Mateus 12

Lëk yam (DIKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Naɣɔn akäl tök ë nïnkä, Jethu ë cath kek kɔcken ye buɔɔth, ke kuany dhël yic kam dum aköl lɔ̈ŋ. Ku kɔcken ye buɔɔth aake nɛ̈k cɔk, gokë rap lek cam dhoŋ.
1 Naquele tempo, no dia do shabat, Jesus foi por entre o trigo; e os seus discípulos estavam famintos, e começaram a arrancar as espigas de trigo e a comer.
2 Nawën tïŋ kɔc akut Parathï, gokë Jethu thiëëc, “Tïŋ, kɔckun yï buɔɔth aa loi kë cie looi aköl lɔ̈ŋ!”
2 Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer no dia do shabat.
3 Go bɛ̈ɛ̈r ku lueel, “Kɛ̈ckë kë cï Debit looi thɛɛr kaŋ kueen, wäär nɛ̈k cɔk ye ke kɔcken cath kek ye?
3 Ele, porém, lhes disse: Não tens lido o que fez Davi, quando ele teve fome, e os que estavam com ele?
4 Acï bɛ̈n la luaŋ Nhialic, ku ciɛm ayum yath cï tɔ̈ɔ̈u tënë Nhialic, kek kacke. Ayum kënë ëcïï Debit lëu bï cam kek kacke, aa kɔc käk Nhialic looi kek aake ye cam ë röt.
4 Como ele entrou na casa de Deus, e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele estavam, mas só aos sacerdotes?
5 Dɛ̈t aya, kɛ̈ckë kueen löŋ Mothith yic lɔn aköl lɔ̈ŋ thok ëbën, kɔc käk Nhialic looi luaŋ Nhialic aa löŋ aköl lɔ̈ŋ dhoŋ kɔ̈u, ku aacïï ke ye nyieeny?
5 Ou não tens lido na lei, que nos dias do shabat, os sacerdotes no templo profanam o shabat, e são inocentes?
6 Ku Manh Raan jam kek we, adït tënë luaŋ Nhialic.
6 Pois eu vos digo que neste lugar está um maior do que o templo.
7 Na we cï wël cï gɔ̈t thɛɛr deet yiic, lɔn kë wïc Nhialic ë nhiɛ̈r ye kɔc röt nhiaar, aacie ɣɔ̈k ye näk ye, ŋuɔ̈t wek aa këc kɔc cïn awuɔ̈c cïk looi nyieeny,
7 Mas, se vós soubésseis o que isto significa: Eu quero misericórdia, e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.
8 rin Manh Raan adït tënë aköl lɔ̈ŋ.”
8 Porque o Filho do homem, até do dia do shabat, é Senhor.
9 Naɣɔn aköl dɛ̈t ke Jethu jiël tënë awën ku ler tɛ̈n amat kɔc Itharel,
9 E, partindo dali, ele chegou à sinagoga deles.
10 ku mony cï cin ruai ë tɔ̈ thïn. Ku kɔc kɔ̈k ke wïc Jethu bïk gaany kë cï wuɔ̈ɔ̈c, aake tɔ̈ tɛ̈n amat aya, gokë Jethu thiëëc. “Ye lɔ̈ŋda pëën bï raan kony aköl lɔ̈ŋ?”
10 E eis que ali estava um homem que tinha sua mão seca. E eles perguntaram, para o acusarem, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
11 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Na la raan tök kamkun ë tɛ̈n amäl tök, ku lööny yiith aköl lɔ̈ŋ, ke cïï bïï bei yiith?
11 E ele lhes disse: Qual homem haverá dentre vós que, tendo uma ovelha, e ela caindo em uma cova no dia do shabat, não lançará mão dela, e a levantará?
12 Raan adït apɛi tënë lɛ̈i! Këya, lɔ̈ŋda acie ɣo ye pëën buk raan cïï kony aköl lɔ̈ŋ.”
12 Pois, quanto mais vale um homem do que uma ovelha? Portanto, é lícito fazer bem nos dias do shabat.
13 Ku lëk mony wën cï cin ruai, “Nyoth yïcin.” Go yecin nyooth, go cin piath abï ciɛ̈t ciin këc ruai.
13 Disse ele então ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restaurada, sã como a outra.
14 Go Parathï jäl tɛ̈n amat, ku lek mat tɛ̈ bï kek Jethu näk thïn.
14 E os fariseus, tendo saído, realizaram um concílio contra ele, como poderiam destruí-lo.
15 Go Jethu kë loikë ŋic, ku jiël tɛ̈n awën, go kɔc juëc buɔɔth. Ku kony kɔc tuany bïk pial,
15 Mas Jesus, sabendo disso, retirou-se dali; e grandes multidões o seguiam, e ele curou a todos;
16 ku thɔn ke apɛi bïk cïï la lɛ̈k kɔc kɔ̈k, bï cïï ŋic.
