Marcos 5

God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Djesuny ga malthunamirrnydja mala nhanŋu buḏapthurra ŋurikiyiny ŋunhi guḻungu Galalipuywuny, ga dhawaṯthurrnydja walal ŋunha galin' galki wäŋa yäku Garatjinnha.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Ga ŋunhi ŋayi Djesu wapthurrnydja marthaŋayŋurnydja bala yolŋuny nhanŋu ŋunhiliyiny bunanan yätjkurrumirra birrimbirrmirr, ga waṉḏinany ŋayi gan ŋunhi guwatjmarnydja rälin ŋanyanhan Djesunhan, yurr dhawaṯthurrnydja ŋayi ŋunhi beŋuryi banydji
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 moluŋur ŋunhi ŋayi gan nhinan ŋunhiliyi wiyinŋumirr.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ga dharrwamirr gan yolŋuy walal birrka'yurr garrwi'yurr ŋanya rakiy' mala, ga wiripuny djimukuy' ŋuli ḻuku maṉḏany ḏapmaranha ḏälkunha dhika mirithinya, yurr gulkurun, ŋayiny gan ḻarrmaraŋal bakmaraŋal gan yan. Ga bäyŋun ŋayi gan ŋunhi ŋula yolkalnydja yolŋuwal ganydjarrŋur nhinan.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Bitjarr bili munha-ŋupar ga walu-ŋupar ŋayi gan ŋunhi buku-wirwiryurrnydja ŋulatjarryiny bukukurrnydja molumirrikurrnydja yatjurr, ga mitmitthunmin guṉḏay djinbulkthu.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Ga ŋunhi ŋayi ŋuriŋiyi ḏirramuy nhäŋal Djesunhany ŋunhawal yan muka barrkulil, bala yan ŋayi waṉḏinan gumurr'yurra bala bun'kumu-djipthurra gumurrŋura nhanukal.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Bala yan ŋayi waŋanany yatjurra bitjarra, “Djesu, Gäthu'mirriŋu God-Waŋarrwu, ŋunhi ŋayiny ŋunhaŋuwuy djiwarr'wuy, nhaltjanna nhe dhu dhuwal ŋarrany yulŋuny? God-Waŋarrwal yäkuy ŋarra nhuna ga dhuwal ŋäŋ'thundja, yaka ŋarrany ŋayaŋu-miḏikumulnydja.”
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Ga bitjarryiny ŋayi ŋunhi waŋan, bili ŋayiny ŋunhi Djesuynydja ŋäthil yan muka waŋanany ŋaŋ'ŋaŋ'thurrnydja ŋunhiyiny yätjkurrunhany birrimbirrnha nhanukal ŋurikalyiny ḏirramuwalnydja.
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Bala ŋayi Djesuynydja dhä-birrka'yurra ŋanya bitjarra, “Yol bili nhe dhuwal yäkuny?” bitjarr. Ga ŋayiny lakaranhamin bitjanmin, “Ŋarrany dhuwal yäku ‘Dharrwa,’ bili dharrwa mirithirr ŋarrakal ga dhuwal yätjkurrnydja birrimbirr mala nhina,” bitjarr.
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ga waŋanany ŋayi gan ŋunhiyi ḏirramuny mirithinan yan Djesunhany ŋayi dhu yaka yan walalany ŋaŋ'ŋaŋ'thundja wiripulilnydja wäŋalil.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Ga ŋunhiliyi bili bukuŋur gan bikipiki mala dhärra'-dharran, yurr dharrwa mirithirr, ḻukan walal marrtjin mulmu.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Bala ŋunhi yätjkurruynydja birrimbirryu mala gan waŋanany mirithinan Djesunhany bitjarra, “Way balan ŋanapurruny djuy'yurrnydja, märr napurr dhu gärriny bikipikiwalnha malaŋuwal,” bitjarr.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Bala ŋayi Djesuynydja gan dhawaṯmaraŋala walalany beŋuryiny ḏirramuwalnydja, ga gundupuŋalnydja walal gan ŋunhi balan bikipikiwalnha malaŋuwal. Bala walalnydja gan ŋunhi bikipikiny mala gundupuŋalnydja yarrupthurra gapulila, bala gan ḻupthurra, ga bukmaknha ŋunhi bikipikiny mala guḻwuḻyurra. Ga bukmaktja walal ŋunhi malany bikipikiny, ga 2,000.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Ga ŋunhi bikipiki djämamirrnydja mala waṉḏi'-waṉḏinan balan bitjarra wäŋalila, bala walal marrtjin lakaraŋala dhäwuny birrŋ'maraŋala warrpam'lila yan wäŋalilnydja mala. Bala gan ŋunhi dharrwan yolŋuny walal balayin wäŋgaŋalnydja, djälthinan walal gan nhänharawnha ŋunhi nhä ŋunhiliyi maḻŋ'thurr.