë dɔ).
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 'Kɛɛ gɔɔn‑ bhë ‑yö ‑da 'ö dho 'tɛɛpadhɛ 'ö ‑Zlan 'piö ‑a ‑bha. (A‑ ‑pö 'zü ꞊nɛ, kë‑ wo bhë ‑da 'pö‑ wo, 'iin 'yanpiöpë 'kpaan 'pö‑ yö ee; ‑Zlan dosɛn ꞊nɛ 'ö ö ‑bha pë dɔ.)
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 'Yö ‑dhɛ bhë ‑a 'gü, 'ö ‑wo 'ö yaa ‑mɔ ‑bɔ ‑a 'piö ‑sü ‑bha 'ö‑ ma. ‑Wo 'ö bhë, ‑wo 'ö mɛ 'ö ꞊tun ö 'sɛbun 'gü, 'waa 'we ‑a ‑bha ‑a ‑gɔ kö ‑ya pö yö ‑mü.
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 A ‑dho n ‑de sü ꞊va gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a ‑wun 'gü, 'kɛɛ n 'ka 'dho n ‑de sü ꞊va n ‑de ‑wun 'gü, ‑a 'ke yaa kë pë 'ö 'a 'tëëtë ‑a 'gü ‑a ‑wun 'gü.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ma‑ pö 'a n ‑de ‑sü ꞊va, kö 'blɔɔnmɛ 'yaa ‑mü n 'ka, bhii pë 'a dho ‑a pö bhë 'wun gia‑ ‑mü. 'Kɛɛ 'maa‑ 'piö kö 'a n ‑de 'sü ꞊va. Bhii 'maa‑ 'piö kö mɛ ꞊ya n ‑ga n pö ‑pë ‑bha, 'a kë ‑a ‑zo 'piö ꞊va 'a zië ‑kɔ 'a‑ pë ‑nu kë ‑na 'ka 'iin 'a ‑Zlan ‑wo pö ‑na ‑a 'ka bhë ‑a ‑ta.
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 ‑A ‑kë 'dhö ‑sü 'ka, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'a dho pa ‑de ‑sü ꞊va 'ka 'wun 'gblüünzë ‑nu 'wo‑ yö ‑dhɛgbɛadhɛ 'gü n ‑dhë bhë ‑a ‑wun 'gü. 'Ö‑ ‑wun 'gü, 'yua 'dhiözë do ‑yö nu n ‑ta ꞊nɛ pë 'wo‑ pö Satan ‑bha ‑naɔdɔmɛ ‑mü 'kpa ‑a 'dhö. ꞊Ya kë 'ö nu n ‑ta kö ꞊kun 'a dho pa ‑de ‑sü ꞊va 'ka.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 A ‑bhɛa Dëmɛ ‑dhë ‑gwaa ‑yaaga ‑zë 'yua bhë ‑a ‑wun 'gü, 'ö 'a‑ ‑dhɛ ‑a ‑gɔ kö ‑ya bho n ‑ma.
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 'Ö‑ ‑daa ‑kë n ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ma 'glusë 'a‑ ‑kë ü ‑dhë 'ö bhë tɔɔ pë 'ö ü ‑bha ‑wun 'dhoë‑ ‑bha. Bhii a ma 'piigbeedhɛ ‑kë ü ꞊kwaa' 'töng 'ö ꞊faan' 'yaa‑ 'ka ü ‑gɔ bhë ‑a 'ka.» ꞊Dhɛ 'ö 'dhö kö a‑ 'piö n ꞊zuöga 'plɛ 'ka kö 'a n ‑de 'sü ꞊va n ‑ma ‑kë 'tëëtë ‑wun 'gü; ‑yö kë 'dhö kö Klito ‑bha 'piigbeedhɛ ‑yö kpa n ‑ta.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Pë 'ö ‑kë 'ö n ꞊zuö' 'glu ‑yö ‑dhi n ‑ma ‑kë 'tëëtë ‑sü, 'si ‑nu 'wo‑ bho ‑na n ‑gɔ ‑nu, ꞊zuö' ‑kaan 'kuë‑ ‑wun ‑nu, 'klobhɔdhe ‑nu, ꞊zuö' ‑bha 'zëzëdhe 'kun ‑sü ‑nu 'ö 'wo nu ‑na n ‑ta Klito ‑wun 'gü bhë 'ö bhë; bhii 'ö tɔɔ 'töng 'ö 'ma kaa 'tëëtë, 'töng bhë 'ö 'a ꞊kaa' ꞊faanzë (bhii kö n ‑klu ‑sü ‑mü ‑a ‑bha.)
