Lucas 14

Beibel: okanisi tongo (DJKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Da wan kina dei, ne wan fu den edeman fu den Faliseiman kai Masaa Jesesi, fu a go nyan ne en osu. Ne Masaa Jesesi go. Ma namo, di a go, da ala sama ain be de ne en tapu.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Da wan man be de a ini a keliki di en hii sikin be soopu.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Ne Masaa Jesesi akisi den Faliseiman de anga den leliman fu Dyuweiti taki: “San u pakisei? A bun fu u deesi wan sama a kina dei, efu u mu fika en? San a weiti fu Mosesi taki fu dati?”
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Ma ná wan fu den di piki en. Ne Masaa Jesesi langa ana oli a man, ne a deesi en te a kaba, ne a sende gwe.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Ne a daai, ne a akisi den baka taki: “Efu wan fu u abi wan manpikin, ne a kai go a liba, da u o fika en fu a dede, fu di na kina dei ede, efu yu o lon go puu en? Soseefi, efu wan kaw fu u kai a liba, u o fika en fu a dede, fu di na kina dei ede?”
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ma ná wan fu den di sabi fa fu piki en.
6 A isto nada puderam responder.
7 Ne Masaa Jesesi luku ala den sama di kon na a fesa lontu te a kaba. Ne a si taki, sama de ape di wani sidon a wan moo hei peesi na a tafaa moo taawan. Bika den e hei denseefi. Ne a teke wan toli gi den.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 A taki: “Den sama, oo! Te wan sama kai u fu go ne en osu a wan piisii, da te u go, da u á mu suku fu go sidon na a moo hei peesi. Bika a sa de so taki, a sama di kai yu kon na a piisii de, kai taa sama tu, di hei moo yu.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Da a o kon, da a taigi i, fi i opo go sidon, a baka, meke a taawan opo go sidon a fesi. Da anga gaan sen fanyaa, yu o opo go sidon na a moo lagi peesi a baka anda.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 “Te wan sama kai yu a wan fesa, da te i go, da sidon na a moo lagi peesi. Da te a sama si taki, pe i sidon de á fiti yu, da a sa kai yu taki: ‘Mi mati! Ná sidon faawe so. Kon sidon a mi dise.’ Da, te yu o opo, fu go sidon na a hei peesi de, da ala sama o si taki, i na wan hei sama tuu.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Bika a sama di e opo enseefi, sa booko saka. Ma a sama di saka enseefi den sa opo en.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Ne Masaa Jesesi taigi a sama, di be kai en kon nyan ne en osu taki: “Te yu o kai sama fu kon nyan a yu osu moo, yu á mu kai den bun mati fi yu anga den baala fi i anga den famii fi i, efuso den guduman di e tan lontu yu wawan. Bika den sama ya sa du yu bun baka.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Ma pe fu dati, da kai den pootiman anga den malengiiman anga den beendi ain wan anga den lanman meke den kon nyan anga yu.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Da yu o fende seigi fi en. Bika den sowtu sama ya ná abi ná wan sani fu pai yu baka. Ma a dei, te Masaa Gadu o weki den sama di be libi bun ne en ain puu a dede, da a sa pai yu baka.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Da di Masaa Jesesi taki so, ne wan fu den man di be sidon anga en a tafaa taki: “Da a musu de wan seigi fu sidon anga Masaa Gadu a tafaa, a ini a Nyun Tii fi en a Masaa Gadu Kondee a tapu anda.”
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Ne Masaa Jesesi piki en anga wan ageisi toli taki: “Wan sama oli wan gaan piisii wan dei. Ne a kai tyaipi sama kon na a piisii ya.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Ne di a seeka te a kaba, ne a sende wan wookoman fi en go kai den sama taki, meke den kon. Bika a yuu doo.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ne a wookoman go, ne a kai den. Ne ala den fiya fende somen somen sani e taki, saide meke den ná o poi go. Wan fu den taki: ‘Man! Mi bai wan pisi doti, da mi mu go luku en. Taigi i basi gi mi taki, mi ná o poi kon, ye!’
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Wan taawan taigi en taki: ‘Taigi i basi taki, mi ná o poi kon. Bika mi bai tin kaw, da mi mu go wooko anga den luku.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Wan taawan baka taigi en taki: ‘Man, a dyonson ya mi libi anga uman. Da taigi i basi gi mi taki, mi ná o poi kon, ye!’
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 “Ne a wookoman daai go gi en masaa den bosikopu. Ne a basi ati boon te, a ná sipowtu. Ne a sende a wookoman fi en baka taki: ‘Go esi esi, na ala den bakabini peesi fu a foto, da kai ala den pootiman anga malengiiman anga den lanman anga den beendiman fu den kon nyan anga mi.’
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ne a wookoman go te a kon, ne a taigi a basi taki: ‘Basi den sama kon kaba, ma san mi si, da peesi fika ete.’
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Ne a masaa piki en taki: ‘A bun! Go baka a den gaan paandasi anga den pikin kondee, da du moiti fu fende sama tyai kon moo. Bika a osu fu mi mu fuu.’
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Mi e taigi u taki: ‘Ná wan fu den fosi sama di mi be kai, mofu sa tesi a nyanyan fu mi ya.’ ”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ma namo, da wan dei, Masaa Jesesi be e go a wan peesi. Da somen sama be kon ne en. Ne den waka, te wan pisi, ne a daai luku den.
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 Ne a taigi den taki: “Efu wan sama wani de wan bakaman fu mi, da a mu lobi mi moo en mma anga en dda, anga en pikin anga den baala anga sisa fi en. Soseefi a mu lobi mi moo en eigi libi seefi. Efu a á du dati, da a ná o poi de wan bakaman fu mi.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Efu wan sama wani toon bakaman fu mi, da a á mu teli enseefi moo. Da a mu de kaba kaba fu tyai den pina anga sitaafu di o kon ne en tapu fu mi ede. Awinsi a o dede seefi, toku a mu oli doo. A á mu daai baka.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Bika on di fu u de ya di e go sete wan osu, sondee fu a sidon pakisei bun fosi luku onmen moni a osu o teke? A mu sabi fosi efu a abi moni sai fu pai fu ala den sani.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 — ausente —
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 — ausente —
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 “Da soseefi, efu wan kownu di abi tin dunsu suudati, wani go feti anga wan taa kownu di abi twenti dunsu suudati, da a o sidon pakisei bun fosi efu a sa feti anga en.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Ma, te a sidon pakisei te a kaba, ne a si taki a á poi feti anga a kownu fu den twenti dunsu suudati, da a o puu man sende go a fesi go begi a taa kownu meke den koo a toobi fosi den bigin feti.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Da na soseefi ibii wan fu u mu sidon pakisei bun fosi efu u sa fika ala den sani di u abi fu kon waka a mi baka. Da efu u á poi fika den, da u ná o poi toon bakaman fu mi.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “We, bika u luku. Sawtu na wan bun sani. Ma efu a lasi en kaakiti, da san a bun fu du moo? Na fu teke, da u towe a dyiko.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Da fa i si yu o towe en a dyiko de seefi, da a ná a doti fu a dyiko seefi a o poi fatu, fu goo sani. A ná abi ná wankodo yeepi moo. Da fa mi taki anga u ya, u pakisei bun fu u sa fusutan en bunbun.”
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.