Atos 27

God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yo. Bala walal yan guyaŋanan djuy'yunarawnha nhanŋuny Bolwuny, ŋayi dhu marthaŋayyun marrtji bala Yitililila* makarrlil wäŋalil. Bala ŋayi ŋuriŋiyi Bitjtatjthuny* gurrupara Bolnhany ga wiripuwurrunhany ḏapmaranhawuynha yolŋuny walalany goŋlilnydja ŋunhi ŋurruḏawalaŋuwala miriŋuwal yäkuwal Djuliyatjkala,* ŋunhi ŋayiny ŋunhiyiny ŋurruḏawalaŋu ŋurikiyi malaw miriŋuw Djetjawalaŋuwnha, bala ŋayin ŋanya gäŋalnydja Bolnhany balany Rawumlilnydja dhä-birrka'yunarawnydja.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Ga marthaŋay gan dhärran ŋunhiliyi yolŋuw wäŋa-Yadaramitiyampuywu,* yurr ŋunhiyi marthaŋaynydja gan gurku'yurr balan Yaytjalila,* makarrlil wäŋalil. Bala yan ŋanapurr marrtjinan, bala wapthurra gan ŋunhiwiliyin marthaŋaylila, bala dhunupan yan ŋanapurr marrtjinan; ga wapmaraŋal napurr yolŋuny yäku Yaritakatjnha,* ŋunhaŋuwuy ŋayi ŋunhiyiny wäŋa-Dhatjalunikapuynha,* ŋarakawuynydja Matjataniyapuynha.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Marrtjinany napurr gan ŋunhi ŋuriŋiyiny marthaŋayyuny, ga yan bili ga wiripuŋuynha waluy napurr dhawaṯthurr Djäydannha* wäŋaŋur. Ŋayiny ŋunhiyiny djägamirrnydja yolŋu yäku Djuliyatjtja, ŋayaŋu-ŋamathinan mirithinan dhikan nhanŋu Bolwuny, bala yan ŋayi ŋanya djuy'yurra dhawaṯmaraŋalnha, märr ŋayi dhu guwatjman ḻundu'mirriŋuny walalany nhanŋuwuy ŋayi wäŋa-ŋunhiŋuwuynha mala. Bala walal gan djägan nhanŋu guŋga'yurra manapar ŋanya.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋanapurr gan wiyinnha yan marrtjinany, bala ŋayi ŋunhiliyiny watan ŋanapurruŋ bunan, yurr märr gaŋga ŋunhi nyumukuṉiny', bala ŋanapurr gan marrtjinan ŋuliwitjarryiny gumurrkurra, galkikurra yan ŋuliwitjarra burumun'kurra yäkukurr Djaparatjkurra, yurr ŋunha-gali'wurra, gali'-mulka'wurra.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Marrtjinany napurr gan ŋunhi, yan bili ga djuḻkmaraŋal napurr Djilitjiya* wäŋa ga Bambiliya,* yan bili ga dhawaṯthurrnydja ŋanapurr Mayaran* wäŋaŋurnydja, makarrŋurnydja Litjiyan.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Ŋunhiliyin wäŋaŋur bala ŋayi Bolwalnydja djägamirriy yolŋuy maḻŋ'maraŋal wiripun marthaŋay, beŋur wäŋaŋur ŋayi ŋunhi marthaŋaynydja marrtjin Yaliktjandiriyaŋur, ŋunhiyiny gan marthaŋay dhärran, gurku'yurr gan balan Yitililila wäŋalil. Bala ŋanapurrnydja dhunupan yan wapthurra balayiny marthaŋaylil, bala yan marrtjinan.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Marrtjinany napurr gan ŋunhi, yurr bulnhan napurr gan ŋunhi marrtjinany bala, bili gapu ga wata yindi mirithirr rur'yurr. Yo, marrtjinany napurr gan bala, ḻurrkun' munha djuḻkthurr, yan bili ga ŋayathaŋal Natitjnha* wäŋa. Ŋayiny ŋunhi watany mirithinan gan galkirrin, buku-nhirrpara gan marthaŋaynhany ga ŋanapurrunhany, bala ŋanapurrnydja ŋunhi räliyi buḏapthurr burumun'lil makarrlil wäŋalil Giritalil,* bili ŋunhiyin wäŋa gan ŋunhi dhärran märr wapurarrnydja. Baḏak yan ŋanapurr gan marrtjinany ŋuliwitjarryiny galkikurra yan bala, djuḻkmaraŋala marrtjin ŋunhan Djalmuniny wäŋa.