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Ka‑ ‑yö bhë ꞊aa. Ka ꞊nɛ 'ka‑ ‑kë 'ö 'a 'wun ꞊blɛɛ' ‑na ꞊nɛ 'blɔɔnmɛ 'wun ꞊blɛɛ bhë. Ka ꞊nɛ 'ka dho n ‑ta za dɔ ‑be. Bhii 'kö ‑kë ꞊nɛ 'maa pë gbɛ 'ka, yaa kë ꞊nɛ pë 'wo‑ pö 'maa pë gbɛ 'ka ka ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wungbeezë ‑nu 'wo bhë ‑an 'sɔɔ yö kun.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 N këyuö ‑nu 'wo‑ ‑zɔn ꞊nɛ Klito ‑bha bɔmɛ ‑mü n 'ka bhë ‑a 'plɛ ‑yö ‑kë ka ziën ma ꞊zuösaadhɛ 'ka. ‑Yö ‑kë 'dhö ꞊duakëpë ‑nu 'gblüünzë ‑nu waa‑ ‑dhidhaapë ‑nu ‑an kë ‑sü 'ka.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 'Wun ꞊nɛ ‑a ‑mlë 'ö ka 'kun ‑kɔ ‑yö ‑kë ‑a 'gü ya, 'ö yaa kë ꞊nɛ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü ‑nu 'wo to ‑an 'dhö ‑a 'ke yaa kë, kë 'ö n 'ka‑ wo ka ‑kɔ ‑ta bhë ‑a 'ka ɛɛ? ꞊Ɛɛ, kö ka ‑bha 'gën ꞊yö ‑së; ‑ka ziö n ‑ta!
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 ‑Ka n ‑ga, n ‑mɔa 'gü ‑sü ‑mü kö 'aan‑ nu ka ꞊plöö ‑gwaa kë ‑yaaga ‑naa wo; 'kɛɛ n 'ka 'dho kë ka ‑kɔ ‑ta; ka gia‑ ‑de ꞊nɛ 'ö n ‑ma ‑wun 'dho ka ‑bha; n ‑ma ‑wun 'yaa 'wëü‑ ‑bha. Bhii pë ꞊ya kë 'ö ‑kë yö kun 'ö tɔɔ 'në ‑nu ꞊nɛ 'wo 'wëü‑ ꞊mɛɛ kö ‑waan dɔa wo ‑mɛ ‑nu ‑gban ‑gɔ. 'Kɛɛ ‑an ‑mɛ ‑nu ‑mü ꞊zian'.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 ꞊Ya kë ma ‑zë n ‑ma 'ka, pë 'ö n ‑gɔ ‑a 'plɛ ‑bha ‑dho ka ‑wun 'gü ‑sü, 'ö ma gia‑ 'a kpa ‑a ‑bha, ‑yö n ꞊zuö' 'glu ‑dhi; 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ma ka ‑dhɔ kë ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, n ‑dhɔ 'ö ka 'gü bhë yaa 'dho kë ꞊va ꞊a?
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 ꞊Ya kë 'dhö, ka gia‑ ka ‑dho ‑a pö 'maa ka ‑kɔ ‑ta kö n 'gbiin‑ ‑yaan 'dho ka kë. 'Kɛɛ mɛ 'bhaa ‑yö ‑dho ziö 'wun bhë ‑a 'piö ka ‑dhë ꞊woë' ꞊nɛ ‑gleng 'a‑ ‑kë kö 'aan‑ ka 'kun ꞊sua ‑wun ‑nu 'a 'dhoë‑ kë ka ‑gɔ bhë ‑a ‑wun 'gü.
