Mateus 22
Lëk yam (DIKNT) vs NAA
1 Go Jethu bɛn jam tënë ke ë waal ku lueel.
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Bääny Nhialic ë duɛ̈r thöŋ kek yan thiëëk cï bɛ̈nyŋaknhom looi tënë wënde.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ku tooc aluɔɔnyke bï kɔc cï cɔɔl la lɛ̈k bïk bɛ̈n yai yic. Gokë kuec ku cïk bɔ̈ yɛɛi.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Go aloony juëc bɛn tooc ku thɔnke ëlä, ‘Lak, lëkkë kɔc cï cɔɔl lɔn mïïth aacï thök ë guiër, muɔɔr ku nyök cuai aacï nɔ̈k, këriëëc ëbën acï guiir. Bäk yai yic!’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Ku keek aake liu puɔ̈th thïn, ku puɔ̈kkë bï ŋɛk ala duɔmde, ku la raandä luɔide yic.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Ku dɔm kɔc kɔ̈k aloony bɛ̈nyŋaknhom, ku baŋkë ke ku näkkë ke.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Go bɛ̈nyŋaknhom puɔ̈u riääk apɛi, ku tooc apuruɔ̈ɔ̈kke ku lek kɔc awën näk aluɔɔnyke nɔ̈k, ku cuänykë gɛnden.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Ku cɔɔl aluɔɔnyke ku lëk ke, ‘Yai acï thök ë guiër, ku kɔc ke cï cɔɔl aa këc aa kɔc path, aacï kuec ë bɛ̈n.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Lak geeu ku calkë kuat kɔc bäk yök dhɔ̈l yiic bïk bɛ̈n yai yic.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Go aloony la dhɔ̈l yiic ku cɔlkë kuat raan cïk yök ëbën, abï yai thiäŋ apɛi.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Nawën bɔ̈ bɛ̈nyŋaknhom bï thän cï guëër yɛɛi bɛ̈n tïŋ, ke tïŋ raan tök ke këc alɛ̈th yai ruɔ̈k.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Go bɛ̈nyŋaknhom lueel, ‘Mäthdiɛ̈, yï bɔ̈ tɛ̈n këdë ke yï cïï alɛ̈th yai ceŋ?’ Go mony awën biɛt ku cïï wɛ̈t bëër.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Go bɛ̈nyŋaknhom lɛ̈k aluɔɔnyke, ‘Dɛrkë cin ku cök ku cuatkë muɔ̈ɔ̈th yic aɣeer, tɛ̈ bï yen dhiau thïn ke ŋɛny yelec.’ ”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Ku wit Jethu wɛ̈tde ëlä, “Rin kɔc juëc aaye cɔɔl, ku aa kɔc lik kek aaye lɔc.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Go Parathï la tɛ̈den ë röt bïk tɛ̈ bï kek Jethu dam thïn, wɛ̈tden bï lueel, la mat.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Ku toockë kɔcken abɛ̈k ke buɔɔth tënë ye, ku kɔc Antipäth Ɣërot bïk la wëëŋ bï wɛ̈t rac luɛɛl kegup bï ye dɔm. Ku bïk ku luelkë ëlä, “Raan piööc, aŋicku yïn ë raan la cök jam ë yith. Yïn ë kɔc piɔ̈ɔ̈c bïk käk wïc Nhialic looi dhël la cök, ke yï cïï diɛɛr käk ye kɔc kɔ̈k tak. Ku yïn acie diɛ̈tden ye kuɛ̈ɛ̈c nhom.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Lɛ̈k ɣo na ye täktäkdu, buk ajuër aa gam ɣok kɔc Itharel tënë Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom, tɛ̈dë ke cuk bï ya gäm ye?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Ku Jethu ëcï ruɛ̈ɛ̈nyden ŋic, ku bëër, “Yeŋö wïc wek ye bäk ɣa deep wɛ̈t?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Calkë ɣa atïŋ wënh yakë tääu piny ajuër!” Gokë yiëk wëëth.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Goke thiëëc, “Ye nhom ŋa, ku ye rin ŋa käkkä cï giɛɛt wëëth kɔ̈u?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Aa käk Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom.” Go Jethu lɛ̈k ke, “Na ŋiɛckë këya, gämkë Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom këde, ku gämkë Nhialic këde.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Gokë gäi, tɛ̈ cï Jethu wɛ̈t bɛ̈ɛ̈r thïn, ku nyiëëŋkë piny ku jiëlkë.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Aköl töŋ awën ke kɔc kɔ̈k akut Thaduthï, akut cïï ye ye gam lɔn bï Nhialic kɔc cï thou bɛn cɔl apïr, bɔ̈ tënë Jethu ku thiëckë ëlä,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “Raan piööc, acï Mothith lɛ̈k ɣo ëlä, Na thou raan ku nyiëëŋ tik piny ke cïn mïth, ke wämënh koor ala ɣöt tik bï mïth dhiëëth ɣön mɛ̈nhë.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Na thööŋku lɔn tɔ̈ mïth tik thïn kadhorou, ku thiëk wëndït ku thou ke cïn mïth, ku dɔ̈ŋ tiɛŋde ke wëmënh buɔth ye,
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 ku thou aya ke cïn mïth cï dhiëëth. Ku looi rot këya tënë raan ye kek diäk, agut wämënh kun ye kek dhorou.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Nawën ke tik thou aya.”
