Romanos 7

Lëk yam (DIKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aŋiɛc, wek aa kë luɛɛl deet yic miɛ̈thakäi cï gam rin wek aa ŋic löŋ. Löŋ ë la riɛl bï raan dɔm tɛ̈ ŋot pïïr yen.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Tɛ̈ thööŋ ɣok ye, ke tiŋ cï thiaak acïï löŋ ye puɔ̈l bï wïc mony dɛ̈t. Ku na thou muɔnyde ka cïn löŋ ben ye gël.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Na wïc mony dɛ̈t ke muɔnyde pïr, ka cï ya tiŋ cï kɔɔr. Ku na cï moc thou, ke löŋ gël yeen aliu. Na thiɛɛk mony dɛ̈t ka cïn akɔr.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Ku ë yen tɛ̈de aya tënë we miɛ̈thakäi cï gam. Tɛ̈ thöŋ ɣok ye löŋ, ke wek aa cït kɔc cï thou tënë löŋ rin wek abaŋ guɔ̈p Raan cï lɔc ku dɔc. Ku ëmën wek aa kacke yen raan cï jɔt thou yic, rin bï wek aa kɔc puɔth loi wɛ̈t Nhialic.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Wäär ŋot pïïr ɣok ciɛɛŋdan thɛɛr cï ɣo cak thïn, kärɛc ke cï löŋ tääu ɣopuɔ̈th aake lui apɛi ɣogup. Ku aa käk thou kek aake yeku ke looi ëbën.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Ku ëmën ɣok aacï bɛ̈n bei löŋ thɛɛr yic rin cï ɣok thou tënë löŋ wäär yen mɛc ɣo. Ku ɣok aa jɔl luui dhël yam Wëi Nhialic, ku acie löŋ thɛɛr cï gɔ̈t.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Yeŋö buk jäl lueel ëmën? Ye löŋ yen adumuɔ̈ɔ̈m? Acie tɛ̈de! Na ye këya ayic, ŋuɔ̈t ɣɛn akëc adumuɔ̈ɔ̈m ŋic tɛ̈n cïï yen ye löŋ. Rin ŋuɔ̈t akëc ŋic yen kërɛɛc wïny kënë raandä yïpuɔ̈u tën këc löŋ ye lɛ̈k ɣɛn ëlä, “Duk kën raandä wïc ɣapuɔ̈u.”
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Ku adumuɔ̈ɔ̈m acï löŋ wel bï yen ɣɛn a duɔ̈ɔ̈ŋ ba puɔ̈u ayiëk käkkɔ̈k. Ku na cie löŋ ŋuɔ̈t acïn adumuɔ̈ɔ̈m.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Wäthɛɛr, ɣɛn a ɣa ciëŋ ke ɣa kuc kë ye löŋ lueel. Ku wäär le ɣɛn löŋ ŋic, aca bɛ̈n yök ɣapuɔ̈u lɔn cï ɣɛn löŋ dhoŋ kɔ̈u ku ya raan ë thou.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Aca bɛ̈n yök lɔn löŋ puɔth wën ŋiɛc ke yen bï pïr bɛ̈ɛ̈i, acï bɛ̈n a kën thou bɛ̈ɛ̈i.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Ku adumuɔ̈ɔ̈m acï löŋ wel bï yen ke ɣɛn a duɔ̈ɔ̈ŋ, ku rin löŋ, ɣɛn acï adumuɔ̈ɔ̈m cɔl athou.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Ku ë cïn kërɛɛc tɔ̈ löŋ yic, ee ye löŋ Nhialic la cök ku pɛth.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Ye këlä, lɔn nadë ke këpath yen acï thou bɛ̈ɛ̈i tënë ɣa? Acie këya! Adumuɔ̈ɔ̈m yen ë looi ye. Acï këpath lööm bï yen thou bɛ̈ɛ̈i tënë ɣa rin bï tɛ̈rɛɛc yen thin, yen adumuɔ̈ɔ̈m tïc. Ku këlä, rin ë löŋ, adumuɔ̈ɔ̈m aye nyuɔɔth ke ye kërac apɛidït.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Aŋicku löŋ ë bɛ̈n tënë Wëi Nhialic, ku ɣɛn ë raan ë path, alony adumuɔ̈ɔ̈m.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Ɣɛn acie kë ya looi ye deet yic, rin ɣɛn acie kë wiëc ba looi ye looi, ku aya looi ë kë maan ba looi.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Ku na luɔɔi kë cä wïc ba looi, ka ya gam lɔn löŋ apath.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Këya, acie ɣɛn ë kënë looi ayic, ku adumuɔ̈ɔ̈m rɛ̈ɛ̈r ke ɣa.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Aŋiɛc, acïn këpuɔth rɛ̈ɛ̈r ke ɣa, rin cït tɛ̈ cï ɣa cak thïn kek adumuɔ̈ɔ̈m. Rin na cɔk alɔn wïc ɣɛn ye ba këpath looi, ka cä ë lëu ba looi.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Rin kë ya looi acie këpuɔth ya wïc ba looi, ku këya kë cïï path cä ë wïc ba looi, yen aya looi.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Ëmën na ya looi kë cä wïc ba looi, ka cie ɣɛn ye looi, adumuɔ̈ɔ̈m rɛ̈ɛ̈r ke ɣɛn yen ë ye looi.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Këya, aya yök lɔn luui löŋ kënë. Tɛ̈ wïc ɣɛn ye ba këpath looi, ke kë cïï path yen ë rot tɛ̈ɛ̈m thïn.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Ku piändiɛ̈ guɔ̈p anhiar löŋ Nhialic,
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 ku ɣɛn ë löŋ dɛ̈t tïŋ ke lui ɣaguɔ̈p, löŋ cie la piny kek löŋ cï piändiɛ̈ gam. Ku yen ë ɣa cɔl aye alony adumuɔ̈ɔ̈m yen löŋ lui ɣaguɔ̈p kënë.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Yeŋö be kërac ɣa yök këlä! Yeŋa bä kony guɔ̈p ɣa ɣäth thou yic?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Lecku Nhialic rin cï yen Bänyda Jethu raan cï lɔc ku dɔc, cɔl akony ɣa.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.