Romanos 8

Lëk yam (DIKNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ku këya, acïn awuɔ̈c ye tɛ̈m kɔc cï ya tök kek Raan cï lɔc ku dɔc Jethu,
1 Portanto, agora já não há condenação para os que estão em Cristo Jesus,
2 rin löŋ yam, Wëi Nhialic ë pïr bɛ̈ɛ̈i rin Jethu raan cï lɔc ku dɔc, acä wɛ̈ɛ̈r bei löŋ adumuɔ̈ɔ̈m yic, löŋ thou.
2 porque por meio de Cristo Jesus a lei do Espírito de vida me libertou da lei do pecado e da morte.
3 Kën këc löŋ lëu bï looi rin tɛ̈ cï ɣo cak thïn ke ɣo cïï ril rin adumuɔ̈ɔ̈m, acï Nhialic looi ë tuuc cï yen Wënde nhom tuɔ̈ɔ̈c ke ye raan cïmënda, ku bï nɔ̈k bä adumuɔ̈ɔ̈m nyaai. Ku tɛ̈ looi yen kënë, acä adumuɔ̈ɔ̈m tɔ̈ kɔc gup cɔl acïn riɛl.
3 Porque, aquilo que a lei fora incapaz de fazer por estar enfraquecida pela carne, Deus o fez, enviando seu próprio Filho, à semelhança do homem pecador, como oferta pelo pecado. E assim condenou o pecado na carne,
4 Kënë acï Nhialic looi rin bï luɔi wïc löŋ dhiɛl la cök ɣogup ɣok kɔc pïr Wëi Nhialic, ku acie tɛ̈ cï ɣo cak thïn.
4 a fim de que as justas exigências da lei fossem plenamente satisfeitas em nós, que não vivemos segundo a carne, mas segundo o Espírito.
5 Kɔc pïr cït tɛ̈ cï ke cak thïn kek adumuɔ̈ɔ̈m, aake nhïïm yiëk käk ye tɛ̈ cï cäk ke wïc, ku kɔc pïr cït tɛ̈ wïc löŋ Wëi, aake nhïïm tääu käk wïc löŋ Wëi yiic.
5 Quem vive segundo a carne tem a mente voltada para o que a carne deseja; mas quem, de acordo com o Espírito, tem a mente voltada para o que o Espírito deseja.
6 Tɛ̈ yïk raan yenhom luɔi käk adumuɔ̈ɔ̈m, ka thou. Ku na yïk raan yenhom kë wïc löŋ Wëi, ka yök pïr ku dɔ̈ɔ̈r.
6 A mentalidade da carne é morte, mas a mentalidade do Espírito é vida e paz;
7 Ku raan ë la ater kek Nhialic tɛ̈ yïk yen yenhom käk luɔi adumuɔ̈ɔ̈m rin acie löŋ Nhialic ye theek, ku acïï lëu bï löŋ Nhialic theek.
7 a mentalidade da carne é inimiga de Deus porque não se submete à lei de Deus, nem pode fazê-lo.
8 Ku kɔc ye theek tɛ̈ cï ɣo cak thïn aacie Nhialic cɔl amit puɔ̈u.
8 Quem é dominado pela carne não pode agradar a Deus.
9 Ku këya wek aacïï ciëŋ cït tɛ̈ cï we cak thïn, wek aa ciëŋ cït tënë löŋ Wëi tɛ̈ rëër Wëi Nhialic ke we ayic. Ku na ye raan cïï rɛ̈ɛ̈r kek Wëi Jethu raan cï lɔc ku dɔc, ka cie raande.
9 Entretanto, vocês não estão sob o domínio da carne, mas do Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, não pertence a Cristo.
10 Ku na rɛ̈ɛ̈r Raan cï lɔc ku dɔc kek we, ke guäpkun aacï thou rin adumuɔ̈ɔ̈m ku wɛ̈ikun aŋot ke pïr rin cï ke looi bïk la cök tënë Nhialic.
10 Mas se Cristo está em vocês, o corpo está morto por causa do pecado, mas o espírito está vivo por causa da justiça.
11 Na Wëi Nhialic yen jɔt Jethu thou yic rɛ̈ɛ̈r kek we, ke raan jɔt Raan cï lɔc ku dɔc thou yic, ka bï guɔ̈pkun thou cɔl aa pïr rin rëër Wɛ̈ike wegup.
11 E, se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dentre os mortos habita em vocês, aquele que ressuscitou a Cristo dentre os mortos também dará vida a seus corpos mortais, por meio do seu Espírito, que habita em vocês.
12 Këya, miɛ̈thakäi ɣok aala kë dhilku looi, ku acie lɔn bï ɣok rëër pïrdan thɛɛr cï ɣo cak thïn yic.
12 Portanto, irmãos, estamos em dívida, não para com a carne, para vivermos sujeitos a ela.
13 Rin na piɛ̈ɛ̈rkë cït tɛ̈ cï we cak thïn, ke wek aabï thou, ku na pälkë kärɛc yakë ke looi rin Wëi Nhialic, ke wek aabï pïr yök.
