Atos 27
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NVT
1 Yo. Bala walal yan guyaŋanan djuy'yunarawnha nhanŋuny Bolwuny, ŋayi dhu marthaŋayyun marrtji bala Yitililila* makarrlil wäŋalil. Bala ŋayi ŋuriŋiyi Bitjtatjthuny* gurrupara Bolnhany ga wiripuwurrunhany ḏapmaranhawuynha yolŋuny walalany goŋlilnydja ŋunhi ŋurruḏawalaŋuwala miriŋuwal yäkuwal Djuliyatjkala,* ŋunhi ŋayiny ŋunhiyiny ŋurruḏawalaŋu ŋurikiyi malaw miriŋuw Djetjawalaŋuwnha, bala ŋayin ŋanya gäŋalnydja Bolnhany balany Rawumlilnydja dhä-birrka'yunarawnydja.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Ga marthaŋay gan dhärran ŋunhiliyi yolŋuw wäŋa-Yadaramitiyampuywu,* yurr ŋunhiyi marthaŋaynydja gan gurku'yurr balan Yaytjalila,* makarrlil wäŋalil. Bala yan ŋanapurr marrtjinan, bala wapthurra gan ŋunhiwiliyin marthaŋaylila, bala dhunupan yan ŋanapurr marrtjinan; ga wapmaraŋal napurr yolŋuny yäku Yaritakatjnha,* ŋunhaŋuwuy ŋayi ŋunhiyiny wäŋa-Dhatjalunikapuynha,* ŋarakawuynydja Matjataniyapuynha.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Marrtjinany napurr gan ŋunhi ŋuriŋiyiny marthaŋayyuny, ga yan bili ga wiripuŋuynha waluy napurr dhawaṯthurr Djäydannha* wäŋaŋur. Ŋayiny ŋunhiyiny djägamirrnydja yolŋu yäku Djuliyatjtja, ŋayaŋu-ŋamathinan mirithinan dhikan nhanŋu Bolwuny, bala yan ŋayi ŋanya djuy'yurra dhawaṯmaraŋalnha, märr ŋayi dhu guwatjman ḻundu'mirriŋuny walalany nhanŋuwuy ŋayi wäŋa-ŋunhiŋuwuynha mala. Bala walal gan djägan nhanŋu guŋga'yurra manapar ŋanya.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋanapurr gan wiyinnha yan marrtjinany, bala ŋayi ŋunhiliyiny watan ŋanapurruŋ bunan, yurr märr gaŋga ŋunhi nyumukuṉiny', bala ŋanapurr gan marrtjinan ŋuliwitjarryiny gumurrkurra, galkikurra yan ŋuliwitjarra burumun'kurra yäkukurr Djaparatjkurra, yurr ŋunha-gali'wurra, gali'-mulka'wurra.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Marrtjinany napurr gan ŋunhi, yan bili ga djuḻkmaraŋal napurr Djilitjiya* wäŋa ga Bambiliya,* yan bili ga dhawaṯthurrnydja ŋanapurr Mayaran* wäŋaŋurnydja, makarrŋurnydja Litjiyan.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Ŋunhiliyin wäŋaŋur bala ŋayi Bolwalnydja djägamirriy yolŋuy maḻŋ'maraŋal wiripun marthaŋay, beŋur wäŋaŋur ŋayi ŋunhi marthaŋaynydja marrtjin Yaliktjandiriyaŋur, ŋunhiyiny gan marthaŋay dhärran, gurku'yurr gan balan Yitililila wäŋalil. Bala ŋanapurrnydja dhunupan yan wapthurra balayiny marthaŋaylil, bala yan marrtjinan.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Marrtjinany napurr gan ŋunhi, yurr bulnhan napurr gan ŋunhi marrtjinany bala, bili gapu ga wata yindi mirithirr rur'yurr. Yo, marrtjinany napurr gan bala, ḻurrkun' munha djuḻkthurr, yan bili ga ŋayathaŋal Natitjnha* wäŋa. Ŋayiny ŋunhi watany mirithinan gan galkirrin, buku-nhirrpara gan marthaŋaynhany ga ŋanapurrunhany, bala ŋanapurrnydja ŋunhi räliyi buḏapthurr burumun'lil makarrlil wäŋalil Giritalil,* bili ŋunhiyin wäŋa gan ŋunhi dhärran märr wapurarrnydja. Baḏak yan ŋanapurr gan marrtjinany ŋuliwitjarryiny galkikurra yan bala, djuḻkmaraŋala marrtjin ŋunhan Djalmuniny wäŋa.