1 Coríntios 4
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARA
1 ꞊Ya kë 'dhö kö ka ꞊dua' ‑mü 'kaan‑ yi ‑ga ꞊nɛ Klito ‑bha yuökëmɛ ‑nu 'ö 'wun giagia ‑nu 'wo ‑gban ‑Zlan ‑bha 'ö 'wo ‑bin ‑sü 'ka 'wo dɔ ‑sü 'ka yi kwɛɛ kö 'yiën‑ ‑an ‑wun ꞊blɛɛ'‑ ‑an 'dhö.
1 Assim, pois, importa que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Pë ꞊ya kë 'wo‑ ‑dhɛ mɛ 'ö 'wun 'dho ‑lo ‑sü 'ka ‑a kwɛɛ ‑a ‑gɔ 'ö tɔɔ ‑yö kë ‑zo ‑yö ‑a ‑bha ‑mɛ 'ka.
2 Ora, além disso, o que se requer dos despenseiros é que cada um deles seja encontrado fiel.
3 ꞊Ya kë n ‑ma 'ka, za ‑dɔ mɛ ‑bha ‑sü 'ö go ka 'piö 'iin 'ö go zadɔmɛ ‑nu 'piö bhë yaa 'dho n ꞊zuö' 'to zlöö. Kë 'ö‑ wo 'pö bhë yaa kë ꞊nɛ za 'ö n ‑ma bhë ma ‑de ꞊nɛ 'a‑ ‑kan.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por tribunal humano; nem eu tampouco julgo a mim mesmo.
4 ‑Yö 'wun gia‑ 'ka 'pö ꞊nɛ n ꞊zuö' yaa za dɔ n ‑ma 'kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë yaa kë ꞊nɛ pë 'wo‑ pö kö ꞊ya kë 'dhö kö 'wun 'yaa n ‑ma yö ‑mü ‑a 'dhö. Kwa Dëmɛ ꞊nɛ 'ö tɔɔ mɛ 'ö‑ 'yan 'dhö n ‑ma.
4 Porque de nada me argui a consciência; contudo, nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 ‑A ‑wun 'gü kö ꞊kun 'ö 'ka za 'kan ‑sü yi to 'dhiö 'ö 'ka za ‑lo mɛ tuö; ‑ka kwa Dëmɛ 'dhiö 'gan kö ‑yö nu; 'ö tɔɔ yi bhë ‑a 'ka pë 'ö ‑bin ‑sü 'ka ‑dhɛtiidhɛ 'gü, ‑yö ‑dho ‑a yö ‑dhɛpuudhɛ 'gü, 'ö mɛ 'bhee‑ ‑nu ꞊zuö' 'gü ‑wun ‑nu 'wo ‑bin ‑sü 'ka, 'ö ‑an yö ‑dhɛgbɛadhɛ 'gü. Yi bhë ‑a 'ka, mɛ 'ö ‑dhö ‑a ‑bha 'tɔbhɔdhe 'ö ‑Zlan 'piö, ‑yö ‑dho ‑a yö.
5 Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.
6 N dhegluzë ‑nu, 'wun ‑nu 'a go ‑na ‑a ꞊blɛɛ' ꞊dhia ꞊nɛ, a‑ ‑gban yië‑ Apolɔsö yi ‑bha 'ö 'a‑ ꞊blɛɛ 'dhö kö ‑yaan kë ka ‑bha 'wun kë ‑kɔ ꞊zuan' 'ka. Kë‑ wo 'dhö bhë 'ö tɔɔ a‑ 'piö kö 'wun ꞊zuan' 'ö bhë 'ka bɔ ‑a ‑ta kö ka 'ta 'sü ‑kɔ ‑yö kë ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ ꞊bɛɛn' ‑wo ‑naa 'gü. Kö ꞊kun 'ö mɛ gbɛ ‑bha ‑de ‑sü ꞊va ‑bɔa 'ka ‑mɛ ‑yö ‑kë ‑dhö, 'ö 'ka mɛ 'bhaa bho yunng (‑an dan 'ka‑ wo 'kuë ‑an ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo ‑bha bhë ‑a ‑wun 'gü).
6 Estas coisas, irmãos, apliquei-as figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por vossa causa, para que por nosso exemplo aprendais isto: não ultrapasseis o que está escrito; a fim de que ninguém se ensoberbeça a favor de um em detrimento de outro.
