Marcos 7
Lëk yam (DIKNT) vs NAA
1 Wën cï Parathï kek kɔc piööc lööŋ kɔc Itharel, ke cï bɛ̈n Jeruthalem Jethu gɔ̈ɔ̈m piny.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Ke tïŋ kɔc Jethu buɔɔth ke mïth ke këc kecin lɔɔk apath, bïk ajuɛ̈ɛ̈c nyaai kegup cït tɛ̈ ye kɔc Itharel ye luɔɔi thïn.
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 Kɔckä aake cï kë cï atuuc Jethu looi rac puɔ̈th, rin kɔc Itharel kek Parathï, aake cïï ye mïth tɛ̈ këc kek kecin kaŋ lɔɔk kecït ciɛɛŋ thɛɛr kɔcken dït.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 Ku na le mïïth cïk la bɛ̈ɛ̈i geeu, ka cïk cam ke këckë kaŋ lɔɔk kɔ̈th. Ku keek aake ye käk cï kɔcken dït thɛɛr lɛ̈k ke looi, cïmën lɔ̈k bïïny ku töny ku aduuk ë miëth.
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Go Parathï ku kɔc piööc ë lööŋ Jethu thiëëc, “Yeŋö cïï kɔckun yï buɔɔth ye ceŋ ë ciɛɛŋ wärkuan dït, ku yekë mïïth juääk ke këc kecin lɔɔk?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ithaya acï yic lueel ë riɛnkun lɔn ye wek awëŋ puɔ̈th rou, ku gɛ̈t ëlä,
6 Jesus respondeu:
7 Keek aa ɣa door ku acie duɔ̈ɔ̈r ë yic,
7 E em vão me adoram,
8 “Ee yic, wek aacït kɔc ye Ithaya jam ë riɛnken. Wek aacï kuec lööŋ Nhialic ku ye lööŋ ciɛɛŋdun kek yakë gam.”
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 Ku lëk Jethu ke, “Ayakë tak lɔn ë yen këpath yen cäk looi ye wek kuec lööŋ Nhialic, ku muɔ̈kkë ciɛɛŋdun thɛɛr.
9 E disse-lhes ainda:
10 Rin acï Mothith lueel, ‘Thek wuur kek moor, ku na ye raan wun kek man jääm gup kärɛc, ka dhil nɔ̈k bï thou.’
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Ku ayakë lueel aya lɔn ye yen yic, bï raan wun kek man jäi tɛ̈ wïc kek këpïïr kek tënë ye, ‘Acïn tɛ̈ kuɔ̈ny we, rin ɣɛn acï Nhialic gäm kën ba yiëk we.’
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 Ke wek aa kuec bï käkkä cïï loi tënë wun ku man.
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 Këya, tɛ̈ ye wek kɔc piɔ̈ɔ̈c thïn acïï thöŋ kek wël ye Nhialic lueel. Ku wek aa kärɛc juëc kɔ̈k cït käkkä looi aya.”
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Go Jethu kɔc juëc bɛn cɔɔl ku lëk ke, “Piɛŋkë wɛ̈tdiɛ̈ wedhie ku dɛtkë yic.
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 Acie kë ye raan cam, yen ye cɔl aye raan rac, aa käk ye tak ku käk ye lueel, ku käk ye looi kek aaye cɔl aye raan rac. [
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 Piɛŋkë tɛ̈ le wek yïth.”]
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Wën cï yen kɔc nyääŋ piny aɣeer ku ler ɣöt, ke thiëëc kɔcken ye buɔɔth bï wɛ̈t awën cï lueel teet yic tënë ke.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Go lɛ̈k ke, “Cäk käŋ ye deet yiic aya? Acie miëth ye raan cam yen ye cɔl ala guɔ̈p adumuɔ̈ɔ̈m,
18 Jesus lhes disse:
19 rin acie la yepuɔ̈u, ee la yeyäc ku le bɛ̈n bei.” Këya, acï Jethu nyuɔɔth lɔn miëth ëbën apath.
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 Ku ben lɛ̈k ke, “Aa käk ye raan tak ku looi ke, kek aa rɛc.
20 E dizia:
21 Rin puɔ̈u yen aye kärɛc ye looi bɛ̈n bei thïn, cïmën bal ku ruɔ̈ɔ̈m, ku nääk raan ë path, ku kɔ̈r diäär.
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 Ku kook ku wëëŋ ku nhiam ku tiɛɛl, ku yïk yepuɔ̈u kënë raandä, ku luɔɔm ku kuat kärɛc ëbën.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 Käkkä ëbën aa bɛ̈n bei raan puɔ̈u, ku looi ke ku rɛckë ye.”
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Ku jɔl Jethu jäl ku ler wundɛ̈t tɛ̈thiääk kek Tire ku Thidon, ku ler ɣöt. Ku cïï wïc bï la raan ŋic ye. Ku akëc lëu bï thiaan.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 Go tiŋ la nyanden koor ŋot këc kuäc cï jɔŋrac la yeguɔ̈p, Jethu piŋ. Go bɛ̈n tënë ye ku gut yenhiaal piny Jethu nhom.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Tiŋ kënë ë ye jam thoŋ Gïrïk, ku ee nyan pan Ponicia. Go bɛ̈n ku lɛ̈ŋ Jethu ëlä, “Bɛ̈ny, cɔk a lɔn cï ɣɛn ye tiŋ pandun ke yï bɔ̈ ba jɔŋrac cuɔp wei nyaandiɛ̈ guɔ̈p.”
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Go Jethu lueel, “Ɣɛn ɣa cïï bɔ̈ ba miëth mïth bɛ̈n gäm jɔ̈k. Acie yic bï miëthden yiëk jɔ̈k, ke këc kuɛth.”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Go bɛ̈ɛ̈r, “Ee yic Bɛ̈ny, ku jɔ̈k rɛ̈ɛ̈r tɛ̈ mïth kɔc thïn awuthueei cï lööny piny kuany.”
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Go Jethu lɛ̈k ye, “Rin cï yïn ye ŋiɛc bɛ̈ɛ̈r këya, dhuɔ̈k baai, yïn abï jɔŋrac yök ke cï jäl nyaandu guɔ̈p!”
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Go dhuk baai ku yök nyaande ke cï tɔ̈c biöök yic, ku jɔŋrac ke cï jäl yeguɔ̈p.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Go Jethu jäl Tire ku dhuk wär Galilia ke kuany gɛɛth kathiäär Dekapolith yiic ku Thidon.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Tɛ̈wën ke kɔc kɔ̈k bïï raan cï miŋ tënë Jethu, ku läŋkë bï gɔɔt.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Go Jethu nyaai kɔc yiic ku ɣɛ̈th tɛ̈de ë rot, ku tɛ̈ɛ̈u yecin yeyïc, ku ŋuut ku gɔɔt liep.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Ku döt nhial ku wëëi apɛi ku lɛ̈k ye, “Piɛ̈ŋë!”
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Kaam thiin awën, ke ɣɔ̈r yïth ku jiɛɛm.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Ku yöök Jethu kɔc awën tɔ̈ thïn bïk cïï lëk raan dɛ̈t. Ku ŋot lek lueel.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Ku kɔc cï ye piŋ aacï gäi apɛidït ku luelkë, “Mony cɔl Jethu kënë acï këriëëc ëbën lëu. Kɔc cï miŋ aa piŋ ëmën, ku kɔc ke cie jam, aacï ya jam aya.”
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.