Romanos 11

Lëk yam (DIKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kë thiëëc, cïï Nhialic kuec kacke? Acie tɛ̈de. Ɣɛn nhom guɔ̈p, ɣɛn ë raan Itharel, ɣɛn ë raan kuat Abaram, raan many Benjamin.
1 Pergunto, pois: Acaso rejeitou Deus ao seu povo? De modo nenhum; por que eu também sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Nhialic akëc kuec kacke, kɔc yen lɔc ke thɛɛr. Wek aa ŋic käk cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic, käwäär ye Elija Nhialic cɔɔl rin kärɛc cï kɔc Itharel looi,
2 Deus não rejeitou ao seu povo que antes conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura diz de Elias, como ele fala a Deus contra Israel, dizendo:
3 “Bɛ̈ny, keek aacï kɔc käkku tïŋ nɔ̈k ku thurkë ariäkku piny, ee ɣɛn raan töŋ käkku tïŋ cï döŋ, ku keek awïckë bïk ɣa nɔ̈k.”
3 Senhor, mataram os teus profetas, e derribaram os teus altares; e só eu fiquei, e procuraram tirar-me a vida?
4 Ku tɛ̈ cï Nhialic ye bɛ̈ɛ̈r thïn tënë ye akïn, “Ku ɣɛn acï röör tiim kadhorou cɔl arɛ̈ɛ̈r kek ɣa, röör këc jɔŋ cɔl Baal ye kɔc kɔ̈k cɔl aye Nhialicden kaŋ door.”
4 Mas que lhe diz a resposta divina? Reservei para mim sete mil varões que não dobraram os joelhos diante de Baal.
5 Ëmën kë thöŋ kek ë kënë acï rot looi, Nhialic acï kɔc lik lɔc rin dhɛ̈ɛ̈ŋde.
5 Assim, pois, também no tempo presente ficou um remanescente segundo a eleição da graça.
6 Nhialic acie kɔc ë lɔc rin käk cïk looi. Rin na Nhialic ë kɔc lɔc rin käk cïk ke looi, ke ŋuɔ̈t acïï dhɛ̈ɛ̈ŋde ye nyuɔɔth acïn.
6 Mas se é pela graça, já não é pelas obras; de outra maneira, a graça já não é graça.
7 Ku ë yic kɔc Itharel aa këc kënë yen wïckë apɛi yök, ku aa kɔc ke cï Nhialic lɔc kek aacï ye yök. Ku Nhialic acï kɔc kɔ̈k looi bïk kë ye lueel cïï piŋ.
7 Pois quê? O que Israel busca, isso não o alcançou; mas os eleitos alcançaram; e os outros foram endurecidos,
8 Cïmën cï ye gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä,
8 como está escrito: Deus lhes deu um espírito entorpecido, olhos para não verem, e ouvidos para não ouvirem, até o dia de hoje.
9 Ku aye Debit lueel,
9 E Davi diz: Torne-se-lhes a sua mesa em laço, e em armadilha, e em tropeço, e em retribuição;
10 Ku cɔl Nhialic keek aa la nyïn dum bïk ciɛ̈n kë yekë tïŋ.
10 escureçam-se-lhes os olhos para não verem, e tu encurva-lhes sempre as costas.
11 Aluɛɛl piändiɛ̈ ëbën lɔn na cɔk alɔn cï kɔc Itharel kecök dɛɛny bïk wïïk, ke keek aa këc gɛ̈ɛ̈k piny. Ku rin cï kek adumuɔ̈ɔ̈m looi, ke kuɔɔny Nhialic acï bɛ̈n tënë kɔc cie kɔc Itharel. Kënë acï rot looi rin bï tiɛɛl kɔc Itharel nɔ̈k ë riɛnken.
11 Logo, pergunto: Porventura tropeçaram de modo que caíssem? De maneira nenhuma, antes pelo seu tropeço veio a salvação aos gentios, para os incitar à emulação.
12 Ku rin cï kɔc Itharel adumuɔ̈ɔ̈m looi, ke kɔc kɔ̈k pinynhom aacï dɔɔc. Ku rin këc kɔc Itharel kepuɔ̈th yiëk dhël pïr, dɔ̈cdït acï gam tënë kɔc cie kɔc Itharel. Ku bï dɔ̈c jäl dït këdë tɛ̈ jɔl kɔc Itharel mɛt thïn.
