Mateus 12

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Naɣɔn akäl tök ë nïnkä, Jethu ë cath kek kɔcken ye buɔɔth, ke kuany dhël yic kam dum aköl lɔ̈ŋ. Ku kɔcken ye buɔɔth aake nɛ̈k cɔk, gokë rap lek cam dhoŋ.
1 Atravessava Jesus os campos de trigo num dia de sábado. Seus discípulos, tendo fome, começaram a arrancar as espigas para comê-las.
2 Nawën tïŋ kɔc akut Parathï, gokë Jethu thiëëc, “Tïŋ, kɔckun yï buɔɔth aa loi kë cie looi aköl lɔ̈ŋ!”
2 Vendo isto, os fariseus disseram-lhe: Eis que teus discípulos fazem o que é proibido no dia de sábado.
3 Go bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Kɛ̈ckë kë cï Debit looi thɛɛr kaŋ kueen, wäär nɛ̈k cɔk ye ke kɔcken cath kek ye?
3 Jesus respondeu-lhes: Não lestes o que fez Davi num dia em que teve fome, ele e seus companheiros,
4 Acï bɛ̈n la luaŋ Nhialic, ku ciɛm ayum yath cï tɔ̈ɔ̈u tënë Nhialic, kek kacke. Ayum kënë ëcïï Debit lëu bï cam kek kacke, aa kɔc käk Nhialic looi kek aake ye cam ë röt.
4 como entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição? Ora, nem a ele nem àqueles que o acompanhavam era permitido comer esses pães reservados só aos sacerdotes.
5 Dɛ̈t aya, kɛ̈ckë kueen löŋ Mothith yic lɔn aköl lɔ̈ŋ thok ëbën, kɔc käk Nhialic looi luaŋ Nhialic aa löŋ aköl lɔ̈ŋ dhoŋ kɔ̈u, ku aacïï ke ye nyieeny?
5 Não lestes na lei que, nos dias de sábado, os sacerdotes transgridem no templo o descanso do sábado e não se tornam culpados?
6 Ku Manh Raan jam kek we, adït tënë luaŋ Nhialic.
6 Ora, eu vos declaro que aqui está quem é maior que o templo.
7 Na we cï wël cï gɔ̈t thɛɛr deet yiic, lɔn kë wïc Nhialic ë nhiɛ̈r ye kɔc röt nhiaar, aacie ɣɔ̈k ye näk ye, ŋuɔ̈t wek aa këc kɔc cïn awuɔ̈c cïk looi nyieeny,
7 Se compreendêsseis o sentido destas palavras: Quero a misericórdia e não o sacrifício... não condenaríeis os inocentes.
8 rin Manh Raan adït tënë aköl lɔ̈ŋ.”
8 Porque o Filho do Homem é senhor também do sábado.
9 Naɣɔn aköl dɛ̈t ke Jethu jiël tënë awën ku ler tɛ̈n amat kɔc Itharel,
9 Partindo dali, Jesus entrou na sinagoga.
10 ku mony cï cin ruai ë tɔ̈ thïn. Ku kɔc kɔ̈k ke wïc Jethu bïk gaany kë cï wuɔ̈ɔ̈c, aake tɔ̈ tɛ̈n amat aya, gokë Jethu thiëëc. “Ye lɔ̈ŋda pëën bï raan kony aköl lɔ̈ŋ?”
10 Encontrava-se lá um homem que tinha a mão seca. Alguém perguntou a Jesus: É permitido curar no dia de sábado? Isto para poder acusá-lo.
11 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Na la raan tök kamkun ë tɛ̈n amäl tök, ku lööny yiith aköl lɔ̈ŋ, ke cïï bïï bei yiith?
11 Jesus respondeu-lhe: Há alguém entre vós que, tendo uma única ovelha e se esta cair num poço no dia de sábado, não a irá procurar e retirar?
