Atos 27

Beibel: okanisi tongo (DJKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Namo a yuu doo fu Gaaman Festesi sende Pawlesi anga taa sitaafuman anga boto gwe a Italiya Kondee. A poti a waka gi wan apaiti kulu suudati fu a moo gaan kownu a Loma Foto. Ofisii Yuliyusu abi a faantiwowtu. Mi ya seefi anga taa biibiwan teke fu go tu.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 U teke wan seili boto be komoto na Adamitiyeni Foto kon a Sesaleya Foto ya. A be o pasa den foto na a hii sikin liba fu Asiya pisiwataa. Alestakesi, wan biibiwan fu Tesalonika Foto a Masadoniya pisiwataa be de na a waka ya tu.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Namo a taa dei di u sete a waka, ne u doo Sidon Foto. U komoto a soo, Pawlesi abi mati de. A ofisii gi en pasi, fu go a den osu. Den solugu en bun. A ofisii ya be e libi bun anga Pawlesi.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Di u wai a mindii de, ne u poti boto ede langa langa, fu gwe a fesi. Ma wan gaan winta kon muliki u. U á poi go anga fesi. Ne u wai na a winta pasi, koti lontu a bakase fu a gaan tabiki kondee den e kai Sipolosi. Dati tapu a winta gi u.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Namo u subi langa langa komoto ape a pisiwataa fu Silisiya anga a pisiwataa fu Pamfiliya kon kaasi abaa anga denseefi. Ne u abaa leti ape gwe a ini a gaanbigi ze ini seefi. Ne u go kai na abaase a Mila Foto a Lisiye pisiwataa.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Namo Yuliyusu enke ofisii fu a waka suku wan taa boto de di e gwe na a se fu Italiya Kondee. A fende wan taa seili boto di be komoto na Alekisandiya Foto a Egepte Kondee.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Den dei baka dati, da gaan winta muliki u te. A gei u nái waka seefi. Anga taanga u go doo a foto den e kai Kinidosi. U komoto de baka, fu koti abaa go kai na a gaan tabiki kondee Keleita. A gaan winta á fika u. U kai na a tyontyon mofu fu a Keleita Tabiki ya a Salmona Foto. Ne u koti lontu bakase fu a tabiki ya fu kibii gi a winta ya tu.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Ma toku anga taanga u e waka ete, te enke u go doo a lampeesi den e kai Bun Kibii Lampeesi, na a seefi gaan tabiki kondee ya. Pe u doo ya á de faawe fu Laseya Foto.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Ma u be daai tumisi langa na a Bun Kibii Lampeesi de. A gaan Paadon Dei pe Dyusama e begi paadon be kai pasa kaba. Namo Pawlesi gi den taawan wan wasikoi.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 A taki: “Meke u tapu a waka ya fosi! Mi e si taki, efu u go moo faawe, a waka o poli. Boto anga lai, kande sama libi sa lasi tu.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Ma a ofisii á poti yesi a Pawlesi wowtu. Bika a aliki a sitiiman fu a sipi anga a basi fu a boto, di taki sani ná o waka so.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Moo gaanse sama a ini a sipi wani a waka go doo. Den taki, a Bun Kibii Lampeesi ya á meke fu pasa a koo ten fu a yali di e kon. Efu a kan, a moo bun, fu go moo faawe na a gaan tabiki ya a Feinikisi Foto. Ape sa moo kibii u gi a takuu winta di e wai komoto a kukutuse fu san dongo anga letise fu san dongo e gwe a san dongo seefi.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Namo wan pikin winta wai komoto a kukutuse fu san dongo. Ne den ali sipi ankaa poti a boto. Den denki taki, a winta ya o toto u waka nama nama anga a tabiki fu gwe moo faawe.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Ma wanboo so, ne a winta komoto a letise fu san dongo. Dati na a gaan takuu winta di ala sama e feele taki, ogii!
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Namo a wai a sipi anga taanga tyai gwe a mindii fu a ze. U meke moiti te u weli, u á poi tii en go baka a pe u be komoto. Ne ai wai wi te a mindii fu a gaanbigi ze ya.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 A winta ya tyai wi go kai a Kalawda, wan pikin tabiki. Baka fu a tabiki ya tapu a winta gi u pikinso. Ne u pina poti a pikin boto di e puu sungu sama a wataa a boto, fu a á sa naki booko a ini a ze.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 U teke koodei lolo a hii boto, fu oli den paanga di a boto meke. U feele enke a sa naki panya a den santi bangi, den e kai Siite. U saka den koosi di winta e wai tyai a boto, fu winta á kisi en taanga moo. Na so u e diipi gwe.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 A ze be takuu! Winta e wai te, ala a wataa e seke enke toko. A ini tuutuu takuu weli u de. Taa dei seefi, u towe wantu lai a wataa, fu a boto moo opo feke.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Di fu dii dei fu a takuu winta ya, ne den wookoman fu a boto losi wantu wooko sani di a boto meke towe a wataa seefi, fu a sa kon moo opo feke baka.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Wantu dei a baka, da a hii sani e takuu moo anga moo. U nái si san anga sitali a neti moo seefi. A se e seke enke toko. Ala sama be si dede de kaba. Fu komoto libilibi denki á be de ape moo.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Somen dei den tan de sondee nyan, den nái fii fu nyan. Namo Pawlesi go taampu a den fesi taki: “Den man ya! San e miti u ya, na di u á be teke mi taki. Di u be de a Keleita Tabiki lampeesi, mi be wasikoi fu u á toosi komoto de! Efu u be yee, a hii poli waka ya pe lai anga boto anga sama libi de fu lasi ya á be o miti wi!
