Marcos 9

Lëk yam (DIKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ku le tueŋ ku lueel, “Wek alɛ̈k yic, ala kɔc kɔ̈k rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈n, aacïï bï thou agut tɛ̈ bï kek ɣa tïŋ kek riɛl ye nyuɔɔth lɔn ye ɣɛn bɛ̈ny cï Nhialic lɔc.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Nawën nïn kadätem cök, ke Jethu cɔl Pïtɛr ku Jemith ku jɔl a Joon, ku lek gɔn bär apɛi nhom kepɛ̈c. Kaam wën röök kek, ke tïŋ Jethu ke cï rot waaŋ,
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 ku jɔl aläthke ɣɛr apɛi abïk la diardiar.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Nawën ë ke tïŋ Elija ku Mothith ke jam kek Jethu.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Wën cï kek rëër kaam thin-nyɔɔt, go Pïtɛr lɛ̈k Jethu, “Raan piööc, apath buk rëër ë tɛ̈n. Ɣok abï duɛ̈l kadiäk looi, tök tënë yï, ku tök kek Mothith, ku töŋ dɛ̈t kek Elija.”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Kënë jiɛɛm yen këlä, ee rin kuc yen wɛ̈t pɛth bï lueel, rin këpuɔth cïk tïŋ cï ke nyɔ̈ŋ nhïïm wël.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Go këcït rur piny paat abï ciɛ̈n tɛ̈ yekë tïŋ, ku piŋkë Nhialic ke jam ëlä, “Kënë ë Wëndiɛ̈n nhiaar, piɛŋkë wɛ̈tde.”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Nawën tïŋkë piny kaam thiin awën, ke ye Jethu yen tïŋkë yetök.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Tɛ̈wën dhuk kek piny gɔt nhom, go Jethu lɛ̈k ke, “Duɔ̈kkë käk cäk tïŋ lëk raan dɛ̈t ɣet aköl bï Manh Raan jɔt raŋ yic.”
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Gokë wɛ̈t Jethu gam, ku jɔlkë röt aa thiëëc ëlä, “Yeŋö wïc Jethu bï lueel wën ye yen jam jön rot ë raŋ yic?”
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Ku thiëckë Jethu, “Yeŋö ye kɔc piööc lööŋ ye lueel lɔn ye yen Elija yen bï kaŋ bɛ̈n tueŋ, ku ëmën acï lɔ̈k bɛ̈n yïcök?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Go bɛ̈ɛ̈r ëlä, “Ee yic, Elija akɔŋ bɛ̈n tueŋ, rin bï yen dhël bɛ̈n guiir. Ku yeŋö gɛ̈t ye aya, lɔn Manh Raan abï kɔc Itharel jai, ku abïk cɔl arem apɛi?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Alɛ̈k we lɔn cï Elija bɛ̈n thɛɛr ku acïk luɔɔi tɛ̈den nhiarkë, cït tɛ̈ cï ye gät thïn thɛɛr riɛnke.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Nawën dhukkë tënë abiöth Jethu kɔ̈k awën, ke yökkë ke ke cï kɔc juëc apɛi gööm, ku kɔc piööc lööŋ ke teer wël ke ke.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Tɛ̈wën tïŋ kek Jethu, gokë puɔ̈th miɛt apɛi ku lorkë ku muɔ̈thkë.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Nawën ɣëët Jethu tënë atuɔ̈ɔ̈cke ke thiëëc, “Yeŋö tɛɛrkë wek ke?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Go raan tök thän awën yic wɛ̈t dɛ̈t tɛ̈ɛ̈m thïn ku lueel, “Raan piööc, ɣɛn acï manhdiɛ̈n ca kaŋ bɛ̈ɛ̈i tënë kɔckun yï buɔɔth, bɛn bɛ̈ɛ̈i tënë yï, rin këc kek jɔŋ tɔ̈ yeguɔ̈p lëu bïk cuɔp wei. Yeen acï jɔŋrac la yeguɔ̈p ku ye pɛ̈n jam.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Tɛ̈ dɔm ë jɔŋ kënë ye, aye wiɛt piny ku yïk thok ayɔ̈k, ku reem yelec ku riny. Ɣɛn acï kɔckun yï buɔɔth thiëëc bïk jɔk cuɔp wei, ku akëckë lëu.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Go Jethu lɛ̈k ke, “Wek kɔc cie lac gam, yakë tak ba rëër kek we ɣet nɛn, bäk jäl gam. Bɛ̈ɛ̈ikë dhɔ̈ŋ kënë tënë ɣɛn.”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Gokë bɛ̈ɛ̈i tënë ye.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Go Jethu wun thiëëc, “Ye nɛn dɔm jɔŋ kënë ye?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Tɛ̈wäär ye yen meth.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Acï jɔŋ kënë duër nɔ̈k, aye wiɛt mɛɛc, ku le wiɛt wïïr bï duër mou. Na lëu ke yï kony ɣo.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Go Jethu lɛ̈k ye, “Yeŋö ye yïn ye lueel, lɔn na lɛ̈u! Ee yic, këriëëc ëbën apuɔl yic tënë raan cï gam.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Go wun meth dhiau, “Ɣɛn ala gam ku akoor, kony ɣa bï gamdiɛ̈ rot juak.”