Atos 27
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs VC
1 Yo. Bala walal yan guyaŋanan djuy'yunarawnha nhanŋuny Bolwuny, ŋayi dhu marthaŋayyun marrtji bala Yitililila* makarrlil wäŋalil. Bala ŋayi ŋuriŋiyi Bitjtatjthuny* gurrupara Bolnhany ga wiripuwurrunhany ḏapmaranhawuynha yolŋuny walalany goŋlilnydja ŋunhi ŋurruḏawalaŋuwala miriŋuwal yäkuwal Djuliyatjkala,* ŋunhi ŋayiny ŋunhiyiny ŋurruḏawalaŋu ŋurikiyi malaw miriŋuw Djetjawalaŋuwnha, bala ŋayin ŋanya gäŋalnydja Bolnhany balany Rawumlilnydja dhä-birrka'yunarawnydja.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Ga marthaŋay gan dhärran ŋunhiliyi yolŋuw wäŋa-Yadaramitiyampuywu,* yurr ŋunhiyi marthaŋaynydja gan gurku'yurr balan Yaytjalila,* makarrlil wäŋalil. Bala yan ŋanapurr marrtjinan, bala wapthurra gan ŋunhiwiliyin marthaŋaylila, bala dhunupan yan ŋanapurr marrtjinan; ga wapmaraŋal napurr yolŋuny yäku Yaritakatjnha,* ŋunhaŋuwuy ŋayi ŋunhiyiny wäŋa-Dhatjalunikapuynha,* ŋarakawuynydja Matjataniyapuynha.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Marrtjinany napurr gan ŋunhi ŋuriŋiyiny marthaŋayyuny, ga yan bili ga wiripuŋuynha waluy napurr dhawaṯthurr Djäydannha* wäŋaŋur. Ŋayiny ŋunhiyiny djägamirrnydja yolŋu yäku Djuliyatjtja, ŋayaŋu-ŋamathinan mirithinan dhikan nhanŋu Bolwuny, bala yan ŋayi ŋanya djuy'yurra dhawaṯmaraŋalnha, märr ŋayi dhu guwatjman ḻundu'mirriŋuny walalany nhanŋuwuy ŋayi wäŋa-ŋunhiŋuwuynha mala. Bala walal gan djägan nhanŋu guŋga'yurra manapar ŋanya.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋanapurr gan wiyinnha yan marrtjinany, bala ŋayi ŋunhiliyiny watan ŋanapurruŋ bunan, yurr märr gaŋga ŋunhi nyumukuṉiny', bala ŋanapurr gan marrtjinan ŋuliwitjarryiny gumurrkurra, galkikurra yan ŋuliwitjarra burumun'kurra yäkukurr Djaparatjkurra, yurr ŋunha-gali'wurra, gali'-mulka'wurra.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Marrtjinany napurr gan ŋunhi, yan bili ga djuḻkmaraŋal napurr Djilitjiya* wäŋa ga Bambiliya,* yan bili ga dhawaṯthurrnydja ŋanapurr Mayaran* wäŋaŋurnydja, makarrŋurnydja Litjiyan.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Ŋunhiliyin wäŋaŋur bala ŋayi Bolwalnydja djägamirriy yolŋuy maḻŋ'maraŋal wiripun marthaŋay, beŋur wäŋaŋur ŋayi ŋunhi marthaŋaynydja marrtjin Yaliktjandiriyaŋur, ŋunhiyiny gan marthaŋay dhärran, gurku'yurr gan balan Yitililila wäŋalil. Bala ŋanapurrnydja dhunupan yan wapthurra balayiny marthaŋaylil, bala yan marrtjinan.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Marrtjinany napurr gan ŋunhi, yurr bulnhan napurr gan ŋunhi marrtjinany bala, bili gapu ga wata yindi mirithirr rur'yurr. Yo, marrtjinany napurr gan bala, ḻurrkun' munha djuḻkthurr, yan bili ga ŋayathaŋal Natitjnha* wäŋa. Ŋayiny ŋunhi watany mirithinan gan galkirrin, buku-nhirrpara gan marthaŋaynhany ga ŋanapurrunhany, bala ŋanapurrnydja ŋunhi räliyi buḏapthurr burumun'lil makarrlil wäŋalil Giritalil,* bili ŋunhiyin wäŋa gan ŋunhi dhärran märr wapurarrnydja. Baḏak yan ŋanapurr gan marrtjinany ŋuliwitjarryiny galkikurra yan bala, djuḻkmaraŋala marrtjin ŋunhan Djalmuniny wäŋa.