12 Raan adït apɛi tënë lɛ̈i! Këya, lɔ̈ŋda acie ɣo ye pëën buk raan cïï kony aköl lɔ̈ŋ.”
12 Não vale o homem muito mais que uma ovelha? É permitido, pois, fazer o bem no dia de sábado.
13 Ku lëk mony wën cï cin ruai, “Nyoth yïcin.” Go yecin nyooth, go cin piath abï ciɛ̈t ciin këc ruai.
13 Disse, então, àquele homem: Estende a mão. Ele a estendeu e ela tornou-se sã como a outra.
14 Go Parathï jäl tɛ̈n amat, ku lek mat tɛ̈ bï kek Jethu näk thïn.
14 Os fariseus saíram dali e deliberaram sobre os meios de o matar.
15 Go Jethu kë loikë ŋic, ku jiël tɛ̈n awën, go kɔc juëc buɔɔth. Ku kony kɔc tuany bïk pial,
15 Jesus soube disso e afastou-se daquele lugar. Uma grande multidão o seguiu, e ele curou todos os seus doentes.
16 ku thɔn ke apɛi bïk cïï la lɛ̈k kɔc kɔ̈k, bï cïï ŋic.
16 Proibia-lhes formalmente falar disso,
17 Rin bï kë cï Ithaya lueel wäthɛɛr ëlä ë riɛnke yenhom tiɛɛŋ,
17 para que se cumprisse o anunciado pelo profeta Isaías:
18 “Yen akïn yen alonydiɛ̈n ca lɔc,
18 Eis o meu servo a quem escolhi, meu bem-amado em quem minha alma pôs toda sua a afeição. Farei repousar sobre ele o meu Espírito e ele anunciará a justiça aos pagãos.
19 Acïï bï ya gɔ̈th ku rɛ̈ɛ̈m kɔc nhïïm wël cie yith,
19 Ele não disputará, não elevará sua voz; ninguém ouvirá sua voz nas praças públicas.
20 Acïn këthiin bï kaŋ tuɔ̈ɔ̈r nyin, cɔk
20 Não quebrará o caniço rachado, nem apagará a mecha que ainda fumega, até que faça triunfar a justiça.
21 ku abï wuɔ̈ɔ̈t ëbën ŋɔ̈ɔ̈th.”
21 Em seu nome as nações pagãs porão sua esperança {Is 42,1-4}.
22 Nawën ke kɔc kɔ̈k bïï mony cï cɔr tënë Jethu, ku ëcie jam aya rin tɔ̈ jɔŋrac yeguɔ̈p. Go Jethu kony, ɣet bï jam ku dɛɛi.
22 Apresentaram-lhe, depois, um possesso cego e mudo. Jesus o curou de tal modo, que este falava e via.
23 Go kɔc awën tɔ̈ thïn gäi ëbën ku thiëckë röt. “Nadë ke bï ya Manh Debit?”
23 A multidão, admirada, dizia: Não será este o filho de Davi?
24 Nawën piŋ Parathï ë wɛ̈t kënë, ke luelkë, “Yeen ë jakrɛc cuɔp wei kɔc gup, rin ye bɛ̈ny jakrɛc, cɔl Beldhebul ye yiëk riɛl.”
24 Mas, ouvindo isto, os fariseus responderam: É por Beelzebul, chefe dos demônios, que ele os expulsa.
25 Go Jethu kë takkë ŋic ku lueel, “Pan yeyic tek ku thär kɔc ë kamken, ë lac riääk. Ku na tek gɛn tök yeyic, ayï dhiënh tök ku tuumkë kenhïïm ku thɛ̈rkë, ka puɔ̈k.
25 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo será destruído. Toda cidade, toda casa dividida contra si mesma não pode subsistir.
26 Na ye jɔŋrac jɔŋrɛɛc dɛ̈t cuɔp wei, ka cï keyiic tek. Këya, lëu panden bï kɔ̈ɔ̈c këdë!
26 Se Satanás expele Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Ku na ye riɛl Beldhebul yen ye ɣɛn jakrɛc cuɔp wei, ke ye riɛl ŋa yen ye kɔckun yakë buɔɔth ke cuɔp wei? Calkë ke aa lëk we yic.