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Yo, bitjarra bili napurr gan ŋunhi marrtjinany bala, yan bili ga gapu ŋunhi mirithin rur'yurr, ga ben gan ḏowuny ŋal'yurr, yan bili-i-i-i, bala wapurarrnha wäŋa ŋanapurr maḻŋ'maraŋal yäku Ŋurrwun',* galki Latjiyan ŋunhiyiny wäŋa, ga ŋunhiliyin ŋanapurr gan ḻarryurrnydja beŋuryiny marthaŋayŋur.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Yurr dhuḏitjnha ŋunhiyi waluny mitjiyaŋguny marrtjinyarawnydja balayiny, bili bulnha ŋanapurr gan ŋunhi marrtjin bala, ga watany ŋunhi bilyurr wiripun dhikan rirri'rirrin, ga waluny ŋunhi balanyamirriyiny Bäy-lakaranhamirriynha djuḻkthurra. Bala yan ŋayi Bolnydja waŋanan walalaŋgal bitjarrnha,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “Ŋuli limurr dhu ganarrthamany dhuwal wäŋa, ga baḏaktja dhu ga marrtji bala, limurrnydja dhu yindilila marilil gärri. Marthaŋaynydja dhu dhuwal bakthunna, ga dhika nhäny mala dhu girriny' ḻarryunna, ga yolŋuny walal dhu dhiŋga'-dhiŋgaman ŋunhiliyin banydjin yan dharratharramirriŋura wäŋaŋur.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 — ausente —
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 — ausente —
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Waŋganydhuny waluy manymaknha wata gan galkirrin beŋura bala djalathaŋnha, bala walal guyaŋanan bitjarra, “Limurr marrtjin. Bilin dhuwal watany ŋamathinan,” bitjarra walal guyaŋan, yanbi balaŋ ŋanapurr walŋathinya. Bala walal gan warryurra ŋunhi ḻukuny marthaŋaywuynydja, bala yan dhunupan marrtjinan. Yurr marrtjinany ŋanapurr gan ŋunhi galkikurra yan bala rorrurr-ŋupara ŋunhi burumun'nhany wäŋany yäkuny Giritanhany.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Yaka muka wiyindja, bala ŋayiny ŋunhiliyiny watany wiripuŋuyinan bilyurr, bala yan mirithinan gan galkirrin.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Walalnydja ŋunhi djälthin napurr balaŋ nhinanha galki ḏiltjiŋur muka wäŋaŋur, yurr bäyŋun; yan ŋayi gan ŋunhi ŋuriŋiyiny wataynydja yindiynydja gäŋalnha ŋunhi marthaŋaynhany, wakwakmaraŋalnha marrtjin, ga yan bili ga wulannha ŋayathaŋal dhulmun gapu.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 — ausente —
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 — ausente —
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Yo, dhärranany gan ŋunhi watany ŋunhiliyiny balanya nhakun burrmalalan, yan bili-i-i, ga wiripuŋuynydja waluy, bala walal gan ŋunhi girriny' mala djalkthurra beŋuryiny marthaŋayŋurnydja balan gapulila, marthaŋaynhan ḏambakuŋal.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Yo, ga bulu wiripuŋuyyi waluy ŋunhiyiny gan burrmalalany baḏaknha dhärranan yan, bala walalnydja marrtjin djalkthurra beŋuryiny marthaŋayŋurnydja wiripuny mala muka girri', ŋunhi ŋonuŋmirra mala.