Marcos 5
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs ARA
1 Djesuny ga malthunamirrnydja mala nhanŋu buḏapthurra ŋurikiyiny ŋunhi guḻungu Galalipuywuny, ga dhawaṯthurrnydja walal ŋunha galin' galki wäŋa yäku Garatjinnha.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ga ŋunhi ŋayi Djesu wapthurrnydja marthaŋayŋurnydja bala yolŋuny nhanŋu ŋunhiliyiny bunanan yätjkurrumirra birrimbirrmirr, ga waṉḏinany ŋayi gan ŋunhi guwatjmarnydja rälin ŋanyanhan Djesunhan, yurr dhawaṯthurrnydja ŋayi ŋunhi beŋuryi banydji
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 moluŋur ŋunhi ŋayi gan nhinan ŋunhiliyi wiyinŋumirr.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Ga dharrwamirr gan yolŋuy walal birrka'yurr garrwi'yurr ŋanya rakiy' mala, ga wiripuny djimukuy' ŋuli ḻuku maṉḏany ḏapmaranha ḏälkunha dhika mirithinya, yurr gulkurun, ŋayiny gan ḻarrmaraŋal bakmaraŋal gan yan. Ga bäyŋun ŋayi gan ŋunhi ŋula yolkalnydja yolŋuwal ganydjarrŋur nhinan.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Bitjarr bili munha-ŋupar ga walu-ŋupar ŋayi gan ŋunhi buku-wirwiryurrnydja ŋulatjarryiny bukukurrnydja molumirrikurrnydja yatjurr, ga mitmitthunmin guṉḏay djinbulkthu.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ga ŋunhi ŋayi ŋuriŋiyi ḏirramuy nhäŋal Djesunhany ŋunhawal yan muka barrkulil, bala yan ŋayi waṉḏinan gumurr'yurra bala bun'kumu-djipthurra gumurrŋura nhanukal.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Bala yan ŋayi waŋanany yatjurra bitjarra, “Djesu, Gäthu'mirriŋu God-Waŋarrwu, ŋunhi ŋayiny ŋunhaŋuwuy djiwarr'wuy, nhaltjanna nhe dhu dhuwal ŋarrany yulŋuny? God-Waŋarrwal yäkuy ŋarra nhuna ga dhuwal ŋäŋ'thundja, yaka ŋarrany ŋayaŋu-miḏikumulnydja.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Ga bitjarryiny ŋayi ŋunhi waŋan, bili ŋayiny ŋunhi Djesuynydja ŋäthil yan muka waŋanany ŋaŋ'ŋaŋ'thurrnydja ŋunhiyiny yätjkurrunhany birrimbirrnha nhanukal ŋurikalyiny ḏirramuwalnydja.
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Bala ŋayi Djesuynydja dhä-birrka'yurra ŋanya bitjarra, “Yol bili nhe dhuwal yäkuny?” bitjarr. Ga ŋayiny lakaranhamin bitjanmin, “Ŋarrany dhuwal yäku ‘Dharrwa,’ bili dharrwa mirithirr ŋarrakal ga dhuwal yätjkurrnydja birrimbirr mala nhina,” bitjarr.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ga waŋanany ŋayi gan ŋunhiyi ḏirramuny mirithinan yan Djesunhany ŋayi dhu yaka yan walalany ŋaŋ'ŋaŋ'thundja wiripulilnydja wäŋalil.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Ga ŋunhiliyi bili bukuŋur gan bikipiki mala dhärra'-dharran, yurr dharrwa mirithirr, ḻukan walal marrtjin mulmu.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Bala ŋunhi yätjkurruynydja birrimbirryu mala gan waŋanany mirithinan Djesunhany bitjarra, “Way balan ŋanapurruny djuy'yurrnydja, märr napurr dhu gärriny bikipikiwalnha malaŋuwal,” bitjarr.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Bala ŋayi Djesuynydja gan dhawaṯmaraŋala walalany beŋuryiny ḏirramuwalnydja, ga gundupuŋalnydja walal gan ŋunhi balan bikipikiwalnha malaŋuwal. Bala walalnydja gan ŋunhi bikipikiny mala gundupuŋalnydja yarrupthurra gapulila, bala gan ḻupthurra, ga bukmaknha ŋunhi bikipikiny mala guḻwuḻyurra. Ga bukmaktja walal ŋunhi malany bikipikiny, ga 2,000.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ga ŋunhi bikipiki djämamirrnydja mala waṉḏi'-waṉḏinan balan bitjarra wäŋalila, bala walal marrtjin lakaraŋala dhäwuny birrŋ'maraŋala warrpam'lila yan wäŋalilnydja mala. Bala gan ŋunhi dharrwan yolŋuny walal balayin wäŋgaŋalnydja, djälthinan walal gan nhänharawnha ŋunhi nhä ŋunhiliyi maḻŋ'thurr.