Marcos 7
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Wën cï Parathï kek kɔc piööc lööŋ kɔc Itharel, ke cï bɛ̈n Jeruthalem Jethu gɔ̈ɔ̈m piny.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Ke tïŋ kɔc Jethu buɔɔth ke mïth ke këc kecin lɔɔk apath, bïk ajuɛ̈ɛ̈c nyaai kegup cït tɛ̈ ye kɔc Itharel ye luɔɔi thïn.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Kɔckä aake cï kë cï atuuc Jethu looi rac puɔ̈th, rin kɔc Itharel kek Parathï, aake cïï ye mïth tɛ̈ këc kek kecin kaŋ lɔɔk kecït ciɛɛŋ thɛɛr kɔcken dït.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Ku na le mïïth cïk la bɛ̈ɛ̈i geeu, ka cïk cam ke këckë kaŋ lɔɔk kɔ̈th. Ku keek aake ye käk cï kɔcken dït thɛɛr lɛ̈k ke looi, cïmën lɔ̈k bïïny ku töny ku aduuk ë miëth.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Go Parathï ku kɔc piööc ë lööŋ Jethu thiëëc, “Yeŋö cïï kɔckun yï buɔɔth ye ceŋ ë ciɛɛŋ wärkuan dït, ku yekë mïïth juääk ke këc kecin lɔɔk?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ithaya acï yic lueel ë riɛnkun lɔn ye wek awëŋ puɔ̈th rou, ku gɛ̈t ëlä,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Keek aa ɣa door ku acie duɔ̈ɔ̈r ë yic,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 “Ee yic, wek aacït kɔc ye Ithaya jam ë riɛnken. Wek aacï kuec lööŋ Nhialic ku ye lööŋ ciɛɛŋdun kek yakë gam.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Ku lëk Jethu ke, “Ayakë tak lɔn ë yen këpath yen cäk looi ye wek kuec lööŋ Nhialic, ku muɔ̈kkë ciɛɛŋdun thɛɛr.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Rin acï Mothith lueel, ‘Thek wuur kek moor, ku na ye raan wun kek man jääm gup kärɛc, ka dhil nɔ̈k bï thou.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Ku ayakë lueel aya lɔn ye yen yic, bï raan wun kek man jäi tɛ̈ wïc kek këpïïr kek tënë ye, ‘Acïn tɛ̈ kuɔ̈ny we, rin ɣɛn acï Nhialic gäm kën ba yiëk we.’
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Ke wek aa kuec bï käkkä cïï loi tënë wun ku man.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Këya, tɛ̈ ye wek kɔc piɔ̈ɔ̈c thïn acïï thöŋ kek wël ye Nhialic lueel. Ku wek aa kärɛc juëc kɔ̈k cït käkkä looi aya.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Go Jethu kɔc juëc bɛn cɔɔl ku lëk ke, “Piɛŋkë wɛ̈tdiɛ̈ wedhie ku dɛtkë yic.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Acie kë ye raan cam, yen ye cɔl aye raan rac, aa käk ye tak ku käk ye lueel, ku käk ye looi kek aaye cɔl aye raan rac. [
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Piɛŋkë tɛ̈ le wek yïth.”]
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Wën cï yen kɔc nyääŋ piny aɣeer ku ler ɣöt, ke thiëëc kɔcken ye buɔɔth bï wɛ̈t awën cï lueel teet yic tënë ke.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Go lɛ̈k ke, “Cäk käŋ ye deet yiic aya? Acie miëth ye raan cam yen ye cɔl ala guɔ̈p adumuɔ̈ɔ̈m,
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 rin acie la yepuɔ̈u, ee la yeyäc ku le bɛ̈n bei.” Këya, acï Jethu nyuɔɔth lɔn miëth ëbën apath.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Ku ben lɛ̈k ke, “Aa käk ye raan tak ku looi ke, kek aa rɛc.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Rin puɔ̈u yen aye kärɛc ye looi bɛ̈n bei thïn, cïmën bal ku ruɔ̈ɔ̈m, ku nääk raan ë path, ku kɔ̈r diäär.
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 Ku kook ku wëëŋ ku nhiam ku tiɛɛl, ku yïk yepuɔ̈u kënë raandä, ku luɔɔm ku kuat kärɛc ëbën.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Käkkä ëbën aa bɛ̈n bei raan puɔ̈u, ku looi ke ku rɛckë ye.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Ku jɔl Jethu jäl ku ler wundɛ̈t tɛ̈thiääk kek Tire ku Thidon, ku ler ɣöt. Ku cïï wïc bï la raan ŋic ye. Ku akëc lëu bï thiaan.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Go tiŋ la nyanden koor ŋot këc kuäc cï jɔŋrac la yeguɔ̈p, Jethu piŋ. Go bɛ̈n tënë ye ku gut yenhiaal piny Jethu nhom.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Tiŋ kënë ë ye jam thoŋ Gïrïk, ku ee nyan pan Ponicia. Go bɛ̈n ku lɛ̈ŋ Jethu ëlä, “Bɛ̈ny, cɔk a lɔn cï ɣɛn ye tiŋ pandun ke yï bɔ̈ ba jɔŋrac cuɔp wei nyaandiɛ̈ guɔ̈p.”
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Go Jethu lueel, “Ɣɛn ɣa cïï bɔ̈ ba miëth mïth bɛ̈n gäm jɔ̈k. Acie yic bï miëthden yiëk jɔ̈k, ke këc kuɛth.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Go bɛ̈ɛ̈r, “Ee yic Bɛ̈ny, ku jɔ̈k rɛ̈ɛ̈r tɛ̈ mïth kɔc thïn awuthueei cï lööny piny kuany.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Go Jethu lɛ̈k ye, “Rin cï yïn ye ŋiɛc bɛ̈ɛ̈r këya, dhuɔ̈k baai, yïn abï jɔŋrac yök ke cï jäl nyaandu guɔ̈p!”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Go dhuk baai ku yök nyaande ke cï tɔ̈c biöök yic, ku jɔŋrac ke cï jäl yeguɔ̈p.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Go Jethu jäl Tire ku dhuk wär Galilia ke kuany gɛɛth kathiäär Dekapolith yiic ku Thidon.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Tɛ̈wën ke kɔc kɔ̈k bïï raan cï miŋ tënë Jethu, ku läŋkë bï gɔɔt.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Go Jethu nyaai kɔc yiic ku ɣɛ̈th tɛ̈de ë rot, ku tɛ̈ɛ̈u yecin yeyïc, ku ŋuut ku gɔɔt liep.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Ku döt nhial ku wëëi apɛi ku lɛ̈k ye, “Piɛ̈ŋë!”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Kaam thiin awën, ke ɣɔ̈r yïth ku jiɛɛm.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Ku yöök Jethu kɔc awën tɔ̈ thïn bïk cïï lëk raan dɛ̈t. Ku ŋot lek lueel.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Ku kɔc cï ye piŋ aacï gäi apɛidït ku luelkë, “Mony cɔl Jethu kënë acï këriëëc ëbën lëu. Kɔc cï miŋ aa piŋ ëmën, ku kɔc ke cie jam, aacï ya jam aya.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.