Romanos 8
Lëk yam (DIKNT) vs ACF
1 Ku këya, acïn awuɔ̈c ye tɛ̈m kɔc cï ya tök kek Raan cï lɔc ku dɔc Jethu,
1 Portanto, agora nenhuma condenação há para os que estão em Cristo Jesus, que não andam segundo a carne, mas segundo o Espírito.
2 rin löŋ yam, Wëi Nhialic ë pïr bɛ̈ɛ̈i rin Jethu raan cï lɔc ku dɔc, acä wɛ̈ɛ̈r bei löŋ adumuɔ̈ɔ̈m yic, löŋ thou.
2 Porque a lei do Espírito de vida, em Cristo Jesus, me livrou da lei do pecado e da morte.
3 Kën këc löŋ lëu bï looi rin tɛ̈ cï ɣo cak thïn ke ɣo cïï ril rin adumuɔ̈ɔ̈m, acï Nhialic looi ë tuuc cï yen Wënde nhom tuɔ̈ɔ̈c ke ye raan cïmënda, ku bï nɔ̈k bä adumuɔ̈ɔ̈m nyaai. Ku tɛ̈ looi yen kënë, acä adumuɔ̈ɔ̈m tɔ̈ kɔc gup cɔl acïn riɛl.
3 Porquanto o que era impossível à lei, visto como estava enferma pela carne, Deus, enviando o seu Filho em semelhança da carne do pecado, pelo pecado condenou o pecado na carne;
4 Kënë acï Nhialic looi rin bï luɔi wïc löŋ dhiɛl la cök ɣogup ɣok kɔc pïr Wëi Nhialic, ku acie tɛ̈ cï ɣo cak thïn.
4 Para que a justiça da lei se cumprisse em nós, que não andamos segundo a carne, mas segundo o Espírito.
5 Kɔc pïr cït tɛ̈ cï ke cak thïn kek adumuɔ̈ɔ̈m, aake nhïïm yiëk käk ye tɛ̈ cï cäk ke wïc, ku kɔc pïr cït tɛ̈ wïc löŋ Wëi, aake nhïïm tääu käk wïc löŋ Wëi yiic.
5 Porque os que são segundo a carne inclinam-se para as coisas da carne; mas os que são segundo o Espírito para as coisas do Espírito.
6 Tɛ̈ yïk raan yenhom luɔi käk adumuɔ̈ɔ̈m, ka thou. Ku na yïk raan yenhom kë wïc löŋ Wëi, ka yök pïr ku dɔ̈ɔ̈r.
6 Porque a inclinação da carne é morte; mas a inclinação do Espírito é vida e paz.
7 Ku raan ë la ater kek Nhialic tɛ̈ yïk yen yenhom käk luɔi adumuɔ̈ɔ̈m rin acie löŋ Nhialic ye theek, ku acïï lëu bï löŋ Nhialic theek.
7 Porquanto a inclinação da carne é inimizade contra Deus, pois não é sujeita à lei de Deus, nem, em verdade, o pode ser.
8 Ku kɔc ye theek tɛ̈ cï ɣo cak thïn aacie Nhialic cɔl amit puɔ̈u.
8 Portanto, os que estão na carne não podem agradar a Deus.
9 Ku këya wek aacïï ciëŋ cït tɛ̈ cï we cak thïn, wek aa ciëŋ cït tënë löŋ Wëi tɛ̈ rëër Wëi Nhialic ke we ayic. Ku na ye raan cïï rɛ̈ɛ̈r kek Wëi Jethu raan cï lɔc ku dɔc, ka cie raande.
9 Vós, porém, não estais na carne, mas no Espírito, se é que o Espírito de Deus habita em vós. Mas, se alguém não tem o Espírito de Cristo, esse tal não é dele.
10 Ku na rɛ̈ɛ̈r Raan cï lɔc ku dɔc kek we, ke guäpkun aacï thou rin adumuɔ̈ɔ̈m ku wɛ̈ikun aŋot ke pïr rin cï ke looi bïk la cök tënë Nhialic.
10 E, se Cristo está em vós, o corpo, na verdade, está morto por causa do pecado, mas o espírito vive por causa da justiça.
11 Na Wëi Nhialic yen jɔt Jethu thou yic rɛ̈ɛ̈r kek we, ke raan jɔt Raan cï lɔc ku dɔc thou yic, ka bï guɔ̈pkun thou cɔl aa pïr rin rëër Wɛ̈ike wegup.
11 E, se o Espírito daquele que dentre os mortos ressuscitou a Jesus habita em vós, aquele que dentre os mortos ressuscitou a Cristo também vivificará os vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que em vós habita.
12 Këya, miɛ̈thakäi ɣok aala kë dhilku looi, ku acie lɔn bï ɣok rëër pïrdan thɛɛr cï ɣo cak thïn yic.
12 De maneira que, irmãos, somos devedores, não à carne para viver segundo a carne.
13 Rin na piɛ̈ɛ̈rkë cït tɛ̈ cï we cak thïn, ke wek aabï thou, ku na pälkë kärɛc yakë ke looi rin Wëi Nhialic, ke wek aabï pïr yök.
