Atos 27
Beibel: okanisi tongo (DJKNT) vs NTLH
1 Namo a yuu doo fu Gaaman Festesi sende Pawlesi anga taa sitaafuman anga boto gwe a Italiya Kondee. A poti a waka gi wan apaiti kulu suudati fu a moo gaan kownu a Loma Foto. Ofisii Yuliyusu abi a faantiwowtu. Mi ya seefi anga taa biibiwan teke fu go tu.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 U teke wan seili boto be komoto na Adamitiyeni Foto kon a Sesaleya Foto ya. A be o pasa den foto na a hii sikin liba fu Asiya pisiwataa. Alestakesi, wan biibiwan fu Tesalonika Foto a Masadoniya pisiwataa be de na a waka ya tu.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Namo a taa dei di u sete a waka, ne u doo Sidon Foto. U komoto a soo, Pawlesi abi mati de. A ofisii gi en pasi, fu go a den osu. Den solugu en bun. A ofisii ya be e libi bun anga Pawlesi.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Di u wai a mindii de, ne u poti boto ede langa langa, fu gwe a fesi. Ma wan gaan winta kon muliki u. U á poi go anga fesi. Ne u wai na a winta pasi, koti lontu a bakase fu a gaan tabiki kondee den e kai Sipolosi. Dati tapu a winta gi u.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Namo u subi langa langa komoto ape a pisiwataa fu Silisiya anga a pisiwataa fu Pamfiliya kon kaasi abaa anga denseefi. Ne u abaa leti ape gwe a ini a gaanbigi ze ini seefi. Ne u go kai na abaase a Mila Foto a Lisiye pisiwataa.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Namo Yuliyusu enke ofisii fu a waka suku wan taa boto de di e gwe na a se fu Italiya Kondee. A fende wan taa seili boto di be komoto na Alekisandiya Foto a Egepte Kondee.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Den dei baka dati, da gaan winta muliki u te. A gei u nái waka seefi. Anga taanga u go doo a foto den e kai Kinidosi. U komoto de baka, fu koti abaa go kai na a gaan tabiki kondee Keleita. A gaan winta á fika u. U kai na a tyontyon mofu fu a Keleita Tabiki ya a Salmona Foto. Ne u koti lontu bakase fu a tabiki ya fu kibii gi a winta ya tu.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Ma toku anga taanga u e waka ete, te enke u go doo a lampeesi den e kai Bun Kibii Lampeesi, na a seefi gaan tabiki kondee ya. Pe u doo ya á de faawe fu Laseya Foto.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Ma u be daai tumisi langa na a Bun Kibii Lampeesi de. A gaan Paadon Dei pe Dyusama e begi paadon be kai pasa kaba. Namo Pawlesi gi den taawan wan wasikoi.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 A taki: “Meke u tapu a waka ya fosi! Mi e si taki, efu u go moo faawe, a waka o poli. Boto anga lai, kande sama libi sa lasi tu.”
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Ma a ofisii á poti yesi a Pawlesi wowtu. Bika a aliki a sitiiman fu a sipi anga a basi fu a boto, di taki sani ná o waka so.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Moo gaanse sama a ini a sipi wani a waka go doo. Den taki, a Bun Kibii Lampeesi ya á meke fu pasa a koo ten fu a yali di e kon. Efu a kan, a moo bun, fu go moo faawe na a gaan tabiki ya a Feinikisi Foto. Ape sa moo kibii u gi a takuu winta di e wai komoto a kukutuse fu san dongo anga letise fu san dongo e gwe a san dongo seefi.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Namo wan pikin winta wai komoto a kukutuse fu san dongo. Ne den ali sipi ankaa poti a boto. Den denki taki, a winta ya o toto u waka nama nama anga a tabiki fu gwe moo faawe.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Ma wanboo so, ne a winta komoto a letise fu san dongo. Dati na a gaan takuu winta di ala sama e feele taki, ogii!
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Namo a wai a sipi anga taanga tyai gwe a mindii fu a ze. U meke moiti te u weli, u á poi tii en go baka a pe u be komoto. Ne ai wai wi te a mindii fu a gaanbigi ze ya.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 A winta ya tyai wi go kai a Kalawda, wan pikin tabiki. Baka fu a tabiki ya tapu a winta gi u pikinso. Ne u pina poti a pikin boto di e puu sungu sama a wataa a boto, fu a á sa naki booko a ini a ze.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 U teke koodei lolo a hii boto, fu oli den paanga di a boto meke. U feele enke a sa naki panya a den santi bangi, den e kai Siite. U saka den koosi di winta e wai tyai a boto, fu winta á kisi en taanga moo. Na so u e diipi gwe.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 A ze be takuu! Winta e wai te, ala a wataa e seke enke toko. A ini tuutuu takuu weli u de. Taa dei seefi, u towe wantu lai a wataa, fu a boto moo opo feke.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Di fu dii dei fu a takuu winta ya, ne den wookoman fu a boto losi wantu wooko sani di a boto meke towe a wataa seefi, fu a sa kon moo opo feke baka.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Wantu dei a baka, da a hii sani e takuu moo anga moo. U nái si san anga sitali a neti moo seefi. A se e seke enke toko. Ala sama be si dede de kaba. Fu komoto libilibi denki á be de ape moo.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Somen dei den tan de sondee nyan, den nái fii fu nyan. Namo Pawlesi go taampu a den fesi taki: “Den man ya! San e miti u ya, na di u á be teke mi taki. Di u be de a Keleita Tabiki lampeesi, mi be wasikoi fu u á toosi komoto de! Efu u be yee, a hii poli waka ya pe lai anga boto anga sama libi de fu lasi ya á be o miti wi!