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Ma toku ete, mi taampu ya e gi u taanga sikin ete taki, u á lasi ati! U ala o komoto libilibi a ini a gaan ogii ya. Wan enkii libi ya ná o lasi, na a sipi wawan.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Bika a neti di pasa ya, da mi Masaa Gadu di mi e dini sende wan Masaa Gadu Kondee Basiya fi en*f15*, kon a mi. A kon taampu a mi fesi taki anga mi.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 A gi mi a bosikopu taki: ‘Ná feele! I mu go doo namo namo, a pe yu e go na a moo gaan kownu a Loma Foto, fu kuutu yu! Masaa Gadu o kibii yu, fu sani á sa du yu ya! Ibiiwan taawan di de na a waka ya tapu anga yu seefi o kibii tu. Na so a sa teke gaan bun ati fasi namo luku yu.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 U tei ati fu oli doo! Mi e fitoow Masaa Gadu, fu san a sende en Basiya kon taigi mi ya.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 San namo u mu du, na fu tan luku a winta fu tyai wi go nama a wan tabiki.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Namo tin na fo dei kaba, di u e diipi lontu a ini a Adiya Ze ya. Da wan pisi yuu fu mindii neti, ne den wookoman fu a seili boto kon kisi fu sabi taki, u koosube wan lampeesi.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Ne den teke wan sowtu maiki tetei iti a wataa, fu maiki a dipi fu a ze pe u de. Namo den si fotenti meiti namo. Pikinso moo lati, den maiki baka, a kon de diitenti meiti namo.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Namo den pantan taki, kande a sipi o naki booko a siton a ini a ze. Ne den towe hii fo sipi ankaa a lasi boto a wataa, fu oli a boto, meke a á sa waka esi. Namo den sutu kini begi, fu dei mu booko, meke u si pe u e go.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Wan pisiten doo de seefi, pikinmoo den botoman lowe gwe fika wi taawan wawan a ini ogii. Den poti a pikin boto fu puu sungu sama a wataa go a wataa kaba. Da den e koli wi taki, na sipi ankaa den de a edese fu a sipi anda e towe.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Ma Pawlesi sabi, namo a piki a ofisii fu suudati taki: “Efu den botoman lowe gwe fika wi anga a sipi, da yuseefi o lasi yu libi.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Namo a ofisii meke suudati go koti a tetei di be tei a pikin boto na a sipi losi, meke a lowe gwe.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Namo peesi e kiin, ne Pawlesi taigi den sama ape taki: “U mu nyan wan pikin sani poti a bee. Tin na fo dei langa u de anga booko ede, sondee nyan.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 A nyan ya o meke u kisi a kaakiti di u fanowdu na a moiti di u mu meke go komoto a soo. Bika fa u de ya, sama á de ya di libi o lasi. U ala o go komoto libilibi.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Fa ai taki de, na so ai booko beele kaba fu nyan. Ne a begi leti a den taawan fesi de, ne a bigin nyan.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Namo den taawan kisi taanga sikin, ne den seefi teke nyanyan wai kon nyan tu.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Ala anga ala na tu ondoo seibintenti a sigisi (276) sama be de a ini a boto ya.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Di den nyan te den kaba, ne den puu moo sani a ini a boto towe a wataa. Somen saka di be lai anga sani di den e meke bolon.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Di peesi kaba kiin, ne den si wan sani a faawe. Den á be sabi on pe na a peesi de. Den luku te, ne den si wan peesi meke enke tabiki oli koti gwe a soo. A abi wan moi santi bangi. Ne den fende fu go sutu boto de.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Ne den koti sipi ankaa di den be towe ibi a boto puu gwe a wataa, fu winta moo diipi a boto. Den losi den banti di e oli a sitii fu a boto. A fesi se koosi di winta e wai tyai a boto dati den opo fu kisi winta. Na so a boto fika fu tii go doo lampeesi. Namo den botoman kiki fu go na a lampeesi di den be si.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Ma fosi den doo seisei, namo a ede boto sutu fasi kinkin a wan santi bangi a mindii wataa anda. Ne a seke wataa booko a lasi boto puu.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Namo den suudati sete fu go kii sitaafuman di den be mu oli wakiti de. Den denki den o suwen lowe gwe.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Ma a ofisii tapu den. Bika a be wani kibii Pawlesi. Ne a taki, fu ibii sama di sabi suwen fosi dyombo suwen go komoto a soo.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Den di á sabi suwen mu teke paanga ofu taa pisi udu fu a sipi di nái go a ondoo, fu oli suwen go komoto. Na so ibiiwan go komoto libilibi a soo.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.