2 Coríntios 11
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 Mɛa‑, ‑ka dɔ! ‑Ka 'we n ‑wun ‑bha n ‑ma ‑kë 'blɔɔnzë ‑sü ‑wun 'gü!
1 Eu gostaria que vocês me suportassem mesmo quando sou um tanto louco. Por favor, me suportem!
2 A ka ‑ta ꞊druɛi kë ‑na. 'Kɛɛ ma ꞊druɛi bhë ‑yö ‑go ‑Zlan 'piö. Bhii ka n ‑gɔ ꞊nɛ 'nëdhezë 'ö yaa gɔɔn‑ ‑wun ꞊tɛi' dɔ ꞊kun 'ö 'a‑ 'piö kö 'a‑ dɔ gwaan Klito ‑gɔ ‑a 'dhö.
2 O mesmo zelo que Deus tem por vocês eu também tenho. Porque vocês são como uma virgem pura que eu prometi dar em casamento somente a um homem, que é Cristo.
3 'Kɛɛ pë 'ö‑ 'suö ‑yö n ‑kë 'ö tɔɔ kö ꞊kun 'ö ka ‑bha 'wundɔdhe ‑yö yö yaan 'ö kaa Klito ‑nu ka ‑bha ‑klu 'kuë‑ ‑sü 'puu 'ö bhë 'ö 'ka‑ ‑to ‑dhɛ gbɛ 'gü ꞊nɛ ‑kɔ 'ö Ɛvö ‑yö ö ‑zo bhoë ö ‑de 'piö ꞊mɛɛ ‑bha ꞊sua ‑yö 'ko 'dhiö ‑sü ‑zë ‑kë ‑a ‑gɔ ‑sü ‑wun 'gü bhë ‑a 'dhö.
3 Pois, assim como Eva foi enganada pelas mentiras da cobra, eu tenho medo de que a mente de vocês seja corrompida e vocês abandonem a devoção sincera e pura a Cristo.
4 Bhii ka ka ‑kwaa mɛ 'bhaa ‑nu ‑zü 'ö 'wo nu 'ö Yesu 'ö 'yi‑ ‑wun ꞊blɛɛ ka ‑dhë bhë 'ö 'wo‑ 'bhaa gbɛ ‑wun ꞊blɛɛ ka ‑dhë; 'ö ‑Zuu 'slööslö 'ö 'ka‑ yö bhë, 'ö 'wo‑ 'bhaa gbɛ ‑wun ꞊blɛɛ ka ‑dhë 'ö 'wuntaɔsë 'ö 'ka‑ ‑dhɛ 'wun gia‑ bhë 'ö 'wo 'bhaa gbɛ ‑wun ꞊blɛɛ ka ‑dhë, 'ö 'ka ka ‑kɔ kpɔ ‑an ‑gɔ, 'ka ‑an ‑nia kun ‑së 'ka.
4 Porque vocês suportam com alegria qualquer um que chega e anuncia um Jesus diferente daquele que nós anunciamos. E aceitam um espírito e um evangelho completamente diferentes do Espírito de Deus e do evangelho que receberam de nós.
5 'Kɛɛ a‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ n ꞊bhlë ‑yö ‑dhö 'pö ꞊nɛ ka ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑wungbeezë ‑nu bhë ‑an 'dhö, 'maa ‑an ꞊zlöö ꞊zian'.
5 Eu não acho que tenho menos valor do que esses tais “superapóstolos”!
6 ‑Yö ‑mɔa ‑bha kö ‑yö kë 'wun gia‑ 'ka ꞊nɛ n 'dhi 'yaa 'kan ‑sü ꞊duö; 'kɛɛ ‑a mɛ 'ö ‑gban 'wundɔdhe ‑bha, ka gia‑ ꞊nɛ 'ö ‑kë ka 'yaan 'ma, 'wun 'bhaa ‑nu 'gü.
6 Talvez eu seja um principiante no falar, mas no conhecimento não sou. Sempre e em todas as situações temos dado provas disso a vocês.
