Marcos 9
Lëk yam (DIKNT) vs ARA
1 Ku le tueŋ ku lueel, “Wek alɛ̈k yic, ala kɔc kɔ̈k rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈n, aacïï bï thou agut tɛ̈ bï kek ɣa tïŋ kek riɛl ye nyuɔɔth lɔn ye ɣɛn bɛ̈ny cï Nhialic lɔc.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Nawën nïn kadätem cök, ke Jethu cɔl Pïtɛr ku Jemith ku jɔl a Joon, ku lek gɔn bär apɛi nhom kepɛ̈c. Kaam wën röök kek, ke tïŋ Jethu ke cï rot waaŋ,
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 ku jɔl aläthke ɣɛr apɛi abïk la diardiar.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Nawën ë ke tïŋ Elija ku Mothith ke jam kek Jethu.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Wën cï kek rëër kaam thin-nyɔɔt, go Pïtɛr lɛ̈k Jethu, “Raan piööc, apath buk rëër ë tɛ̈n. Ɣok abï duɛ̈l kadiäk looi, tök tënë yï, ku tök kek Mothith, ku töŋ dɛ̈t kek Elija.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Kënë jiɛɛm yen këlä, ee rin kuc yen wɛ̈t pɛth bï lueel, rin këpuɔth cïk tïŋ cï ke nyɔ̈ŋ nhïïm wël.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Go këcït rur piny paat abï ciɛ̈n tɛ̈ yekë tïŋ, ku piŋkë Nhialic ke jam ëlä, “Kënë ë Wëndiɛ̈n nhiaar, piɛŋkë wɛ̈tde.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Nawën tïŋkë piny kaam thiin awën, ke ye Jethu yen tïŋkë yetök.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Tɛ̈wën dhuk kek piny gɔt nhom, go Jethu lɛ̈k ke, “Duɔ̈kkë käk cäk tïŋ lëk raan dɛ̈t ɣet aköl bï Manh Raan jɔt raŋ yic.”
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Gokë wɛ̈t Jethu gam, ku jɔlkë röt aa thiëëc ëlä, “Yeŋö wïc Jethu bï lueel wën ye yen jam jön rot ë raŋ yic?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Ku thiëckë Jethu, “Yeŋö ye kɔc piööc lööŋ ye lueel lɔn ye yen Elija yen bï kaŋ bɛ̈n tueŋ, ku ëmën acï lɔ̈k bɛ̈n yïcök?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Go bɛ̈ɛ̈r ëlä, “Ee yic, Elija akɔŋ bɛ̈n tueŋ, rin bï yen dhël bɛ̈n guiir. Ku yeŋö gɛ̈t ye aya, lɔn Manh Raan abï kɔc Itharel jai, ku abïk cɔl arem apɛi?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Alɛ̈k we lɔn cï Elija bɛ̈n thɛɛr ku acïk luɔɔi tɛ̈den nhiarkë, cït tɛ̈ cï ye gät thïn thɛɛr riɛnke.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Nawën dhukkë tënë abiöth Jethu kɔ̈k awën, ke yökkë ke ke cï kɔc juëc apɛi gööm, ku kɔc piööc lööŋ ke teer wël ke ke.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Tɛ̈wën tïŋ kek Jethu, gokë puɔ̈th miɛt apɛi ku lorkë ku muɔ̈thkë.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Nawën ɣëët Jethu tënë atuɔ̈ɔ̈cke ke thiëëc, “Yeŋö tɛɛrkë wek ke?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Go raan tök thän awën yic wɛ̈t dɛ̈t tɛ̈ɛ̈m thïn ku lueel, “Raan piööc, ɣɛn acï manhdiɛ̈n ca kaŋ bɛ̈ɛ̈i tënë kɔckun yï buɔɔth, bɛn bɛ̈ɛ̈i tënë yï, rin këc kek jɔŋ tɔ̈ yeguɔ̈p lëu bïk cuɔp wei. Yeen acï jɔŋrac la yeguɔ̈p ku ye pɛ̈n jam.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Tɛ̈ dɔm ë jɔŋ kënë ye, aye wiɛt piny ku yïk thok ayɔ̈k, ku reem yelec ku riny. Ɣɛn acï kɔckun yï buɔɔth thiëëc bïk jɔk cuɔp wei, ku akëckë lëu.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Go Jethu lɛ̈k ke, “Wek kɔc cie lac gam, yakë tak ba rëër kek we ɣet nɛn, bäk jäl gam. Bɛ̈ɛ̈ikë dhɔ̈ŋ kënë tënë ɣɛn.”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Gokë bɛ̈ɛ̈i tënë ye.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Go Jethu wun thiëëc, “Ye nɛn dɔm jɔŋ kënë ye?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Tɛ̈wäär ye yen meth.
