Marcos 5
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NAA
1 Djesuny ga malthunamirrnydja mala nhanŋu buḏapthurra ŋurikiyiny ŋunhi guḻungu Galalipuywuny, ga dhawaṯthurrnydja walal ŋunha galin' galki wäŋa yäku Garatjinnha.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ga ŋunhi ŋayi Djesu wapthurrnydja marthaŋayŋurnydja bala yolŋuny nhanŋu ŋunhiliyiny bunanan yätjkurrumirra birrimbirrmirr, ga waṉḏinany ŋayi gan ŋunhi guwatjmarnydja rälin ŋanyanhan Djesunhan, yurr dhawaṯthurrnydja ŋayi ŋunhi beŋuryi banydji
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 moluŋur ŋunhi ŋayi gan nhinan ŋunhiliyi wiyinŋumirr.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ga dharrwamirr gan yolŋuy walal birrka'yurr garrwi'yurr ŋanya rakiy' mala, ga wiripuny djimukuy' ŋuli ḻuku maṉḏany ḏapmaranha ḏälkunha dhika mirithinya, yurr gulkurun, ŋayiny gan ḻarrmaraŋal bakmaraŋal gan yan. Ga bäyŋun ŋayi gan ŋunhi ŋula yolkalnydja yolŋuwal ganydjarrŋur nhinan.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Bitjarr bili munha-ŋupar ga walu-ŋupar ŋayi gan ŋunhi buku-wirwiryurrnydja ŋulatjarryiny bukukurrnydja molumirrikurrnydja yatjurr, ga mitmitthunmin guṉḏay djinbulkthu.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ga ŋunhi ŋayi ŋuriŋiyi ḏirramuy nhäŋal Djesunhany ŋunhawal yan muka barrkulil, bala yan ŋayi waṉḏinan gumurr'yurra bala bun'kumu-djipthurra gumurrŋura nhanukal.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Bala yan ŋayi waŋanany yatjurra bitjarra, “Djesu, Gäthu'mirriŋu God-Waŋarrwu, ŋunhi ŋayiny ŋunhaŋuwuy djiwarr'wuy, nhaltjanna nhe dhu dhuwal ŋarrany yulŋuny? God-Waŋarrwal yäkuy ŋarra nhuna ga dhuwal ŋäŋ'thundja, yaka ŋarrany ŋayaŋu-miḏikumulnydja.”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Ga bitjarryiny ŋayi ŋunhi waŋan, bili ŋayiny ŋunhi Djesuynydja ŋäthil yan muka waŋanany ŋaŋ'ŋaŋ'thurrnydja ŋunhiyiny yätjkurrunhany birrimbirrnha nhanukal ŋurikalyiny ḏirramuwalnydja.
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Bala ŋayi Djesuynydja dhä-birrka'yurra ŋanya bitjarra, “Yol bili nhe dhuwal yäkuny?” bitjarr. Ga ŋayiny lakaranhamin bitjanmin, “Ŋarrany dhuwal yäku ‘Dharrwa,’ bili dharrwa mirithirr ŋarrakal ga dhuwal yätjkurrnydja birrimbirr mala nhina,” bitjarr.
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ga waŋanany ŋayi gan ŋunhiyi ḏirramuny mirithinan yan Djesunhany ŋayi dhu yaka yan walalany ŋaŋ'ŋaŋ'thundja wiripulilnydja wäŋalil.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Ga ŋunhiliyi bili bukuŋur gan bikipiki mala dhärra'-dharran, yurr dharrwa mirithirr, ḻukan walal marrtjin mulmu.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Bala ŋunhi yätjkurruynydja birrimbirryu mala gan waŋanany mirithinan Djesunhany bitjarra, “Way balan ŋanapurruny djuy'yurrnydja, märr napurr dhu gärriny bikipikiwalnha malaŋuwal,” bitjarr.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Bala ŋayi Djesuynydja gan dhawaṯmaraŋala walalany beŋuryiny ḏirramuwalnydja, ga gundupuŋalnydja walal gan ŋunhi balan bikipikiwalnha malaŋuwal. Bala walalnydja gan ŋunhi bikipikiny mala gundupuŋalnydja yarrupthurra gapulila, bala gan ḻupthurra, ga bukmaknha ŋunhi bikipikiny mala guḻwuḻyurra. Ga bukmaktja walal ŋunhi malany bikipikiny, ga 2,000.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ga ŋunhi bikipiki djämamirrnydja mala waṉḏi'-waṉḏinan balan bitjarra wäŋalila, bala walal marrtjin lakaraŋala dhäwuny birrŋ'maraŋala warrpam'lila yan wäŋalilnydja mala. Bala gan ŋunhi dharrwan yolŋuny walal balayin wäŋgaŋalnydja, djälthinan walal gan nhänharawnha ŋunhi nhä ŋunhiliyi maḻŋ'thurr.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Ga ŋunhi walal marrtjinany Djesuwalnydja, bala walal nhäŋala ŋunhiyi ḏirramunhany ŋunhi nhanukal gan ŋäthil nhinan dharrwa mirithirr wakinŋu birrimbirr mala. Ga nhinanany ŋayi gan ŋunhi girri'mirra dhaṯthunawuynha ḻiya-ŋamakulin, bala yan walal barrarinan.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ga ŋunhi maŋutji-marŋgimirriynydja gan dhäwun lakaraŋal wiripuwurruŋguny yolŋu'-yulŋuw, ŋurikalaŋuwuyyin ḏirramuwalaŋuwuynha ga bikipikiwuynha mala.