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Ma toku ete, mi taampu ya e gi u taanga sikin ete taki, u á lasi ati! U ala o komoto libilibi a ini a gaan ogii ya. Wan enkii libi ya ná o lasi, na a sipi wawan.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Bika a neti di pasa ya, da mi Masaa Gadu di mi e dini sende wan Masaa Gadu Kondee Basiya fi en*f15*, kon a mi. A kon taampu a mi fesi taki anga mi.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 A gi mi a bosikopu taki: ‘Ná feele! I mu go doo namo namo, a pe yu e go na a moo gaan kownu a Loma Foto, fu kuutu yu! Masaa Gadu o kibii yu, fu sani á sa du yu ya! Ibiiwan taawan di de na a waka ya tapu anga yu seefi o kibii tu. Na so a sa teke gaan bun ati fasi namo luku yu.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 U tei ati fu oli doo! Mi e fitoow Masaa Gadu, fu san a sende en Basiya kon taigi mi ya.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 San namo u mu du, na fu tan luku a winta fu tyai wi go nama a wan tabiki.”
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Namo tin na fo dei kaba, di u e diipi lontu a ini a Adiya Ze ya. Da wan pisi yuu fu mindii neti, ne den wookoman fu a seili boto kon kisi fu sabi taki, u koosube wan lampeesi.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Ne den teke wan sowtu maiki tetei iti a wataa, fu maiki a dipi fu a ze pe u de. Namo den si fotenti meiti namo. Pikinso moo lati, den maiki baka, a kon de diitenti meiti namo.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Namo den pantan taki, kande a sipi o naki booko a siton a ini a ze. Ne den towe hii fo sipi ankaa a lasi boto a wataa, fu oli a boto, meke a á sa waka esi. Namo den sutu kini begi, fu dei mu booko, meke u si pe u e go.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Wan pisiten doo de seefi, pikinmoo den botoman lowe gwe fika wi taawan wawan a ini ogii. Den poti a pikin boto fu puu sungu sama a wataa go a wataa kaba. Da den e koli wi taki, na sipi ankaa den de a edese fu a sipi anda e towe.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Ma Pawlesi sabi, namo a piki a ofisii fu suudati taki: “Efu den botoman lowe gwe fika wi anga a sipi, da yuseefi o lasi yu libi.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Namo a ofisii meke suudati go koti a tetei di be tei a pikin boto na a sipi losi, meke a lowe gwe.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Namo peesi e kiin, ne Pawlesi taigi den sama ape taki: “U mu nyan wan pikin sani poti a bee. Tin na fo dei langa u de anga booko ede, sondee nyan.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 A nyan ya o meke u kisi a kaakiti di u fanowdu na a moiti di u mu meke go komoto a soo. Bika fa u de ya, sama á de ya di libi o lasi. U ala o go komoto libilibi.”
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Fa ai taki de, na so ai booko beele kaba fu nyan. Ne a begi leti a den taawan fesi de, ne a bigin nyan.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Namo den taawan kisi taanga sikin, ne den seefi teke nyanyan wai kon nyan tu.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Ala anga ala na tu ondoo seibintenti a sigisi (276) sama be de a ini a boto ya.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Di den nyan te den kaba, ne den puu moo sani a ini a boto towe a wataa. Somen saka di be lai anga sani di den e meke bolon.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Di peesi kaba kiin, ne den si wan sani a faawe. Den á be sabi on pe na a peesi de. Den luku te, ne den si wan peesi meke enke tabiki oli koti gwe a soo. A abi wan moi santi bangi. Ne den fende fu go sutu boto de.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Ne den koti sipi ankaa di den be towe ibi a boto puu gwe a wataa, fu winta moo diipi a boto. Den losi den banti di e oli a sitii fu a boto. A fesi se koosi di winta e wai tyai a boto dati den opo fu kisi winta. Na so a boto fika fu tii go doo lampeesi. Namo den botoman kiki fu go na a lampeesi di den be si.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Ma fosi den doo seisei, namo a ede boto sutu fasi kinkin a wan santi bangi a mindii wataa anda. Ne a seke wataa booko a lasi boto puu.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Namo den suudati sete fu go kii sitaafuman di den be mu oli wakiti de. Den denki den o suwen lowe gwe.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Ma a ofisii tapu den. Bika a be wani kibii Pawlesi. Ne a taki, fu ibii sama di sabi suwen fosi dyombo suwen go komoto a soo.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Den di á sabi suwen mu teke paanga ofu taa pisi udu fu a sipi di nái go a ondoo, fu oli suwen go komoto. Na so ibiiwan go komoto libilibi a soo.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.