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Yo, watany ga gapuny ŋunhi waŋgany-manapanminan mirithinan dharratharramirriyinan, bitjarra bili munhamandhinan dhärranan gan yan, bäyŋun ŋula ḏaḏawyuna. Ga bäyŋu ŋanapurr ganha ŋunhi nhänha walunhany ga ganyunhany mala. Ga ŋayiny gan ŋunhi watany mirithinan yan galkirrin. Ga napurrnydja gan ŋunhi guyaŋan bitjarrnha, yanbi balaŋ napurr ŋunhi ŋunhiliyiny guḻwuḻyunan dhiŋganhan.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Yo, wiyinnha napurr gan ŋunhi nhinanany ŋunhiliyiny ŋoy-ŋathamiriwnydja mala, bäyŋun napurr ganha ŋula ŋathany ḻukanha. Bala ŋayi ŋunhi Bolnydja dhunupan yan rur'yurra, bala ŋayi waŋanan walalaŋgal bitjarrnha, “Way nhuma ḏirramuwurr, nhumany balaŋ ŋunhi buthuru-bitjuna muka ŋarrakuny ŋunhal yan banydji Giritaŋur makarrŋur wäŋaŋur. Ŋunhaliyi banydji limurr balaŋ ganha ŋunhi nhinanhany, märr limurr balaŋ ŋunhi yaka ŋula nhäny mala djalkthuna, ga yaka ŋayi balaŋ dhuwal marthaŋay ḏaw'yuna.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Yurr yaka walal warwuyurrnydja ga ŋoy-gärriny, yan walal gi ŋoy-djulŋithi nhininy, bili yaka dhu dhuwal ŋula waŋgany yolŋu dhiŋgam. Dhuwandja dhu dhuwal bili yan ŋayipi marthaŋay yan bakthundja, yurr yolŋuny walal dhu dhuwal bukmak walŋathirr.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Bili barpuru munhawu God-Waŋarrwu dhäwu-gänhamirr yolŋu maḻŋ'thun ŋarrakal; ŋurikiyi ŋarrakalaŋaw Waŋarrwu ŋunhi nhanŋu ŋarra ŋuli ga buku-ŋal'yun; ŋayi barpuru ŋanya ŋunhi djuy'yundja räliny ŋarrakalnydja. Marrtji ŋayi barpuru bala yan dhärran galkin yänan ŋarrakalnha,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 bala waŋan ŋarrakal bitjanna, ‘Bol, yaka ŋoy-gärriny. Yuwalknha yan nhe dhu dhuwal dhärriny ŋunhalnydja gumurrŋurnydja nhanukal ŋurikalyiny ŋurruŋuwalnydja buŋgawawal yäkuwal Djetjawalnydja dhä-birrka'yunarawnydja. Yo, God-Waŋarrnydja nhuŋu ga dhuwal baḏak yan märr-ŋamathirr, märryu ŋayi nhuna ga ŋayatham, bala ŋayi dhu walŋakuman dhuwali yolŋunhany walalany bukmaknhan yan dhuwaliyiny ŋunhi marthaŋayŋurnydja rrambaŋin nhumalanhan.’ Bitjarrnha ŋayi gan ŋuriŋiyi djiwarr'puyyuny yolŋuy lakaraŋalnydja ŋarrakal.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Yakan walal barrariny. Biyakun walal ŋayaŋu-ḏälthin, bili ŋarrany dhuwal ga märr-yuwalkthirr ŋanyapinyan yan God-Waŋarrnhan; bili ŋunhiyiny ŋunhi ŋayi lakaraŋal ŋarrakal ŋuriŋiyi ŋunhi djiwarr'puyyuny yolŋuy dhäwu-gänhamirriy, ŋunhiyiny dhu dhunupan yan maḻŋ'thunna.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Yo, wataynydja dhu dhuwal limurrunhany ŋurrkam balan gumurrlila wäŋalil, ga ŋunhiliyin dhu ŋayiny marthaŋaynydja baṉḏanydhirr, bakthundja dhu.” Bitjarrnha ŋayi gan ŋunhi Bolyu lakaraŋalnydja walalaŋ.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Ga ŋunhiyi gan watany dhärranan yan bitjarrnha bili, ŋula nhämunhan' munhany 14-nha ŋuparnydja, gäŋala ŋayi gan ŋanapurruny ŋuliwitjarra wulangurra dhulmukurra, yan bili ga djeḏan, bala walal ŋunhi marthaŋay-djägamirriynydja walal guyaŋan bitjarrnha, “Galkin mak dhuwal wäŋany limurruŋ bäy. Mak dhuwal märr-gumurrŋura limurr. Mak limurr bulu birrka'yun marrtji go.”
