Lucas 14

Beibel: okanisi tongo (DJKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Da wan kina dei, ne wan fu den edeman fu den Faliseiman kai Masaa Jesesi, fu a go nyan ne en osu. Ne Masaa Jesesi go. Ma namo, di a go, da ala sama ain be de ne en tapu.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Da wan man be de a ini a keliki di en hii sikin be soopu.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Ne Masaa Jesesi akisi den Faliseiman de anga den leliman fu Dyuweiti taki: “San u pakisei? A bun fu u deesi wan sama a kina dei, efu u mu fika en? San a weiti fu Mosesi taki fu dati?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Ma ná wan fu den di piki en. Ne Masaa Jesesi langa ana oli a man, ne a deesi en te a kaba, ne a sende gwe.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Ne a daai, ne a akisi den baka taki: “Efu wan fu u abi wan manpikin, ne a kai go a liba, da u o fika en fu a dede, fu di na kina dei ede, efu yu o lon go puu en? Soseefi, efu wan kaw fu u kai a liba, u o fika en fu a dede, fu di na kina dei ede?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ma ná wan fu den di sabi fa fu piki en.
6 A isto nada puderam responder.
7 Ne Masaa Jesesi luku ala den sama di kon na a fesa lontu te a kaba. Ne a si taki, sama de ape di wani sidon a wan moo hei peesi na a tafaa moo taawan. Bika den e hei denseefi. Ne a teke wan toli gi den.
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 A taki: “Den sama, oo! Te wan sama kai u fu go ne en osu a wan piisii, da te u go, da u á mu suku fu go sidon na a moo hei peesi. Bika a sa de so taki, a sama di kai yu kon na a piisii de, kai taa sama tu, di hei moo yu.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Da a o kon, da a taigi i, fi i opo go sidon, a baka, meke a taawan opo go sidon a fesi. Da anga gaan sen fanyaa, yu o opo go sidon na a moo lagi peesi a baka anda.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 “Te wan sama kai yu a wan fesa, da te i go, da sidon na a moo lagi peesi. Da te a sama si taki, pe i sidon de á fiti yu, da a sa kai yu taki: ‘Mi mati! Ná sidon faawe so. Kon sidon a mi dise.’ Da, te yu o opo, fu go sidon na a hei peesi de, da ala sama o si taki, i na wan hei sama tuu.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Bika a sama di e opo enseefi, sa booko saka. Ma a sama di saka enseefi den sa opo en.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ne Masaa Jesesi taigi a sama, di be kai en kon nyan ne en osu taki: “Te yu o kai sama fu kon nyan a yu osu moo, yu á mu kai den bun mati fi yu anga den baala fi i anga den famii fi i, efuso den guduman di e tan lontu yu wawan. Bika den sama ya sa du yu bun baka.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Ma pe fu dati, da kai den pootiman anga den malengiiman anga den beendi ain wan anga den lanman meke den kon nyan anga yu.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Da yu o fende seigi fi en. Bika den sowtu sama ya ná abi ná wan sani fu pai yu baka. Ma a dei, te Masaa Gadu o weki den sama di be libi bun ne en ain puu a dede, da a sa pai yu baka.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Da di Masaa Jesesi taki so, ne wan fu den man di be sidon anga en a tafaa taki: “Da a musu de wan seigi fu sidon anga Masaa Gadu a tafaa, a ini a Nyun Tii fi en a Masaa Gadu Kondee a tapu anda.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Ne Masaa Jesesi piki en anga wan ageisi toli taki: “Wan sama oli wan gaan piisii wan dei. Ne a kai tyaipi sama kon na a piisii ya.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ne di a seeka te a kaba, ne a sende wan wookoman fi en go kai den sama taki, meke den kon. Bika a yuu doo.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ne a wookoman go, ne a kai den. Ne ala den fiya fende somen somen sani e taki, saide meke den ná o poi go. Wan fu den taki: ‘Man! Mi bai wan pisi doti, da mi mu go luku en. Taigi i basi gi mi taki, mi ná o poi kon, ye!’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Wan taawan taigi en taki: ‘Taigi i basi taki, mi ná o poi kon. Bika mi bai tin kaw, da mi mu go wooko anga den luku.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Wan taawan baka taigi en taki: ‘Man, a dyonson ya mi libi anga uman. Da taigi i basi gi mi taki, mi ná o poi kon, ye!’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 “Ne a wookoman daai go gi en masaa den bosikopu. Ne a basi ati boon te, a ná sipowtu. Ne a sende a wookoman fi en baka taki: ‘Go esi esi, na ala den bakabini peesi fu a foto, da kai ala den pootiman anga malengiiman anga den lanman anga den beendiman fu den kon nyan anga mi.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ne a wookoman go te a kon, ne a taigi a basi taki: ‘Basi den sama kon kaba, ma san mi si, da peesi fika ete.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ne a masaa piki en taki: ‘A bun! Go baka a den gaan paandasi anga den pikin kondee, da du moiti fu fende sama tyai kon moo. Bika a osu fu mi mu fuu.’
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Mi e taigi u taki: ‘Ná wan fu den fosi sama di mi be kai, mofu sa tesi a nyanyan fu mi ya.’ ”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ma namo, da wan dei, Masaa Jesesi be e go a wan peesi. Da somen sama be kon ne en. Ne den waka, te wan pisi, ne a daai luku den.
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 Ne a taigi den taki: “Efu wan sama wani de wan bakaman fu mi, da a mu lobi mi moo en mma anga en dda, anga en pikin anga den baala anga sisa fi en. Soseefi a mu lobi mi moo en eigi libi seefi. Efu a á du dati, da a ná o poi de wan bakaman fu mi.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Efu wan sama wani toon bakaman fu mi, da a á mu teli enseefi moo. Da a mu de kaba kaba fu tyai den pina anga sitaafu di o kon ne en tapu fu mi ede. Awinsi a o dede seefi, toku a mu oli doo. A á mu daai baka.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Bika on di fu u de ya di e go sete wan osu, sondee fu a sidon pakisei bun fosi luku onmen moni a osu o teke? A mu sabi fosi efu a abi moni sai fu pai fu ala den sani.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 — ausente —
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 — ausente —
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Da soseefi, efu wan kownu di abi tin dunsu suudati, wani go feti anga wan taa kownu di abi twenti dunsu suudati, da a o sidon pakisei bun fosi efu a sa feti anga en.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ma, te a sidon pakisei te a kaba, ne a si taki a á poi feti anga a kownu fu den twenti dunsu suudati, da a o puu man sende go a fesi go begi a taa kownu meke den koo a toobi fosi den bigin feti.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Da na soseefi ibii wan fu u mu sidon pakisei bun fosi efu u sa fika ala den sani di u abi fu kon waka a mi baka. Da efu u á poi fika den, da u ná o poi toon bakaman fu mi.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “We, bika u luku. Sawtu na wan bun sani. Ma efu a lasi en kaakiti, da san a bun fu du moo? Na fu teke, da u towe a dyiko.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Da fa i si yu o towe en a dyiko de seefi, da a ná a doti fu a dyiko seefi a o poi fatu, fu goo sani. A ná abi ná wankodo yeepi moo. Da fa mi taki anga u ya, u pakisei bun fu u sa fusutan en bunbun.”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.