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Yo, bitjarra bili napurr gan ŋunhi marrtjinany bala, yan bili ga gapu ŋunhi mirithin rur'yurr, ga ben gan ḏowuny ŋal'yurr, yan bili-i-i-i, bala wapurarrnha wäŋa ŋanapurr maḻŋ'maraŋal yäku Ŋurrwun',* galki Latjiyan ŋunhiyiny wäŋa, ga ŋunhiliyin ŋanapurr gan ḻarryurrnydja beŋuryiny marthaŋayŋur.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Yurr dhuḏitjnha ŋunhiyi waluny mitjiyaŋguny marrtjinyarawnydja balayiny, bili bulnha ŋanapurr gan ŋunhi marrtjin bala, ga watany ŋunhi bilyurr wiripun dhikan rirri'rirrin, ga waluny ŋunhi balanyamirriyiny Bäy-lakaranhamirriynha djuḻkthurra. Bala yan ŋayi Bolnydja waŋanan walalaŋgal bitjarrnha,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Ŋuli limurr dhu ganarrthamany dhuwal wäŋa, ga baḏaktja dhu ga marrtji bala, limurrnydja dhu yindilila marilil gärri. Marthaŋaynydja dhu dhuwal bakthunna, ga dhika nhäny mala dhu girriny' ḻarryunna, ga yolŋuny walal dhu dhiŋga'-dhiŋgaman ŋunhiliyin banydjin yan dharratharramirriŋura wäŋaŋur.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 — ausente —
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 — ausente —
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Waŋganydhuny waluy manymaknha wata gan galkirrin beŋura bala djalathaŋnha, bala walal guyaŋanan bitjarra, “Limurr marrtjin. Bilin dhuwal watany ŋamathinan,” bitjarra walal guyaŋan, yanbi balaŋ ŋanapurr walŋathinya. Bala walal gan warryurra ŋunhi ḻukuny marthaŋaywuynydja, bala yan dhunupan marrtjinan. Yurr marrtjinany ŋanapurr gan ŋunhi galkikurra yan bala rorrurr-ŋupara ŋunhi burumun'nhany wäŋany yäkuny Giritanhany.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Yaka muka wiyindja, bala ŋayiny ŋunhiliyiny watany wiripuŋuyinan bilyurr, bala yan mirithinan gan galkirrin.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Walalnydja ŋunhi djälthin napurr balaŋ nhinanha galki ḏiltjiŋur muka wäŋaŋur, yurr bäyŋun; yan ŋayi gan ŋunhi ŋuriŋiyiny wataynydja yindiynydja gäŋalnha ŋunhi marthaŋaynhany, wakwakmaraŋalnha marrtjin, ga yan bili ga wulannha ŋayathaŋal dhulmun gapu.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 — ausente —
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 — ausente —
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Yo, dhärranany gan ŋunhi watany ŋunhiliyiny balanya nhakun burrmalalan, yan bili-i-i, ga wiripuŋuynydja waluy, bala walal gan ŋunhi girriny' mala djalkthurra beŋuryiny marthaŋayŋurnydja balan gapulila, marthaŋaynhan ḏambakuŋal.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Yo, ga bulu wiripuŋuyyi waluy ŋunhiyiny gan burrmalalany baḏaknha dhärranan yan, bala walalnydja marrtjin djalkthurra beŋuryiny marthaŋayŋurnydja wiripuny mala muka girri', ŋunhi ŋonuŋmirra mala.