Marcos 6
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Go Jethu jäl tɛ̈den awën ku ler gɛnden Nadharet, ku buɔɔth kɔcken ye buɔɔth.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Nawën aköl ë lɔ̈ŋ, ke piɔ̈ɔ̈c tɛ̈n amat. Ku kɔc juëc aake tɔ̈ thïn. Nawën piŋkë piɔ̈ɔ̈cde ke gɛ̈i, ku luelkë, “Cï käŋ bɛ̈n aa ŋic nɛn?” “Ku ye käkkä looi këdë?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Yen ë raan guëŋguëŋ tiim, ku ë wën Maria, ku ë mɛ̈nh ë Jemith, ku Jothep, ku Jut ku Thaimon. Ku cie nyiɛ̈rakën kä rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈n kek ɣo?” Ku jɔlkë jai bïk piɔ̈ɔ̈cde cïï gam.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Go Jethu lɛ̈k ke, “Raan cï Nhialic lööny yeguɔ̈p aye baai ëbën theek, ka kɔc gɛnden ku kɔc ruääi kek ye, ku paan wun kek paan man kek aacïï ye ye theek.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ku tuum atuɔ̈ɔ̈cke ku tooc ke wei, bï kɔc karou aa cath ë tök bïk aala piööc Wɛ̈t Puɔth Yam ë Nhialic, ku yïk ke riɛl bïk kek kɔc aala kony.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Ku lëk ke apɛi. “Duɔ̈kkë muk ë mïïth yakë cam dhël yic, muɔ̈kkë ke wɛi kepɛ̈c.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Cɛŋkë war ku duɔ̈kkë muk alɛ̈th kɔ̈k.”
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ku lëk ke aya, “Yakë rëër pan ye we lor thïn ɣet tɛ̈ bï wek jäl.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Ku na lak pan cïï we lor thïn, ku pan cïï wɛ̈lkun ye piŋ thïn, ke we jiël ku tɛŋkë wecök. Ku abï nyooth lɔn cï wek kuec ë ke!”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Ku jiëlkë ku lek kɔc piɔ̈ɔ̈c bïk luɔi adumuɔ̈ɔ̈m puɔ̈l.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ku copkë jakrɛc juëc wei, ku tɔckë kɔc juëc tuany nhïïm. Ku röökkë bï ke kony bïk pial.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Ku bɛ̈ny Antipäth Ɣërot ëcï wɛ̈t piŋ rin cï ke Jethu ŋic apɛi. Ku ë ye kɔc kɔ̈k lueel, “Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm acï bɛn pïr, ee yen ale yen riɛl yen käkkä looi.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ku lueel kɔc kɔ̈k, “Mony kënë adhil a Elija raan wäär käk Nhialic tïŋ.” Ku ben kɔc kɔ̈k lueel, “Ee raan tök kam kɔc thɛɛr, kɔc käk Nhialic tïŋ.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Ku wën piŋ Antipäth Ɣërot ë wɛ̈t kënë go lueel, “Ee Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm wäär ca cɔl atök yeth yen acï jɔt thou yic.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Antipäth Ɣërot ëcï Joon cɔl anäk këlä, ee cï cɔl adɔm ku rek, ku cɔl amac rin wɛ̈t Ɣërodia tiŋ Pilipo wämënh cï rum bï ya tiɛŋde,
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 rin cï Joon ye lueel tënë ye ëlä, “Acïï path ba tiŋ wämuuth rum ke pïr.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Ku Ɣërodia ëcïï puɔ̈u mit tënë Joon rin ë wɛ̈t kënë. Ku wïc diɛ̈t nɛ̈k ku cïï lëu,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 rin Ɣërot ë riɔ̈c Joon, rin ye Joon raan puɔth wɛ̈t Nhialic, ku kony bï ciɛ̈n kë näk ye. Nawën piŋ Ɣërot wɛ̈t Joon, ke gɛ̈i apɛi ku ŋot nhiɛɛr bï wël Joon aa piŋ.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Nawën ke Ɣërodia jɔl tɛ̈ bï yen Joon näk thïn yök, ku ë ye aköl looi Antipäth Ɣërot yan akölden dhiëëth ye, tënë kɔcken dït mɛc kek baai, ku bäny apuruuk ku jɔl aa kɔcdït pan Galilia.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Ku nyan Ɣërodia nhom guɔ̈p, ee cï bɛ̈n yɛɛi bï bɛ̈n dier. Go Ɣërot kek jäälke puɔ̈th miɛt apɛi tënë ye. Go Antipäth Ɣërot bɛ̈ny lɛ̈k ë nyan ëlä, “Na le ke wïc, ke luel tënë ɣa ku ba gäm yï.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ku kuëëŋ tënë ye jɔ̈ɔ̈l nhïïm ku lueel, “Kuat këdun ba thiëëc tënë ɣa aba dhiɛl yiëk yï, cɔk alɔn ë yen abaŋ ë bäänydiɛ̈.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Go nya la aɣeer ku lëk man, “Yeŋö ba thiëëc?” Go man lueel, “Lɛ̈k ye bï Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm tök yeth, ku gɛ̈m yï nhiamde ba bɛ̈ɛ̈i.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Go nya dhuk tënë bɛ̈ny nyin yic ku lueel, “Yïn awiëc ba gäm nhom Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm tɛ̈n ëmën thiin, ke cï tääu aduɔ̈k yic!”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Kënë acï bɛ̈ny rac puɔ̈u apɛi, ku akëc kuec rin cï yen mël kuëëŋ ë jɔ̈ɔ̈l nhïïm.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Go bɛ̈ny apuruɔ̈kde tooc nyin yic, ku lëk ye bï nhom Joon raan kɔc muɔɔc nhïïm bɛ̈ɛ̈i. Go apuruk la tɛ̈wën mɛc yen thïn ku tök yeth.