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Yo, bitjarra bili napurr gan ŋunhi marrtjinany bala, yan bili ga gapu ŋunhi mirithin rur'yurr, ga ben gan ḏowuny ŋal'yurr, yan bili-i-i-i, bala wapurarrnha wäŋa ŋanapurr maḻŋ'maraŋal yäku Ŋurrwun',* galki Latjiyan ŋunhiyiny wäŋa, ga ŋunhiliyin ŋanapurr gan ḻarryurrnydja beŋuryiny marthaŋayŋur.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Yurr dhuḏitjnha ŋunhiyi waluny mitjiyaŋguny marrtjinyarawnydja balayiny, bili bulnha ŋanapurr gan ŋunhi marrtjin bala, ga watany ŋunhi bilyurr wiripun dhikan rirri'rirrin, ga waluny ŋunhi balanyamirriyiny Bäy-lakaranhamirriynha djuḻkthurra. Bala yan ŋayi Bolnydja waŋanan walalaŋgal bitjarrnha,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 “Ŋuli limurr dhu ganarrthamany dhuwal wäŋa, ga baḏaktja dhu ga marrtji bala, limurrnydja dhu yindilila marilil gärri. Marthaŋaynydja dhu dhuwal bakthunna, ga dhika nhäny mala dhu girriny' ḻarryunna, ga yolŋuny walal dhu dhiŋga'-dhiŋgaman ŋunhiliyin banydjin yan dharratharramirriŋura wäŋaŋur.”
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 — ausente —
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 — ausente —
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Waŋganydhuny waluy manymaknha wata gan galkirrin beŋura bala djalathaŋnha, bala walal guyaŋanan bitjarra, “Limurr marrtjin. Bilin dhuwal watany ŋamathinan,” bitjarra walal guyaŋan, yanbi balaŋ ŋanapurr walŋathinya. Bala walal gan warryurra ŋunhi ḻukuny marthaŋaywuynydja, bala yan dhunupan marrtjinan. Yurr marrtjinany ŋanapurr gan ŋunhi galkikurra yan bala rorrurr-ŋupara ŋunhi burumun'nhany wäŋany yäkuny Giritanhany.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Yaka muka wiyindja, bala ŋayiny ŋunhiliyiny watany wiripuŋuyinan bilyurr, bala yan mirithinan gan galkirrin.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Walalnydja ŋunhi djälthin napurr balaŋ nhinanha galki ḏiltjiŋur muka wäŋaŋur, yurr bäyŋun; yan ŋayi gan ŋunhi ŋuriŋiyiny wataynydja yindiynydja gäŋalnha ŋunhi marthaŋaynhany, wakwakmaraŋalnha marrtjin, ga yan bili ga wulannha ŋayathaŋal dhulmun gapu.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 — ausente —
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 — ausente —
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Yo, dhärranany gan ŋunhi watany ŋunhiliyiny balanya nhakun burrmalalan, yan bili-i-i, ga wiripuŋuynydja waluy, bala walal gan ŋunhi girriny' mala djalkthurra beŋuryiny marthaŋayŋurnydja balan gapulila, marthaŋaynhan ḏambakuŋal.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Yo, ga bulu wiripuŋuyyi waluy ŋunhiyiny gan burrmalalany baḏaknha dhärranan yan, bala walalnydja marrtjin djalkthurra beŋuryiny marthaŋayŋurnydja wiripuny mala muka girri', ŋunhi ŋonuŋmirra mala.