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Yo, watany ga gapuny ŋunhi waŋgany-manapanminan mirithinan dharratharramirriyinan, bitjarra bili munhamandhinan dhärranan gan yan, bäyŋun ŋula ḏaḏawyuna. Ga bäyŋu ŋanapurr ganha ŋunhi nhänha walunhany ga ganyunhany mala. Ga ŋayiny gan ŋunhi watany mirithinan yan galkirrin. Ga napurrnydja gan ŋunhi guyaŋan bitjarrnha, yanbi balaŋ napurr ŋunhi ŋunhiliyiny guḻwuḻyunan dhiŋganhan.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Yo, wiyinnha napurr gan ŋunhi nhinanany ŋunhiliyiny ŋoy-ŋathamiriwnydja mala, bäyŋun napurr ganha ŋula ŋathany ḻukanha. Bala ŋayi ŋunhi Bolnydja dhunupan yan rur'yurra, bala ŋayi waŋanan walalaŋgal bitjarrnha, “Way nhuma ḏirramuwurr, nhumany balaŋ ŋunhi buthuru-bitjuna muka ŋarrakuny ŋunhal yan banydji Giritaŋur makarrŋur wäŋaŋur. Ŋunhaliyi banydji limurr balaŋ ganha ŋunhi nhinanhany, märr limurr balaŋ ŋunhi yaka ŋula nhäny mala djalkthuna, ga yaka ŋayi balaŋ dhuwal marthaŋay ḏaw'yuna.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Yurr yaka walal warwuyurrnydja ga ŋoy-gärriny, yan walal gi ŋoy-djulŋithi nhininy, bili yaka dhu dhuwal ŋula waŋgany yolŋu dhiŋgam. Dhuwandja dhu dhuwal bili yan ŋayipi marthaŋay yan bakthundja, yurr yolŋuny walal dhu dhuwal bukmak walŋathirr.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Bili barpuru munhawu God-Waŋarrwu dhäwu-gänhamirr yolŋu maḻŋ'thun ŋarrakal; ŋurikiyi ŋarrakalaŋaw Waŋarrwu ŋunhi nhanŋu ŋarra ŋuli ga buku-ŋal'yun; ŋayi barpuru ŋanya ŋunhi djuy'yundja räliny ŋarrakalnydja. Marrtji ŋayi barpuru bala yan dhärran galkin yänan ŋarrakalnha,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 bala waŋan ŋarrakal bitjanna, ‘Bol, yaka ŋoy-gärriny. Yuwalknha yan nhe dhu dhuwal dhärriny ŋunhalnydja gumurrŋurnydja nhanukal ŋurikalyiny ŋurruŋuwalnydja buŋgawawal yäkuwal Djetjawalnydja dhä-birrka'yunarawnydja. Yo, God-Waŋarrnydja nhuŋu ga dhuwal baḏak yan märr-ŋamathirr, märryu ŋayi nhuna ga ŋayatham, bala ŋayi dhu walŋakuman dhuwali yolŋunhany walalany bukmaknhan yan dhuwaliyiny ŋunhi marthaŋayŋurnydja rrambaŋin nhumalanhan.’ Bitjarrnha ŋayi gan ŋuriŋiyi djiwarr'puyyuny yolŋuy lakaraŋalnydja ŋarrakal.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Yakan walal barrariny. Biyakun walal ŋayaŋu-ḏälthin, bili ŋarrany dhuwal ga märr-yuwalkthirr ŋanyapinyan yan God-Waŋarrnhan; bili ŋunhiyiny ŋunhi ŋayi lakaraŋal ŋarrakal ŋuriŋiyi ŋunhi djiwarr'puyyuny yolŋuy dhäwu-gänhamirriy, ŋunhiyiny dhu dhunupan yan maḻŋ'thunna.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Yo, wataynydja dhu dhuwal limurrunhany ŋurrkam balan gumurrlila wäŋalil, ga ŋunhiliyin dhu ŋayiny marthaŋaynydja baṉḏanydhirr, bakthundja dhu.” Bitjarrnha ŋayi gan ŋunhi Bolyu lakaraŋalnydja walalaŋ.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Ga ŋunhiyi gan watany dhärranan yan bitjarrnha bili, ŋula nhämunhan' munhany 14-nha ŋuparnydja, gäŋala ŋayi gan ŋanapurruny ŋuliwitjarra wulangurra dhulmukurra, yan bili ga djeḏan, bala walal ŋunhi marthaŋay-djägamirriynydja walal guyaŋan bitjarrnha, “Galkin mak dhuwal wäŋany limurruŋ bäy. Mak dhuwal märr-gumurrŋura limurr. Mak limurr bulu birrka'yun marrtji go.”