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ga ŋunhi walal marrtjinany Djesuwalnydja, bala walal nhäŋala ŋunhiyi ḏirramunhany ŋunhi nhanukal gan ŋäthil nhinan dharrwa mirithirr wakinŋu birrimbirr mala. Ga nhinanany ŋayi gan ŋunhi girri'mirra dhaṯthunawuynha ḻiya-ŋamakulin, bala yan walal barrarinan.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ga ŋunhi maŋutji-marŋgimirriynydja gan dhäwun lakaraŋal wiripuwurruŋguny yolŋu'-yulŋuw, ŋurikalaŋuwuyyin ḏirramuwalaŋuwuynha ga bikipikiwuynha mala.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Bala walalnydja ŋunhi yolŋu'-yulŋuny mirithinan barrarinany, bala mirithinan gan waŋan Djesunhany marrtjinyarawnha yan.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ga ŋunhi ŋayi Djesu wapthurrnydja marthaŋaylilnydja, bala ŋayiny ŋunhiyiny ḏirramu ŋunhi nhanukal gan ŋäthil wakinŋu birrimbirr mala gulŋiyin, waŋanany gan mirithinan yan giriŋ'thurra malthunarawnha yan.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yurr ŋayiny Djesuny yaka'yurr nhanŋu, ga waŋan ŋayi nhanŋu bitjarr, “Gatjuy nheny balayi roŋiyi gurruṯumirriwal nhokalaŋuwal, ga lakaraŋ walalaŋgal ŋunhi nhä nhuŋu Garrayyu manymak djäma, ga nhaltjarr ŋayi nhuŋu wuyurr.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Bala ŋayi ŋunhi ḏirramuny marrtjinan roŋiyinan ŋunhiwilin makarrlil wäŋalil Dikapulitjlila, bala yan marrtjin lakaraŋala bukmakkala, ŋunhi nhaltjarr ŋayi Djesuy djäma nhanŋu. Ga bukmakthuny gan ŋunhi dhäwuny ŋäkul ganyim'thurra nhanukuŋ.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Ga buluyi ŋayi Djesu wapthurr marthaŋaylil, bala marrtjinan buḏapthurra ŋurikiyiny ŋunhi Galalipuywuny guḻungu. Manymak wapthurr ŋayi marthaŋayŋurnydja bala gan dhärranan raŋiŋura, bala dharrwan mirithirra yolŋuny walal marrtjin dhärranany ḻiw'maraŋala ŋanya.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ga yolŋu yäku Djäratj gan ŋunhiliyi dhärran ŋunhi ŋayi ŋurruḏawalaŋu gapman Djuw malaŋuw buku-ḻuŋ'maranhamirriw buṉbuw. Ga ŋunhi ŋayi nhäŋal Djesunhany, bala yan ŋayi marrtjinan bala ŋayi ŋurrkanhaminan munatha'lila ḻukuŋura nhanukal.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Bala ŋayi gan waŋanan ŋanya mirithinan yan guŋga'yunarawnha. Ga bitjarr ŋayi ŋunhi waŋanany gam', “Yothu ŋarraku ŋunha miyalk rirrikthun ga, galki ŋayi dhu ŋunha dhiŋgaman! Buku-djulŋi yan ŋathil nhe dhu marrtji ga goŋ-ŋal'yun nhanukal märr ŋayi dhu ḻayyunna, ga yakan dhiŋgamany.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Bala ŋayiny Djesuny malthurra nhanŋu Djäratjkuny. Ga dharrwan gan ŋunhi yolŋuny walal wäŋgaŋal ḏur'-ḏuryunminan marrtjin Djesuwalaŋuwurra.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Manymak ga ŋunhiliyi malaŋur miyalk gan marrtjindhi, yurr ŋayi gan ŋunhi gulaŋ waṉḏin yan 12-nha dhuŋgarrany ŋupar.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Dharrwamirr ŋayi gan birrka'yurr marrtjin marrŋgitjkal malaŋuwal, märr walal balaŋ ŋanya djäma ḏukmaranha, yurr gulkurun, bäyŋu yan ŋayi walalaŋguŋ ŋamathinany, yan warray ŋayiny gan rirrikthurra yan walalaŋguŋ. Dharrwan mirithirra nhakun ŋayi gan ŋunhi rrupiyany djalkthurr wuŋiḻi'yurrnydja gan walalany. Yurr bäyŋu ŋayi ŋunhi yuwalktja manymakthina. Yan ŋayiny marrtjin ŋunhi rerriny nhanŋu bala yindithin warray.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ga ŋunhi ŋayi ŋuriŋiyi miyalkthu ŋäkul Djesunhany, bala yan ŋayi marrtjinany ḏiltjikurra nhanukalaŋuwurr, dhaḻakarr-yarpuŋal yolŋuwal walalaŋgal malakurr.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Ga bitjarr ŋayi marrtjin ŋunhi waŋanhaminany, “Ŋuli ŋarra dhu dhuwal ŋula girriny' yan nhanŋu ŋayatham, ŋarrany dhu manymakthirra.