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Yo, watany ga gapuny ŋunhi waŋgany-manapanminan mirithinan dharratharramirriyinan, bitjarra bili munhamandhinan dhärranan gan yan, bäyŋun ŋula ḏaḏawyuna. Ga bäyŋu ŋanapurr ganha ŋunhi nhänha walunhany ga ganyunhany mala. Ga ŋayiny gan ŋunhi watany mirithinan yan galkirrin. Ga napurrnydja gan ŋunhi guyaŋan bitjarrnha, yanbi balaŋ napurr ŋunhi ŋunhiliyiny guḻwuḻyunan dhiŋganhan.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Yo, wiyinnha napurr gan ŋunhi nhinanany ŋunhiliyiny ŋoy-ŋathamiriwnydja mala, bäyŋun napurr ganha ŋula ŋathany ḻukanha. Bala ŋayi ŋunhi Bolnydja dhunupan yan rur'yurra, bala ŋayi waŋanan walalaŋgal bitjarrnha, “Way nhuma ḏirramuwurr, nhumany balaŋ ŋunhi buthuru-bitjuna muka ŋarrakuny ŋunhal yan banydji Giritaŋur makarrŋur wäŋaŋur. Ŋunhaliyi banydji limurr balaŋ ganha ŋunhi nhinanhany, märr limurr balaŋ ŋunhi yaka ŋula nhäny mala djalkthuna, ga yaka ŋayi balaŋ dhuwal marthaŋay ḏaw'yuna.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Yurr yaka walal warwuyurrnydja ga ŋoy-gärriny, yan walal gi ŋoy-djulŋithi nhininy, bili yaka dhu dhuwal ŋula waŋgany yolŋu dhiŋgam. Dhuwandja dhu dhuwal bili yan ŋayipi marthaŋay yan bakthundja, yurr yolŋuny walal dhu dhuwal bukmak walŋathirr.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Bili barpuru munhawu God-Waŋarrwu dhäwu-gänhamirr yolŋu maḻŋ'thun ŋarrakal; ŋurikiyi ŋarrakalaŋaw Waŋarrwu ŋunhi nhanŋu ŋarra ŋuli ga buku-ŋal'yun; ŋayi barpuru ŋanya ŋunhi djuy'yundja räliny ŋarrakalnydja. Marrtji ŋayi barpuru bala yan dhärran galkin yänan ŋarrakalnha,
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 bala waŋan ŋarrakal bitjanna, ‘Bol, yaka ŋoy-gärriny. Yuwalknha yan nhe dhu dhuwal dhärriny ŋunhalnydja gumurrŋurnydja nhanukal ŋurikalyiny ŋurruŋuwalnydja buŋgawawal yäkuwal Djetjawalnydja dhä-birrka'yunarawnydja. Yo, God-Waŋarrnydja nhuŋu ga dhuwal baḏak yan märr-ŋamathirr, märryu ŋayi nhuna ga ŋayatham, bala ŋayi dhu walŋakuman dhuwali yolŋunhany walalany bukmaknhan yan dhuwaliyiny ŋunhi marthaŋayŋurnydja rrambaŋin nhumalanhan.’ Bitjarrnha ŋayi gan ŋuriŋiyi djiwarr'puyyuny yolŋuy lakaraŋalnydja ŋarrakal.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Yakan walal barrariny. Biyakun walal ŋayaŋu-ḏälthin, bili ŋarrany dhuwal ga märr-yuwalkthirr ŋanyapinyan yan God-Waŋarrnhan; bili ŋunhiyiny ŋunhi ŋayi lakaraŋal ŋarrakal ŋuriŋiyi ŋunhi djiwarr'puyyuny yolŋuy dhäwu-gänhamirriy, ŋunhiyiny dhu dhunupan yan maḻŋ'thunna.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Yo, wataynydja dhu dhuwal limurrunhany ŋurrkam balan gumurrlila wäŋalil, ga ŋunhiliyin dhu ŋayiny marthaŋaynydja baṉḏanydhirr, bakthundja dhu.” Bitjarrnha ŋayi gan ŋunhi Bolyu lakaraŋalnydja walalaŋ.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Ga ŋunhiyi gan watany dhärranan yan bitjarrnha bili, ŋula nhämunhan' munhany 14-nha ŋuparnydja, gäŋala ŋayi gan ŋanapurruny ŋuliwitjarra wulangurra dhulmukurra, yan bili ga djeḏan, bala walal ŋunhi marthaŋay-djägamirriynydja walal guyaŋan bitjarrnha, “Galkin mak dhuwal wäŋany limurruŋ bäy. Mak dhuwal märr-gumurrŋura limurr. Mak limurr bulu birrka'yun marrtji go.”