27 E se eu expulso os demônios por Beelzebul, por quem é que vossos filhos os expulsam? Por isso, eles mesmos serão vossos juízes.
28 Ku na ye riɛl Wëi Nhialic yen ye ɣɛn jakrɛc cuɔp wei, ke ŋiɛckë lɔn cï bääny Nhialic bɛ̈n tënë we.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que expulso os demônios, então chegou para vós o Reino de Deus.
29 “Acïn raan lëu ye bï ɣön raan ril dhoŋ ku nyɛɛi käkke, akɔŋ raan ril kënë dɔm ku der, ku jɔl käk tɔ̈ baai nyaai.
29 Como pode alguém penetrar na casa de um homem forte e roubar-lhe os bens, sem ter primeiro amarrado este homem forte? Só então pode roubar sua casa.
30 “Raan këc rot mät ɣa acie raandiɛ̈, ku raan cïï ɣa kony bï kɔc lɛ̈k wɛ̈t Nhialic, ee kɔc thiɔ̈i.
30 Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.
31 Këya, wek aa lɛ̈k yic lɔn nadë adumuɔ̈ɔ̈m ë kɔc, ku kärac yekë ke lueel, aa lëu bï ke päl piny. Ku kuat raan kärɛc luɛɛl Wëi Nhialic guɔ̈p, acïï bï päl piny tënë ye.
31 Por isso, eu vos digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não lhes será perdoada.
32 Ku na ye raan lueel wɛ̈t rac Manh Raan guɔ̈p, ka pɛ̈l piny. Ku raan ye lueel lɔn ye Wëi Nhialic jɔŋrac, ka cïï kɔŋ päl piny acïn ëmën agut akölriëëc ëbën.
32 Todo o que tiver falado contra o Filho do Homem será perdoado. Se, porém, falar contra o Espírito Santo, não alcançará perdão nem neste século nem no século vindouro.
33 “Com tim tɛ̈path bï miɛ̈thke piath. Tɛ̈dë ke com tɛ̈rac bï miɛ̈thke rɛ̈ɛ̈c. Këya, tim aye ŋic miɛ̈thke.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e seu fruto bom, ou dizeis que é má e seu fruto, mau; porque é pelo fruto que se conhece a árvore.
34 Wek mïth käpiɛny, mïth kɔc cie yith ye gam, lɛ̈ukë bäk këpath lueel, ke we ye jakrɛc ëmëndun? Rin kë ye thok lueel ë bɛ̈n bei raan puɔ̈u.
34 Raça de víboras, maus como sois, como podeis dizer coisas boas? Porque a boca fala do que lhe transborda do coração.
35 Raan path ë luui käpath, rin käpuɔth tɛ̈ yepuɔ̈u. Ku raan rac ë luui kärac rin kärɛc tɔ̈ yepuɔ̈u.
35 O homem de bem tira boas coisas de seu bom tesouro. O mau, porém, tira coisas más de seu mau tesouro.
36 “Alɛ̈k we, raan ëbën abï thiëëc aköl luŋdït ë wël rɛc cï lueel.
36 Eu vos digo: no dia do juízo os homens prestarão contas de toda palavra vã que tiverem proferido.
37 Rin wɛ̈lku kek aabï ɣäth tɛ̈path, ku aa kek aabï cɔl atëm awuɔ̈c aköl luŋdït.”
37 É por tuas palavras que serás justificado ou condenado.
38 Go kɔc kɔ̈k piööc lööŋ ku Parathï lueel tënë ye, “Raan piööc awïcku ba kënë jäŋ gɔ̈i looi buk tïŋ.”
38 Então alguns escribas e fariseus tomaram a palavra: Mestre, quiséramos ver-te fazer um milagre.
39 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Aa kɔc la gup anyon ku gam koor kek aa thiëc käk tïŋkë! Acïn kën jäŋ gɔ̈i bï nyuɔ̈th we, ee këwäär cï rot looi tënë Jona, raan käk Nhialic tïŋ yen abï rot looi.