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Bala walal rakin' ŋula nhämirra lätuŋmirra ŋurrkaŋal ŋonuŋnha, dhur'-dhuryurra marrtjin bala, ga ŋayathaŋal ŋunhi munatha', bala nhakun walal balayi warryurr roŋanmaraŋalyi, bala walal nhäŋalnydja gapuny ŋunhi märr-dhulmu yan, 40-mita djakany ŋunhiyi gapuny. Ga bulu walal dhathar'yurr marrtjin bala, ga bulu nhakun walal birrka'yurr djimuku' ŋurrkaŋal, ga maḻŋ'maraŋalnydja walal gapun räŋdja 30-mitan ŋunhi djakany, märr gaŋgan dhulmu.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Bala walal yan barrarinan, ga waŋanhaminany walal ŋunhi bitjanminan, “Way, dhuwandja märr baṉḏanynha wäŋa, ŋayi ŋuli ŋula bäynha guṉḏamirra wäŋa, ŋayi dhu dhuwanna marthaŋaynha bakthun,” bitjarr. Bala walal yan ḏämbumiriwnha ḻukuny ŋurikiyi marthaŋaywuny ŋurrkaŋal, yurr warrpam' ŋonuŋ mala, märr ŋayi dhu yaka ŋunhiyi marthaŋay wakwakthun bulu. Ga ŋunhiliyin napurr gan ŋunhi nhinanany bukumirriyaŋalnydja djaḏaw'maraŋalnydja.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ga walal wiripuwurruynydja ŋuriŋi marthaŋay-djämamirriy mala guyaŋan buku-gänaŋ'thurra, bala walal yan waŋanhaminan bitjanminan, “Limurr djaw'yunna dhuwal nyumukuṉiny'tja dhamam' gayulnha, märr limurr dhu marrtjin balan raŋilila dhawaṯthun,” bitjarrnha walal ŋunhi waŋanhaminany. Bala walal gan yupmaraŋala ŋunhi dhamam'tja nyumukuṉiny'tja balan gapulila. Bala walal mayali'-gäŋalnydja waŋan bitjarrnha, “Way, dhipal napurr dhu dhuwal ŋurrulil marthaŋaylil, ḻuku garrpi'-garrpin ḏälku'-ḏalkum.”
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Ga ŋayiny Bolnydja waŋan ŋurikiwurruŋgalnydja ŋunhi nhanukiyingalaŋuwala djägamirriwal ga miriŋuwalnydja yolŋuwal walalaŋgal bitjarra, “Ŋuli nhuma dhu ŋunhi ḻarryundja dhipuŋur marthaŋaynydja, nhumany dhu bäyŋun walŋathirr.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Bala walal yan ŋunhi miriŋu mala buthuru-bitjurra nhanŋu Bolwuny, bala yan dhunupan walal rakiny' ŋunhi gulkthurra, ga ŋayiny ŋunhi nyumukuṉiny'tja dhamam' wakwakthurra marrtjin yolŋumiriwnha.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Yurr galkin ŋunhi waluny djaḏaw'yurra marrtjin, bala ŋayiny Bolnydja waŋanan bitjarrnha, “Ma' ŋathany walal ḻukin marrtji. Wiyinnha nhuma gan dhuwal nhinanany marryany' ŋathamiriwnydja.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Ŋay', ḻukin ŋathany, märr nhuma dhu ganydjarrmirriyirra. Yuwalk ŋarra nhumalaŋ ga lakaram. Nhumany dhu dhuwal dhuwalawurrnydja walŋathirr yan, ga dhawaṯthundja nhuma dhu raŋiŋura. Yaka dhu ŋula waŋganydhu yolŋuy walŋany moma dhipuŋurnydja malaŋur.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayipiny Bolyuny muka märraŋal ŋatha, bala yan ŋayi bukumirriyaŋalnha, buku-gurrparnydja God-Waŋarrnhan ŋurikiyiny ŋathaw, ḏaw'maraŋalnydja ŋayi, bala ḻukanan.