Mateus 22
Lëk yam (DIKNT) vs ACF
1 Go Jethu bɛn jam tënë ke ë waal ku lueel.
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Bääny Nhialic ë duɛ̈r thöŋ kek yan thiëëk cï bɛ̈nyŋaknhom looi tënë wënde.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Ku tooc aluɔɔnyke bï kɔc cï cɔɔl la lɛ̈k bïk bɛ̈n yai yic. Gokë kuec ku cïk bɔ̈ yɛɛi.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Go aloony juëc bɛn tooc ku thɔnke ëlä, ‘Lak, lëkkë kɔc cï cɔɔl lɔn mïïth aacï thök ë guiër, muɔɔr ku nyök cuai aacï nɔ̈k, këriëëc ëbën acï guiir. Bäk yai yic!’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 Ku keek aake liu puɔ̈th thïn, ku puɔ̈kkë bï ŋɛk ala duɔmde, ku la raandä luɔide yic.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Ku dɔm kɔc kɔ̈k aloony bɛ̈nyŋaknhom, ku baŋkë ke ku näkkë ke.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Go bɛ̈nyŋaknhom puɔ̈u riääk apɛi, ku tooc apuruɔ̈ɔ̈kke ku lek kɔc awën näk aluɔɔnyke nɔ̈k, ku cuänykë gɛnden.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Ku cɔɔl aluɔɔnyke ku lëk ke, ‘Yai acï thök ë guiër, ku kɔc ke cï cɔɔl aa këc aa kɔc path, aacï kuec ë bɛ̈n.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Lak geeu ku calkë kuat kɔc bäk yök dhɔ̈l yiic bïk bɛ̈n yai yic.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Go aloony la dhɔ̈l yiic ku cɔlkë kuat raan cïk yök ëbën, abï yai thiäŋ apɛi.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 “Nawën bɔ̈ bɛ̈nyŋaknhom bï thän cï guëër yɛɛi bɛ̈n tïŋ, ke tïŋ raan tök ke këc alɛ̈th yai ruɔ̈k.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Go bɛ̈nyŋaknhom lueel, ‘Mäthdiɛ̈, yï bɔ̈ tɛ̈n këdë ke yï cïï alɛ̈th yai ceŋ?’ Go mony awën biɛt ku cïï wɛ̈t bëër.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Go bɛ̈nyŋaknhom lɛ̈k aluɔɔnyke, ‘Dɛrkë cin ku cök ku cuatkë muɔ̈ɔ̈th yic aɣeer, tɛ̈ bï yen dhiau thïn ke ŋɛny yelec.’ ”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Ku wit Jethu wɛ̈tde ëlä, “Rin kɔc juëc aaye cɔɔl, ku aa kɔc lik kek aaye lɔc.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Go Parathï la tɛ̈den ë röt bïk tɛ̈ bï kek Jethu dam thïn, wɛ̈tden bï lueel, la mat.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Ku toockë kɔcken abɛ̈k ke buɔɔth tënë ye, ku kɔc Antipäth Ɣërot bïk la wëëŋ bï wɛ̈t rac luɛɛl kegup bï ye dɔm. Ku bïk ku luelkë ëlä, “Raan piööc, aŋicku yïn ë raan la cök jam ë yith. Yïn ë kɔc piɔ̈ɔ̈c bïk käk wïc Nhialic looi dhël la cök, ke yï cïï diɛɛr käk ye kɔc kɔ̈k tak. Ku yïn acie diɛ̈tden ye kuɛ̈ɛ̈c nhom.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Lɛ̈k ɣo na ye täktäkdu, buk ajuër aa gam ɣok kɔc Itharel tënë Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom, tɛ̈dë ke cuk bï ya gäm ye?”
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Ku Jethu ëcï ruɛ̈ɛ̈nyden ŋic, ku bëër, “Yeŋö wïc wek ye bäk ɣa deep wɛ̈t?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Calkë ɣa atïŋ wënh yakë tääu piny ajuër!” Gokë yiëk wëëth.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Goke thiëëc, “Ye nhom ŋa, ku ye rin ŋa käkkä cï giɛɛt wëëth kɔ̈u?”
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Aa käk Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom.” Go Jethu lɛ̈k ke, “Na ŋiɛckë këya, gämkë Cithɛ̈r Bɛ̈nyŋaknhom këde, ku gämkë Nhialic këde.”