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Ga ŋunhi walal marrtjinany Djesuwalnydja, bala walal nhäŋala ŋunhiyi ḏirramunhany ŋunhi nhanukal gan ŋäthil nhinan dharrwa mirithirr wakinŋu birrimbirr mala. Ga nhinanany ŋayi gan ŋunhi girri'mirra dhaṯthunawuynha ḻiya-ŋamakulin, bala yan walal barrarinan.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Ga ŋunhi maŋutji-marŋgimirriynydja gan dhäwun lakaraŋal wiripuwurruŋguny yolŋu'-yulŋuw, ŋurikalaŋuwuyyin ḏirramuwalaŋuwuynha ga bikipikiwuynha mala.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Bala walalnydja ŋunhi yolŋu'-yulŋuny mirithinan barrarinany, bala mirithinan gan waŋan Djesunhany marrtjinyarawnha yan.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Ga ŋunhi ŋayi Djesu wapthurrnydja marthaŋaylilnydja, bala ŋayiny ŋunhiyiny ḏirramu ŋunhi nhanukal gan ŋäthil wakinŋu birrimbirr mala gulŋiyin, waŋanany gan mirithinan yan giriŋ'thurra malthunarawnha yan.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Yurr ŋayiny Djesuny yaka'yurr nhanŋu, ga waŋan ŋayi nhanŋu bitjarr, “Gatjuy nheny balayi roŋiyi gurruṯumirriwal nhokalaŋuwal, ga lakaraŋ walalaŋgal ŋunhi nhä nhuŋu Garrayyu manymak djäma, ga nhaltjarr ŋayi nhuŋu wuyurr.”
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Bala ŋayi ŋunhi ḏirramuny marrtjinan roŋiyinan ŋunhiwilin makarrlil wäŋalil Dikapulitjlila, bala yan marrtjin lakaraŋala bukmakkala, ŋunhi nhaltjarr ŋayi Djesuy djäma nhanŋu. Ga bukmakthuny gan ŋunhi dhäwuny ŋäkul ganyim'thurra nhanukuŋ.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Ga buluyi ŋayi Djesu wapthurr marthaŋaylil, bala marrtjinan buḏapthurra ŋurikiyiny ŋunhi Galalipuywuny guḻungu. Manymak wapthurr ŋayi marthaŋayŋurnydja bala gan dhärranan raŋiŋura, bala dharrwan mirithirra yolŋuny walal marrtjin dhärranany ḻiw'maraŋala ŋanya.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Ga yolŋu yäku Djäratj gan ŋunhiliyi dhärran ŋunhi ŋayi ŋurruḏawalaŋu gapman Djuw malaŋuw buku-ḻuŋ'maranhamirriw buṉbuw. Ga ŋunhi ŋayi nhäŋal Djesunhany, bala yan ŋayi marrtjinan bala ŋayi ŋurrkanhaminan munatha'lila ḻukuŋura nhanukal.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Bala ŋayi gan waŋanan ŋanya mirithinan yan guŋga'yunarawnha. Ga bitjarr ŋayi ŋunhi waŋanany gam', “Yothu ŋarraku ŋunha miyalk rirrikthun ga, galki ŋayi dhu ŋunha dhiŋgaman! Buku-djulŋi yan ŋathil nhe dhu marrtji ga goŋ-ŋal'yun nhanukal märr ŋayi dhu ḻayyunna, ga yakan dhiŋgamany.”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Bala ŋayiny Djesuny malthurra nhanŋu Djäratjkuny. Ga dharrwan gan ŋunhi yolŋuny walal wäŋgaŋal ḏur'-ḏuryunminan marrtjin Djesuwalaŋuwurra.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Manymak ga ŋunhiliyi malaŋur miyalk gan marrtjindhi, yurr ŋayi gan ŋunhi gulaŋ waṉḏin yan 12-nha dhuŋgarrany ŋupar.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Dharrwamirr ŋayi gan birrka'yurr marrtjin marrŋgitjkal malaŋuwal, märr walal balaŋ ŋanya djäma ḏukmaranha, yurr gulkurun, bäyŋu yan ŋayi walalaŋguŋ ŋamathinany, yan warray ŋayiny gan rirrikthurra yan walalaŋguŋ. Dharrwan mirithirra nhakun ŋayi gan ŋunhi rrupiyany djalkthurr wuŋiḻi'yurrnydja gan walalany. Yurr bäyŋu ŋayi ŋunhi yuwalktja manymakthina. Yan ŋayiny marrtjin ŋunhi rerriny nhanŋu bala yindithin warray.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Ga ŋunhi ŋayi ŋuriŋiyi miyalkthu ŋäkul Djesunhany, bala yan ŋayi marrtjinany ḏiltjikurra nhanukalaŋuwurr, dhaḻakarr-yarpuŋal yolŋuwal walalaŋgal malakurr.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Ga bitjarr ŋayi marrtjin ŋunhi waŋanhaminany, “Ŋuli ŋarra dhu dhuwal ŋula girriny' yan nhanŋu ŋayatham, ŋarrany dhu manymakthirra.”
