Atos 27
Beibel: okanisi tongo (DJKNT) vs NVI
1 Namo a yuu doo fu Gaaman Festesi sende Pawlesi anga taa sitaafuman anga boto gwe a Italiya Kondee. A poti a waka gi wan apaiti kulu suudati fu a moo gaan kownu a Loma Foto. Ofisii Yuliyusu abi a faantiwowtu. Mi ya seefi anga taa biibiwan teke fu go tu.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 U teke wan seili boto be komoto na Adamitiyeni Foto kon a Sesaleya Foto ya. A be o pasa den foto na a hii sikin liba fu Asiya pisiwataa. Alestakesi, wan biibiwan fu Tesalonika Foto a Masadoniya pisiwataa be de na a waka ya tu.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Namo a taa dei di u sete a waka, ne u doo Sidon Foto. U komoto a soo, Pawlesi abi mati de. A ofisii gi en pasi, fu go a den osu. Den solugu en bun. A ofisii ya be e libi bun anga Pawlesi.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Di u wai a mindii de, ne u poti boto ede langa langa, fu gwe a fesi. Ma wan gaan winta kon muliki u. U á poi go anga fesi. Ne u wai na a winta pasi, koti lontu a bakase fu a gaan tabiki kondee den e kai Sipolosi. Dati tapu a winta gi u.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Namo u subi langa langa komoto ape a pisiwataa fu Silisiya anga a pisiwataa fu Pamfiliya kon kaasi abaa anga denseefi. Ne u abaa leti ape gwe a ini a gaanbigi ze ini seefi. Ne u go kai na abaase a Mila Foto a Lisiye pisiwataa.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Namo Yuliyusu enke ofisii fu a waka suku wan taa boto de di e gwe na a se fu Italiya Kondee. A fende wan taa seili boto di be komoto na Alekisandiya Foto a Egepte Kondee.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Den dei baka dati, da gaan winta muliki u te. A gei u nái waka seefi. Anga taanga u go doo a foto den e kai Kinidosi. U komoto de baka, fu koti abaa go kai na a gaan tabiki kondee Keleita. A gaan winta á fika u. U kai na a tyontyon mofu fu a Keleita Tabiki ya a Salmona Foto. Ne u koti lontu bakase fu a tabiki ya fu kibii gi a winta ya tu.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Ma toku anga taanga u e waka ete, te enke u go doo a lampeesi den e kai Bun Kibii Lampeesi, na a seefi gaan tabiki kondee ya. Pe u doo ya á de faawe fu Laseya Foto.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Ma u be daai tumisi langa na a Bun Kibii Lampeesi de. A gaan Paadon Dei pe Dyusama e begi paadon be kai pasa kaba. Namo Pawlesi gi den taawan wan wasikoi.
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 A taki: “Meke u tapu a waka ya fosi! Mi e si taki, efu u go moo faawe, a waka o poli. Boto anga lai, kande sama libi sa lasi tu.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Ma a ofisii á poti yesi a Pawlesi wowtu. Bika a aliki a sitiiman fu a sipi anga a basi fu a boto, di taki sani ná o waka so.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Moo gaanse sama a ini a sipi wani a waka go doo. Den taki, a Bun Kibii Lampeesi ya á meke fu pasa a koo ten fu a yali di e kon. Efu a kan, a moo bun, fu go moo faawe na a gaan tabiki ya a Feinikisi Foto. Ape sa moo kibii u gi a takuu winta di e wai komoto a kukutuse fu san dongo anga letise fu san dongo e gwe a san dongo seefi.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Namo wan pikin winta wai komoto a kukutuse fu san dongo. Ne den ali sipi ankaa poti a boto. Den denki taki, a winta ya o toto u waka nama nama anga a tabiki fu gwe moo faawe.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Ma wanboo so, ne a winta komoto a letise fu san dongo. Dati na a gaan takuu winta di ala sama e feele taki, ogii!
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Namo a wai a sipi anga taanga tyai gwe a mindii fu a ze. U meke moiti te u weli, u á poi tii en go baka a pe u be komoto. Ne ai wai wi te a mindii fu a gaanbigi ze ya.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 A winta ya tyai wi go kai a Kalawda, wan pikin tabiki. Baka fu a tabiki ya tapu a winta gi u pikinso. Ne u pina poti a pikin boto di e puu sungu sama a wataa a boto, fu a á sa naki booko a ini a ze.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 U teke koodei lolo a hii boto, fu oli den paanga di a boto meke. U feele enke a sa naki panya a den santi bangi, den e kai Siite. U saka den koosi di winta e wai tyai a boto, fu winta á kisi en taanga moo. Na so u e diipi gwe.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 A ze be takuu! Winta e wai te, ala a wataa e seke enke toko. A ini tuutuu takuu weli u de. Taa dei seefi, u towe wantu lai a wataa, fu a boto moo opo feke.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Di fu dii dei fu a takuu winta ya, ne den wookoman fu a boto losi wantu wooko sani di a boto meke towe a wataa seefi, fu a sa kon moo opo feke baka.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Wantu dei a baka, da a hii sani e takuu moo anga moo. U nái si san anga sitali a neti moo seefi. A se e seke enke toko. Ala sama be si dede de kaba. Fu komoto libilibi denki á be de ape moo.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Somen dei den tan de sondee nyan, den nái fii fu nyan. Namo Pawlesi go taampu a den fesi taki: “Den man ya! San e miti u ya, na di u á be teke mi taki. Di u be de a Keleita Tabiki lampeesi, mi be wasikoi fu u á toosi komoto de! Efu u be yee, a hii poli waka ya pe lai anga boto anga sama libi de fu lasi ya á be o miti wi!