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Bala walal rakin' ŋula nhämirra lätuŋmirra ŋurrkaŋal ŋonuŋnha, dhur'-dhuryurra marrtjin bala, ga ŋayathaŋal ŋunhi munatha', bala nhakun walal balayi warryurr roŋanmaraŋalyi, bala walal nhäŋalnydja gapuny ŋunhi märr-dhulmu yan, 40-mita djakany ŋunhiyi gapuny. Ga bulu walal dhathar'yurr marrtjin bala, ga bulu nhakun walal birrka'yurr djimuku' ŋurrkaŋal, ga maḻŋ'maraŋalnydja walal gapun räŋdja 30-mitan ŋunhi djakany, märr gaŋgan dhulmu.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Bala walal yan barrarinan, ga waŋanhaminany walal ŋunhi bitjanminan, “Way, dhuwandja märr baṉḏanynha wäŋa, ŋayi ŋuli ŋula bäynha guṉḏamirra wäŋa, ŋayi dhu dhuwanna marthaŋaynha bakthun,” bitjarr. Bala walal yan ḏämbumiriwnha ḻukuny ŋurikiyi marthaŋaywuny ŋurrkaŋal, yurr warrpam' ŋonuŋ mala, märr ŋayi dhu yaka ŋunhiyi marthaŋay wakwakthun bulu. Ga ŋunhiliyin napurr gan ŋunhi nhinanany bukumirriyaŋalnydja djaḏaw'maraŋalnydja.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Ga walal wiripuwurruynydja ŋuriŋi marthaŋay-djämamirriy mala guyaŋan buku-gänaŋ'thurra, bala walal yan waŋanhaminan bitjanminan, “Limurr djaw'yunna dhuwal nyumukuṉiny'tja dhamam' gayulnha, märr limurr dhu marrtjin balan raŋilila dhawaṯthun,” bitjarrnha walal ŋunhi waŋanhaminany. Bala walal gan yupmaraŋala ŋunhi dhamam'tja nyumukuṉiny'tja balan gapulila. Bala walal mayali'-gäŋalnydja waŋan bitjarrnha, “Way, dhipal napurr dhu dhuwal ŋurrulil marthaŋaylil, ḻuku garrpi'-garrpin ḏälku'-ḏalkum.”
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Ga ŋayiny Bolnydja waŋan ŋurikiwurruŋgalnydja ŋunhi nhanukiyingalaŋuwala djägamirriwal ga miriŋuwalnydja yolŋuwal walalaŋgal bitjarra, “Ŋuli nhuma dhu ŋunhi ḻarryundja dhipuŋur marthaŋaynydja, nhumany dhu bäyŋun walŋathirr.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Bala walal yan ŋunhi miriŋu mala buthuru-bitjurra nhanŋu Bolwuny, bala yan dhunupan walal rakiny' ŋunhi gulkthurra, ga ŋayiny ŋunhi nyumukuṉiny'tja dhamam' wakwakthurra marrtjin yolŋumiriwnha.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Yurr galkin ŋunhi waluny djaḏaw'yurra marrtjin, bala ŋayiny Bolnydja waŋanan bitjarrnha, “Ma' ŋathany walal ḻukin marrtji. Wiyinnha nhuma gan dhuwal nhinanany marryany' ŋathamiriwnydja.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Ŋay', ḻukin ŋathany, märr nhuma dhu ganydjarrmirriyirra. Yuwalk ŋarra nhumalaŋ ga lakaram. Nhumany dhu dhuwal dhuwalawurrnydja walŋathirr yan, ga dhawaṯthundja nhuma dhu raŋiŋura. Yaka dhu ŋula waŋganydhu yolŋuy walŋany moma dhipuŋurnydja malaŋur.”