39 Respondeu-lhes Jesus: Esta geração adúltera e perversa pede um sinal, mas não lhe será dado outro sinal do que aquele do profeta Jonas:
40 Cïmën wäär cï Jona rëër akööl kadiäk ku wër kadiäk rɛ̈cdït apɛi yic, ke Manh Raan aya abï rëër nïn kadiäk ë raŋ yic.
40 do mesmo modo que Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe, assim o Filho do Homem ficará três dias e três noites no seio da terra.
41 Aköl luŋdït kɔc gen Ninibe, aabï we gɔ̈k rin cï kek kepuɔ̈th waar ku pälkë luɔi kärac wäär cï Jona ke lɛ̈k. Ku alɛ̈k we, ɣɛn jam kënë, ɣɛn adït tënë Jona!
41 No dia do juízo, os ninivitas se levantarão com esta raça e a condenarão, porque fizeram penitência à voz de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
42 Tiŋdït ë bɛ̈ny wäär jiël pan Athia bï la Jeruthalem, abï we gɔ̈k aköl luŋdït rin cï yen jäl tɛ̈mec apɛi bï wël puɔth bɛ̈nyŋaknhom Tholomon la piŋ, ku ɣɛn jam, ɣɛn adït tënë Tholomon!
42 No dia do juízo, a rainha do Sul se levantará com esta raça e a condenará, porque veio das extremidades da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. Ora, aqui está quem é mais do que Salomão.
43 “Tɛ̈ cï jɔŋrac jäl raan guɔ̈p, ee piny yɔ̈ɔ̈p tɛ̈dɛ̈t bï yen lɔ̈ŋ thïn. Na cïï yök,
43 Quando o espírito impuro sai de um homem, ei-lo errante por lugares áridos à procura de um repouso que não acha.
44 ke lueel, ‘Ɣɛn abï dhuk tɛ̈wäär jiël ɣɛn thïn.’ Këya, ke dhuk ku yök tɛ̈n bï yen rëër thïn ke cïn raan tɔ̈ thïn, ku acï guiir.
44 Diz ele, então: Voltarei para a casa donde saí. E, voltando, encontra-a vazia, limpa e enfeitada.
45 Ku dhuk, ku le bɛ̈n kek jakrɛc apɛi kɔ̈k kadhorou wär ye, bïk bɛ̈n ceŋ baai. Ku pïr ë raan kënë ë jäl rɛ̈ɛ̈c apɛi tënë pïrden tueŋ. Yen ë tɛ̈n ben rot luɔɔi thïn aya tënë kuat akölë.”
45 Vai, então, buscar sete outros espíritos piores que ele, e entram nessa casa e se estabelecem aí; e o último estado daquele homem torna-se pior que o primeiro. Tal será a sorte desta geração perversa.
46 Jethu ee ŋot jam kek kɔc tɛ̈wën ɣëët man kek wämäthakën. Ku kɛ̈ɛ̈ckë aɣeer, ku thiëckë bïk jam kek ye.
46 Jesus falava ainda à multidão, quando veio sua mãe e seus irmãos e esperavam do lado de fora a ocasião de lhe falar.
47 Go raan tök kam kɔc awën lëk ye, “Moor ku wämäthakui aa kääc aɣeer, ku awïckë bïk jam kek yï.”
47 Disse-lhe alguém: Tua mãe e teus irmãos estão aí fora, e querem falar-te.
48 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Yeŋa ë ma? Ku ye yïŋa paan ë ma?”
48 Jesus respondeu-lhe: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Ku nyooth kɔcken ye buɔɔth ku lueel, “Kɔckä! Kek aa ma ku wämäthakäi!
49 E, apontando com a mão para os seus discípulos, acrescentou: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Kuat raan ë wɛ̈t Wä tɔ̈ nhial looi yen ë wämääth, ku nyankäi, ku ma.”
50 Todo aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.