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Ma toku ete, mi taampu ya e gi u taanga sikin ete taki, u á lasi ati! U ala o komoto libilibi a ini a gaan ogii ya. Wan enkii libi ya ná o lasi, na a sipi wawan.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Bika a neti di pasa ya, da mi Masaa Gadu di mi e dini sende wan Masaa Gadu Kondee Basiya fi en*f15*, kon a mi. A kon taampu a mi fesi taki anga mi.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 A gi mi a bosikopu taki: ‘Ná feele! I mu go doo namo namo, a pe yu e go na a moo gaan kownu a Loma Foto, fu kuutu yu! Masaa Gadu o kibii yu, fu sani á sa du yu ya! Ibiiwan taawan di de na a waka ya tapu anga yu seefi o kibii tu. Na so a sa teke gaan bun ati fasi namo luku yu.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 U tei ati fu oli doo! Mi e fitoow Masaa Gadu, fu san a sende en Basiya kon taigi mi ya.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 San namo u mu du, na fu tan luku a winta fu tyai wi go nama a wan tabiki.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Namo tin na fo dei kaba, di u e diipi lontu a ini a Adiya Ze ya. Da wan pisi yuu fu mindii neti, ne den wookoman fu a seili boto kon kisi fu sabi taki, u koosube wan lampeesi.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Ne den teke wan sowtu maiki tetei iti a wataa, fu maiki a dipi fu a ze pe u de. Namo den si fotenti meiti namo. Pikinso moo lati, den maiki baka, a kon de diitenti meiti namo.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Namo den pantan taki, kande a sipi o naki booko a siton a ini a ze. Ne den towe hii fo sipi ankaa a lasi boto a wataa, fu oli a boto, meke a á sa waka esi. Namo den sutu kini begi, fu dei mu booko, meke u si pe u e go.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Wan pisiten doo de seefi, pikinmoo den botoman lowe gwe fika wi taawan wawan a ini ogii. Den poti a pikin boto fu puu sungu sama a wataa go a wataa kaba. Da den e koli wi taki, na sipi ankaa den de a edese fu a sipi anda e towe.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Ma Pawlesi sabi, namo a piki a ofisii fu suudati taki: “Efu den botoman lowe gwe fika wi anga a sipi, da yuseefi o lasi yu libi.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Namo a ofisii meke suudati go koti a tetei di be tei a pikin boto na a sipi losi, meke a lowe gwe.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Namo peesi e kiin, ne Pawlesi taigi den sama ape taki: “U mu nyan wan pikin sani poti a bee. Tin na fo dei langa u de anga booko ede, sondee nyan.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 A nyan ya o meke u kisi a kaakiti di u fanowdu na a moiti di u mu meke go komoto a soo. Bika fa u de ya, sama á de ya di libi o lasi. U ala o go komoto libilibi.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Fa ai taki de, na so ai booko beele kaba fu nyan. Ne a begi leti a den taawan fesi de, ne a bigin nyan.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Namo den taawan kisi taanga sikin, ne den seefi teke nyanyan wai kon nyan tu.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Ala anga ala na tu ondoo seibintenti a sigisi (276) sama be de a ini a boto ya.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Di den nyan te den kaba, ne den puu moo sani a ini a boto towe a wataa. Somen saka di be lai anga sani di den e meke bolon.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Di peesi kaba kiin, ne den si wan sani a faawe. Den á be sabi on pe na a peesi de. Den luku te, ne den si wan peesi meke enke tabiki oli koti gwe a soo. A abi wan moi santi bangi. Ne den fende fu go sutu boto de.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Ne den koti sipi ankaa di den be towe ibi a boto puu gwe a wataa, fu winta moo diipi a boto. Den losi den banti di e oli a sitii fu a boto. A fesi se koosi di winta e wai tyai a boto dati den opo fu kisi winta. Na so a boto fika fu tii go doo lampeesi. Namo den botoman kiki fu go na a lampeesi di den be si.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ma fosi den doo seisei, namo a ede boto sutu fasi kinkin a wan santi bangi a mindii wataa anda. Ne a seke wataa booko a lasi boto puu.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Namo den suudati sete fu go kii sitaafuman di den be mu oli wakiti de. Den denki den o suwen lowe gwe.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Ma a ofisii tapu den. Bika a be wani kibii Pawlesi. Ne a taki, fu ibii sama di sabi suwen fosi dyombo suwen go komoto a soo.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Den di á sabi suwen mu teke paanga ofu taa pisi udu fu a sipi di nái go a ondoo, fu oli suwen go komoto. Na so ibiiwan go komoto libilibi a soo.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.