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Bala walalnydja ŋunhi yolŋu'-yulŋuny mirithinan barrarinany, bala mirithinan gan waŋan Djesunhany marrtjinyarawnha yan.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Ga ŋunhi ŋayi Djesu wapthurrnydja marthaŋaylilnydja, bala ŋayiny ŋunhiyiny ḏirramu ŋunhi nhanukal gan ŋäthil wakinŋu birrimbirr mala gulŋiyin, waŋanany gan mirithinan yan giriŋ'thurra malthunarawnha yan.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Yurr ŋayiny Djesuny yaka'yurr nhanŋu, ga waŋan ŋayi nhanŋu bitjarr, “Gatjuy nheny balayi roŋiyi gurruṯumirriwal nhokalaŋuwal, ga lakaraŋ walalaŋgal ŋunhi nhä nhuŋu Garrayyu manymak djäma, ga nhaltjarr ŋayi nhuŋu wuyurr.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Bala ŋayi ŋunhi ḏirramuny marrtjinan roŋiyinan ŋunhiwilin makarrlil wäŋalil Dikapulitjlila, bala yan marrtjin lakaraŋala bukmakkala, ŋunhi nhaltjarr ŋayi Djesuy djäma nhanŋu. Ga bukmakthuny gan ŋunhi dhäwuny ŋäkul ganyim'thurra nhanukuŋ.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Ga buluyi ŋayi Djesu wapthurr marthaŋaylil, bala marrtjinan buḏapthurra ŋurikiyiny ŋunhi Galalipuywuny guḻungu. Manymak wapthurr ŋayi marthaŋayŋurnydja bala gan dhärranan raŋiŋura, bala dharrwan mirithirra yolŋuny walal marrtjin dhärranany ḻiw'maraŋala ŋanya.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ga yolŋu yäku Djäratj gan ŋunhiliyi dhärran ŋunhi ŋayi ŋurruḏawalaŋu gapman Djuw malaŋuw buku-ḻuŋ'maranhamirriw buṉbuw. Ga ŋunhi ŋayi nhäŋal Djesunhany, bala yan ŋayi marrtjinan bala ŋayi ŋurrkanhaminan munatha'lila ḻukuŋura nhanukal.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Bala ŋayi gan waŋanan ŋanya mirithinan yan guŋga'yunarawnha. Ga bitjarr ŋayi ŋunhi waŋanany gam', “Yothu ŋarraku ŋunha miyalk rirrikthun ga, galki ŋayi dhu ŋunha dhiŋgaman! Buku-djulŋi yan ŋathil nhe dhu marrtji ga goŋ-ŋal'yun nhanukal märr ŋayi dhu ḻayyunna, ga yakan dhiŋgamany.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Bala ŋayiny Djesuny malthurra nhanŋu Djäratjkuny. Ga dharrwan gan ŋunhi yolŋuny walal wäŋgaŋal ḏur'-ḏuryunminan marrtjin Djesuwalaŋuwurra.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Manymak ga ŋunhiliyi malaŋur miyalk gan marrtjindhi, yurr ŋayi gan ŋunhi gulaŋ waṉḏin yan 12-nha dhuŋgarrany ŋupar.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Dharrwamirr ŋayi gan birrka'yurr marrtjin marrŋgitjkal malaŋuwal, märr walal balaŋ ŋanya djäma ḏukmaranha, yurr gulkurun, bäyŋu yan ŋayi walalaŋguŋ ŋamathinany, yan warray ŋayiny gan rirrikthurra yan walalaŋguŋ. Dharrwan mirithirra nhakun ŋayi gan ŋunhi rrupiyany djalkthurr wuŋiḻi'yurrnydja gan walalany. Yurr bäyŋu ŋayi ŋunhi yuwalktja manymakthina. Yan ŋayiny marrtjin ŋunhi rerriny nhanŋu bala yindithin warray.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ga ŋunhi ŋayi ŋuriŋiyi miyalkthu ŋäkul Djesunhany, bala yan ŋayi marrtjinany ḏiltjikurra nhanukalaŋuwurr, dhaḻakarr-yarpuŋal yolŋuwal walalaŋgal malakurr.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Ga bitjarr ŋayi marrtjin ŋunhi waŋanhaminany, “Ŋuli ŋarra dhu dhuwal ŋula girriny' yan nhanŋu ŋayatham, ŋarrany dhu manymakthirra.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Ga dhunupan yan ŋayi goŋ-djarryurrnydja baṯnha ŋayathaŋal girrin' nhanŋu, bala dhunupan nhanŋu ŋunhi maŋguny' gulyurra waṉḏinyaŋurnydja, bala yan ŋayi ŋunhi manymakthinan.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Ga balanyamirriy bili yan ŋayiny Djesuynydja dhäkay-ŋäkula nhanukiyingal ŋayi rumbalŋurnydja ŋayi ganydjarrnydja dhawaṯthurra ganarrthaŋala ŋanya. Bala yan ŋayi gumurr-bilyurrnydja, bala ḏawa'yurra ga waŋanany ŋayi dhä-birrka'yurrnydja yolŋu'-yulŋunhany bitjarra, “Yolthu ŋarraku girriny ŋayathaŋal?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ga walalnydja ŋunhi malthunamirrnydja mala nhanŋu waŋan bitjarra, “Nhäŋu ŋathil dhuwal yolŋuny walalany mala ŋapa-ŋal'-ŋalmaranhamirr marrtji ḏur'-ḏuryunmirr nhokalaŋuwurr, nhaku nhe bitjarryiny waŋan, dharrwan dhuwal mirithirra yolŋuny walal,” bitjarr.
