Lucas 14
Beibel: okanisi tongo (DJKNT) vs ACF
1 Da wan kina dei, ne wan fu den edeman fu den Faliseiman kai Masaa Jesesi, fu a go nyan ne en osu. Ne Masaa Jesesi go. Ma namo, di a go, da ala sama ain be de ne en tapu.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Da wan man be de a ini a keliki di en hii sikin be soopu.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ne Masaa Jesesi akisi den Faliseiman de anga den leliman fu Dyuweiti taki: “San u pakisei? A bun fu u deesi wan sama a kina dei, efu u mu fika en? San a weiti fu Mosesi taki fu dati?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Ma ná wan fu den di piki en. Ne Masaa Jesesi langa ana oli a man, ne a deesi en te a kaba, ne a sende gwe.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Ne a daai, ne a akisi den baka taki: “Efu wan fu u abi wan manpikin, ne a kai go a liba, da u o fika en fu a dede, fu di na kina dei ede, efu yu o lon go puu en? Soseefi, efu wan kaw fu u kai a liba, u o fika en fu a dede, fu di na kina dei ede?”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Ma ná wan fu den di sabi fa fu piki en.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Ne Masaa Jesesi luku ala den sama di kon na a fesa lontu te a kaba. Ne a si taki, sama de ape di wani sidon a wan moo hei peesi na a tafaa moo taawan. Bika den e hei denseefi. Ne a teke wan toli gi den.
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 A taki: “Den sama, oo! Te wan sama kai u fu go ne en osu a wan piisii, da te u go, da u á mu suku fu go sidon na a moo hei peesi. Bika a sa de so taki, a sama di kai yu kon na a piisii de, kai taa sama tu, di hei moo yu.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Da a o kon, da a taigi i, fi i opo go sidon, a baka, meke a taawan opo go sidon a fesi. Da anga gaan sen fanyaa, yu o opo go sidon na a moo lagi peesi a baka anda.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 “Te wan sama kai yu a wan fesa, da te i go, da sidon na a moo lagi peesi. Da te a sama si taki, pe i sidon de á fiti yu, da a sa kai yu taki: ‘Mi mati! Ná sidon faawe so. Kon sidon a mi dise.’ Da, te yu o opo, fu go sidon na a hei peesi de, da ala sama o si taki, i na wan hei sama tuu.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Bika a sama di e opo enseefi, sa booko saka. Ma a sama di saka enseefi den sa opo en.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ne Masaa Jesesi taigi a sama, di be kai en kon nyan ne en osu taki: “Te yu o kai sama fu kon nyan a yu osu moo, yu á mu kai den bun mati fi yu anga den baala fi i anga den famii fi i, efuso den guduman di e tan lontu yu wawan. Bika den sama ya sa du yu bun baka.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Ma pe fu dati, da kai den pootiman anga den malengiiman anga den beendi ain wan anga den lanman meke den kon nyan anga yu.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Da yu o fende seigi fi en. Bika den sowtu sama ya ná abi ná wan sani fu pai yu baka. Ma a dei, te Masaa Gadu o weki den sama di be libi bun ne en ain puu a dede, da a sa pai yu baka.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Da di Masaa Jesesi taki so, ne wan fu den man di be sidon anga en a tafaa taki: “Da a musu de wan seigi fu sidon anga Masaa Gadu a tafaa, a ini a Nyun Tii fi en a Masaa Gadu Kondee a tapu anda.”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Ne Masaa Jesesi piki en anga wan ageisi toli taki: “Wan sama oli wan gaan piisii wan dei. Ne a kai tyaipi sama kon na a piisii ya.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ne di a seeka te a kaba, ne a sende wan wookoman fi en go kai den sama taki, meke den kon. Bika a yuu doo.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Ne a wookoman go, ne a kai den. Ne ala den fiya fende somen somen sani e taki, saide meke den ná o poi go. Wan fu den taki: ‘Man! Mi bai wan pisi doti, da mi mu go luku en. Taigi i basi gi mi taki, mi ná o poi kon, ye!’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Wan taawan taigi en taki: ‘Taigi i basi taki, mi ná o poi kon. Bika mi bai tin kaw, da mi mu go wooko anga den luku.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Wan taawan baka taigi en taki: ‘Man, a dyonson ya mi libi anga uman. Da taigi i basi gi mi taki, mi ná o poi kon, ye!’
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 “Ne a wookoman daai go gi en masaa den bosikopu. Ne a basi ati boon te, a ná sipowtu. Ne a sende a wookoman fi en baka taki: ‘Go esi esi, na ala den bakabini peesi fu a foto, da kai ala den pootiman anga malengiiman anga den lanman anga den beendiman fu den kon nyan anga mi.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Ne a wookoman go te a kon, ne a taigi a basi taki: ‘Basi den sama kon kaba, ma san mi si, da peesi fika ete.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Ne a masaa piki en taki: ‘A bun! Go baka a den gaan paandasi anga den pikin kondee, da du moiti fu fende sama tyai kon moo. Bika a osu fu mi mu fuu.’
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Mi e taigi u taki: ‘Ná wan fu den fosi sama di mi be kai, mofu sa tesi a nyanyan fu mi ya.’ ”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ma namo, da wan dei, Masaa Jesesi be e go a wan peesi. Da somen sama be kon ne en. Ne den waka, te wan pisi, ne a daai luku den.
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 Ne a taigi den taki: “Efu wan sama wani de wan bakaman fu mi, da a mu lobi mi moo en mma anga en dda, anga en pikin anga den baala anga sisa fi en. Soseefi a mu lobi mi moo en eigi libi seefi. Efu a á du dati, da a ná o poi de wan bakaman fu mi.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Efu wan sama wani toon bakaman fu mi, da a á mu teli enseefi moo. Da a mu de kaba kaba fu tyai den pina anga sitaafu di o kon ne en tapu fu mi ede. Awinsi a o dede seefi, toku a mu oli doo. A á mu daai baka.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Bika on di fu u de ya di e go sete wan osu, sondee fu a sidon pakisei bun fosi luku onmen moni a osu o teke? A mu sabi fosi efu a abi moni sai fu pai fu ala den sani.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 — ausente —
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 — ausente —
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Da soseefi, efu wan kownu di abi tin dunsu suudati, wani go feti anga wan taa kownu di abi twenti dunsu suudati, da a o sidon pakisei bun fosi efu a sa feti anga en.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ma, te a sidon pakisei te a kaba, ne a si taki a á poi feti anga a kownu fu den twenti dunsu suudati, da a o puu man sende go a fesi go begi a taa kownu meke den koo a toobi fosi den bigin feti.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Da na soseefi ibii wan fu u mu sidon pakisei bun fosi efu u sa fika ala den sani di u abi fu kon waka a mi baka. Da efu u á poi fika den, da u ná o poi toon bakaman fu mi.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “We, bika u luku. Sawtu na wan bun sani. Ma efu a lasi en kaakiti, da san a bun fu du moo? Na fu teke, da u towe a dyiko.
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Da fa i si yu o towe en a dyiko de seefi, da a ná a doti fu a dyiko seefi a o poi fatu, fu goo sani. A ná abi ná wankodo yeepi moo. Da fa mi taki anga u ya, u pakisei bun fu u sa fusutan en bunbun.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.