12 Ora se o tropeço deles é a riqueza do mundo, e a sua diminuição a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 Kë luɛɛl ëmën ë kë lɛ̈k kɔc cie kɔc Itharel. Cïmën ye ɣɛn atuny kɔc cie kɔc Itharel, ɣɛn abï nhiam luɔi cï Nhialic yiëk ɣa ba looi.
13 Mas é a vós, gentios, que falo; e, porquanto sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
14 Tɛ̈dë, ke ɣɛn abï kɔc kuatdiɛ̈ cɔl adɔm tiɛɛl, ku rin luɔidiɛ̈n ca looi, Nhialic abï kɔc kɔ̈k kony keyiic.
14 para ver se de algum modo posso incitar à emulação os da minha raça e salvar alguns deles.
15 Tɛ̈wën cï Nhialic kuec ke, go kɔc kɔ̈k pinynhom cɔl aala dɔ̈ɔ̈r kek ye. Ku tɛ̈ le kɔc Itharel gam aya, ka bï ciɛ̈t kɔc cï thou cï bɛn pïr.
15 Porque, se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua admissão, senão a vida dentre os mortos?
16 Na gɛm raan abaŋ ayup tënë Nhialic, ka ayup ëbën ë kënë Nhialic aya. Ku na ye mei tim käk Nhialic ke kër aa käkke aya.
16 Se as primícias são santas, também a massa o é; e se a raiz é santa, também os ramos o são.
17 Kër kɔ̈k tim ye com cɔl Olip aacï yɛp wei, ku nuet kër Olip cil roor ë rot tɛ̈den wën, ku jɔl dït apɛi abï ciɛ̈t Olip ye com baai, ye ŋiɛc muk apath. Këya, wek kɔc cie kɔc Itharel kɔ̈k bɛ̈n tënë kɔc Itharel, wek aa käpath yök thïn aya cïmën ye kër Olip piɛ̈rden yök tënë Olip dɛ̈t cï ye nuɛt yekɔ̈u.
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo zambujeiro, foste enxertado no lugar deles e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Këya, duɔ̈kkë kɔc cï Nhialic yɛp wei cïmën kër tim ye bui. Acïn kënë yï cɔl anhiam, acie yïn meei looi bï riɛl, ee meei yen ë yï looi ba riɛl.
18 não te glories contra os ramos; e, se contra eles te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Abï raan dɛ̈t kamkun lueel ëlä, “Kër aacï yɛp wei rin bï ɣo nuɛt nyiɛ̈nken yiic.”
19 Dirás então: Os ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Kënë ë yic. Aacï yɛp wei rin këc kek gam, ku dɔ̈ŋkë nyiɛ̈nken yiic alanden rin cï wek gam. Ku duɔ̈kkë nhiam ë kënë, riääckë kë bï bɛ̈n.
20 Está bem; pela sua incredulidade foram quebrados, e tu pela tua fé estás firme. Não te ensoberbeças, mas teme;
21 Na këc Nhialic kɔc Itharel puɔ̈l bï ke cï tɛ̈m awuɔ̈c, kɔc cït kër tim cï com baai ka cïï we bï puɔ̈l aya.
21 porque, se Deus não poupou os ramos naturais, não te poupará a ti.
22 Ayeku tïŋ ëmën yen tɛ̈ pɛth Nhialic thïn, ku tɛ̈ yen kɔc tɛ̈m awuɔ̈c thïn. Ee kɔc ca adumuɔ̈ɔ̈m looi tɛ̈m awuɔ̈c. Ku ë piath tënë yï tɛ̈ ye yïn rëër ke yï ŋɔ̈th piathde ku looi käk ye cɔl apath puɔ̈u tënë yï. Ku na cïï kënë loi, ke Nhialic abï yï yɛp wei aya.
22 Considera pois a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; para contigo, a bondade de Deus, se permaneceres nessa bondade; do contrário também tu serás cortado.
23 Ku na dhuk kɔc Itharel kepuɔ̈th ciëën ku gamkë wɛ̈t Nhialic, ka dhuk tɛ̈den thɛɛr wäär yep ke wei thïn, rin alëu Nhialic bï ke bɛn dhuɔ̈k thïn.
23 E ainda eles, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; porque poderoso é Deus para os enxertar novamente.
24 Këya, wek kɔc cie kɔc Itharel wek aa cït kër tim Olip cï yëp bei Olip cil roor kɔ̈u, ku nuëët ke kek tim Olip ye com. Kɔc Itharel aa cït tim cï com kënë, ku abï yic pial tënë Nhialic bï kër cï yɛp wei bɛn nuɛ̈ɛ̈t kek tim yëp ke bei thïn.