7 Kë ‑dewo poo bhë, ü ‑kë ꞊bhlëzë mɛ ‑nu 'wo to ‑an ‑ta ꞊dhë ꞊ɛ? ‑Më 'ö ü ‑gɔ 'ö ‑Zlan yaa ü gbaa ꞊ɛ? ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö ꞊nɛ ‑më ‑kë 'ü ü ‑de sü ꞊va pë ‑nu 'wo ü ‑gɔ ‑a ‑wun 'gü ꞊nɛ pë 'wo‑ pö gbaɔ 'yaa ‑mü ‑a 'dhö e?
7 Pois quem é que te faz sobressair? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te vanglorias, como se o não tiveras recebido?
8 ꞊Ao, 'ma‑ ma. Pë 'ö 'ka ‑ya ‑a ꞊wuën', ꞊ya kë ka ‑gɔ 'saadhö! 'Ka kë ꞊bhɔɔzë 'saadhö! 'Ka kë ‑gludë ‑nu 'ka, 'kɛɛ kö yi ‑zë 'yiëë‑ 'ka. ꞊Ɛɛ, ꞊ao'! ‑Gludëdhɛ 'ö bhë ‑kaa ‑a ‑de kë kö 'yiën‑ kpa ka ‑bha 'kwaan‑ kë kwa 'ko ꞊bhaa.
8 Já estais fartos, já estais ricos; chegastes a reinar sem nós; sim, tomara reinásseis para que também nós viéssemos a reinar convosco.
9 Bhii ‑yö ‑kë n 'gü ꞊nɛ, mɛ 'yi Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu 'ka ꞊nɛ ‑Zlan ‑yö yi ‑ya ‑dɔdhɛ ‑kaanta ‑bha. Yi ꞊tɛi' ‑yö ‑kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'ö ga ‑sü ‑za ꞊ya ‑lo ‑an tuö mɛ 'kpɛkpɛ wö 'dhiö ‑an 'dhö. 'Yië kë 'kpongtaamɛ ‑nu 'plɛ waa‑ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu 'plɛ ‑an ‑bha ‑ga ‑pë 'ka.
9 Porque a mim me parece que Deus nos pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte; porque nos tornamos espetáculo ao mundo, tanto a anjos, como a homens.
10 Yi 'blɔɔnmɛ 'ka Klito ‑wun 'gü; 'kɛɛ ka ‑zë, ka 'kpaakpa Klito 'gü ꞊zian'; yi 'pö ꞊faan' 'yaa yi ‑gɔ, 'kɛɛ ka ‑zë ka 'gü ꞊ya kë 'gbee‑; yi 'pö, ‑wo 'yan ꞊ziö' ‑kë yi 'ka, 'kɛɛ ka ‑zë ‑wo ka ꞊bhlë ‑ya.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, nobres, e nós, desprezíveis.
11 Dɔ 'kwa‑ wo ꞊dɛɛ ‑yi ꞊nɛ ‑a 'gü yi 'klo ꞊tun bhɔ din waa‑ 'yi mü ‑dhɔ ‑an ‑wun 'gü; ‑kë ‑bha ‑sɔ 'yaa yi ‑gɔ; yi ‑ma ꞊nɛ 'wo ꞊tun ‑a wo; ꞊ziö' 'ziö ꞊nɛ 'yi‑ wo ꞊nëdhö, 'ö tɔɔ yi ‑ya ‑dhɛ kpinngdhö 'yaa 'dhö.
11 Até à presente hora, sofremos fome, e sede, e nudez; e somos esbofeteados, e não temos morada certa,
12 ꞊Sëëbhodhe ꞊nɛ 'yi‑ sü yuö kë ‑sü 'ka kö 'yiën‑ yi ‑bha ‑tosiadhe ‑kë ‑a ‑ta ‑pë yö ‑a 'gü. ꞊Wa 'si bho yi ‑gɔ, 'dhuë‑ ꞊nɛ 'yi‑ kpɔ ‑an ‑bha; ꞊wa 'klobhɔdhe wɔ yi ‑ta, yi‑ ‑bun;
12 e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos injuriados, bendizemos; quando perseguidos, suportamos;
13 ꞊wa 'wun yaa ꞊blɛɛ'‑ yi 'ka, ‑a ‑daa kë ꞊nɛ 'yi‑ wo ‑an ‑gɔ 'bha ‑dhɛ 'gü. ‑Wo ꞊tun yi ‑ga ꞊nɛ mɛ ꞊suu'‑ yaazë 'wo 'kpongtaa 'ö ‑an ꞊bhlë gbɛ 'yaa ‑an ‑bha ‑an 'dhö.