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Bala walal rakin' ŋula nhämirra lätuŋmirra ŋurrkaŋal ŋonuŋnha, dhur'-dhuryurra marrtjin bala, ga ŋayathaŋal ŋunhi munatha', bala nhakun walal balayi warryurr roŋanmaraŋalyi, bala walal nhäŋalnydja gapuny ŋunhi märr-dhulmu yan, 40-mita djakany ŋunhiyi gapuny. Ga bulu walal dhathar'yurr marrtjin bala, ga bulu nhakun walal birrka'yurr djimuku' ŋurrkaŋal, ga maḻŋ'maraŋalnydja walal gapun räŋdja 30-mitan ŋunhi djakany, märr gaŋgan dhulmu.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Bala walal yan barrarinan, ga waŋanhaminany walal ŋunhi bitjanminan, “Way, dhuwandja märr baṉḏanynha wäŋa, ŋayi ŋuli ŋula bäynha guṉḏamirra wäŋa, ŋayi dhu dhuwanna marthaŋaynha bakthun,” bitjarr. Bala walal yan ḏämbumiriwnha ḻukuny ŋurikiyi marthaŋaywuny ŋurrkaŋal, yurr warrpam' ŋonuŋ mala, märr ŋayi dhu yaka ŋunhiyi marthaŋay wakwakthun bulu. Ga ŋunhiliyin napurr gan ŋunhi nhinanany bukumirriyaŋalnydja djaḏaw'maraŋalnydja.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Ga walal wiripuwurruynydja ŋuriŋi marthaŋay-djämamirriy mala guyaŋan buku-gänaŋ'thurra, bala walal yan waŋanhaminan bitjanminan, “Limurr djaw'yunna dhuwal nyumukuṉiny'tja dhamam' gayulnha, märr limurr dhu marrtjin balan raŋilila dhawaṯthun,” bitjarrnha walal ŋunhi waŋanhaminany. Bala walal gan yupmaraŋala ŋunhi dhamam'tja nyumukuṉiny'tja balan gapulila. Bala walal mayali'-gäŋalnydja waŋan bitjarrnha, “Way, dhipal napurr dhu dhuwal ŋurrulil marthaŋaylil, ḻuku garrpi'-garrpin ḏälku'-ḏalkum.”
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Ga ŋayiny Bolnydja waŋan ŋurikiwurruŋgalnydja ŋunhi nhanukiyingalaŋuwala djägamirriwal ga miriŋuwalnydja yolŋuwal walalaŋgal bitjarra, “Ŋuli nhuma dhu ŋunhi ḻarryundja dhipuŋur marthaŋaynydja, nhumany dhu bäyŋun walŋathirr.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Bala walal yan ŋunhi miriŋu mala buthuru-bitjurra nhanŋu Bolwuny, bala yan dhunupan walal rakiny' ŋunhi gulkthurra, ga ŋayiny ŋunhi nyumukuṉiny'tja dhamam' wakwakthurra marrtjin yolŋumiriwnha.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Yurr galkin ŋunhi waluny djaḏaw'yurra marrtjin, bala ŋayiny Bolnydja waŋanan bitjarrnha, “Ma' ŋathany walal ḻukin marrtji. Wiyinnha nhuma gan dhuwal nhinanany marryany' ŋathamiriwnydja.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Ŋay', ḻukin ŋathany, märr nhuma dhu ganydjarrmirriyirra. Yuwalk ŋarra nhumalaŋ ga lakaram. Nhumany dhu dhuwal dhuwalawurrnydja walŋathirr yan, ga dhawaṯthundja nhuma dhu raŋiŋura. Yaka dhu ŋula waŋganydhu yolŋuy walŋany moma dhipuŋurnydja malaŋur.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayipiny Bolyuny muka märraŋal ŋatha, bala yan ŋayi bukumirriyaŋalnha, buku-gurrparnydja God-Waŋarrnhan ŋurikiyiny ŋathaw, ḏaw'maraŋalnydja ŋayi, bala ḻukanan.