7 Yi 'a ‑Zlan ‑bha 'wuntaɔsë ꞊blɛɛ ‑a 'ka ka ‑dhë, n 'ka ‑kë 'wëüga ‑wun 'gü 'ö 'a n ‑de dho sia‑ ‑yö kë 'dhö kö ka ‑zë ka ‑gɔ ‑yaan ꞊luu'‑; 'ma‑ kë 'dhö kö 'wun yaa 'a‑ kë ꞊a?
7 Quando anunciei a vocês a boa notícia de Deus, fiz isso completamente de graça. Eu me humilhei para engrandecer vocês. Será que houve algum mal nisso?
8 A ‑we ‑a ‑bha Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'bhaa ‑nu ‑gɔ kö ‑wo n ꞊saan' ‑nu bho. ꞊Ya kë 'dhö kö ‑an ꞊kpoo' kun 'a‑ wo kö 'aan‑ ma ‑tosiadhe kë ‑a ‑ta ma yuö 'gü ka ziën bhë ꞊aa.
8 Enquanto estive trabalhando entre vocês, fui pago por outras igrejas. Por assim dizer, eu estava roubando delas para ajudar vocês.
9 'Töng 'a ꞊kaa' ka ꞊plöö bhë, n 'ka kë mɛ gbɛ ‑kɔ ‑ta, n ‑ma ‑wun ‑yö ‑a ‑bha ‑pë ‑nu 'gü. Bhii dhegluzë ‑nu 'wo go Maseduanë ‑wo ‑nu n ꞊dhia n ‑ma ‑wun ‑kan ‑pë 'plɛ 'ka. A n ‑zo ‑kë n ‑de 'piö kö ꞊kun 'a dho 'wun wɔ ka ‑ta ‑kɔ 'saadhö 'ka. 'Yö 'a dho ‑a kaa 'dhö ‑kplawo.
9 E, durante o tempo em que estive com vocês, quando precisava de alguma coisa, não incomodava ninguém; pois os irmãos que vieram da Macedônia me trouxeram tudo o que eu precisava. O que aconteceu no passado e acontecerá no futuro é isto: eu nunca exigirei que vocês me ajudem.
10 'Wun bhë ‑yö 'wun gia‑ 'ka; Klito ‑de gia‑ ‑ya ꞊goo‑ 'ka. A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun mɛ bhë, ‑yö ‑gban n ‑ma ‑kë 'gɔugɔ ‑sü ‑bha; 'ö Glɛkö ‑sɛgümɛ gbɛ 'ka dho ‑mɔa ‑bha kö ‑ya bho n 'gü.
10 Pela verdade de Cristo, a qual está em mim, eu garanto que ninguém, em nenhum lugar da Acaia, tirará de mim este orgulho de anunciar o evangelho sem cobrar nada.
11 ‑A ‑pö 'dhö ‑gɛn tɔɔ ‑më 'gbödhö ꞊ee? Ka ‑dhɔ 'pö 'yaa n 'gü bhë ꞊ee? ‑Abi' 'sa! ‑Zlan ‑de ‑ya ꞊dɔa' ꞊nɛ ka ‑dhɔ ‑yö n ‑kë.
11 Por que estou dizendo isso? Será que é porque não amo vocês? Deus sabe que os amo!
12 A ‑dho dho ‑a ‑kë 'dhö ‑sü 'ka 'dhiö ꞊nɛ ‑kɔ do bhë ‑a 'dhö, ‑yö kë 'dhö kö mɛ ‑nu 'wo zian ꞊mɛɛ' ‑na kö ‑waan wo ‑bha ‑de ‑sü ꞊va yö ‑dhɛgbɛadhɛ 'gü ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛ yi ‑nu yi yuö kë ‑kɔ ‑yö do bhë 'aan‑ zian 'ta ‑an ‑gɔ.
12 O que estou fazendo agora vou continuar a fazer a fim de evitar que aqueles tais “ apóstolos ” tenham motivo para se gabar e dizer que fazem um trabalho igual ao nosso.
