Mateus 12
Lëk yam (DIKNT) vs ARA
1 Naɣɔn akäl tök ë nïnkä, Jethu ë cath kek kɔcken ye buɔɔth, ke kuany dhël yic kam dum aköl lɔ̈ŋ. Ku kɔcken ye buɔɔth aake nɛ̈k cɔk, gokë rap lek cam dhoŋ.
1 Por aquele tempo, em dia de sábado, passou Jesus pelas searas. Ora, estando os seus discípulos com fome, entraram a colher espigas e a comer.
2 Nawën tïŋ kɔc akut Parathï, gokë Jethu thiëëc, “Tïŋ, kɔckun yï buɔɔth aa loi kë cie looi aköl lɔ̈ŋ!”
2 Os fariseus, porém, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer em dia de sábado.
3 Go bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Kɛ̈ckë kë cï Debit looi thɛɛr kaŋ kueen, wäär nɛ̈k cɔk ye ke kɔcken cath kek ye?
3 Mas Jesus lhes disse: Não lestes o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 Acï bɛ̈n la luaŋ Nhialic, ku ciɛm ayum yath cï tɔ̈ɔ̈u tënë Nhialic, kek kacke. Ayum kënë ëcïï Debit lëu bï cam kek kacke, aa kɔc käk Nhialic looi kek aake ye cam ë röt.
4 Como entrou na Casa de Deus, e comeram os pães da proposição, os quais não lhes era lícito comer, nem a ele nem aos que com ele estavam, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Dɛ̈t aya, kɛ̈ckë kueen löŋ Mothith yic lɔn aköl lɔ̈ŋ thok ëbën, kɔc käk Nhialic looi luaŋ Nhialic aa löŋ aköl lɔ̈ŋ dhoŋ kɔ̈u, ku aacïï ke ye nyieeny?
5 Ou não lestes na Lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa? Pois eu vos digo:
6 Ku Manh Raan jam kek we, adït tënë luaŋ Nhialic.
6 aqui está quem é maior que o templo.
7 Na we cï wël cï gɔ̈t thɛɛr deet yiic, lɔn kë wïc Nhialic ë nhiɛ̈r ye kɔc röt nhiaar, aacie ɣɔ̈k ye näk ye, ŋuɔ̈t wek aa këc kɔc cïn awuɔ̈c cïk looi nyieeny,
7 Mas, se vós soubésseis o que significa:
8 rin Manh Raan adït tënë aköl lɔ̈ŋ.”
8 Porque o Filho do Homem é senhor do sábado.
9 Naɣɔn aköl dɛ̈t ke Jethu jiël tënë awën ku ler tɛ̈n amat kɔc Itharel,
9 Tendo Jesus partido dali, entrou na sinagoga deles.
10 ku mony cï cin ruai ë tɔ̈ thïn. Ku kɔc kɔ̈k ke wïc Jethu bïk gaany kë cï wuɔ̈ɔ̈c, aake tɔ̈ tɛ̈n amat aya, gokë Jethu thiëëc. “Ye lɔ̈ŋda pëën bï raan kony aköl lɔ̈ŋ?”
10 Achava-se ali um homem que tinha uma das mãos ressequida; e eles, então, com o intuito de acusá-lo, perguntaram a Jesus: É lícito curar no sábado?
11 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Na la raan tök kamkun ë tɛ̈n amäl tök, ku lööny yiith aköl lɔ̈ŋ, ke cïï bïï bei yiith?
11 Ao que lhes respondeu: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, e, num sábado, esta cair numa cova, não fará todo o esforço, tirando-a dali?
12 Raan adït apɛi tënë lɛ̈i! Këya, lɔ̈ŋda acie ɣo ye pëën buk raan cïï kony aköl lɔ̈ŋ.”
12 Ora, quanto mais vale um homem que uma ovelha? Logo, é lícito, nos sábados, fazer o bem.
13 Ku lëk mony wën cï cin ruai, “Nyoth yïcin.” Go yecin nyooth, go cin piath abï ciɛ̈t ciin këc ruai.
13 Então, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e ela ficou sã como a outra.
14 Go Parathï jäl tɛ̈n amat, ku lek mat tɛ̈ bï kek Jethu näk thïn.
14 Retirando-se, porém, os fariseus, conspiravam contra ele, sobre como lhe tirariam a vida.
15 Go Jethu kë loikë ŋic, ku jiël tɛ̈n awën, go kɔc juëc buɔɔth. Ku kony kɔc tuany bïk pial,
15 Mas Jesus, sabendo disto, afastou-se dali. Muitos o seguiram, e a todos ele curou,
16 ku thɔn ke apɛi bïk cïï la lɛ̈k kɔc kɔ̈k, bï cïï ŋic.