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayipiny Bolyuny muka märraŋal ŋatha, bala yan ŋayi bukumirriyaŋalnha, buku-gurrparnydja God-Waŋarrnhan ŋurikiyiny ŋathaw, ḏaw'maraŋalnydja ŋayi, bala ḻukanan.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Ga dhunupan yan walalaŋ ŋunhi barrariny winya'yurra, bala walal marrtjin ḻukanan ŋathan.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Yo, dharrwa mirithirr ŋanapurr ŋunhi yolŋuny walal ŋunhiliyiny marthaŋayŋurnydja, 276.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋunhi ŋanapurr gan ḻukanany ŋathany, bala ŋanapurr bukmaknha maranhinany warrpam'nha yan, bala walal gan ŋunhi wiripuny mala ŋatha djalkthurra gapulila bukmaknha yan, ŋunhi marthaŋaynhan ḏambakuŋal.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Bala ŋayi ŋunhi djaḏaw'yurra wäŋany, bala yan ŋanapurr beŋuryi marthaŋayŋurnydja nhäŋal ŋunhi raŋiny, yakan barrkuny, yurr yaka napurr ŋunhi gumurrnydja nhänha dharaŋanany ŋunhi wäŋany. Yan napurr wäŋa ŋunhiyi ḻikannha nhäŋal munathan', bala walal yan waŋanhaminan bitjanminan, “Go limurr marrtji ŋunha mak wäŋa ŋupan, yan birrka'yun,” bitjarr.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Bala walal ḻukuny ŋunhiyi gulkthurra ŋunhiŋuwuy marthaŋaypuynydja, yan nhakun dhayaḻakuŋal ŋunhiyi ginydjirraŋ, bala walal ŋal'maraŋalnha garrurruny, märr dhu walalany ŋayi wataynha dhararrman balan ŋunhiwilin raŋilila.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Yurr gaŋga ŋayi marrtjin ŋunhiyi marthaŋaynydja dhathar'yurrnydja, bala yan ŋal'yurra munatha'lila. Ga ŋunhi ŋurruny ŋayi marthaŋay burrpurryurr djuḏum'lila, bala ŋayi gan ŋuriŋiyi gapuynydja bumarnha dhuḏiny ŋunhi marthaŋaynhany, bala ŋayi ŋunhi marthaŋaynydja marrtjin ḏaw'yurra ŋuriŋiyin gapuynha.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Ga walal ŋunhi Rawumbuynydja miriŋu mala ŋunhiliyiny marthaŋayŋurnydja waŋan bitjarra, “Limurr dhuwalawurrunhany yolŋuny walalany buman, dhuwandja ŋunhi ḏapmaranhawuynhany mala, märr walal dhu yakan waythundja, walal balaŋ bäynha winya'yurr ŋunhalnydja wäŋaŋurnydja ḏiltjiŋurnydja.”
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Ga ŋayiny ŋunhi ŋurruḏawalaŋuny yolŋu miriŋu waŋan bitjarra, “Yaka nhuma dhu walalany buma.” Bitjarryiny ŋayi ŋunhi waŋan, bili ŋayi ŋunhi djälthin nhanŋuny Bolwuny walŋathinyaraw. Bala ŋayi ŋunhiyi ŋurruḏawalaŋuny yolŋu miriŋuny waŋan walalaŋ bitjarrnha gam', “Gatjuynha, nhumany marŋgimirrnydja ŋäthila wap-wapthurr, bala waythurra balan raŋilila.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Ga nhumany ŋunhi dhuŋamirrnydja waythunaraw yolŋu walal, nhumany dhu wapthun, ga ŋunhalnydja gapuŋurnydja nhuma dhu märra'-marram bäpaŋnha mala, bala ŋal'-ŋalyurra walal ŋunhiwiliyin, märr nhuma dhu ga ŋuriŋiyin waythundja balany raŋililnydja.”
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.