1 Coríntios 4
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 ꞊Ya kë 'dhö kö ka ꞊dua' ‑mü 'kaan‑ yi ‑ga ꞊nɛ Klito ‑bha yuökëmɛ ‑nu 'ö 'wun giagia ‑nu 'wo ‑gban ‑Zlan ‑bha 'ö 'wo ‑bin ‑sü 'ka 'wo dɔ ‑sü 'ka yi kwɛɛ kö 'yiën‑ ‑an ‑wun ꞊blɛɛ'‑ ‑an 'dhö.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Pë ꞊ya kë 'wo‑ ‑dhɛ mɛ 'ö 'wun 'dho ‑lo ‑sü 'ka ‑a kwɛɛ ‑a ‑gɔ 'ö tɔɔ ‑yö kë ‑zo ‑yö ‑a ‑bha ‑mɛ 'ka.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 ꞊Ya kë n ‑ma 'ka, za ‑dɔ mɛ ‑bha ‑sü 'ö go ka 'piö 'iin 'ö go zadɔmɛ ‑nu 'piö bhë yaa 'dho n ꞊zuö' 'to zlöö. Kë 'ö‑ wo 'pö bhë yaa kë ꞊nɛ za 'ö n ‑ma bhë ma ‑de ꞊nɛ 'a‑ ‑kan.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 ‑Yö 'wun gia‑ 'ka 'pö ꞊nɛ n ꞊zuö' yaa za dɔ n ‑ma 'kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë yaa kë ꞊nɛ pë 'wo‑ pö kö ꞊ya kë 'dhö kö 'wun 'yaa n ‑ma yö ‑mü ‑a 'dhö. Kwa Dëmɛ ꞊nɛ 'ö tɔɔ mɛ 'ö‑ 'yan 'dhö n ‑ma.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 ‑A ‑wun 'gü kö ꞊kun 'ö 'ka za 'kan ‑sü yi to 'dhiö 'ö 'ka za ‑lo mɛ tuö; ‑ka kwa Dëmɛ 'dhiö 'gan kö ‑yö nu; 'ö tɔɔ yi bhë ‑a 'ka pë 'ö ‑bin ‑sü 'ka ‑dhɛtiidhɛ 'gü, ‑yö ‑dho ‑a yö ‑dhɛpuudhɛ 'gü, 'ö mɛ 'bhee‑ ‑nu ꞊zuö' 'gü ‑wun ‑nu 'wo ‑bin ‑sü 'ka, 'ö ‑an yö ‑dhɛgbɛadhɛ 'gü. Yi bhë ‑a 'ka, mɛ 'ö ‑dhö ‑a ‑bha 'tɔbhɔdhe 'ö ‑Zlan 'piö, ‑yö ‑dho ‑a yö.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 N dhegluzë ‑nu, 'wun ‑nu 'a go ‑na ‑a ꞊blɛɛ' ꞊dhia ꞊nɛ, a‑ ‑gban yië‑ Apolɔsö yi ‑bha 'ö 'a‑ ꞊blɛɛ 'dhö kö ‑yaan kë ka ‑bha 'wun kë ‑kɔ ꞊zuan' 'ka. Kë‑ wo 'dhö bhë 'ö tɔɔ a‑ 'piö kö 'wun ꞊zuan' 'ö bhë 'ka bɔ ‑a ‑ta kö ka 'ta 'sü ‑kɔ ‑yö kë ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ ꞊bɛɛn' ‑wo ‑naa 'gü. Kö ꞊kun 'ö mɛ gbɛ ‑bha ‑de ‑sü ꞊va ‑bɔa 'ka ‑mɛ ‑yö ‑kë ‑dhö, 'ö 'ka mɛ 'bhaa bho yunng (‑an dan 'ka‑ wo 'kuë ‑an ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo ‑bha bhë ‑a ‑wun 'gü).
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 Kë ‑dewo poo bhë, ü ‑kë ꞊bhlëzë mɛ ‑nu 'wo to ‑an ‑ta ꞊dhë ꞊ɛ? ‑Më 'ö ü ‑gɔ 'ö ‑Zlan yaa ü gbaa ꞊ɛ? ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö ꞊nɛ ‑më ‑kë 'ü ü ‑de sü ꞊va pë ‑nu 'wo ü ‑gɔ ‑a ‑wun 'gü ꞊nɛ pë 'wo‑ pö gbaɔ 'yaa ‑mü ‑a 'dhö e?