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Ku bïï nhom ke cï tääu aduɔ̈k yic, ku yïk nya, ku jɔl nya gäm man.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Nawën piŋ kɔc Joon buɔɔth lɔn cï ye nɔ̈k, gokë la ku nyɛɛikë guäpde ku thiäkkë.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Kɔc Jethu buɔɔth aake ye bɛ̈n yenhom ku lëkkë käk cïk looi, ku käk cïk piɔ̈ɔ̈c ëbën.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Kɔc juëc apɛi aake ye wääc, kɔc jiël ku kɔc bɔ̈ tënë Jethu bï ke bɛ̈n kony, abï Jethu kek atuɔ̈ɔ̈cke cïï lääu bïk cak mïth. Go lɛ̈k atuɔ̈ɔ̈cke, “Jiëlku buk la tɛ̈ cïn yic kɔc buk la lɔ̈ŋ.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Gokë jäl ë riäi ë röt bïk la tɛ̈ cïï ceŋ, ku aake këc kɔc lɛ̈k tɛ̈ ler kek thïn.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Go kɔc juëc ke tïŋ, ku ŋickë ke. Gokë miööt gɛɛth yiic ku riŋkë tueŋ ke kuany wär kɔ̈u, ke la tɛ̈wën cï Jethu kek atuɔ̈ɔ̈cke kenhïïm wɛl thïn. Ku ye kek kɔŋ ɣet tɛ̈wën.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Wën kɛɛc Jethu piny riäi yic, ke tïŋ kɔc juëckä. Go wïc bï ke kony rin acï tïŋ kecït amɛ̈l pap cïn nhïïm abiöök. Ku jɔlke piɔ̈ɔ̈c käjuëc.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nawën col piny, ke kɔcken ye buɔɔth bɔ̈ tënë ye ku luelkë, “Piny acï cuɔl ku tɛ̈n ë ror cïn kë kuany thïn,
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 cɔl kɔc aa jiël bïk la bɛ̈ɛ̈i yiic bïk la ɣɔɔc miëth camkë.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Go bɛ̈ɛ̈r, “Miackë ke ë miëth.” Gokë lɛ̈k ye, “Wïc buk ayuɔ̈p lëu ë kɔc kithkä ɣɔɔc tënë ke bïk ke cam? Aa wïc wëëu juëc apɛi.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Go Jethu ke thiëëc, “Ye ayuɔ̈p kadë tɔ̈ thïn? Lak bäk ke la tïŋ.” Gokë dhuk ku lëkkë ye, “Aa yuɔ̈p kadhiëc ku rec karou.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Go lɛ̈k ke bïk kɔc cɔl anyuc piiny akuut noon tɔ̈c nhom.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Gokë nyuc piiny akuut buɔt ku akuut thiärdhiëc.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Go ayuɔ̈p awën kadhiëc ku rec karou lööm, ku döt nhial ku leec Nhialic. Ku bɛny ayuɔ̈p yiic ku gɛ̈m ke kɔcken ye buɔɔth bïk ke tek agut rec, tënë kɔc.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ku mïthkë abï miëth ke göök.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ku jɔl kɔcken ye buɔɔth awuthueei ayuɔ̈p ku rec cï döŋ piny kuany gääc kathiäär ku rou.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Kɔc ke cï mïth ëbën, röör röt aake ye tiim kadhiëc.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Kaam thin awën, ke Jethu yöök kɔcken ye buɔɔth bïk la riäi yic, ku lek tueŋ yenhom agör alɔŋtui gen cɔl Bethaida. Ku cɔl thɛ̈i ajiël.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Wën cï yen kɔc tɔ̈ɔ̈ŋ, ke jiël bï la gɔt nhom bï la röök.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Nawën la thëi bɛ̈n, ke atuɔ̈ɔ̈cke aake ŋoot ë riäi yic wär ciɛl yic, ku yeen ë rot agör nhom.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Goke tïŋ ke cï gök gɛ̈r ë riäi rin cï kek kenhïïm wɛ̈l yom. Nawën bääk ë piny, ke bɔ̈ tënë ke ke cath pïu nhïïm, ku ë wïc bï ke waan thook.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Ku wën tïŋ kek ye ke cath wïïr pïu nhïïm, ke tïŋkë kecït atïm raan cï thou, ku dhiɛɛukë,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 rin ë cïk tïŋ kedhie ku riɔ̈ɔ̈ckë.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Ku mɛt rot riäi yic tënë ke. Go yom kɔ̈ɔ̈c. Gokë gäi apɛi,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 ë rin këc kek kënë ayuɔ̈p wäär cï gäm röör tiim kadhiëc deet yic, rin ril kek nhïïm.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Nawën aköl dɛ̈t cï kek wär teem, ke ɣet Jenetharet tɔ̈ agör nhom ku dɔmkë riäi.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Nawën bïkkë bei ë riäi yic, go Jethu guɔ ŋic kɔc ëbën.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Gokë kat ku riŋkë bɛ̈ɛ̈i yiic ku lek kɔc tuany kɛ̈t, ku ɣɛ̈thkë ke tɛ̈ cï kek ye piɛŋ thïn.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Ku kuat tɛ̈n cï Jethu la thïn ëbën, bɛ̈ɛ̈i yiic ku gɛɛth yiic, kɔc juëc tuany aake ye tääc tënë ɣɔɔc ku dhɔ̈l yiic, ku läŋkë bïk gɔɔt, cɔk alanhde thok ë path. Ku kuat raan cï ye gɔɔt ëbën, ee ye pial.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.