16 advertindo-lhes, porém, que o não expusessem à publicidade,
17 Rin bï kë cï Ithaya lueel wäthɛɛr ëlä ë riɛnke yenhom tiɛɛŋ,
17 para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta Isaías:
18 “Yen akïn yen alonydiɛ̈n ca lɔc,
18 Eis aqui o meu servo, que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz. Farei repousar sobre ele o meu Espírito, e ele anunciará juízo aos gentios.
19 Acïï bï ya gɔ̈th ku rɛ̈ɛ̈m kɔc nhïïm wël cie yith,
19 Não contenderá, nem gritará, nem alguém ouvirá nas praças a sua voz.
20 Acïn këthiin bï kaŋ tuɔ̈ɔ̈r nyin, cɔk
20 Não esmagará a cana quebrada, nem apagará a torcida que fumega, até que faça vencedor o juízo.
21 ku abï wuɔ̈ɔ̈t ëbën ŋɔ̈ɔ̈th.”
21 E, no seu nome, esperarão os gentios.
22 Nawën ke kɔc kɔ̈k bïï mony cï cɔr tënë Jethu, ku ëcie jam aya rin tɔ̈ jɔŋrac yeguɔ̈p. Go Jethu kony, ɣet bï jam ku dɛɛi.
22 Então, lhe trouxeram um endemoninhado, cego e mudo; e ele o curou, passando o mudo a falar e a ver.
23 Go kɔc awën tɔ̈ thïn gäi ëbën ku thiëckë röt. “Nadë ke bï ya Manh Debit?”
23 E toda a multidão se admirava e dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Nawën piŋ Parathï ë wɛ̈t kënë, ke luelkë, “Yeen ë jakrɛc cuɔp wei kɔc gup, rin ye bɛ̈ny jakrɛc, cɔl Beldhebul ye yiëk riɛl.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, murmuravam: Este não expele demônios senão pelo poder de Belzebu, maioral dos demônios.
25 Go Jethu kë takkë ŋic ku lueel, “Pan yeyic tek ku thär kɔc ë kamken, ë lac riääk. Ku na tek gɛn tök yeyic, ayï dhiënh tök ku tuumkë kenhïïm ku thɛ̈rkë, ka puɔ̈k.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Na ye jɔŋrac jɔŋrɛɛc dɛ̈t cuɔp wei, ka cï keyiic tek. Këya, lëu panden bï kɔ̈ɔ̈c këdë!
26 Se Satanás expele a Satanás, dividido está contra si mesmo; como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Ku na ye riɛl Beldhebul yen ye ɣɛn jakrɛc cuɔp wei, ke ye riɛl ŋa yen ye kɔckun yakë buɔɔth ke cuɔp wei? Calkë ke aa lëk we yic.
27 E, se eu expulso demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Ku na ye riɛl Wëi Nhialic yen ye ɣɛn jakrɛc cuɔp wei, ke ŋiɛckë lɔn cï bääny Nhialic bɛ̈n tënë we.
28 Se, porém, eu expulso demônios pelo Espírito de Deus, certamente é chegado o reino de Deus sobre vós.
29 “Acïn raan lëu ye bï ɣön raan ril dhoŋ ku nyɛɛi käkke, akɔŋ raan ril kënë dɔm ku der, ku jɔl käk tɔ̈ baai nyaai.
29 Ou como pode alguém entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens sem primeiro amarrá-lo? E, então, lhe saqueará a casa.
30 “Raan këc rot mät ɣa acie raandiɛ̈, ku raan cïï ɣa kony bï kɔc lɛ̈k wɛ̈t Nhialic, ee kɔc thiɔ̈i.
30 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 Këya, wek aa lɛ̈k yic lɔn nadë adumuɔ̈ɔ̈m ë kɔc, ku kärac yekë ke lueel, aa lëu bï ke päl piny. Ku kuat raan kärɛc luɛɛl Wëi Nhialic guɔ̈p, acïï bï päl piny tënë ye.
31 Por isso, vos declaro: todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Ku na ye raan lueel wɛ̈t rac Manh Raan guɔ̈p, ka pɛ̈l piny. Ku raan ye lueel lɔn ye Wëi Nhialic jɔŋrac, ka cïï kɔŋ päl piny acïn ëmën agut akölriëëc ëbën.
32 Se alguém proferir alguma palavra contra o Filho do Homem, ser-lhe-á isso perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será isso perdoado, nem neste mundo nem no porvir.
33 “Com tim tɛ̈path bï miɛ̈thke piath. Tɛ̈dë ke com tɛ̈rac bï miɛ̈thke rɛ̈ɛ̈c. Këya, tim aye ŋic miɛ̈thke.
33 Ou fazei a árvore boa e o seu fruto bom ou a árvore má e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Wek mïth käpiɛny, mïth kɔc cie yith ye gam, lɛ̈ukë bäk këpath lueel, ke we ye jakrɛc ëmëndun? Rin kë ye thok lueel ë bɛ̈n bei raan puɔ̈u.