24 Pois se tu foste cortado do natural zambujeiro, e contra a natureza enxertado em oliveira legítima, quanto mais não serão enxertados na sua própria oliveira esses que são ramos naturais!
25 Ala yic kɛ̈ckë kaŋ ŋic wämäthkiɛ̈ wiëc ku bäk ŋic. Na ŋiɛckë ë yiny kënë, ka cäk bï ya tak piäthkun ku luɛlkë, “Ɣok aa ŋic käŋ.” Ku yiny kënë akïn. Wɛ̈t cï kɔc kɔ̈k Itharel kuec bïk cïï gɛ̈m acïï bï tɔ̈ thïn akölaköl, abï rëër thïn ɣet aköl bï akuën kɔc cie kɔc Itharel wïc Nhialic bɛ̈n bäänyde yic tënë ye.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este mistério {para que não presumais de vós mesmos}: que o endurecimento veio em parte sobre Israel, até que a plenitude dos gentios haja entrado;
26 Ku ë yen tɛ̈ bï Nhialic kɔc Itharel ëbën kuɔny thïn, cïmën ye athör thɛɛr wël Nhialic ye lueel ëlä,
26 e assim todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades;
27 Ku lueel Nhialic, ɣɛn abï dɔ̈ɔ̈r kënë looi ke keek,
27 e este será o meu pacto com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Rin cï kek kuec Wɛ̈t Puɔth Yam, aacï ya kɔc ater tënë Nhialic, ku kënë acï rot wel ke ye kuɔɔny tënë we, wek kɔc cie kɔc Itharel. Ku rin cï Nhialic ke lɔc, acï wärken dït thɔn lɔn kuatden aabï ya mäthke akölaköl.
28 Quanto ao evangelho, eles na verdade, são inimigos por causa de vós; mas, quanto à eleição, amados por causa dos pais.
29 Rin Nhialic acie yenhom ë waar tënë kɔc cï lɔc ku dɔɔc ke.
29 Porque os dons e a vocação de Deus são irretratáveis.
30 Ku wek kɔc cie kɔc Itharel, wek aa we cï kuec Nhialic wäthɛɛr, ku ëmën wek aacï Nhialic ŋuään rin cï kɔc Itharel Nhialic dhɔ̈l.
30 Pois, assim como vós outrora fostes desobedientes a Deus, mas agora alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 Këlä aya, rin ŋuɛ̈ɛ̈n cäk yök, ke kɔc Itharel aa dhäl Nhialic ëmën, rin bï kek ŋuɛ̈ɛ̈n yök ëmën aya.
31 assim também estes agora foram desobedientes, para também alcançarem misericórdia pela misericórdia a vós demonstrada.
32 Nhialic acï kɔc ëbën cɔl aa cït kɔc cï mac rin cï kek ye dhɔ̈l guɔ̈p, ku bï ŋuäände nyuɔ̈th ke ëbën.
32 Porque Deus encerrou a todos debaixo da desobediência, a fim de usar de misericórdia para com todos.
33 Käpuɔth Nhialic aa juëc apɛi. Ku yeen acïn kënë ye wuɔ̈ɔ̈ŋ, aŋic käŋ ëbën. Yeŋa lëu ye bï tɛ̈ yen tɛk thïn teet yic? Acïn raan lëu ye bï tɛ̈ yen käkke luɔɔi thïn deet yic.
33 Ó profundidade das riquezas, tanto da sabedoria, como da ciência de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis os seus caminhos!
34 Cïmën ye athör thɛɛr wël Nhialic ye lueel ëlä,
34 Pois, quem jamais conheceu a mente do Senhor? ou quem se fez seu conselheiro?
35 “Acïn raan lëu yeen bï Nhialic gäm këdäŋ, rin bï Nhialic yeen kɔ̈ɔ̈ny.”
35 Ou quem lhe deu primeiro a ele, para que lhe seja recompensado?
36 Rin ë Nhialic yen ë cak këriëëc ëbën, ku ë yen amuk këriëëc ëbën, ku käriëëc ëbën aa tɔ̈ thïn ë riɛnke. Ɣok aa dhil Nhialic leec akölriëëc ëbën! Yenakan.
36 Porque dele, e por ele, e para ele, são todas as coisas; glória, pois, a ele eternamente. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.