13 Pois se vocês viverem de acordo com a carne, morrerão; mas, se pelo Espírito fizerem morrer os atos do corpo, viverão,
14 Kɔc ye Wëi Nhialic nyuɔ̈ɔ̈th, aa mïth Nhialic.
14 porque todos os que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Rin Wëi cï Nhialic gäm we acie we cɔl aye bɛn ya aloony adumuɔ̈ɔ̈m, ku looi we bäk riɔ̈ɔ̈c. Ku Wëi Nhialic ë ɣo cɔl aye mïth Nhialic, ku wek aacï Wëi Nhialic cï we looi bäk aa miɛ̈thke yök. Ku Wëi acï ɣo cɔl aye Nhialic lɔ̈ŋ, “Wä! Wä!”
15 Pois vocês não receberam um espírito que os escravize para novamente temer, mas receberam o Espírito que os adota como filhos, por meio do qual clamamos: "Aba, Pai".
16 Aye Wëi Nhialic guɔ̈p kek wɛ̈ikua lueel lɔn ye ɣok mïth Nhialic.
16 O próprio Espírito testemunha ao nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Ëmën ye ɣok miɛ̈thke, ɣok aabï käkken muk tënë kacke thɔn. Ku käpuɔth muk rin Raan cï lɔc ku dɔc aya rin tɛ̈ guum ɣok cïmënde, ke duaarde abï ya këda aya.
17 Se somos filhos, então somos herdeiros; herdeiros de Deus e co-herdeiros com Cristo, se de fato participamos dos seus sofrimentos, para que também participemos da sua glória.
18 Aya tak lɔn käk yeku guum piɛ̈rda yic ëmën, aacïï kɔŋ thɔ̈ɔ̈ŋ kek duaar bï Nhialic nyuɔ̈th ɣo, duaar bï rëër kek ɣo aköldä.
18 Considero que os nossos sofrimentos atuais não podem ser comparados com a glória que em nós será revelada.
19 Käk cï Nhialic cak pinynhom ëbën aa rɛ̈ɛ̈r ke ŋɔ̈th apɛi, ke tit aköl bï Nhialic miɛ̈thke nyuɔɔth.
19 A natureza criada aguarda, com grande expectativa, que os filhos de Deus sejam revelados.
20 Ku käk cï cak, kɔc pinynhom aake bï rëër ke cï puɔ̈th mum, ku aacie kek ke cïï yen tak, ee Nhialic yen loi ye këya. Ku ŋɔ̈th kënë ë ŋot tɔ̈ thïn.
20 Pois ela foi submetida à futilidade, não pela sua própria escolha, mas por causa da vontade daquele que a sujeitou, na esperança
21 Ku käk cï cak aabï waar aköldä rin bïk cïï riääk, ku bïk lääu nhomdït mïth Nhialic rɔm ke ke.
21 de que a própria natureza criada será libertada da escravidão da decadência em que se encontra para a gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Rin aŋicku agut cït ëmën, käk cï cak aa rɛ̈ɛ̈r ke dhiau ke rem, arɛɛm cït arɛɛm tiŋ rɔ̈p.
22 Sabemos que toda a natureza criada geme até agora, como em dores de parto.
23 Ku aacie käk cï cak ë röt, ɣok kɔc cï Wëi yök ke ye miɔ̈c tueŋ ë Nhialic, ɣok aa rëër ɣo dhiau ɣo rem puɔ̈th aya, ke ɣo tït apɛi tɛ̈ bï Nhialic ɣo luɔɔi thïn buk aa miɛ̈thke, ku cɔl guäpkua aa waar röt bïk aa yam.
23 E não só isso, mas nós mesmos, que temos os primeiros frutos do Espírito, gememos interiormente, esperando ansiosamente nossa adoção como filhos, a redenção do nosso corpo.
24 Rin ë ŋɔ̈th yen ë cɔl ɣo apoth, ku na yeku kë ŋɔ̈thku tïŋ, ka cie ŋɔ̈th acïn. Rin ye ŋa kë tɔ̈ kek ye ŋɔ̈ɔ̈th?
24 Pois nessa esperança fomos salvos. Mas, esperança que se vê não é esperança. Quem espera por aquilo que está vendo?
25 Ku na yeku ŋɔ̈ɔ̈th kë cïï tɔ̈ ke ɣo, ka yeku tiit ke ɣo lir puɔ̈th.
25 Mas se esperamos o que ainda não vemos, aguardamo-lo pacientemente.
26 Ku cït mën aya, Wëi Nhialic ë bɛ̈n aya ku kony ɣo rin ye ɣok cïï ril, rin kuc ɣok tɛ̈ dhil ɣok Nhialic rɔ̈ɔ̈k thïn, ke yeen ë Nhialic lɔ̈ŋ riɛnkua, ku lɛ̈ŋ ke dhiau dhiën cïn wël ye teet.