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Ga dhunupan yan walalaŋ ŋunhi barrariny winya'yurra, bala walal marrtjin ḻukanan ŋathan.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Yo, dharrwa mirithirr ŋanapurr ŋunhi yolŋuny walal ŋunhiliyiny marthaŋayŋurnydja, 276.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋunhi ŋanapurr gan ḻukanany ŋathany, bala ŋanapurr bukmaknha maranhinany warrpam'nha yan, bala walal gan ŋunhi wiripuny mala ŋatha djalkthurra gapulila bukmaknha yan, ŋunhi marthaŋaynhan ḏambakuŋal.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Bala ŋayi ŋunhi djaḏaw'yurra wäŋany, bala yan ŋanapurr beŋuryi marthaŋayŋurnydja nhäŋal ŋunhi raŋiny, yakan barrkuny, yurr yaka napurr ŋunhi gumurrnydja nhänha dharaŋanany ŋunhi wäŋany. Yan napurr wäŋa ŋunhiyi ḻikannha nhäŋal munathan', bala walal yan waŋanhaminan bitjanminan, “Go limurr marrtji ŋunha mak wäŋa ŋupan, yan birrka'yun,” bitjarr.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Bala walal ḻukuny ŋunhiyi gulkthurra ŋunhiŋuwuy marthaŋaypuynydja, yan nhakun dhayaḻakuŋal ŋunhiyi ginydjirraŋ, bala walal ŋal'maraŋalnha garrurruny, märr dhu walalany ŋayi wataynha dhararrman balan ŋunhiwilin raŋilila.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Yurr gaŋga ŋayi marrtjin ŋunhiyi marthaŋaynydja dhathar'yurrnydja, bala yan ŋal'yurra munatha'lila. Ga ŋunhi ŋurruny ŋayi marthaŋay burrpurryurr djuḏum'lila, bala ŋayi gan ŋuriŋiyi gapuynydja bumarnha dhuḏiny ŋunhi marthaŋaynhany, bala ŋayi ŋunhi marthaŋaynydja marrtjin ḏaw'yurra ŋuriŋiyin gapuynha.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Ga walal ŋunhi Rawumbuynydja miriŋu mala ŋunhiliyiny marthaŋayŋurnydja waŋan bitjarra, “Limurr dhuwalawurrunhany yolŋuny walalany buman, dhuwandja ŋunhi ḏapmaranhawuynhany mala, märr walal dhu yakan waythundja, walal balaŋ bäynha winya'yurr ŋunhalnydja wäŋaŋurnydja ḏiltjiŋurnydja.”
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Ga ŋayiny ŋunhi ŋurruḏawalaŋuny yolŋu miriŋu waŋan bitjarra, “Yaka nhuma dhu walalany buma.” Bitjarryiny ŋayi ŋunhi waŋan, bili ŋayi ŋunhi djälthin nhanŋuny Bolwuny walŋathinyaraw. Bala ŋayi ŋunhiyi ŋurruḏawalaŋuny yolŋu miriŋuny waŋan walalaŋ bitjarrnha gam', “Gatjuynha, nhumany marŋgimirrnydja ŋäthila wap-wapthurr, bala waythurra balan raŋilila.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ga nhumany ŋunhi dhuŋamirrnydja waythunaraw yolŋu walal, nhumany dhu wapthun, ga ŋunhalnydja gapuŋurnydja nhuma dhu märra'-marram bäpaŋnha mala, bala ŋal'-ŋalyurra walal ŋunhiwiliyin, märr nhuma dhu ga ŋuriŋiyin waythundja balany raŋililnydja.”
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.