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 ꞊Ao, 'ma‑ ma. Pë 'ö 'ka ‑ya ‑a ꞊wuën', ꞊ya kë ka ‑gɔ 'saadhö! 'Ka kë ꞊bhɔɔzë 'saadhö! 'Ka kë ‑gludë ‑nu 'ka, 'kɛɛ kö yi ‑zë 'yiëë‑ 'ka. ꞊Ɛɛ, ꞊ao'! ‑Gludëdhɛ 'ö bhë ‑kaa ‑a ‑de kë kö 'yiën‑ kpa ka ‑bha 'kwaan‑ kë kwa 'ko ꞊bhaa.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Bhii ‑yö ‑kë n 'gü ꞊nɛ, mɛ 'yi Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu 'ka ꞊nɛ ‑Zlan ‑yö yi ‑ya ‑dɔdhɛ ‑kaanta ‑bha. Yi ꞊tɛi' ‑yö ‑kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'ö ga ‑sü ‑za ꞊ya ‑lo ‑an tuö mɛ 'kpɛkpɛ wö 'dhiö ‑an 'dhö. 'Yië kë 'kpongtaamɛ ‑nu 'plɛ waa‑ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu 'plɛ ‑an ‑bha ‑ga ‑pë 'ka.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Yi 'blɔɔnmɛ 'ka Klito ‑wun 'gü; 'kɛɛ ka ‑zë, ka 'kpaakpa Klito 'gü ꞊zian'; yi 'pö ꞊faan' 'yaa yi ‑gɔ, 'kɛɛ ka ‑zë ka 'gü ꞊ya kë 'gbee‑; yi 'pö, ‑wo 'yan ꞊ziö' ‑kë yi 'ka, 'kɛɛ ka ‑zë ‑wo ka ꞊bhlë ‑ya.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Dɔ 'kwa‑ wo ꞊dɛɛ ‑yi ꞊nɛ ‑a 'gü yi 'klo ꞊tun bhɔ din waa‑ 'yi mü ‑dhɔ ‑an ‑wun 'gü; ‑kë ‑bha ‑sɔ 'yaa yi ‑gɔ; yi ‑ma ꞊nɛ 'wo ꞊tun ‑a wo; ꞊ziö' 'ziö ꞊nɛ 'yi‑ wo ꞊nëdhö, 'ö tɔɔ yi ‑ya ‑dhɛ kpinngdhö 'yaa 'dhö.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 ꞊Sëëbhodhe ꞊nɛ 'yi‑ sü yuö kë ‑sü 'ka kö 'yiën‑ yi ‑bha ‑tosiadhe ‑kë ‑a ‑ta ‑pë yö ‑a 'gü. ꞊Wa 'si bho yi ‑gɔ, 'dhuë‑ ꞊nɛ 'yi‑ kpɔ ‑an ‑bha; ꞊wa 'klobhɔdhe wɔ yi ‑ta, yi‑ ‑bun;
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 ꞊wa 'wun yaa ꞊blɛɛ'‑ yi 'ka, ‑a ‑daa kë ꞊nɛ 'yi‑ wo ‑an ‑gɔ 'bha ‑dhɛ 'gü. ‑Wo ꞊tun yi ‑ga ꞊nɛ mɛ ꞊suu'‑ yaazë 'wo 'kpongtaa 'ö ‑an ꞊bhlë gbɛ 'yaa ‑an ‑bha ‑an 'dhö.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 N 'ka 'sëëdhɛ ꞊nɛ ‑a bɔ kö lë‑ ‑yaan 'kpɔ ka ‑ta, 'kɛɛ kö 'aan‑ ka 'paan bho ꞊nɛ ma 'në ‑nu 'ö ‑an ‑dhɔ ‑yö n ‑kë ‑an 'dhö.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Bhii 'kö ‑kë ꞊nɛ 'dhiö ‑sü ka 'ka ‑mɛ ‑wo ‑vuu 'gɔɔ‑ do Klito 'gü, ‑yö kë ka 'yaan 'püë‑ wo ꞊nɛ ka dë ‑yö do; 'ö tɔɔ 'wun 'ö ‑gban ka ‑bha ‑këdhösü 'ö Yesu Klito 'gü ‑a ‑bha bhë, ma ꞊nɛ 'a tɔɔ ka dë 'ö 'wuntaɔsë bhë 'ö bɔ n ‑ta 'ö 'ka‑ ma.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 ꞊Dhɛ 'ö 'pö, pë 'a‑ ‑dhɛ ka ‑gɔ 'ö tɔɔ 'ka n 'sü ka ‑bha 'wun ꞊zuan' 'ka ka wɔ ‑kɔ 'gü.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Pë 'ö ‑kë 'ö n gbö ‑dhɔkësüzë Timote 'ö ‑klu ‑sü 'ka Dëmɛ ‑bha bhë 'ö 'a‑ bɔ ‑na ka ‑dhë 'ma 'ö bhë, ‑yö kë 'dhö kö ‑yö ka ‑zo ‑büö ma 'wun 'zü ‑gbandhɛ ‑nu 'wo 'dhiö 'sü ‑na n 'ka Yesu Klito 'gü bhë ‑an 'ka ꞊nɛ ‑kɔ 'a ‑Zlan ‑bha mɛ ‑nu 'saadhö ꞊daan' ‑na ‑a 'ka ‑dhɛ 'saadhö 'gü ‑Zlan ‑bha mɛ ‑nu ziën bhë ‑a 'dhö.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Mɛ 'bhaa ‑nu 'wo ka ziën ‑wo wo ‑de 'sü ‑na ꞊va ꞊nɛ n 'ka 'dho nu ka 'piö 'ma.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 'Kɛɛ a nu ‑na 'ma ‑dëüwo, kö kwa Dëmɛ ꞊ya 'we ‑a ‑bha, ‑yö kë 'dhö kö ‑desüvamɛ ‑nu 'ö 'a ‑an ‑wo ma ‑na bhë kö 'aan‑ ‑an dɔ; 'aan‑ ‑an ‑bha ‑kɔ ‑mɔ 'wuën‑ ‑sü dɔ 'pö,
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun 'plɛ kun tɔɔ 'wun ꞊blɛɛ' ‑wo ‑nu 'kpaan, ‑ya këpë ‑nu 'ka 'pö.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 ꞊Ɛɛ, 'kwa‑ ma. ꞊Dhɛɛ' ‑yö n ‑gɔ 'aan‑ 'kpɔ. Ka‑ 'piö kö 'a nu ka 'piö 'ma ‑klaaga 'ka 'iin 'a nu n ‑kɔ 'kpaan 'ka ‑dhɔ waa‑ ‑kë 'lëëlë ‑sü ‑an 'ka e? (‑A ‑mlë 'ka‑ 'piö e?)
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.