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 Mɛ ‑nu 'ö 'a ‑an bɔ ka ‑dhë 'ma bhë, ‑a mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ꞊naɔ ‑sü ka 'gü a?
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 A ‑bhɛa Titö ‑dhë kö ‑yö nu ka ꞊plöö; 'ö dhegluzë do 'ö 'ka‑ dɔ, 'a‑ yö ‑a 'piö. Ka ‑dho ‑mɔa ‑bha 'ö 'ka‑ pö Titö ‑yö ꞊naɔ ‑sü ka 'gü a? Yö 'dhö, ma 'dhö, yi 'wun kë ‑kɔ waa‑ yi 'ta 'sü ‑kɔ waa kë do 'pö bhë ꞊ee?
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 ‑Yö ‑dho kë ka ꞊zuö' 'piö ꞊nɛ, ‑a ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ, 'ö 'yi‑ 'piö kö 'yi yi ‑de bho 'wun 'gü ka wö 'dhiö. 'Kɛɛ ‑abi'! Yi 'wun ‑blɛɛ ꞊nɛ ‑kɔ 'ö‑ 'ka Klito ‑dhë ‑së ‑Zlan wö 'dhiö bhë ‑a 'dhö, 'ö 'wun ‑nu 'wo 'dhö bhë 'yi ‑an ꞊blɛɛ ka ‑dhë 'dhö, dhegluzë ‑nu, kö 'kaan‑ ꞊kpɛa'‑ ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü 'gü.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Pë 'a ‑ya ‑a ꞊wuën' 'ö tɔɔ kö ꞊kun 'ö nu 'a 'dhoë‑ wo ka ꞊plöö 'ma 'ö 'a ka yö ꞊nɛ ‑kɔ 'ö 'maa‑ 'piö kö 'a ka yöë bhë ‑a 'dhö, 'ö ka ‑de 'pö 'ka n ‑ga gbɛ. Pë 'ö‑ 'suö ‑yö n ‑kë 'zü 'ö tɔɔ kö ꞊kun 'a ‑dɔn bho ‑sü waa‑ ꞊druɛi kë ‑sü ‑nu oo, ‑naazuëdhe kë ‑sü waa‑ 'wun kë ‑sü 'wo ꞊zië' wo 'bha ‑ta ‑nu oo, 'si bho ‑sü ‑nu waa‑ ‑zuö dɔ ‑sü 'ö 'wun yaa ‑kë 'kuë ‑sü 'dho ‑a 'gü oo, ‑de ‑sü ꞊va ‑sü waa‑ pë 'plɛ ‑kaan 'kuë ‑sü ‑an yö 'ma.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Pë 'ö‑ 'suö ‑yö n ‑kë 'ö tɔɔ a‑ 'piö kö n ‑ma ‑nu ka ꞊plöö ‑sü mɛ 'ö 'dhoë‑ kë ꞊nɛ, kö ꞊kun 'ö n ‑ma ‑Zlan ‑yö n ‑gɔ dho sia‑ 'ö lë‑ ‑yö 'kpɔ n ‑ta ka wö 'dhiö, 'ö 'a 'gbo bɔ mɛdhɛvadhɛ 'wo ‑da pë yaa ‑nu 'gü 'ö 'waa‑ 'piö kö 'wo 'go wo ‑bha ‑dhuupë ‑wun ‑nu, ‑an ‑bha ꞊sɔɔn kë ‑sü ‑nu waa‑ ‑nëng pë 'plɛ ‑bha ‑sü ‑nu 'wo ‑an 'gü 'ö 'waa wo ꞊kwaa'‑ ‑an ‑wun ‑zü bhë ‑an ‑wun 'gü.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.