16 e os advertiu de que não deveriam fazê-lo conhecido;
17 Rin bï kë cï Ithaya lueel wäthɛɛr ëlä ë riɛnke yenhom tiɛɛŋ,
17 para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta Isaías, dizendo:
18 “Yen akïn yen alonydiɛ̈n ca lɔc,
18 Eis aqui o meu servo, que eu escolhi; o meu amado, em quem a minha alma se satisfaz; eu colocarei sobre ele o meu Espírito, e ele mostrará aos gentios o juízo.
19 Acïï bï ya gɔ̈th ku rɛ̈ɛ̈m kɔc nhïïm wël cie yith,
19 Não contenderá, nem clamará; nenhum homem ouvirá a sua voz nas ruas.
20 Acïn këthiin bï kaŋ tuɔ̈ɔ̈r nyin, cɔk
20 Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o pavio que fumega, até que ele envie o juízo para a vitória.
21 ku abï wuɔ̈ɔ̈t ëbën ŋɔ̈ɔ̈th.”
21 E no seu nome os gentios confiarão.
22 Nawën ke kɔc kɔ̈k bïï mony cï cɔr tënë Jethu, ku ëcie jam aya rin tɔ̈ jɔŋrac yeguɔ̈p. Go Jethu kony, ɣet bï jam ku dɛɛi.
22 Então, trouxeram-lhe um possuído por um demônio, cego e mudo; e ele o curou, de tal modo que o cego e mudo falava e via.
23 Go kɔc awën tɔ̈ thïn gäi ëbën ku thiëckë röt. “Nadë ke bï ya Manh Debit?”
23 E toda a multidão, espantada, dizia: Não é este o filho de Davi?
24 Nawën piŋ Parathï ë wɛ̈t kënë, ke luelkë, “Yeen ë jakrɛc cuɔp wei kɔc gup, rin ye bɛ̈ny jakrɛc, cɔl Beldhebul ye yiëk riɛl.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isso, diziam: Este indivíduo não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Go Jethu kë takkë ŋic ku lueel, “Pan yeyic tek ku thär kɔc ë kamken, ë lac riääk. Ku na tek gɛn tök yeyic, ayï dhiënh tök ku tuumkë kenhïïm ku thɛ̈rkë, ka puɔ̈k.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhe os pensamentos, disse-lhes: Todo o reino dividido contra si mesmo é desolado; e toda a cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Na ye jɔŋrac jɔŋrɛɛc dɛ̈t cuɔp wei, ka cï keyiic tek. Këya, lëu panden bï kɔ̈ɔ̈c këdë!
26 E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, o seu reino?
27 Ku na ye riɛl Beldhebul yen ye ɣɛn jakrɛc cuɔp wei, ke ye riɛl ŋa yen ye kɔckun yakë buɔɔth ke cuɔp wei? Calkë ke aa lëk we yic.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam então vossos filhos? Portanto, eles serão os vossos juízes.
28 Ku na ye riɛl Wëi Nhialic yen ye ɣɛn jakrɛc cuɔp wei, ke ŋiɛckë lɔn cï bääny Nhialic bɛ̈n tënë we.
28 Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, então o reino de Deus é chegado a vós.
29 “Acïn raan lëu ye bï ɣön raan ril dhoŋ ku nyɛɛi käkke, akɔŋ raan ril kënë dɔm ku der, ku jɔl käk tɔ̈ baai nyaai.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa de um homem forte e furtar os seus bens sem primeiro amarrá-lo? E então roubará a sua casa.
30 “Raan këc rot mät ɣa acie raandiɛ̈, ku raan cïï ɣa kony bï kɔc lɛ̈k wɛ̈t Nhialic, ee kɔc thiɔ̈i.
30 Quem não está comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 Këya, wek aa lɛ̈k yic lɔn nadë adumuɔ̈ɔ̈m ë kɔc, ku kärac yekë ke lueel, aa lëu bï ke päl piny. Ku kuat raan kärɛc luɛɛl Wëi Nhialic guɔ̈p, acïï bï päl piny tënë ye.
31 Portanto, eu vos digo: Toda espécie de pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito Santo não será perdoada aos homens.
32 Ku na ye raan lueel wɛ̈t rac Manh Raan guɔ̈p, ka pɛ̈l piny. Ku raan ye lueel lɔn ye Wëi Nhialic jɔŋrac, ka cïï kɔŋ päl piny acïn ëmën agut akölriëëc ëbën.
32 E quem falar uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no mundo vindouro.
33 “Com tim tɛ̈path bï miɛ̈thke piath. Tɛ̈dë ke com tɛ̈rac bï miɛ̈thke rɛ̈ɛ̈c. Këya, tim aye ŋic miɛ̈thke.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom, ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque a árvore é conhecida por seu fruto.
34 Wek mïth käpiɛny, mïth kɔc cie yith ye gam, lɛ̈ukë bäk këpath lueel, ke we ye jakrɛc ëmëndun? Rin kë ye thok lueel ë bɛ̈n bei raan puɔ̈u.