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Ga dhunupan yan ŋayi goŋ-djarryurrnydja baṯnha ŋayathaŋal girrin' nhanŋu, bala dhunupan nhanŋu ŋunhi maŋguny' gulyurra waṉḏinyaŋurnydja, bala yan ŋayi ŋunhi manymakthinan.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Ga balanyamirriy bili yan ŋayiny Djesuynydja dhäkay-ŋäkula nhanukiyingal ŋayi rumbalŋurnydja ŋayi ganydjarrnydja dhawaṯthurra ganarrthaŋala ŋanya. Bala yan ŋayi gumurr-bilyurrnydja, bala ḏawa'yurra ga waŋanany ŋayi dhä-birrka'yurrnydja yolŋu'-yulŋunhany bitjarra, “Yolthu ŋarraku girriny ŋayathaŋal?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Ga walalnydja ŋunhi malthunamirrnydja mala nhanŋu waŋan bitjarra, “Nhäŋu ŋathil dhuwal yolŋuny walalany mala ŋapa-ŋal'-ŋalmaranhamirr marrtji ḏur'-ḏuryunmirr nhokalaŋuwurr, nhaku nhe bitjarryiny waŋan, dharrwan dhuwal mirithirra yolŋuny walal,” bitjarr.
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Bala ŋayi Djesuny ḏawa'yurrnydja dharrnha nhäŋal ŋunhiyin yan yolŋunhany ŋunhi ŋayi girri' nhanŋu ŋayathaŋal.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Ga dhunupan yan ŋayi ŋunhi miyalktja marŋgithinan bala barrarinan, marrmarryurra marrtjin barrariynydja nhanukiyingal ŋayi, bala yan ŋayi bun'kumu djipthurrnydja ŋunhilin bili gumurrŋura nhanukal Djesuwal, ga dhunupan ŋayi ŋunhi dhäwun nhanŋu lakaraŋalnydja nhanukiyingalaŋuwuy ŋayi.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Bala ŋayi Djesuny waŋanan ŋurikalyiny miyalkkalnydja bitjarrnha, “Way gäthu, nheny dhuwal bilin ḏukthurra märr-yuwalkthinyaraynha nhokiyingal nhe. Gatjuy marrtjiny ŋoy-ŋamathin, bilin nhe dhuwal manymakthinan rerriŋurnydja,” bitjarr.
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Ga ŋayiny gan ŋunhi Djesuny baḏak yan waŋan, bala walalnydja ŋunhi yolŋuny walal bunanan ŋunhiliyiny dhäwumirrnydja mala beŋurnydja Djäratjkalnydja wäŋaŋur, bala walal lakaraŋalnydja bitjarrnha, “Way Djäratj, bilin ŋunha gäthu'mirriŋuny nhuŋu rakunydhinan. Yakan ŋanyanhany Marŋgikunhamirrinhany buluny ḻay-ḻaymaraŋ,” bitjarr.
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Ga ŋayiny Djesuynydja ŋäkul walalany, bala ŋayi bitjarra Djäratjkuny waŋan, “Yaka barrari, yan märr-nhirrpanmirra,” bitjarr.
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Bala ŋayi Djesuynydja garr'yurrnydja Betanhan yan, ga maṉḏanhan wäwa'manydjinhan Djayimnhan ga Djonnhan, ga bilin.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Bala walal marrtjinan balayin Djäratjkala wäŋalil. Ga nhäŋalnydja walal yolŋunhany walalany ŋäthinyaminyalila yindiynha rirrakayyuny yatjunminan walal gan.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Bala Djesuny gulŋiyinan ŋunhiwiliyiny buṉbulilnydja, bala ŋayi waŋanan yolŋuwnydja walalaŋ bitjarra, “Nhaku nhuma ga dhuwal yatjunmirrnydja ŋäthi? Yaka ŋayi dhuwal rakuny, dhuwaliyiny ŋayi ga ŋorra yan yakurr.”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Ga walalnydja ŋunhi yolŋu'-yulŋuynydja warku'yurr warray ŋanya gitkitthunmin nhanŋu. Bala ŋayi gan Djesuynydja dhawaṯmaraŋala bukmaknhan yan yolŋunhany walalany warraŋullila, ga garr'yurrnydja ŋayi Djäratjnhan yan ga miyalknhan nhanŋu, ga ŋunhiyin ḻurrkun'nhan ḻundu'mirriŋunhan nhanŋuwuy ŋayi, bala walal gulŋi'-gulŋiyinan ŋunhiwiliyin ŋunhi wanhal gan ŋayi ŋunhi yothu wirrkuḻ ŋayathanhamin.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 — ausente —
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 — ausente —
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Bala ŋayi Djesuynydja waŋanan walalany dhä-mukmaraŋala yakaŋuwnha lakaranharaw, ŋunhi nhä ŋunhiliyi maḻŋ'thurr. Bala ŋayi Djesuny waŋanan, “Gatjuy ŋula nhä walal ŋanya gurrupul ŋayi ḻukan,” bitjarr.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.