Romanos 9
Lëk yam (DIKNT) vs ACF
1 Kë ya lueel ë yic. Ɣɛn acie jam lueth rin ɣɛn ë raan, Raan cï lɔc ku dɔc. Aye puɔ̈ndiɛ̈n mɛc Wëi Nhialic lɛ̈k ɣa apɛi lɔn ɣɛn acïï lueth luel.
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 Rin dak piändiɛ̈ adït apɛi, ku tɛ̈ reem piändiɛ̈ thïn rin kackiɛ̈ acie yop. Ɣɛn ajam rin kɔc kuatdiɛ̈, kɔc Itharel.
2 Que tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 Ku na lëu rot ba ke kony, ŋuɔ̈t awiëc bï Nhialic ɣa tɛ̈m awuɔ̈c ku cä ben a raan Raan cï lɔc ku dɔc.
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser anátema de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Keek aa kɔc cï Nhialic lɔc ku cɔl ke aaye kacke, ku nyuth ke duaarde ku looi dɔ̈ɔ̈r ke ke ku gɛ̈m ke löŋ. Ku nyuth ke tɛ̈ bï kek ye aa duɔɔr thïn apath. Ku yökkë käk cï Nhialic thɔ̈n ke.
4 Que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e as alianças, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Keek aa ke ye kuat kɔc ŋic thɛɛr. Ku Raan cï lɔc ku dɔc, wäär cï yen jäl a raan cïmënda ë ye raan kuatden. Raan ëbën adhil Nhialic yen mɛc käŋ ëbën a leec akölriëëc ëbën. Yenakan.
5 Dos quais são os pais, e dos quais é Cristo segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Acä ye lueel lɔn kë cï Nhialic thɔn akëc rot looi. Kë cï Nhialic thɔn acï rot dhiɛl looi, rin acie kɔc Itharel kek ke cï Nhialic lɔc ëbën.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Acï Nhialic lueel tënë Abaram, “Aacie mïth ëbën bï dhiëëth tënë yï kek bï ya mïth Nhialic, aa mïth bï dhiëëth many Itharel kek aabï ya miɛ̈thku kek ca thɔ̈n yï.”
7 Nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Këya, aye kënë nyooth lɔn aacie mïth bï dhiëëth Abaram ëbën kek ke bï ya mïth Nhialic, aa mïth ke cï Nhialic thɔ̈n ye kek aake bï ya miɛ̈thke.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Kënë cï Nhialic lueel akïn wäär thɔn yen wɛ̈t tënë Abaram, “Tɛ̈ le akälde bɛ̈n, ke ɣɛn abï dhuk ku Thara abï manh moc yök.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Kë cït ë wɛ̈t kënë aya, mïth Rabeka karou, wunden ë ye tök, wädïtda Ithäk.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 — ausente —
11 Porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 Foi-lhe dito a ela: O maior servirá ao menor.
13 Cïmën ye athör thɛɛr wël Nhialic ye lueel ëlä, “Jakop aca lɔc ku kuɛɛc Ethau.”
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e odiei a Esaú.
14 Abï kɔc kɔ̈k aa lueel lɔn Nhialic acïn yic, ku acie tɛ̈de.
14 Que diremos pois? que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma.
15 Rin acï Nhialic lueel tënë Mothith ëlä, “Na wiëc ba raan dɛ̈t ŋuään, ka luɔɔi, na wiëc ba puɔ̈u löny tënë raan dɛ̈t, ka luɔɔi aya.”
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer, e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Këya, acie kë wïc raan, tɛ̈de kë ye looi, ee liɛr puɔ̈u ë Nhialic.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Rin acï Nhialic lueel wël thɛɛr cï gɔ̈t yiic tënë bɛ̈ny Ijip ëlä, “Yïn aca looi ba ya bɛ̈ny rin bï riɛldiɛ̈ yï nyuɔɔth, rin bï kɔc pinynhom ëbën ɣa piŋ.”
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei; para em ti mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Këya, na wïc Nhialic bï raan ŋuään, ka looi. Ku na wïc raan dɛ̈t bï cɔl aril nhom, ka looi aya.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Tɛ̈dɛ̈t ɣɛn abï raan dɛ̈t thiëëc ëlä, “Na ye yen tɛ̈ ye Nhialic luui thïn akan, ke yeŋö ye yen raan tɛ̈m awuɔ̈c? Ku yeŋa lëu ye ku bï kë wïc Nhialic jɔ̈ɔ̈ny?”
19 Dir-me-ás então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem tem resistido à sua vontade?
20 Ye tak ye yïn ë ŋa ba yïnhom jääm kë cï Nhialic looi? Töny acie tiŋ cuëc ye ye thiëëc, “Yeŋö cuëëc yïn ɣa këlä?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Tiŋ cuëc töny ala yic bï tiɔp cuɛ̈ɛ̈c tɛ̈den wïc yepuɔ̈u, ee töny karou cuëëc ë tiɔm töŋ yic, amuc yen jɔ̈ɔ̈l muɔɔc ku tööny ye yen luui baai ë path.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Kë cï Nhialic looi athöŋ kek ë kënë. Awïc bï riääk piände nyuɔɔth ku cɔl riɛlde aŋic. Ku ŋot pɛ̈l yepuɔ̈u piny tënë kɔc rɛɛc yen puɔ̈u thïn, kɔc rɛ̈ɛ̈r ke bï tɛ̈m awuɔ̈cdït apɛi.
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Ku ee wïc aya bï duaarden dït nyuɔ̈th ɣo, duaarden dït cï yen ɣo mat thïn ɣok kɔcken cï ŋuään. Ɣok kɔcken cï guiir thɛɛr buk duaarde yök.
23 Para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 Ku ɣok kɔc cï cɔɔl ɣok aa ɣo la yiic kɔc Itharel ku kɔc cie kɔc Itharel aya.
24 Os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ku kënë cï Nhialic lueel akïn, kë cï gɔ̈t athör Ɣocia yic raan käk Nhialic tïŋ,
25 Como também diz em Oséias:Chamarei meu povo ao que não era meu povo;E amada à que não era amada.
26 Ku tɛ̈në yen acï Nhialic ye lueel thïn ëlä,
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito:Vós não sois meu povo;Aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 — ausente —
27 Também Isaías clama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 — ausente —
28 Porque ele completará a obra e abreviá-la-á em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Acït wɛ̈t cï Ithaya raan käk Nhialic tïŋ lueel wäthɛɛr ëlä,
29 E como antes disse Isaías:Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência,Teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos como Gomorra.
30 Kënë yen ë luɛɛl, “Ee këc kɔc cie kɔc Itharel them bïk la cök tënë Nhialic. Ku aacï Nhialic bɛ̈n cɔl aa la cök rin cï kek ye gam.
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 Ku ëcï kɔc Itharel them bïk la cök Nhialic nhom rin thɛ̈k ë löŋ, ku acïn kë cïk bɛ̈n yök.”
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Ku raan dɛ̈t abï thiëc ëlä, “Yeŋö cïn yen kë cïk yök?” Acïn kë cïk yök rin acïk them bïk looi ë röt ku cïk Nhialic gam. Këya, aa cït kɔc cï kecök dɛɛny alɛl,
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois tropeçaram na pedra de tropeço;
33 alel yen ye athör thɛɛr wël Nhialic jam ye ëlä,
33 Como está escrito:Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de escândalo;E todo aquele que crer nela não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.