34 Ó geração de víboras, como podeis vós dizer boas coisas, sendo maus? Pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Raan path ë luui käpath, rin käpuɔth tɛ̈ yepuɔ̈u. Ku raan rac ë luui kärac rin kärɛc tɔ̈ yepuɔ̈u.
35 O homem bom traz boas coisas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau do mau tesouro traz coisas más.
36 “Alɛ̈k we, raan ëbën abï thiëëc aköl luŋdït ë wël rɛc cï lueel.
36 Mas eu vos digo que de toda a palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no dia do juízo.
37 Rin wɛ̈lku kek aabï ɣäth tɛ̈path, ku aa kek aabï cɔl atëm awuɔ̈c aköl luŋdït.”
37 Porque por tuas palavras serás justificado, e por tuas palavras serás condenado.
38 Go kɔc kɔ̈k piööc lööŋ ku Parathï lueel tënë ye, “Raan piööc awïcku ba kënë jäŋ gɔ̈i looi buk tïŋ.”
38 Então responderam alguns dos escribas e dos fariseus, dizendo: Mestre, nós queremos ver um sinal de ti.
39 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Aa kɔc la gup anyon ku gam koor kek aa thiëc käk tïŋkë! Acïn kën jäŋ gɔ̈i bï nyuɔ̈th we, ee këwäär cï rot looi tënë Jona, raan käk Nhialic tïŋ yen abï rot looi.
39 Mas ele lhes respondeu, e disse: Uma geração má e adúltera procura um sinal, não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
40 Cïmën wäär cï Jona rëër akööl kadiäk ku wër kadiäk rɛ̈cdït apɛi yic, ke Manh Raan aya abï rëër nïn kadiäk ë raŋ yic.
40 Pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no coração da terra.
41 Aköl luŋdït kɔc gen Ninibe, aabï we gɔ̈k rin cï kek kepuɔ̈th waar ku pälkë luɔi kärac wäär cï Jona ke lɛ̈k. Ku alɛ̈k we, ɣɛn jam kënë, ɣɛn adït tënë Jona!
41 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que está aqui um que é maior do que Jonas.
42 Tiŋdït ë bɛ̈ny wäär jiël pan Athia bï la Jeruthalem, abï we gɔ̈k aköl luŋdït rin cï yen jäl tɛ̈mec apɛi bï wël puɔth bɛ̈nyŋaknhom Tholomon la piŋ, ku ɣɛn jam, ɣɛn adït tënë Tholomon!
42 A rainha do sul se levantará no dia do juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis que está aqui um que é maior do que Salomão.
43 “Tɛ̈ cï jɔŋrac jäl raan guɔ̈p, ee piny yɔ̈ɔ̈p tɛ̈dɛ̈t bï yen lɔ̈ŋ thïn. Na cïï yök,
43 Quando um espírito imundo sai de um homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 ke lueel, ‘Ɣɛn abï dhuk tɛ̈wäär jiël ɣɛn thïn.’ Këya, ke dhuk ku yök tɛ̈n bï yen rëër thïn ke cïn raan tɔ̈ thïn, ku acï guiir.
44 Então ele diz: Eu voltarei para a minha casa, de onde saí. E voltando, a encontra vazia, varrida e adornada.
45 Ku dhuk, ku le bɛ̈n kek jakrɛc apɛi kɔ̈k kadhorou wär ye, bïk bɛ̈n ceŋ baai. Ku pïr ë raan kënë ë jäl rɛ̈ɛ̈c apɛi tënë pïrden tueŋ. Yen ë tɛ̈n ben rot luɔɔi thïn aya tënë kuat akölë.”
45 Então ele vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e, eles entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim também há de acontecer a esta geração perversa.
46 Jethu ee ŋot jam kek kɔc tɛ̈wën ɣëët man kek wämäthakën. Ku kɛ̈ɛ̈ckë aɣeer, ku thiëckë bïk jam kek ye.
46 Enquanto ele falava à multidão, eis que sua mãe e seus irmãos estavam fora, desejando falar com ele.
47 Go raan tök kam kɔc awën lëk ye, “Moor ku wämäthakui aa kääc aɣeer, ku awïckë bïk jam kek yï.”
47 Então alguém lhe disse: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora desejando falar contigo.
48 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Yeŋa ë ma? Ku ye yïŋa paan ë ma?”
48 Mas ele respondeu, e disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?
49 Ku nyooth kɔcken ye buɔɔth ku lueel, “Kɔckä! Kek aa ma ku wämäthakäi!
49 E, ele estendendo a sua mão em direção aos seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Kuat raan ë wɛ̈t Wä tɔ̈ nhial looi yen ë wämääth, ku nyankäi, ku ma.”
50 Porque, qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está no céu, este é meu irmão, e irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.