34 Raça de víboras, como podeis falar coisas boas, sendo maus? Porque a boca fala do que está cheio o coração.
35 Raan path ë luui käpath, rin käpuɔth tɛ̈ yepuɔ̈u. Ku raan rac ë luui kärac rin kärɛc tɔ̈ yepuɔ̈u.
35 O homem bom tira do tesouro bom coisas boas; mas o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 “Alɛ̈k we, raan ëbën abï thiëëc aköl luŋdït ë wël rɛc cï lueel.
36 Digo-vos que de toda palavra frívola que proferirem os homens, dela darão conta no Dia do Juízo;
37 Rin wɛ̈lku kek aabï ɣäth tɛ̈path, ku aa kek aabï cɔl atëm awuɔ̈c aköl luŋdït.”
37 porque, pelas tuas palavras, serás justificado e, pelas tuas palavras, serás condenado.
38 Go kɔc kɔ̈k piööc lööŋ ku Parathï lueel tënë ye, “Raan piööc awïcku ba kënë jäŋ gɔ̈i looi buk tïŋ.”
38 Então, alguns escribas e fariseus replicaram: Mestre, queremos ver de tua parte algum sinal.
39 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Aa kɔc la gup anyon ku gam koor kek aa thiëc käk tïŋkë! Acïn kën jäŋ gɔ̈i bï nyuɔ̈th we, ee këwäär cï rot looi tënë Jona, raan käk Nhialic tïŋ yen abï rot looi.
39 Ele, porém, respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o do profeta Jonas.
40 Cïmën wäär cï Jona rëër akööl kadiäk ku wër kadiäk rɛ̈cdït apɛi yic, ke Manh Raan aya abï rëër nïn kadiäk ë raŋ yic.
40 Porque assim como esteve Jonas três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim o Filho do Homem estará três dias e três noites no coração da terra.
41 Aköl luŋdït kɔc gen Ninibe, aabï we gɔ̈k rin cï kek kepuɔ̈th waar ku pälkë luɔi kärac wäär cï Jona ke lɛ̈k. Ku alɛ̈k we, ɣɛn jam kënë, ɣɛn adït tënë Jona!
41 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
42 Tiŋdït ë bɛ̈ny wäär jiël pan Athia bï la Jeruthalem, abï we gɔ̈k aköl luŋdït rin cï yen jäl tɛ̈mec apɛi bï wël puɔth bɛ̈nyŋaknhom Tholomon la piŋ, ku ɣɛn jam, ɣɛn adït tënë Tholomon!
42 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com esta geração e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
43 “Tɛ̈ cï jɔŋrac jäl raan guɔ̈p, ee piny yɔ̈ɔ̈p tɛ̈dɛ̈t bï yen lɔ̈ŋ thïn. Na cïï yök,
43 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos procurando repouso, porém não encontra.
44 ke lueel, ‘Ɣɛn abï dhuk tɛ̈wäär jiël ɣɛn thïn.’ Këya, ke dhuk ku yök tɛ̈n bï yen rëër thïn ke cïn raan tɔ̈ thïn, ku acï guiir.
44 Por isso, diz: Voltarei para minha casa donde saí. E, tendo voltado, a encontra vazia, varrida e ornamentada.
45 Ku dhuk, ku le bɛ̈n kek jakrɛc apɛi kɔ̈k kadhorou wär ye, bïk bɛ̈n ceŋ baai. Ku pïr ë raan kënë ë jäl rɛ̈ɛ̈c apɛi tënë pïrden tueŋ. Yen ë tɛ̈n ben rot luɔɔi thïn aya tënë kuat akölë.”
45 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem torna-se pior do que o primeiro. Assim também acontecerá a esta geração perversa.
46 Jethu ee ŋot jam kek kɔc tɛ̈wën ɣëët man kek wämäthakën. Ku kɛ̈ɛ̈ckë aɣeer, ku thiëckë bïk jam kek ye.
46 Falava ainda Jesus ao povo, e eis que sua mãe e seus irmãos estavam do lado de fora, procurando falar-lhe.
47 Go raan tök kam kɔc awën lëk ye, “Moor ku wämäthakui aa kääc aɣeer, ku awïckë bïk jam kek yï.”
47 E alguém lhe disse: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem falar-te.
48 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Yeŋa ë ma? Ku ye yïŋa paan ë ma?”
48 Porém ele respondeu ao que lhe trouxera o aviso: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Ku nyooth kɔcken ye buɔɔth ku lueel, “Kɔckä! Kek aa ma ku wämäthakäi!
49 E, estendendo a mão para os discípulos, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
50 Kuat raan ë wɛ̈t Wä tɔ̈ nhial looi yen ë wämääth, ku nyankäi, ku ma.”
50 Porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai celeste, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.