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Acï jɔŋ kënë duër nɔ̈k, aye wiɛt mɛɛc, ku le wiɛt wïïr bï duër mou. Na lëu ke yï kony ɣo.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Go Jethu lɛ̈k ye, “Yeŋö ye yïn ye lueel, lɔn na lɛ̈u! Ee yic, këriëëc ëbën apuɔl yic tënë raan cï gam.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Go wun meth dhiau, “Ɣɛn ala gam ku akoor, kony ɣa bï gamdiɛ̈ rot juak.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Nawën tïŋ Jethu kɔc juëc ke bɔ̈ tɛ̈thiääk kek ye, ke rël jɔŋrac ku lueel, “Ee yïn jɔŋ miŋ cie jam. Yïn ayɔ̈ɔ̈k, bäär bei dhɔ̈k guɔ̈p, ku duk ben dhuk yeguɔ̈p.”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Go jɔŋrac dhiau yeröl ku wit piny, ku lɛth, ku bïï bei. Ku jɔl dhɔ̈k anaŋnaŋ piiny abï kɔc kɔ̈k aa lueel, ka cï thou.
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Go Jethu dɔm cin ku kony bï rot jɔt. Go rot jɔt ku kɛ̈ɛ̈c.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Tɛ̈wën rëër Jethu kek kɔcken ye buɔɔth ë röt, ke thiëckë, “Yeŋö këc ɣok ye lëu buk jɔŋ kënë cuɔp wei?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Go lɛ̈k ke, “Jɔŋ cït kënë acäk lëu bäk cuɔp wei. Ee röök ë rot yen ë ye alëu bï jak cït käkkä cuɔp wei.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Go Jethu kek kɔcken ye buɔɔth jäl tɛ̈wën ke ke ret pan Galilia yic, ku cïï wïc bï la raan ŋic ye.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 Rin ë nïnkä ë piööc kɔcken ye buɔɔth kë bï rot luɔ̈i ye, “Manh Raan abï thɔ̈n kɔc bï ye nɔ̈k, ku na aköl ye nïn diäk ka bï rot jɔt raŋ yic.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Ku aa këc wɛ̈tde bɛ̈n deet yic, ku riɔ̈ɔ̈ckë bïk thiëëc.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Gokë ɣet Kapernaum. Nawën lek ɣet ɣöt, ke thiëc atuɔ̈ɔ̈cke, “Yeŋö kënë tɛɛrkë wën dhël yic?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Gokë gup riɔ̈ɔ̈c ku bitkë, rin wën ciɛth kek, aake teer wɛ̈t lɔn, yeŋa kamken yen dït apɛi.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Go nyuc ku cɔɔl atuɔ̈ɔ̈cke kathiäär ku rou ku lëk ke, “Piɛŋkë, na ye raan wïc ye bï tɔ̈u tueŋ, ka dhil dhuk ciëën ku luui rin kɔc ëbën.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Ku dɔm meth ku cɔl akääc kenhïïm ku tɛ̈ɛ̈u yecin yekët ku lëk ke,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Raan manh koor cït manh kënë lor ë riɛnkiɛ̈, acä lor, ku raan ɣa lor, acie ɣɛn ye lor, ee Wä Aciëŋ toc ɣa.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Nawën aköl dɛ̈t ke lëk Joon ye, “Raan piööc, ɣok aacï mony dɛ̈t tïŋ keye jakrɛc cuɔp wei kɔc gup ë riɛnku ku acuk pëën rin acie raanda.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Go Jethu lueel, “Duɔ̈kkë ye pëën rin raan käŋ looi riɛnkiɛ̈, acïï lëu bï rot guɔ wel ku lëk ɣa kërac.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Rin raan cïï ɣo man, ee raanda.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Wek alɛ̈k yic, raan we muɔɔc pïu ë rin ye wek kɔc Raan cï lɔc ku dɔc, abä ariɔ̈pde yök.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 Na ye raan wëŋ mɛnh tök kam ë mïthkä ku bä maan, ka ŋuɛ̈ɛ̈n tënë ë raan cït kënë, diɛ̈t cï ruɔ̈k yeth alel dït tet, ku pïk wïïr bï mou. [
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 tɛ̈ cïï kämden ë thou thïn, ku mac acie thou akölriëëc ëbën.]
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 Ku na ye ciɛɛndu yï cɔl aloi awuɔ̈c, ke tɛɛm wei, aŋuɛ̈ɛ̈n ba pïr pïr path kek ciɛɛn tök, kek tɛ̈ bï yïn la cin karou ku cuɛt yï pan many cie thou akölriëëc ëbën. [
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 tɛ̈ cïï kämden ë thou thïn, ku mac acie thou akölriëëc ëbën.]
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 Ku na ye cɔ̈ɔ̈kdu yï ɣäth awuɔ̈c yic, ke tɛɛm wei, rin aŋuɛ̈ɛ̈n ba pïr pïr path ke yï ye ŋɔl, kek tɛ̈ bï yïn la cök karou ku cuɛt yï pan mac.
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Ku na ye nyiɛndu yï cɔl aloi awuɔ̈c, ke ŋuët bei. Aŋuɛ̈ɛ̈n ba rot mat bääny Nhialic yic kek nyiɛn tök, kek tɛ̈ bï yïn la nyïn karou ku cuɛt yï pan mac.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Ee tɛ̈ɛ̈n arɛɛm yekë yök thïn acie thök, ë rin many pan mac acie many ye yor.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Raan ëbën abï lɔɔk ë mac cïmën ye ajuër lɔɔk awai.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Awai apath. Ku na thöök kɔ̈u alɛ̈i ke ben dhuɔ̈k thïn këdë? Rɛ̈ɛ̈rkë kek awan määth kamkun ku lakkë dɔ̈ɔ̈r kamkun.
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.