13 Mɛ ‑nu 'wo 'dhö bhë, bɔmɛ ‑nu ꞊suazë ‑mü ‑an 'ka. 'Waa wo këyuö giagia yö ‑dhɛgbɛadhɛ 'gü 'ö 'wo wo ‑de ‑kë Klito ‑bha bɔmɛ ‑nu 'ka.
13 Aqueles homens são apóstolos falsos e não verdadeiros. Eles mentem a respeito dos seus trabalhos e se disfarçam, apresentando-se como verdadeiros apóstolos de Cristo.
14 Mɛ 'te 'tun ‑wun gbɛ 'yaa ‑mü, bhii 'ö tɔɔ Satan gia‑ ‑yö ‑mɔa ‑bha kö ‑yö ö ‑de kë ‑Zlan ‑bha bɔmɛ 'ö ‑dhɛpuudhɛ 'gü ‑a 'ka.
14 E isso não é de admirar, pois até Satanás pode se disfarçar e ficar parecendo um anjo de luz.
15 ꞊Ya kë 'dhö kö ‑më 'ö ‑kë 'ö‑ ‑bha yuökëmɛ ‑nu ‑de 'pö waa 'dho wo ‑de kë yuö kpengdhö kë ‑mɛ ‑nu 'ka ɛɛ? 'Kɛɛ pë mɛ 'ö ‑ya ‑an ꞊tian' 'ö dho kë ‑an 'dhiötodhɛ 'ka ‑yö ‑dhö 'wa!
15 Portanto, não é nada demais que os servidores dele se disfarcem, apresentando-se como pessoas que fazem o bem. Mas no fim eles receberão exatamente o que as suas ações merecem.
16 A‑ ꞊blɛɛ' ‑na 'zü do ꞊nɛ: Kö ꞊kun 'ö mɛ gbɛ ‑yö n sü 'blɔɔnmɛ 'ka. 'Ö ꞊ya kë 'zü ꞊nɛ ka n ‑sü 'blɔɔnmɛ 'ka, kö ‑ka n ‑dhɛ 'blɔɔnmɛ 'gbönggböng. ‑Yö kë 'dhö kö 'a n ‑de 'sü ꞊va pë 'bhle wo.
16 Repito: ninguém deve pensar que eu estou louco. Mas, se vocês pensam isso, então me recebam como louco para que assim eu tenha alguma pequena coisa de que me gabar.
17 ‑Yö 'dhö 'kɛɛ pë 'a‑ ꞊blɛɛ' ‑na zlöö bhë 'yaa pë 'ö Dëmɛ ‑zo 'kun ‑wun 'ka ‑a 'ka. 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ ‑tosiadhe ꞊suu'‑ ꞊nɛ, 'ma kë ‑a 'gü, kö a ‑dho n ‑de sü ꞊va 'ö 'a 'wun ꞊blɛɛ ꞊nɛ 'blɔɔnmɛ 'wun ꞊blɛɛ.
17 De fato, o que estou dizendo agora não é o que o Senhor me mandou dizer. Quanto a eu me gabar, estou realmente falando como louco.
18 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo to ‑wo wo ‑de ‑sü ꞊va mɛbheedhɛ ‑pë ‑wun 'gü bhë kö ‑më 'a dɔ ‑a ‑gɔ 'ö ma ‑de 'pö 'maa n ‑de 'sü ꞊va bhë ꞊ɛɛ?
18 Já que existem tantas pessoas que se gabam por motivos apenas humanos, eu também vou me gabar de mim mesmo.
19 Mɛa‑, mɛ 'ka 'kpaakpa 'ö 'ka ka ꞊kwaa 'blɔɔnmɛ ‑nu ‑zü 'wo wo ‑bha 'blɔɔn‑ ‑zɔn ka ‑dhë bhë, ‑ka ka 'gü dɔ ‑a ‑bha 'gbee‑!
