Romanos 9
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Kë ya lueel ë yic. Ɣɛn acie jam lueth rin ɣɛn ë raan, Raan cï lɔc ku dɔc. Aye puɔ̈ndiɛ̈n mɛc Wëi Nhialic lɛ̈k ɣa apɛi lɔn ɣɛn acïï lueth luel.
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 Rin dak piändiɛ̈ adït apɛi, ku tɛ̈ reem piändiɛ̈ thïn rin kackiɛ̈ acie yop. Ɣɛn ajam rin kɔc kuatdiɛ̈, kɔc Itharel.
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 Ku na lëu rot ba ke kony, ŋuɔ̈t awiëc bï Nhialic ɣa tɛ̈m awuɔ̈c ku cä ben a raan Raan cï lɔc ku dɔc.
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 Keek aa kɔc cï Nhialic lɔc ku cɔl ke aaye kacke, ku nyuth ke duaarde ku looi dɔ̈ɔ̈r ke ke ku gɛ̈m ke löŋ. Ku nyuth ke tɛ̈ bï kek ye aa duɔɔr thïn apath. Ku yökkë käk cï Nhialic thɔ̈n ke.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Keek aa ke ye kuat kɔc ŋic thɛɛr. Ku Raan cï lɔc ku dɔc, wäär cï yen jäl a raan cïmënda ë ye raan kuatden. Raan ëbën adhil Nhialic yen mɛc käŋ ëbën a leec akölriëëc ëbën. Yenakan.
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Acä ye lueel lɔn kë cï Nhialic thɔn akëc rot looi. Kë cï Nhialic thɔn acï rot dhiɛl looi, rin acie kɔc Itharel kek ke cï Nhialic lɔc ëbën.
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 Acï Nhialic lueel tënë Abaram, “Aacie mïth ëbën bï dhiëëth tënë yï kek bï ya mïth Nhialic, aa mïth bï dhiëëth many Itharel kek aabï ya miɛ̈thku kek ca thɔ̈n yï.”
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 Këya, aye kënë nyooth lɔn aacie mïth bï dhiëëth Abaram ëbën kek ke bï ya mïth Nhialic, aa mïth ke cï Nhialic thɔ̈n ye kek aake bï ya miɛ̈thke.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 Kënë cï Nhialic lueel akïn wäär thɔn yen wɛ̈t tënë Abaram, “Tɛ̈ le akälde bɛ̈n, ke ɣɛn abï dhuk ku Thara abï manh moc yök.”
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 Kë cït ë wɛ̈t kënë aya, mïth Rabeka karou, wunden ë ye tök, wädïtda Ithäk.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 — ausente —
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 — ausente —
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 Cïmën ye athör thɛɛr wël Nhialic ye lueel ëlä, “Jakop aca lɔc ku kuɛɛc Ethau.”
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 Abï kɔc kɔ̈k aa lueel lɔn Nhialic acïn yic, ku acie tɛ̈de.
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 Rin acï Nhialic lueel tënë Mothith ëlä, “Na wiëc ba raan dɛ̈t ŋuään, ka luɔɔi, na wiëc ba puɔ̈u löny tënë raan dɛ̈t, ka luɔɔi aya.”
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 Këya, acie kë wïc raan, tɛ̈de kë ye looi, ee liɛr puɔ̈u ë Nhialic.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Rin acï Nhialic lueel wël thɛɛr cï gɔ̈t yiic tënë bɛ̈ny Ijip ëlä, “Yïn aca looi ba ya bɛ̈ny rin bï riɛldiɛ̈ yï nyuɔɔth, rin bï kɔc pinynhom ëbën ɣa piŋ.”
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 Këya, na wïc Nhialic bï raan ŋuään, ka looi. Ku na wïc raan dɛ̈t bï cɔl aril nhom, ka looi aya.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Tɛ̈dɛ̈t ɣɛn abï raan dɛ̈t thiëëc ëlä, “Na ye yen tɛ̈ ye Nhialic luui thïn akan, ke yeŋö ye yen raan tɛ̈m awuɔ̈c? Ku yeŋa lëu ye ku bï kë wïc Nhialic jɔ̈ɔ̈ny?”
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 Ye tak ye yïn ë ŋa ba yïnhom jääm kë cï Nhialic looi? Töny acie tiŋ cuëc ye ye thiëëc, “Yeŋö cuëëc yïn ɣa këlä?”
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 Tiŋ cuëc töny ala yic bï tiɔp cuɛ̈ɛ̈c tɛ̈den wïc yepuɔ̈u, ee töny karou cuëëc ë tiɔm töŋ yic, amuc yen jɔ̈ɔ̈l muɔɔc ku tööny ye yen luui baai ë path.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 Kë cï Nhialic looi athöŋ kek ë kënë. Awïc bï riääk piände nyuɔɔth ku cɔl riɛlde aŋic. Ku ŋot pɛ̈l yepuɔ̈u piny tënë kɔc rɛɛc yen puɔ̈u thïn, kɔc rɛ̈ɛ̈r ke bï tɛ̈m awuɔ̈cdït apɛi.
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 Ku ee wïc aya bï duaarden dït nyuɔ̈th ɣo, duaarden dït cï yen ɣo mat thïn ɣok kɔcken cï ŋuään. Ɣok kɔcken cï guiir thɛɛr buk duaarde yök.
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 Ku ɣok kɔc cï cɔɔl ɣok aa ɣo la yiic kɔc Itharel ku kɔc cie kɔc Itharel aya.
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 Ku kënë cï Nhialic lueel akïn, kë cï gɔ̈t athör Ɣocia yic raan käk Nhialic tïŋ,
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 Ku tɛ̈në yen acï Nhialic ye lueel thïn ëlä,
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 — ausente —
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 — ausente —
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 Acït wɛ̈t cï Ithaya raan käk Nhialic tïŋ lueel wäthɛɛr ëlä,
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 Kënë yen ë luɛɛl, “Ee këc kɔc cie kɔc Itharel them bïk la cök tënë Nhialic. Ku aacï Nhialic bɛ̈n cɔl aa la cök rin cï kek ye gam.
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 Ku ëcï kɔc Itharel them bïk la cök Nhialic nhom rin thɛ̈k ë löŋ, ku acïn kë cïk bɛ̈n yök.”
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 Ku raan dɛ̈t abï thiëc ëlä, “Yeŋö cïn yen kë cïk yök?” Acïn kë cïk yök rin acïk them bïk looi ë röt ku cïk Nhialic gam. Këya, aa cït kɔc cï kecök dɛɛny alɛl,
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 alel yen ye athör thɛɛr wël Nhialic jam ye ëlä,
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.