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Bala ŋayi Djesuny ḏawa'yurrnydja dharrnha nhäŋal ŋunhiyin yan yolŋunhany ŋunhi ŋayi girri' nhanŋu ŋayathaŋal.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ga dhunupan yan ŋayi ŋunhi miyalktja marŋgithinan bala barrarinan, marrmarryurra marrtjin barrariynydja nhanukiyingal ŋayi, bala yan ŋayi bun'kumu djipthurrnydja ŋunhilin bili gumurrŋura nhanukal Djesuwal, ga dhunupan ŋayi ŋunhi dhäwun nhanŋu lakaraŋalnydja nhanukiyingalaŋuwuy ŋayi.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Bala ŋayi Djesuny waŋanan ŋurikalyiny miyalkkalnydja bitjarrnha, “Way gäthu, nheny dhuwal bilin ḏukthurra märr-yuwalkthinyaraynha nhokiyingal nhe. Gatjuy marrtjiny ŋoy-ŋamathin, bilin nhe dhuwal manymakthinan rerriŋurnydja,” bitjarr.
34 Então Jesus lhe disse:
35 Ga ŋayiny gan ŋunhi Djesuny baḏak yan waŋan, bala walalnydja ŋunhi yolŋuny walal bunanan ŋunhiliyiny dhäwumirrnydja mala beŋurnydja Djäratjkalnydja wäŋaŋur, bala walal lakaraŋalnydja bitjarrnha, “Way Djäratj, bilin ŋunha gäthu'mirriŋuny nhuŋu rakunydhinan. Yakan ŋanyanhany Marŋgikunhamirrinhany buluny ḻay-ḻaymaraŋ,” bitjarr.
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Ga ŋayiny Djesuynydja ŋäkul walalany, bala ŋayi bitjarra Djäratjkuny waŋan, “Yaka barrari, yan märr-nhirrpanmirra,” bitjarr.
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Bala ŋayi Djesuynydja garr'yurrnydja Betanhan yan, ga maṉḏanhan wäwa'manydjinhan Djayimnhan ga Djonnhan, ga bilin.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Bala walal marrtjinan balayin Djäratjkala wäŋalil. Ga nhäŋalnydja walal yolŋunhany walalany ŋäthinyaminyalila yindiynha rirrakayyuny yatjunminan walal gan.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Bala Djesuny gulŋiyinan ŋunhiwiliyiny buṉbulilnydja, bala ŋayi waŋanan yolŋuwnydja walalaŋ bitjarra, “Nhaku nhuma ga dhuwal yatjunmirrnydja ŋäthi? Yaka ŋayi dhuwal rakuny, dhuwaliyiny ŋayi ga ŋorra yan yakurr.”
39 Ao entrar, disse:
40 Ga walalnydja ŋunhi yolŋu'-yulŋuynydja warku'yurr warray ŋanya gitkitthunmin nhanŋu. Bala ŋayi gan Djesuynydja dhawaṯmaraŋala bukmaknhan yan yolŋunhany walalany warraŋullila, ga garr'yurrnydja ŋayi Djäratjnhan yan ga miyalknhan nhanŋu, ga ŋunhiyin ḻurrkun'nhan ḻundu'mirriŋunhan nhanŋuwuy ŋayi, bala walal gulŋi'-gulŋiyinan ŋunhiwiliyin ŋunhi wanhal gan ŋayi ŋunhi yothu wirrkuḻ ŋayathanhamin.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 — ausente —
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 — ausente —
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Bala ŋayi Djesuynydja waŋanan walalany dhä-mukmaraŋala yakaŋuwnha lakaranharaw, ŋunhi nhä ŋunhiliyi maḻŋ'thurr. Bala ŋayi Djesuny waŋanan, “Gatjuy ŋula nhä walal ŋanya gurrupul ŋayi ḻukan,” bitjarr.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.