19 Vocês são tão sábios e suportam de boa vontade os loucos.
20 Bhii ‑yö ka ‑dhë ‑së kö mɛ ‑nu ‑wo ka ꞊nuadhɛ ‑kë wo, kö ‑wo ka ‑bha ꞊naɔ ‑nu 'sü 'kpaan, kö ‑wo ka ‑püö, kö ‑wo ꞊taa'‑ ka ‑gɛn ‑ta, kö ‑wo lë‑ kpɔ ka ‑ta.
20 Toleram os que mandam em vocês e exploram vocês; toleram os que os enganam, os que os tratam com desprezo e os que lhes dão bofetadas.
21 Ka ‑bha lë‑ ‑wun kun bhë ꞊a! ꞊Faan' yaa kë yi ‑gɔ kö 'yiën‑ 'wun ꞊suu'‑ ‑nu 'wo bhë ‑an kë bhë yö ‑mü.
21 Tenho até vergonha de confessar que nós fomos tímidos demais e não fomos capazes de fazer coisas como essas. Mas, se os outros se atrevem a se gabar de alguma coisa, eu também vou me atrever, embora isso seja uma loucura.
22 A Eblö mi 'ka ꞊nɛ ‑an 'dhö. A Izlaɛlö 'në 'ka ꞊nɛ ‑an 'dhö. A Ablaamö ꞊suu'‑ ‑ta 'ka ꞊nɛ ‑an 'dhö.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. Eles são israelitas? Eu também sou. Eles são descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 ‑Wo wo ‑de ‑kë yuö ‑kë Klito ‑dhë ‑mɛ 'ka; ‑ka dɔ, 'blɔɔnmɛ 'dhoë‑ 'wun ꞊blɛɛ'‑: 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ Klito ‑bha yuökëmɛ ‑mü ‑an 'ka, kö ma ‑de 'pö a‑ ‑mɛ 'ka 'a ꞊zië' ‑an ‑ta; ‑wo n ‑zuö ‑kanso 'gü ‑kplawo, ‑wo n ‑ma ꞊va 'ö ꞊zië' ‑an ‑ta; a ‑bɔ ga ‑dhɛ ‑bha ‑kplawo,
23 Eles são servos de Cristo? Mas eu sou um servo melhor do que eles, embora, ao dizer isso, eu esteja falando como se fosse louco. Pois eu tenho trabalhado mais do que eles e tenho estado mais vezes na cadeia. Tenho sido chicoteado muito mais do que eles e muitas vezes estive em perigo de morte.
24 Zuifö ‑nu ‑wo ‑klaa ‑yaan 'gɔɔ‑ ‑yaaga 'ö ga 'sɛisië ‑sü n ‑ma ‑gwaa 'sɔɔdhu ‑zë.
24 Em cinco ocasiões os judeus me deram trinta e nove chicotadas .
25 Wlɔmë ‑mɛ ‑nu ‑wo n ‑ma ‑gwaa ‑yaaga ‑zë; ꞊wa n ‑zuö ‑guö 'ka do kö ‑waan n zë; 'yitagɔ ‑yö ‑wüü n 'ka ‑gwaa ‑yaaga ‑zë, 'a ‑dhɛkpaɔyi do waa‑ gbeng ‑yi do ‑kë yiö do.
25 Três vezes os romanos me bateram com porretes, e uma vez fui apedrejado. Três vezes o navio em que eu estava viajando afundou, e numa dessas vezes passei vinte e quatro horas boiando no mar.
26 'Ö 'ta ꞊plëëzë 'a‑ sü bhë 'a bɔ ga ‑bha mɛ yö ‑dhɛ ‑nu ‑bha, 'wo ‑kë 'yi ‑bha pa ‑sü ‑nu, këpëyaamɛ ‑nu, n ‑de ‑sɛgümɛ ‑nu 'wo Zuifö ‑nu waa‑ ‑a mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka ‑an ‑bha n zë ‑dhɛ ‑kë wo ‑sü ‑nu, ga ‑bha mɛ yö ‑dhɛ 'ö pödhɛ ‑nu 'gü ‑nu, ga ‑bha mɛ yö ‑dhɛ 'ö 'yënng ꞊taa ‑dhɛ ‑bha ‑a 'gü ‑nu, ga ‑bha mɛ yö ‑dhɛ 'ö 'yoo ‑ta ‑dhɛ ‑nu 'gü ‑nu, waa‑ ga ‑bha mɛ yö ‑dhɛ 'yö bɔ n dheglu ꞊suazë ‑ta ‑nu, a ‑bɔ ‑an 'plɛ 'gü.