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Gokë gäi, tɛ̈ cï Jethu wɛ̈t bɛ̈ɛ̈r thïn, ku nyiëëŋkë piny ku jiëlkë.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Aköl töŋ awën ke kɔc kɔ̈k akut Thaduthï, akut cïï ye ye gam lɔn bï Nhialic kɔc cï thou bɛn cɔl apïr, bɔ̈ tënë Jethu ku thiëckë ëlä,
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Raan piööc, acï Mothith lɛ̈k ɣo ëlä, Na thou raan ku nyiëëŋ tik piny ke cïn mïth, ke wämënh koor ala ɣöt tik bï mïth dhiëëth ɣön mɛ̈nhë.
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Na thööŋku lɔn tɔ̈ mïth tik thïn kadhorou, ku thiëk wëndït ku thou ke cïn mïth, ku dɔ̈ŋ tiɛŋde ke wëmënh buɔth ye,
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 ku thou aya ke cïn mïth cï dhiëëth. Ku looi rot këya tënë raan ye kek diäk, agut wämënh kun ye kek dhorou.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Nawën ke tik thou aya.”
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ku lek tueŋ ku thiëckë, “Tɛ̈ le kɔc cï thou röt jɔt aköldä, bï ya tiŋ ŋa, rin cï yen rëër ke ke ëbën kadhorou?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wek aa kɔc ril nhïïm cïn kë ŋiɛckë, rin cïï wek athör thɛɛr wël Nhialic cï gɔ̈t ye gam. Ku acäk ye gam aya lɔn bï Nhialic kë ye lueel ke bï looi, lëu bï looi.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Rin tɛ̈ le kɔc cï thou röt jɔt, aacïï bï thiëëk ku aacïï bï thiaak, aabï rëër kecït atuuc nhial.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Ku na ye rin wɛ̈t bï kɔc cï thou röt jɔt, ke we këc wɛ̈t cï Nhialic lɛ̈k we thɛɛr kueen? Acï lueel,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Ɣɛn ë Nhialic Abaram ku Ithäk ku Jakop.’ Kɔc cï thou ke ŋic Nhialic, aa pïr alanden. Yeen ë Nhialic kɔc pïr, ku kɔc cï thou aya.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Nawën piŋ thän tɔ̈ thïn wɛ̈t kënë, ke gɛ̈i ë piɔ̈ɔ̈cde.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Nawën piŋ Parathï lɔn cï Jethu Thaduthï thöl nhïïm, ke mat kenhïïm bïk Jethu thiëëc aya,
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 ku jɔl raan tök kamken,
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 raan piööc lööŋ, Jethu thiëëc, “Ye löŋ nɛn yen ril kam ë lööŋ?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Yïn adhil Bänydu Nhialic nhiaar piändu ëbën, ku wɛ̈iku ëbën, ku nhiamdu ëbën.”
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Kënë, yen ë löŋ ril tueŋ.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Löŋ dɛ̈t ril ye kek rou thöŋ kek ë löŋ kënë akïn, yïn adhil raan dɛ̈t nhiaar cïmën nhiɛɛr yïn rot.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Lööŋkä karou kek aa ye lööŋ Mothith ëbën, ku lööŋ ye kɔc käk Nhialic tïŋ piɔ̈ɔ̈c, kɛ̈r bei thïn.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Kaam wën cï Parathï kenhïïm kut Jethu lɔ̈ɔ̈m ke thiëëc ke wɛ̈t kënë,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Yakë tak Raan cï lɔc ku dɔc yeŋa? Ye wën ŋa?” Gokë lɛ̈k ye, “Ee wën Debit?”
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Go dhuɔ̈k ke ku lueel, “Na ye këya, yeŋö ye Wëi Nhialic Debit yɔ̈ɔ̈k bï cɔɔl Bänydiɛ̈. Rin ëcï Debit lueel ëlä,
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Acï Nhialic lueel tënë Bänydiɛ̈, “Nyuc ë tɛ̈n köŋdiɛ̈n cuëc,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 “Na ye Debit cɔɔl, ‘Bänydiɛ̈,’ Ke lëu bï ya wënde këdë?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Go ciɛ̈n mën raan töŋ bëër wɛ̈tde, ku wën akölë ɣet tueŋ acïn raan töŋ cïï yethok bɛn kuek bï thiëëc.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.