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ga dhunupan yan ŋayi goŋ-djarryurrnydja baṯnha ŋayathaŋal girrin' nhanŋu, bala dhunupan nhanŋu ŋunhi maŋguny' gulyurra waṉḏinyaŋurnydja, bala yan ŋayi ŋunhi manymakthinan.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Ga balanyamirriy bili yan ŋayiny Djesuynydja dhäkay-ŋäkula nhanukiyingal ŋayi rumbalŋurnydja ŋayi ganydjarrnydja dhawaṯthurra ganarrthaŋala ŋanya. Bala yan ŋayi gumurr-bilyurrnydja, bala ḏawa'yurra ga waŋanany ŋayi dhä-birrka'yurrnydja yolŋu'-yulŋunhany bitjarra, “Yolthu ŋarraku girriny ŋayathaŋal?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ga walalnydja ŋunhi malthunamirrnydja mala nhanŋu waŋan bitjarra, “Nhäŋu ŋathil dhuwal yolŋuny walalany mala ŋapa-ŋal'-ŋalmaranhamirr marrtji ḏur'-ḏuryunmirr nhokalaŋuwurr, nhaku nhe bitjarryiny waŋan, dharrwan dhuwal mirithirra yolŋuny walal,” bitjarr.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Bala ŋayi Djesuny ḏawa'yurrnydja dharrnha nhäŋal ŋunhiyin yan yolŋunhany ŋunhi ŋayi girri' nhanŋu ŋayathaŋal.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ga dhunupan yan ŋayi ŋunhi miyalktja marŋgithinan bala barrarinan, marrmarryurra marrtjin barrariynydja nhanukiyingal ŋayi, bala yan ŋayi bun'kumu djipthurrnydja ŋunhilin bili gumurrŋura nhanukal Djesuwal, ga dhunupan ŋayi ŋunhi dhäwun nhanŋu lakaraŋalnydja nhanukiyingalaŋuwuy ŋayi.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Bala ŋayi Djesuny waŋanan ŋurikalyiny miyalkkalnydja bitjarrnha, “Way gäthu, nheny dhuwal bilin ḏukthurra märr-yuwalkthinyaraynha nhokiyingal nhe. Gatjuy marrtjiny ŋoy-ŋamathin, bilin nhe dhuwal manymakthinan rerriŋurnydja,” bitjarr.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Ga ŋayiny gan ŋunhi Djesuny baḏak yan waŋan, bala walalnydja ŋunhi yolŋuny walal bunanan ŋunhiliyiny dhäwumirrnydja mala beŋurnydja Djäratjkalnydja wäŋaŋur, bala walal lakaraŋalnydja bitjarrnha, “Way Djäratj, bilin ŋunha gäthu'mirriŋuny nhuŋu rakunydhinan. Yakan ŋanyanhany Marŋgikunhamirrinhany buluny ḻay-ḻaymaraŋ,” bitjarr.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ga ŋayiny Djesuynydja ŋäkul walalany, bala ŋayi bitjarra Djäratjkuny waŋan, “Yaka barrari, yan märr-nhirrpanmirra,” bitjarr.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Bala ŋayi Djesuynydja garr'yurrnydja Betanhan yan, ga maṉḏanhan wäwa'manydjinhan Djayimnhan ga Djonnhan, ga bilin.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Bala walal marrtjinan balayin Djäratjkala wäŋalil. Ga nhäŋalnydja walal yolŋunhany walalany ŋäthinyaminyalila yindiynha rirrakayyuny yatjunminan walal gan.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Bala Djesuny gulŋiyinan ŋunhiwiliyiny buṉbulilnydja, bala ŋayi waŋanan yolŋuwnydja walalaŋ bitjarra, “Nhaku nhuma ga dhuwal yatjunmirrnydja ŋäthi? Yaka ŋayi dhuwal rakuny, dhuwaliyiny ŋayi ga ŋorra yan yakurr.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ga walalnydja ŋunhi yolŋu'-yulŋuynydja warku'yurr warray ŋanya gitkitthunmin nhanŋu. Bala ŋayi gan Djesuynydja dhawaṯmaraŋala bukmaknhan yan yolŋunhany walalany warraŋullila, ga garr'yurrnydja ŋayi Djäratjnhan yan ga miyalknhan nhanŋu, ga ŋunhiyin ḻurrkun'nhan ḻundu'mirriŋunhan nhanŋuwuy ŋayi, bala walal gulŋi'-gulŋiyinan ŋunhiwiliyin ŋunhi wanhal gan ŋayi ŋunhi yothu wirrkuḻ ŋayathanhamin.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 — ausente —
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 — ausente —
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Bala ŋayi Djesuynydja waŋanan walalany dhä-mukmaraŋala yakaŋuwnha lakaranharaw, ŋunhi nhä ŋunhiliyi maḻŋ'thurr. Bala ŋayi Djesuny waŋanan, “Gatjuy ŋula nhä walal ŋanya gurrupul ŋayi ḻukan,” bitjarr.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.