13 quando caluniados, procuramos conciliação; até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.
14 N 'ka 'sëëdhɛ ꞊nɛ ‑a bɔ kö lë‑ ‑yaan 'kpɔ ka ‑ta, 'kɛɛ kö 'aan‑ ka 'paan bho ꞊nɛ ma 'në ‑nu 'ö ‑an ‑dhɔ ‑yö n ‑kë ‑an 'dhö.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar; pelo contrário, para vos admoestar como a filhos meus amados.
15 Bhii 'kö ‑kë ꞊nɛ 'dhiö ‑sü ka 'ka ‑mɛ ‑wo ‑vuu 'gɔɔ‑ do Klito 'gü, ‑yö kë ka 'yaan 'püë‑ wo ꞊nɛ ka dë ‑yö do; 'ö tɔɔ 'wun 'ö ‑gban ka ‑bha ‑këdhösü 'ö Yesu Klito 'gü ‑a ‑bha bhë, ma ꞊nɛ 'a tɔɔ ka dë 'ö 'wuntaɔsë bhë 'ö bɔ n ‑ta 'ö 'ka‑ ma.
15 Porque, ainda que tivésseis milhares de preceptores em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; pois eu, pelo evangelho, vos gerei em Cristo Jesus.
16 ꞊Dhɛ 'ö 'pö, pë 'a‑ ‑dhɛ ka ‑gɔ 'ö tɔɔ 'ka n 'sü ka ‑bha 'wun ꞊zuan' 'ka ka wɔ ‑kɔ 'gü.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Pë 'ö ‑kë 'ö n gbö ‑dhɔkësüzë Timote 'ö ‑klu ‑sü 'ka Dëmɛ ‑bha bhë 'ö 'a‑ bɔ ‑na ka ‑dhë 'ma 'ö bhë, ‑yö kë 'dhö kö ‑yö ka ‑zo ‑büö ma 'wun 'zü ‑gbandhɛ ‑nu 'wo 'dhiö 'sü ‑na n 'ka Yesu Klito 'gü bhë ‑an 'ka ꞊nɛ ‑kɔ 'a ‑Zlan ‑bha mɛ ‑nu 'saadhö ꞊daan' ‑na ‑a 'ka ‑dhɛ 'saadhö 'gü ‑Zlan ‑bha mɛ ‑nu ziën bhë ‑a 'dhö.
17 Por esta causa, vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.
18 Mɛ 'bhaa ‑nu 'wo ka ziën ‑wo wo ‑de 'sü ‑na ꞊va ꞊nɛ n 'ka 'dho nu ka 'piö 'ma.
18 Alguns se ensoberbeceram, como se eu não tivesse de ir ter convosco;
19 'Kɛɛ a nu ‑na 'ma ‑dëüwo, kö kwa Dëmɛ ꞊ya 'we ‑a ‑bha, ‑yö kë 'dhö kö ‑desüvamɛ ‑nu 'ö 'a ‑an ‑wo ma ‑na bhë kö 'aan‑ ‑an dɔ; 'aan‑ ‑an ‑bha ‑kɔ ‑mɔ 'wuën‑ ‑sü dɔ 'pö,
19 mas, em breve, irei visitar-vos, se o Senhor quiser, e, então, conhecerei não a palavra, mas o poder dos ensoberbecidos.
20 'ö tɔɔ ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun 'plɛ kun tɔɔ 'wun ꞊blɛɛ' ‑wo ‑nu 'kpaan, ‑ya këpë ‑nu 'ka 'pö.
20 Porque o reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.
21 ꞊Ɛɛ, 'kwa‑ ma. ꞊Dhɛɛ' ‑yö n ‑gɔ 'aan‑ 'kpɔ. Ka‑ 'piö kö 'a nu ka 'piö 'ma ‑klaaga 'ka 'iin 'a nu n ‑kɔ 'kpaan 'ka ‑dhɔ waa‑ ‑kë 'lëëlë ‑sü ‑an 'ka e? (‑A ‑mlë 'ka‑ 'piö e?)
21 Que preferis? Irei a vós outros com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.