13 Porque, se viverdes segundo a carne, morrereis; mas, se pelo Espírito mortificardes as obras do corpo, vivereis.
14 Kɔc ye Wëi Nhialic nyuɔ̈ɔ̈th, aa mïth Nhialic.
14 Porque todos os que são guiados pelo Espírito de Deus esses são filhos de Deus.
15 Rin Wëi cï Nhialic gäm we acie we cɔl aye bɛn ya aloony adumuɔ̈ɔ̈m, ku looi we bäk riɔ̈ɔ̈c. Ku Wëi Nhialic ë ɣo cɔl aye mïth Nhialic, ku wek aacï Wëi Nhialic cï we looi bäk aa miɛ̈thke yök. Ku Wëi acï ɣo cɔl aye Nhialic lɔ̈ŋ, “Wä! Wä!”
15 Porque não recebestes o espírito de escravidão, para outra vez estardes em temor, mas recebestes o Espírito de adoção de filhos, pelo qual clamamos: Aba, Pai.
16 Aye Wëi Nhialic guɔ̈p kek wɛ̈ikua lueel lɔn ye ɣok mïth Nhialic.
16 O mesmo Espírito testifica com o nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Ëmën ye ɣok miɛ̈thke, ɣok aabï käkken muk tënë kacke thɔn. Ku käpuɔth muk rin Raan cï lɔc ku dɔc aya rin tɛ̈ guum ɣok cïmënde, ke duaarde abï ya këda aya.
17 E, se nós somos filhos, somos logo herdeiros também, herdeiros de Deus, e co-herdeiros de Cristo: se é certo que com ele padecemos, para que também com ele sejamos glorificados.
18 Aya tak lɔn käk yeku guum piɛ̈rda yic ëmën, aacïï kɔŋ thɔ̈ɔ̈ŋ kek duaar bï Nhialic nyuɔ̈th ɣo, duaar bï rëër kek ɣo aköldä.
18 Porque para mim tenho por certo que as aflições deste tempo presente não são para comparar com a glória que em nós há de ser revelada.
19 Käk cï Nhialic cak pinynhom ëbën aa rɛ̈ɛ̈r ke ŋɔ̈th apɛi, ke tit aköl bï Nhialic miɛ̈thke nyuɔɔth.
19 Porque a ardente expectação da criatura espera a manifestação dos filhos de Deus.
20 Ku käk cï cak, kɔc pinynhom aake bï rëër ke cï puɔ̈th mum, ku aacie kek ke cïï yen tak, ee Nhialic yen loi ye këya. Ku ŋɔ̈th kënë ë ŋot tɔ̈ thïn.
20 Porque a criação ficou sujeita à vaidade, não por sua vontade, mas por causa do que a sujeitou,
21 Ku käk cï cak aabï waar aköldä rin bïk cïï riääk, ku bïk lääu nhomdït mïth Nhialic rɔm ke ke.
21 Na esperança de que também a mesma criatura será libertada da servidão da corrupção, para a liberdade da glória dos filhos de Deus.
22 Rin aŋicku agut cït ëmën, käk cï cak aa rɛ̈ɛ̈r ke dhiau ke rem, arɛɛm cït arɛɛm tiŋ rɔ̈p.
22 Porque sabemos que toda a criação geme e está juntamente com dores de parto até agora.
23 Ku aacie käk cï cak ë röt, ɣok kɔc cï Wëi yök ke ye miɔ̈c tueŋ ë Nhialic, ɣok aa rëër ɣo dhiau ɣo rem puɔ̈th aya, ke ɣo tït apɛi tɛ̈ bï Nhialic ɣo luɔɔi thïn buk aa miɛ̈thke, ku cɔl guäpkua aa waar röt bïk aa yam.
23 E não só ela, mas nós mesmos, que temos as primícias do Espírito, também gememos em nós mesmos, esperando a adoção, a saber, a redenção do nosso corpo.
24 Rin ë ŋɔ̈th yen ë cɔl ɣo apoth, ku na yeku kë ŋɔ̈thku tïŋ, ka cie ŋɔ̈th acïn. Rin ye ŋa kë tɔ̈ kek ye ŋɔ̈ɔ̈th?
24 Porque em esperança fomos salvos. Ora a esperança que se vê não é esperança; porque o que alguém vê como o esperará?
25 Ku na yeku ŋɔ̈ɔ̈th kë cïï tɔ̈ ke ɣo, ka yeku tiit ke ɣo lir puɔ̈th.
25 Mas, se esperamos o que não vemos, com paciência o esperamos.
26 Ku cït mën aya, Wëi Nhialic ë bɛ̈n aya ku kony ɣo rin ye ɣok cïï ril, rin kuc ɣok tɛ̈ dhil ɣok Nhialic rɔ̈ɔ̈k thïn, ke yeen ë Nhialic lɔ̈ŋ riɛnkua, ku lɛ̈ŋ ke dhiau dhiën cïn wël ye teet.