26 Nas muitas viagens que fiz, tenho estado em perigos de inundações e de ladrões; em perigos causados pelos meus patrícios, os judeus, e também pelos não judeus. Tenho estado no meio de perigos nas cidades, nos desertos e em alto-mar; e também em perigos causados por falsos irmãos.
27 A yuö 'gbegbe ‑nu ‑kë; 'ö 'a bɔ 'güdandhe 'gbee‑ ‑nu 'gü; 'ö‑ 'bhaa ‑nu ꞊ya kë 'maa yi zë, 'ö din ‑nu, 'yi mü ‑dhɔ ‑nu ‑wo n ‑kë. ‑A 'bhaa ‑nu ꞊ya kë ‑wo n 'gbee‑ ‑ta ‑bho ‑nu wo 'ö 'a to din 'ka ꞊plëëzë wo; 'nɛnɛ ‑nu ‑wo n ‑kë, bhii sɔ yaa kë n ‑gɔ.
27 Tenho tido trabalhos e canseiras. Muitas vezes tenho ficado sem dormir. Tenho passado fome e sede; têm me faltado casa, comida e roupas.
28 'Ö ꞊ya kë 'ö n ꞊zuö' ‑yö to zlöö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'saadhö ‑wun 'gü. N 'dhi yaa ‑mɔa ‑bha kö ‑yö bɔ ‑a 'plɛ 'gü.
28 Além dessas e de outras coisas, ainda pesa diariamente sobre mim a preocupação que tenho por todas as igrejas.
29 ꞊Ya kë ꞊nɛ ꞊faan' ‑yö yën ‑na mɛ 'bhaa 'gü, kö ma ‑de 'pö ꞊faan' ‑yö yën ‑na n 'gü. ꞊Ya kë ꞊nɛ mɛ 'bhaa ꞊ya 'wun yaa kë, ‑yö ‑më n 'ka ꞊duö.
29 Quando alguém está fraco, eu também me sinto fraco; e, quando alguém cai em pecado, eu fico muito aflito.
30 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ma‑ pö 'a n ‑de 'sü ꞊va kö a ‑dho n ‑de sü ꞊va pë 'ö 'a 'tëëtë ‑a 'gü bhë ‑a ‑wun 'ka.
30 Se existe motivo para eu me gabar, então vou me gabar das coisas que mostram a minha fraqueza.
31 ‑Zlan kwa Dëmɛ Yesu Dë 'ö 'dhuë‑ 'dho ‑a 'tɔ ‑ta ꞊toëpö 'ka bhë yö gia‑ ‑ya ꞊dɔa' ꞊nɛ n 'ka ꞊sua kë.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, o Deus que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 ‑Ka dɔ 'dhɛ! A ‑kë Damasö 'ö 'sɛdë 'ö ‑kë yuö kë ‑dhiadhö ‑gludë Aleta 'dhiö bhë, 'yö 'yan ‑to 'kɔ ‑bha ‑mɛ ‑nu dɔ ‑da plöö 'kɔdhi ‑bha kö ‑waan n 'kun.
32 Quando estive na cidade de Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas pôs guardas nos portões da cidade para me prenderem.
33 'Kɛɛ mɛ ‑nu ‑wo n ‑ya ꞊kpasɛn 'gü 'wo n bɔ böü‑ 'kplong 'ö ꞊nië pö‑ ‑zü bhë ‑a ‑du do ‑bha 'wo n ꞊yɔɔ ‑a ꞊zlöö ꞊zian'. ‑Kɔ bhë ꞊nɛ 'a dhaa ‑a ‑gɔ.
33 Porém os meus amigos fizeram com que eu descesse num grande cesto, por uma abertura da muralha, e assim escapei do Governador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.