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Ga dhunupan yan walalaŋ ŋunhi barrariny winya'yurra, bala walal marrtjin ḻukanan ŋathan.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Yo, dharrwa mirithirr ŋanapurr ŋunhi yolŋuny walal ŋunhiliyiny marthaŋayŋurnydja, 276.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋunhi ŋanapurr gan ḻukanany ŋathany, bala ŋanapurr bukmaknha maranhinany warrpam'nha yan, bala walal gan ŋunhi wiripuny mala ŋatha djalkthurra gapulila bukmaknha yan, ŋunhi marthaŋaynhan ḏambakuŋal.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Bala ŋayi ŋunhi djaḏaw'yurra wäŋany, bala yan ŋanapurr beŋuryi marthaŋayŋurnydja nhäŋal ŋunhi raŋiny, yakan barrkuny, yurr yaka napurr ŋunhi gumurrnydja nhänha dharaŋanany ŋunhi wäŋany. Yan napurr wäŋa ŋunhiyi ḻikannha nhäŋal munathan', bala walal yan waŋanhaminan bitjanminan, “Go limurr marrtji ŋunha mak wäŋa ŋupan, yan birrka'yun,” bitjarr.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Bala walal ḻukuny ŋunhiyi gulkthurra ŋunhiŋuwuy marthaŋaypuynydja, yan nhakun dhayaḻakuŋal ŋunhiyi ginydjirraŋ, bala walal ŋal'maraŋalnha garrurruny, märr dhu walalany ŋayi wataynha dhararrman balan ŋunhiwilin raŋilila.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Yurr gaŋga ŋayi marrtjin ŋunhiyi marthaŋaynydja dhathar'yurrnydja, bala yan ŋal'yurra munatha'lila. Ga ŋunhi ŋurruny ŋayi marthaŋay burrpurryurr djuḏum'lila, bala ŋayi gan ŋuriŋiyi gapuynydja bumarnha dhuḏiny ŋunhi marthaŋaynhany, bala ŋayi ŋunhi marthaŋaynydja marrtjin ḏaw'yurra ŋuriŋiyin gapuynha.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Ga walal ŋunhi Rawumbuynydja miriŋu mala ŋunhiliyiny marthaŋayŋurnydja waŋan bitjarra, “Limurr dhuwalawurrunhany yolŋuny walalany buman, dhuwandja ŋunhi ḏapmaranhawuynhany mala, märr walal dhu yakan waythundja, walal balaŋ bäynha winya'yurr ŋunhalnydja wäŋaŋurnydja ḏiltjiŋurnydja.”
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Ga ŋayiny ŋunhi ŋurruḏawalaŋuny yolŋu miriŋu waŋan bitjarra, “Yaka nhuma dhu walalany buma.” Bitjarryiny ŋayi ŋunhi waŋan, bili ŋayi ŋunhi djälthin nhanŋuny Bolwuny walŋathinyaraw. Bala ŋayi ŋunhiyi ŋurruḏawalaŋuny yolŋu miriŋuny waŋan walalaŋ bitjarrnha gam', “Gatjuynha, nhumany marŋgimirrnydja ŋäthila wap-wapthurr, bala waythurra balan raŋilila.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Ga nhumany ŋunhi dhuŋamirrnydja waythunaraw yolŋu walal, nhumany dhu wapthun, ga ŋunhalnydja gapuŋurnydja nhuma dhu märra'-marram bäpaŋnha mala, bala ŋal'-ŋalyurra walal ŋunhiwiliyin, märr nhuma dhu ga ŋuriŋiyin waythundja balany raŋililnydja.”
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.