26 E da mesma maneira também o Espírito ajuda as nossas fraquezas; porque não sabemos o que havemos de pedir como convém, mas o mesmo Espírito intercede por nós com gemidos inexprimíveis.
27 Ku Nhialic yen kë rɛ̈ɛ̈r raan puɔ̈u tïŋ, aŋic kë lueel Wɛ̈ike, rin Wɛ̈ike ë röök rin kacke cït tɛ̈ wïc Nhialic ye thïn.
27 E aquele que examina os corações sabe qual é a intenção do Espírito; e é ele que segundo Deus intercede pelos santos.
28 Ku aŋicku këriëëc ëbën yic, Nhialic ë luui käpath rin kɔc nhiar ye, kɔc cï cɔɔl bïk këden wïc looi.
28 E sabemos que todas as coisas contribuem juntamente para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são chamados segundo o seu propósito.
29 Kɔc kek cï Nhialic lɔc thɛɛr, aacï looi aya bïk ciɛ̈t Wënde, ku bï Wënde a kaai wämäthakën juëc yiic.
29 Porque os que dantes conheceu também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que ele seja o primogênito entre muitos irmãos.
30 Këya, Nhialic acï kɔc cï lɔc cɔɔl ku looi ke bïk la cök tënë ye, ku kɔc cï cɔl aala cök tënë ye aacï la duaarde aya.
30 E aos que predestinou a estes também chamou; e aos que chamou a estes também justificou; e aos que justificou a estes também glorificou.
31 Këya, yeŋö buk lueel rin ë kënë? Na Nhialic akääc kek ɣo, ke yeŋa bï ɣo maan?
31 Que diremos, pois, a estas coisas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Na Nhialic akëc Wënde nhom guɔ̈p ŋuään wäär ku cɔl athou riɛnkua ëbën. Na cï ɣo gäm Wënde, ke cïï ɣo bï gäm käŋ ëbën ë path aya?
32 Aquele que nem mesmo a seu próprio Filho poupou, antes o entregou por todos nós, como nos não dará também com ele todas as coisas?
33 Yeŋa bï la wɛ̈t bï luɛɛl kɔc cï Nhialic lɔc gup? Ee Nhialic nhom guɔ̈p yen acï ye lueel lɔn le kek cök tënë ye.
33 Quem intentará acusação contra os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Le raan dɛ̈t lëu ye bï ke tɛ̈m awuɔ̈c? Acïn raan agut Jethu aya raan cï lɔc ku dɔc cï thou, ku jɔt raŋ yic bï bɛn pïr, ku arɛ̈ɛ̈r köŋ cuëc Nhialic, ee Nhialic lɔ̈ŋ riɛnkua.
34 Quem é que condena? Pois é Cristo quem morreu, ou antes quem ressuscitou dentre os mortos, o qual está à direita de Deus, e também intercede por nós.
35 Yeŋa bï ɣo tɛ̈k bei nhiër Raan cï lɔc ku dɔc yic? Lëu aliääp, tɛ̈dë ba gum rin ye yïn raan cï gam, ayï ŋɔ̈ɔ̈ŋ, ayï riɔ̈ɔ̈c rin kärɛc, ayï lɔn bï yï nɔ̈k ba thou?
35 Quem nos separará do amor de Cristo? A tribulação, ou a angústia, ou a perseguição, ou a fome, ou a nudez, ou o perigo, ou a espada?
36 Cïmën cï ye gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä,
36 Como está escrito:Por amor de ti somos entregues à morte todo o dia;Somos reputados como ovelhas para o matadouro.
37 Acie tɛ̈de, käkkä yiic ëbën ɣok aala riɛl dït ye ɣok käŋ tiaam rin raan yen nhiar ɣo.
37 Mas em todas estas coisas somos mais do que vencedores, por aquele que nos amou.
38 Rin aŋiɛc alanden lɔn acïn ke tëk ɣo bei nhiërde yic. Cɔk athou ayi pïr, cɔk atuuc nhial ayï jakrɛc, cɔk aa käk loi röt ëmën, ayi käk bï röt looi aköldä, ayï käkkɔ̈k ril.
38 Porque estou certo de que, nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem as potestades, nem o presente, nem o porvir,
39 Ayï nhial, tɛ̈dɛ̈t wërdït cök piiny, acïn kë lëu ye kuat käkkä yiic ëbën bï ɣo tɛ̈k bei nhiër Nhialic yic, yeen ë këda rin Raan cï lɔc ku dɔc, Jethu Bänyda.
39 Nem a altura, nem a profundidade, nem alguma outra criatura nos poderá separar do amor de Deus, que está em Cristo Jesus nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.