26 Da mesma forma o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos como orar, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos inexprimíveis.
27 Ku Nhialic yen kë rɛ̈ɛ̈r raan puɔ̈u tïŋ, aŋic kë lueel Wɛ̈ike, rin Wɛ̈ike ë röök rin kacke cït tɛ̈ wïc Nhialic ye thïn.
27 E aquele que sonda os corações conhece a intenção do Espírito, porque o Espírito intercede pelos santos de acordo com a vontade de Deus.
28 Ku aŋicku këriëëc ëbën yic, Nhialic ë luui käpath rin kɔc nhiar ye, kɔc cï cɔɔl bïk këden wïc looi.
28 Sabemos que Deus age em todas as coisas para o bem daqueles que o amam, dos que foram chamados de acordo com o seu propósito.
29 Kɔc kek cï Nhialic lɔc thɛɛr, aacï looi aya bïk ciɛ̈t Wënde, ku bï Wënde a kaai wämäthakën juëc yiic.
29 Pois aqueles que de antemão conheceu, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que ele seja o primogênito entre muitos irmãos.
30 Këya, Nhialic acï kɔc cï lɔc cɔɔl ku looi ke bïk la cök tënë ye, ku kɔc cï cɔl aala cök tënë ye aacï la duaarde aya.
30 E aos que predestinou, também chamou; aos que chamou, também justificou; aos que justificou, também glorificou.
31 Këya, yeŋö buk lueel rin ë kënë? Na Nhialic akääc kek ɣo, ke yeŋa bï ɣo maan?
31 Que diremos, pois, diante dessas coisas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Na Nhialic akëc Wënde nhom guɔ̈p ŋuään wäär ku cɔl athou riɛnkua ëbën. Na cï ɣo gäm Wënde, ke cïï ɣo bï gäm käŋ ëbën ë path aya?
32 Aquele que não poupou a seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, como não nos dará juntamente com ele, e de graça, todas as coisas?
33 Yeŋa bï la wɛ̈t bï luɛɛl kɔc cï Nhialic lɔc gup? Ee Nhialic nhom guɔ̈p yen acï ye lueel lɔn le kek cök tënë ye.
33 Quem fará alguma acusação contra os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Le raan dɛ̈t lëu ye bï ke tɛ̈m awuɔ̈c? Acïn raan agut Jethu aya raan cï lɔc ku dɔc cï thou, ku jɔt raŋ yic bï bɛn pïr, ku arɛ̈ɛ̈r köŋ cuëc Nhialic, ee Nhialic lɔ̈ŋ riɛnkua.
34 Quem os condenará? Foi Cristo Jesus que morreu; e mais, que ressuscitou e está à direita de Deus, e também intercede por nós.
35 Yeŋa bï ɣo tɛ̈k bei nhiër Raan cï lɔc ku dɔc yic? Lëu aliääp, tɛ̈dë ba gum rin ye yïn raan cï gam, ayï ŋɔ̈ɔ̈ŋ, ayï riɔ̈ɔ̈c rin kärɛc, ayï lɔn bï yï nɔ̈k ba thou?
35 Quem nos separará do amor de Cristo? Será tribulação, ou angústia, ou perseguição, ou fome, ou nudez, ou perigo, ou espada?
36 Cïmën cï ye gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä,
36 Como está escrito: "Por amor de ti enfrentamos a morte todos os dias; somos considerados como ovelhas destinadas ao matadouro".
37 Acie tɛ̈de, käkkä yiic ëbën ɣok aala riɛl dït ye ɣok käŋ tiaam rin raan yen nhiar ɣo.
37 Mas, em todas estas coisas somos mais que vencedores, por meio daquele que nos amou.
38 Rin aŋiɛc alanden lɔn acïn ke tëk ɣo bei nhiërde yic. Cɔk athou ayi pïr, cɔk atuuc nhial ayï jakrɛc, cɔk aa käk loi röt ëmën, ayi käk bï röt looi aköldä, ayï käkkɔ̈k ril.
38 Pois estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o presente nem o futuro, nem quaisquer poderes,
39 Ayï nhial, tɛ̈dɛ̈t wërdït cök piiny, acïn kë lëu ye kuat käkkä yiic ëbën bï ɣo tɛ̈k bei nhiër Nhialic yic, yeen ë këda rin Raan cï lɔc ku dɔc, Jethu Bänyda.
39 nem altura nem profundidade, nem qualquer outra coisa na criação será capaz de nos separar do amor de Deus que está em Cristo Jesus, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.