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ku lek tueŋ ku thiëckë, “Tɛ̈ le kɔc cï thou röt jɔt aköldä, bï ya tiŋ ŋa, rin cï yen rëër ke ke ëbën kadhorou?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wek aa kɔc ril nhïïm cïn kë ŋiɛckë, rin cïï wek athör thɛɛr wël Nhialic cï gɔ̈t ye gam. Ku acäk ye gam aya lɔn bï Nhialic kë ye lueel ke bï looi, lëu bï looi.
29 Jesus respondeu:
30 Rin tɛ̈ le kɔc cï thou röt jɔt, aacïï bï thiëëk ku aacïï bï thiaak, aabï rëër kecït atuuc nhial.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Ku na ye rin wɛ̈t bï kɔc cï thou röt jɔt, ke we këc wɛ̈t cï Nhialic lɛ̈k we thɛɛr kueen? Acï lueel,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Ɣɛn ë Nhialic Abaram ku Ithäk ku Jakop.’ Kɔc cï thou ke ŋic Nhialic, aa pïr alanden. Yeen ë Nhialic kɔc pïr, ku kɔc cï thou aya.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Nawën piŋ thän tɔ̈ thïn wɛ̈t kënë, ke gɛ̈i ë piɔ̈ɔ̈cde.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Nawën piŋ Parathï lɔn cï Jethu Thaduthï thöl nhïïm, ke mat kenhïïm bïk Jethu thiëëc aya,
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 ku jɔl raan tök kamken,
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 raan piööc lööŋ, Jethu thiëëc, “Ye löŋ nɛn yen ril kam ë lööŋ?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Yïn adhil Bänydu Nhialic nhiaar piändu ëbën, ku wɛ̈iku ëbën, ku nhiamdu ëbën.”
37 Jesus respondeu:
38 Kënë, yen ë löŋ ril tueŋ.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Löŋ dɛ̈t ril ye kek rou thöŋ kek ë löŋ kënë akïn, yïn adhil raan dɛ̈t nhiaar cïmën nhiɛɛr yïn rot.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Lööŋkä karou kek aa ye lööŋ Mothith ëbën, ku lööŋ ye kɔc käk Nhialic tïŋ piɔ̈ɔ̈c, kɛ̈r bei thïn.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Kaam wën cï Parathï kenhïïm kut Jethu lɔ̈ɔ̈m ke thiëëc ke wɛ̈t kënë,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Yakë tak Raan cï lɔc ku dɔc yeŋa? Ye wën ŋa?” Gokë lɛ̈k ye, “Ee wën Debit?”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Go dhuɔ̈k ke ku lueel, “Na ye këya, yeŋö ye Wëi Nhialic Debit yɔ̈ɔ̈k bï cɔɔl Bänydiɛ̈. Rin ëcï Debit lueel ëlä,
43 E Jesus perguntou:
44 ‘Acï Nhialic lueel tënë Bänydiɛ̈, “Nyuc ë tɛ̈n köŋdiɛ̈n cuëc,
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 “Na ye Debit cɔɔl, ‘Bänydiɛ̈,’ Ke lëu bï ya wënde këdë?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Go ciɛ̈n mën raan töŋ bëër wɛ̈tde, ku wën akölë ɣet tueŋ acïn raan töŋ cïï yethok bɛn kuek bï thiëëc.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.