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Nawën tïŋ Jethu kɔc juëc ke bɔ̈ tɛ̈thiääk kek ye, ke rël jɔŋrac ku lueel, “Ee yïn jɔŋ miŋ cie jam. Yïn ayɔ̈ɔ̈k, bäär bei dhɔ̈k guɔ̈p, ku duk ben dhuk yeguɔ̈p.”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Go jɔŋrac dhiau yeröl ku wit piny, ku lɛth, ku bïï bei. Ku jɔl dhɔ̈k anaŋnaŋ piiny abï kɔc kɔ̈k aa lueel, ka cï thou.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Go Jethu dɔm cin ku kony bï rot jɔt. Go rot jɔt ku kɛ̈ɛ̈c.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Tɛ̈wën rëër Jethu kek kɔcken ye buɔɔth ë röt, ke thiëckë, “Yeŋö këc ɣok ye lëu buk jɔŋ kënë cuɔp wei?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Go lɛ̈k ke, “Jɔŋ cït kënë acäk lëu bäk cuɔp wei. Ee röök ë rot yen ë ye alëu bï jak cït käkkä cuɔp wei.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Go Jethu kek kɔcken ye buɔɔth jäl tɛ̈wën ke ke ret pan Galilia yic, ku cïï wïc bï la raan ŋic ye.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Rin ë nïnkä ë piööc kɔcken ye buɔɔth kë bï rot luɔ̈i ye, “Manh Raan abï thɔ̈n kɔc bï ye nɔ̈k, ku na aköl ye nïn diäk ka bï rot jɔt raŋ yic.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Ku aa këc wɛ̈tde bɛ̈n deet yic, ku riɔ̈ɔ̈ckë bïk thiëëc.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Gokë ɣet Kapernaum. Nawën lek ɣet ɣöt, ke thiëc atuɔ̈ɔ̈cke, “Yeŋö kënë tɛɛrkë wën dhël yic?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Gokë gup riɔ̈ɔ̈c ku bitkë, rin wën ciɛth kek, aake teer wɛ̈t lɔn, yeŋa kamken yen dït apɛi.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Go nyuc ku cɔɔl atuɔ̈ɔ̈cke kathiäär ku rou ku lëk ke, “Piɛŋkë, na ye raan wïc ye bï tɔ̈u tueŋ, ka dhil dhuk ciëën ku luui rin kɔc ëbën.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Ku dɔm meth ku cɔl akääc kenhïïm ku tɛ̈ɛ̈u yecin yekët ku lëk ke,
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Raan manh koor cït manh kënë lor ë riɛnkiɛ̈, acä lor, ku raan ɣa lor, acie ɣɛn ye lor, ee Wä Aciëŋ toc ɣa.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Nawën aköl dɛ̈t ke lëk Joon ye, “Raan piööc, ɣok aacï mony dɛ̈t tïŋ keye jakrɛc cuɔp wei kɔc gup ë riɛnku ku acuk pëën rin acie raanda.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Go Jethu lueel, “Duɔ̈kkë ye pëën rin raan käŋ looi riɛnkiɛ̈, acïï lëu bï rot guɔ wel ku lëk ɣa kërac.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Rin raan cïï ɣo man, ee raanda.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Wek alɛ̈k yic, raan we muɔɔc pïu ë rin ye wek kɔc Raan cï lɔc ku dɔc, abä ariɔ̈pde yök.”
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Na ye raan wëŋ mɛnh tök kam ë mïthkä ku bä maan, ka ŋuɛ̈ɛ̈n tënë ë raan cït kënë, diɛ̈t cï ruɔ̈k yeth alel dït tet, ku pïk wïïr bï mou. [
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 tɛ̈ cïï kämden ë thou thïn, ku mac acie thou akölriëëc ëbën.]
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Ku na ye ciɛɛndu yï cɔl aloi awuɔ̈c, ke tɛɛm wei, aŋuɛ̈ɛ̈n ba pïr pïr path kek ciɛɛn tök, kek tɛ̈ bï yïn la cin karou ku cuɛt yï pan many cie thou akölriëëc ëbën. [
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 tɛ̈ cïï kämden ë thou thïn, ku mac acie thou akölriëëc ëbën.]
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Ku na ye cɔ̈ɔ̈kdu yï ɣäth awuɔ̈c yic, ke tɛɛm wei, rin aŋuɛ̈ɛ̈n ba pïr pïr path ke yï ye ŋɔl, kek tɛ̈ bï yïn la cök karou ku cuɛt yï pan mac.
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Ku na ye nyiɛndu yï cɔl aloi awuɔ̈c, ke ŋuët bei. Aŋuɛ̈ɛ̈n ba rot mat bääny Nhialic yic kek nyiɛn tök, kek tɛ̈ bï yïn la nyïn karou ku cuɛt yï pan mac.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Ee tɛ̈ɛ̈n arɛɛm yekë yök thïn acie thök, ë rin many pan mac acie many ye yor.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Raan ëbën abï lɔɔk ë mac cïmën ye ajuër lɔɔk awai.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Awai apath. Ku na thöök kɔ̈u alɛ̈i ke ben dhuɔ̈k thïn këdë? Rɛ̈ɛ̈rkë kek awan määth kamkun ku lakkë dɔ̈ɔ̈r kamkun.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.